Τετάρτη, 18 Ιουλίου 2018

Η Δίαιτα έχει 1 ευκαιρία να πετύχει

   Το πιο επικίνδυνο μικρόβιο σε 1 δίαιτα είναι η ανοσοποίηση. Όταν ανοσοποιηθείς στην ασθένεια σου και χτίσεις το τείχος τίποτα δεν το διαπερνά. Πρέπει να περάσει πολύς χρόνος μέχρι να μπορείς να καθαρίσεις τον εαυτό σου απ' τις 'σφραγίδες' που έχουν βάλει όλες οι παλιές δίαιτες. Ο χρόνος αυτός εξαρτάται απ' το πόσο χρόνο έχεις αφιερώσει σε κάθε προηγούμενη δίαιτα. Οι δίαιτες που κρατάνε πάνω από 6 μήνες πρέπει να πετύχουν, γιατί αν δεν πετύχουν αφήνουν μια βαριά σφραγίδα στο ψυχισμό του θεραπευόμενου. Αναφερόμαστε στην κατηγορία των ανθρώπων που είναι παχύσαρκοι και παραμένουν παχύσαρκοι, είναι οι άνθρωποι που αναζητούν θεραπείες και δεν καταφέρνουν να χάσουν κιλά. Είναι εκείνοι οι άνθρωποι που δεν χάνουν κιλά ενώ κάνουν απεγνωσμένες προσπάθειες και δίνουν πολλά χρήματα γι' αυτό. Ο λόγος που δεν το καταφέρνουν είναι γιατί έχουν ανοσοποιηθεί. Τι σημαίνει αυτό; Δεν θα αδυνατίσουν καθόλου εύκολα, μάλλον δεν θα αδυνατίσουν ποτέ και μάλλον κάθε επόμενη δίαιτα θα είναι μια κραυγή αγωνίας για την ύπαρξη μιας ακόρεστης θέλησης που προσκρούει σε μηχανισμούς αντίστασης που σε έχουν σκοπό να μην σε αφήσουν να χάσεις γραμμάριο. Οι άνθρωποι αυτοί κάνουν πολλές δίαιτες αλλά επί της ουσίας δεν κάνουν τίποτα, γιατί έχουν φτιάξει ένα περιβάλλον μέσα τους τέτοιο που όταν γεννηθεί η ελπίδα σε μερικές μέρες εξοντώνεται.
Ανοσοποίηση
   Πολλές γυναίκες έχουν συνδυάσει τις δίαιτες με την ανάγκη της γυναίκας να προσέχει τον εαυτό της. Άρα πολλές δίαιτες, πολύ προσπάθεια για ομορφιά, καλαισθησία και προσοχή. Η αλήθεια είναι ότι οι γυναίκες που διατηρούν ένα φυσιολογικό βάρος και δεν τους κυνηγούν τα κιλά και η ζυγαριά, έχουν δώσει εξαιρετικά μικρή προσοχή στη διατροφή και τις θερμίδες σε σχέση με εκείνες που έχουν προβλήματα βάρους. Είναι λάθος να λέμε ότι οι χοντροί άνθρωποι δεν προσέχουν, ενώ οι φυσιολογικοί προσέχουν τρομερά. Το αντίθετο συμβαίνει, οι άνθρωποι με πολλά κιλά όλοι την ημέρα ζουν υπό έναν συνειδητό θερμιδικό περιορισμό, δεν υπάρχει τροφή που να φάνε και να μην την έχουν 'καλοζυγίσει' εσωτερικά. Τότε γιατί είναι παχύσαρκοι; Γιατί έχουν ανοσοποιηθεί στις δίαιτες, οι θεραπείες δεν πιάνουν, δεν δουλεύουν, δεν τις εκλαμβάνουν ως θεραπείες και εδώ είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα. Όταν κάποιος πάει στο διαιτολόγο και ζητά να χάσει κιλά και το έχει κάνει αυτό 5 φορές στη ζωή του οι πιθανότητες να χάσει κιλά είναι μηδαμινές. Ξεκινάει τη δίαιτα και χάνει 2-3 κιλά την 1η και 2η εβδομάδα και αυτό ήταν, δίαιτα τέλος. Στη 3η εβδομάδα οι μηχανισμοί αντίστασης ξυπνάνε και του κόβουν κάθε ελπίδα. Οι περισσότεροι άνθρωποι που έχουν ξεκινήσει ηλικιακά πολύ νωρίς δίαιτες και σκέφτονται να ξεκινήσουν μια νέα δίαιτα, είτε πάνε σε διαιτολόγο είτε όχι είναι το ίδιο πράγμα, εσωτερικά δεν μετακινούνται ποτέ σε περιβάλλον δίαιτας. Μένουν στάσιμα και μόνιμα σε περιβάλλον μη-δίαιτας. Η γνώμη μου είναι και θα γράψω στο μέλλον ένα λεπτομερές άρθρο γι΄αυτό, ότι ένας άνθρωπος που έχει κάνει μια δίαιτα