Τετάρτη, 11 Ιουλίου 2018

Έλα στη Δίαιτα και φάε όπως θες

   Ένας άνθρωπος σε δίαιτα ακόμη και αν έχει κάνει μια συνειδητή επιλογή να αλλάξει το βάρος του προς τα κάτω, κατά βάθος ούτε συνειδητή επιλογή έχει κάνει, αλλά ούτε και βάρος θέλει να χάσει. Οι δίαιτες κατά βάθος δεν λύνουν κανένα πρόβλημα, αντίθετα αναδεικνύουν την ανάγκη του ανθρώπου επιστροφής με ταχύτητα και με αγάπη στις παλιές του συνήθειες. Έτσι βλέπουμε έναν άνθρωπο που ξεκίνησε δίαιτα 100κιλά και μετά απ΄ αυτή ζυγίζει 110κιλά και αν κάνει και άλλες δίαιτες, ανεβαίνει. Οι δίαιτες είναι μια στεγνή, αφυδατωμένη διαδικασία ώθησης, αναζήτησης, αναγκοποίησης της ανάγκης επιστροφής σε αγαπημένες συνήθειες, που η δίαιτα τους στέρησε. Η δίαιτα αναδυκνείει το παλιό δεν το περιορίζει, δεν το καταστέλλει, δεν κάνει τίποτα. Ο διαιτολόγος, ο κόσμος ξέρει ότι ήρθε να κόψει, ήρθε να περιορίσει, να απαγορεύσει και δεν ξέρω εγώ τι άλλο. Ο απόλυτα λάθος τρόπος προσέγγισης του θεραπευόμενου. Μάλιστα θεωρείται κακός διαιτολόγος αυτός που δεν θα θέσει αυστηρά όρια, σαν τα όρια να χτίζονται απ' το διαιτολόγο, σε ηλικία 40, 50 και 60 χρονών, στο 30λεπτο μιας συνεδρίας, μέσα στα αυστηρά όρια που θέτει ο θεραπευόμενος 'θέλω σε 2μήνες να χάσω 10κιλά'. Όρια που κανείς νομίζει ότι θα χτιστούν αντικρύζοντας το παγωτό και με διαλογιστική οξύνεια, λέει 'δεν θα σε φάω, δεν θα σε φάω', σε αυτά τα 5 λεπτά που βλέπεις τη τροφή και αυτή εσένα, θα χτιστούν κυκλώπεια τείχη αντίστασης για τα πολλά επόμενα χρόνια, επειδή ένας διαιτολόγος σου είπε 'περιόρισε το ψωμί' και ο γείτονας συναίνεσε 'το ψωμί έχει άμυλο'.
  Το πιο αποτελεσματικό μέτρο - κατά την άποψη μου - και η πιο αποτελεσματική στάση απέναντι στο θεραπευόμενο είναι σίγουρα κανένα χαρτί να μην αποτυπώνει τροφές και γραμμάρια, το είδαμε, το εφαρμόσαμε, απέτυχε, στο καλό. Η θεραπεία πρέπει να είναι μια ανοιχτή διαδικασία που ο θεραπευόμενος πραγματικά πρέπει να μαθαίνει και να παίρνει κατευθύνσεις σχετικά με την ασθένεια του. Αυτή η μούγγα περί τι είναι η Παχυσαρκία και πως απλώνεται σαν Πανούκλα στο Οράν, ποτέ δεν τη κατάλαβα, αλλά κατάλαβα γιατί ο κόσμος δεν αδυνατίζει και δεν θα αδυνατίζει. Ξέρουμε μονάχα ένα νούμερο που ποτέ δεν το προβάλαμε και ποτέ δεν το αναδείξαμε, ότι σε ποσοστό κάτω του 15% καταφέρνει ένας άνθρωπος να χάσει και να διατηρήσει τα κιλά που έχασε. Αυτό σημαίνει ότι το 85% παρκάρει στην ασθένεια. Η θεραπεία πρέπει να είναι μια ανοιχτή διαδικασία με την απόλυτη συμμετοχή και συναίνεση του θεραπευόμενου. Μια αμφίδρομη σχέση που να έχει δύο μέσα, όχι