Παρασκευή, 20 Απριλίου 2018

Δεν έχεις χρόνο

   H Παχυσαρκία είναι μια φοβερή ασθένεια που συνταράσσει το κόσμο και πολύ δύσκολα καταπολεμάτε. Ο κόσμος δεν έχει βρει ακόμη τη φόρμουλα να την αντιμετωπίσει, με αποτέλεσμα οι προβλέψεις να είναι εξαιρετικά δυσοίωνες. Ο κόσμος παχυσαρκιοποιείται γρήγορα και απ' τα αναπτυγμένα κράτη, αλλά και απ' τα αναπτυσσόμενα. Η Αφρική από χώρα με χαμηλό ΔΜΣ σε 20χρόνια θα είναι μία απ' τις πρωταθλήτριες ηπείρους σε ποσοστά παχυσαρκίας. Χώρες όπως Τσεχία, Πολωνία και Ουκρανία τα τελευταία 15χρόνια έχουν σχεδόν τριπλασιάσει τους υπέρβαρους και παχύσαρκους πολίτες τους, με άμεση σύνδεση σε ποσοστά νέων καρκινογενέσεων. Καλά όλα αυτά θα μου πείτε αλλά αν δεν ακουμπάνε το πεδίο μας ίσα που 'δεν δίνουμε δεκάρα'. Στην Ελλάδα τα πράγματα εξελίσσονται δραματικά και θα συνεχιστούν ακόμη χειρότερα. Ακόμη θεωρούμαι ότι η Παχυσαρκία είναι μια ασθένεια που έχουμε χρόνο να την αντιμετωπίσουμε, μέχρι ο χρόνος να τελειώσει. Η Παχυσαρκία θεωρείται στην Ελλάδα μια ασθένεια που δεν είναι ασθένεια.
Ο Διαιτολόγος
    Γνωρίζοντας όλα τα παραπάνω ο ειδικός πρέπει να βρει ένα 'κοκτέιλ' θεραπείας για τον θεραπευόμενο που να τον βοηθήσει. Θα τον βοηθήσει όμως; Οι περισσότεροι δεν νοιάζονται να θεραπευτούν και τις περισσότερες φορές έρχονται περισσότερο αντιμετωπίζοντας την θεραπεία ως ψυχαγωγικό διάλειμμα μερικών ημερών, παρά ως ουσιαστική θεραπεία σε μια πολύ μεγάλη ασθένεια. Οι θεραπευόμενοι δεν πιστεύουν στην θεραπεία, έρχονται και όπου βγει, μέχρι να μην βγει. Δεν θέλουν να ζοριστούν, δεν θέλουν να αλλάξουν και δεν θέλουν να στερηθούν τη βολή τους. Θα εφαρμόσουν ένα διαιτολόγιο μέχρις αυτό να μην ακουμπά την πυρηνική καθημερινότητα τους. Όταν θα φτάσει το μαχαίρι στο κέντρο, απλά θα φύγουν ή θα κάνουν άλλα απ' αυτά που εμείς θα λέμε. Η δίαιτα καταλήγει να είναι μια ατελείωτη διαπραγμάτευση του στυλ 'υποσχέσου μου ότι δεν θα αλλάξω τίποτα, δεν με νοιάζει αν θα χάσω κιλά και πάρε τα λεφτά σου'. Το ξέρω ακούγεται ακραίο αλλά έτσι μεταφράζονται οι περισσότερες δίαιτες. Θα ήταν πολύ ευχάριστο σαν γεγονός αν ο θεραπευόμενος ερχόταν άφηνε τα χρήματα σε έναν χρηματοδέκτη στην είσοδο του γραφείου, χωρίς να υπάρχει οπτική επαφή με τον ειδικό, ζυγιζόταν και έφευγε. Ο θεραπευόμενος δεν θέλει να του θέτεις όρους και να του χαλάς τη βολή του, ενώ θέλει η θεραπεία να κόβεται και να ράβεται όπως ο ίδιος θέλει. Αν ο ειδικός του χαλάσει χατήρι και του θέσει όρους και πλαίσιο, το πιθανότερο είναι να τον αλλάξει. Έτσι ο ειδικός βρίσκεται πολλές φορές σε συμπληγάδες καθώς αν δεν θέσει πλαίσιο στο τέλος θα σημειώνει στο καρνέ του μόνο ακυρώσεις ραντεβού, αν θέσει αυτό θα κάνει τα πράγματα πολύ δύσκολα, καθώς η δίαιτα σε ωθεί ως φυσική ροπή σε μια συνεχή αναβολή των συνεδριών. Διαλέγεις και παίρνεις.