στη ζωή του (συνήθως είναι η 1η) και αυτή έχει κρατήσει πάνω από 12μήνες, είναι εξαιρετικά δύσκολο ξανά σε όλη του ζωή να καταφέρει πάλι να βρεθεί ψυχικά σε περιβάλλον δίαιτας και να καταφέρει να χάσει κιλά. Με μια δίαιτα που έχει κρατήσει 16-18μήνες χρειάζεται πάνω από 10χρόνια ένας άνθρωπος να τοποθετήσει τον εαυτό του πάνω σε 'ράγες' δίαιτας, κάτι που δεν σημαίνει ότι θα χάσει και κιλά. Θα πει απλά αποφασίζω να ξεκινήσω δίαιτα, αλλά επί της ουσίας θα κάνει το κύκλο του 1μήνα δίαιτα και τέλος. Συνήθως οι ταλαιπωρημένοι άνθρωποι από δίαιτες έχουν πανίσχυρους μηχανισμούς αντίστασης που έχουν δομήσει αργά και σταθερά μέσα στα χρόνια που κανείς δεν τους έχει εξηγήσει ότι κάθε επόμενη δίαιτα δεν είναι μια νέα ελπίδα, αλλά μια καινούρια βαριά πέτρα στο ήδη βαρύ φορτίο. Οι άνθρωποι που έχουν κάνει πολλές δίαιτες, αλλάζουν τους διαιτολόγους σαν τα πουκάμισα, με μοναδικό κριτήριο ποιος διαιτολόγος είναι ευγενικός και τους αποδέχεται που είναι βασικό αλλά δεύτερο κριτήριο πίσω απ' το βασικότερο που είναι 'τοποθέτηση ορίων', έτσι βρίσκονται να έχουν πάει σε 10 διαιτολόγους καταφέρνοντας να κάνουν τον εσωτερικό μηχανισμό αντίστασης ισχυρότερο και το αδυνάτισμα απίθανο. Μετά την 1η μεγάλη δίαιτα, κάθε επόμενη δίαιτα ακόμη και αν οδηγήσει πρόσκαιρα σε μείωση βάρους, σε βάθος χρόνου ενισχύει τον μηχανισμό αντίστασης. Ο κάθε επόμενος διαιτολόγος είναι μια ασυνείδητη διαδικασία κάθαρσης του παρελθόντος και αναζήτησης ελπίδας. Ο νέος διαιτολόγος συμβολίζει την ελπίδα, η οποία θα κρατήσει 2-3 εβδομάδες και μετά τέλος.
Πρόταση 
    Το πρόβλημα απαιτεί λύσεις ρηξικέλευθες και επαναστατικές, γιατί ο ρυθμός που νέοι άνθρωποι συσσωρεύονται στην ομάδα 'παχαίνω αλλά δεν αδυνατίζω' είναι ραγδαίος. Το 1ο πράγμα που πρέπει να κάνουμε είναι να μην δίνουμε διαιτολόγια και να μην βάζουμε τους θεραπευόμενους να μετράνε γραμμάρια και θερμίδες. Η δίαιτα πρέπει να είναι μια θεραπεία ανοιχτή με σκοπό να εκπαιδεύσει τα άτομα που επιθυμούν να χάσουν βάρος. Ο ελάχιστος χρόνος θεραπείας δεν μπορεί να είναι κάτω από 6-8 μήνες, χρόνος ικανός να εξηγηθεί τι είναι Παχυσαρκία, τι είναι μηχανισμοί αντίστασης στη δίαιτα και πως θεραπεύονται. Η θεραπεία πρέπει να μην ενισχύει το μηχανισμό αντίστασης και αν μπορεί να απαλύνει τον ήδη υπάρχοντα. Για τη θεραπεία απαιτείται χρόνος, γεγονός που πρέπει πριν ξεκινήσει κάποιος να γνωρίζει, με σκοπό να διαλέξει. Οι άνθρωποι που θέλουν να χάσουν κιλά είναι άνθρωποι πολύ ταλαιπωρημένοι που βαδίζουν στο σκοτάδι και είναι βασικό να τους διασαφηνιστεί από τι πάσχουν, αλλά ακόμη και αυτό είναι χρονοβόρο και για πολλούς κοστοβόρο. Όλα πρέπει να έχουν προσυμφωνηθεί και συζητηθεί με σκοπό να έχει χτιστεί μια τίμια, αληθινή, στέρεη σχέση μεταξύ των πρωταγωνιστών. Κατά βάθος η δίαιτα έχει 1 ευκαιρία να πετύχει και αυτό πρέπει να το έχουμε σαν ευαγγέλιο εμείς οι διαιτολόγοι, έτσι μέσα σε αυτή την ευκαιρία πρέπει να βλέπουμε την αρχή και το τέλος. Πρώτα Γνώση και μετά Επίθεση.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Κάντε το δικό σας σχόλιο! Θα χαρούμε πολύ!