στα 3-4 ραντεβού που η πίεση κάνει την εμφάνιση της 'δεν την έκανα τα λέμε την επόμενη'. Αν ένας ειδικός άφηνε την θεραπεία να εξελίσσεται μόνη της χωρίς παρεμβάσεις μετά το δεύτερο μήνα θα εισέπρατε μόνο ακυρώσεις και αναβολές. Η φύση της ασθένειας είναι τέτοια που πρέπει να γίνουν ρηξικέλευθες παρεμβάσεις. Ένα είδους συμβολαίου με ρήτρες οικονομικές, δηλαδή αν ακυρώσεις μια συνεδρία ο ειδικός θα ακυρώσει άλλη μία και ο θεραπευόμενος θα προπληρώνει και τις δύο. Αν ακυρωθούν 2 συνεδρίες, ο ειδικός θα ακυρώνει και αυτός δύο, με έξοδα του θεραπευόμενου. Με προπληρωμένο πάγιο χρόνο θεραπείας που αν θες τον πραγματοποιείς, αν όχι φεύγεις. Αυτό εξασφαλίζει μια ευθεία, ανοιχτή και τίμια σχέση μεταξύ θεραπευτή-θεραπευόμενου. Αυτό γίνεται γιατί το κίνητρο του θεραπευόμενου είναι ένα μετά το 1ο μήνα' Λιγότερη Πίεση' και γίνεται σχεδόν αυτοσκοπός η μη παρουσία του στη συνεδρία. Ενώ λοιπόν έρχεται στη θεραπεία σαν γάτα στο τέλος μετατρέπεται σε τρομαγμένο ποντίκι που ψάχνει από ποια τρύπα θα φύγει. Η θεραπεία δεν πρέπει να λειτουργεί έτσι γιατί γεννάει συναισθήματα αρρώστιας και όχι ίασης. Η θεραπεία πρέπει να γράφει απ' έξω 2 πράγματα 'είσαι εδώ επειδή θες, αν δεν θες δεν είναι κανείς'.  Μια θεραπεία ανοιχτή που κοιτά ισότιμα θεραπευτή και θεραπευόμενου, δεν ασκεί πιέσεις, δεν ζητά υπερβολές και δεν κρύβει την τροφή πίσω απ' τη πλάτη της, για να την δώσει ως αμοιβή όταν 1,2,4,5 κιλά φύγουν ως ανταμοιβή και δωράκι που είναι πρόσκαιρο και χωρίς αντίκρυσμα. 'Έχασες 2 κιλά αυτή την εβδομάδα πάρε ένα παγωτό το Σάββατο'. Η ανοιχτή θεραπεία δεν κρατά κανένα στη θέση του και δεν πιέζει, είσαι με τη θέληση σου και παύει να υφίσταται όταν αυτή φύγει. Ο θεραπευτής αντλεί 'συνέχεια' απ' το θεραπευόμενο και ο θεραπευόμενος αντλεί πολύτιμη γνώση απ' το θεραπευτή. Δεν υπάρχουν διαιτολόγια, δεν υπάρχουν τροφές, ζυγίσματα και λιπομετρήσεις, η εφαρμογή των οποίων δεν απέτυχε επειδή δεν εφαρμόστηκε (όπως κάποτε είχα γράψει), απέτυχε επειδή η εφαρμογή τους γεννά νέες ασθένειες και νέες δυσκολίες, που πηγάζουν απ' τον τρόπο εφαρμογής μιας δίαιτας. Αν νομίζετε ότι κάνετε μια δίαιτα και δεν τρέχει τίποτα, απλά αυτό που κάνετε δεν θεραπεύει. Οι πραγματικές καινοτόμες θεραπείες πάνω στην λύση της Παχυσαρκίας στέλνει σπίτι του το θεραπευόμενο λέγοντας του 'φάε όσο θες, φάε όπως θες, κάνε ότι νομίζεις, χειρίσου όπως θες τον εαυτό σου, αλλά αν δεν είσαι στη συνεδρία σου, η θεραπεία λαμβάνει τέλος'. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Κάντε το δικό σας σχόλιο! Θα χαρούμε πολύ!