Όχι άλλη αναβλητικότητα
    Ο ειδικός ξέρει ότι για κάθε θεραπευόμενο αποτελεί ένα αναλώσιμο πρόσωπο και την επόμενη φορά θα είναι εξαιρετικά δύσκολο να επιλεγεί απ' τον ίδιο άνθρωπο, οπότε οφείλει να κάνει τη δουλειά του χωρίς καμία έκπτωση. Το πλαίσιο τίθεται στην αρχή, όχι ακυρώσεις, όχι αναβολές και όχι λιγότερη θεραπεία. Κάθε ακύρωση συνεδρίας σημαίνει λιγότερη θεραπεία και αυτή η συμπεριφορά δεν μπορεί να γίνει ανεκτή. Έτσι ο ειδικός πρέπει να χτίσει ένα πλέγμα γύρω του που σε ότι αφορά τη θεραπεία δεν θα γίνεται καμία έκπτωση. Όποιος κάθεται στην καρέκλα του θεραπευόμενου πρέπει να ξέρει ότι θα θεραπευτεί, τίποτα λιγότερο. Αν θέλει να πειραματιστεί, ο ειδικός πρώτα θα πρέπει να θέσει τέλος στη θεραπεία. Ο ειδικός για να μπορέσει να ξεριζώσει αυτό το μεγάλο αγκάθι που λέγεται παχυσαρκία πρέπει να είναι έτοιμος να συγκρουστεί με τον θεραπευόμενο, μην κάνοντας εκπτώσεις στη θεραπεία του. Συμπεριφορές που ευνοούν την αναβλητικότητα και την αναποφασιστικότητα δεν μπορεί να γίνουν ανεκτές. Η μεγαλύτερη 'μήτρα' συμπεριφορών αντιθεραπευτικών γίνεται η ίδια η θεραπεία, που μεγαλώνοντας σε ένα περιβάλλον που επιτρέπει τη μετάθεση αποφάσεων, ο θεραπευόμενος γαλουχείται και απελευθερώνεται μέσα σε αυτό και σε κάθε επόμενη προσπάθεια δεν ψάχνει τη θεραπεία, αλλά πως θα κάνει τον ειδικό κοινωνό των αποφάσεων του. Η αναβολή γίνεται κανόνας και 20χρόνια μετά έχουμε έναν άνθρωπο που δεν έχει ιδέα τι είναι η ασθένεια του, αλλά γνωρίζει άψογα τεχνικές πως δεν θα θεραπευτεί. Κάποια στιγμή σε όλο αυτό πρέπει να μπει ένα τέλος και φυσικά θεραπεία χωρίς κόστος (κυρίως οικονομικό) δεν υπάρχει.
Ο θεραπευόμενος
   Ο θεραπευόμενος είναι ένας άνθρωπος που 'τρώει' θεραπεία και αφοδεύει αναβλητικότητα. Ο χρόνος κυλά κατά του. Στις δίαιτες ο χρόνος κυλά εξαιρετικά γρήγορα και χάνονται πάρα πολλά χρόνια χωρίς να γίνεται τίποτα. Η 1η δίαιτα γίνεται 6η εξαιρετικά γρήγορα και μεταξύ των, έχουν περάσει 20χρόνια. Καθημερινά βλέπουμε ανθρώπους που χάνουν ατελείωτα χρόνια λέγοντας ότι 'πήραν μια σοβαρή απόφαση να αδυνατίσουν'. Η απόφαση πάρθηκε αλλά η τεχνική να την διατηρήσεις ζωντανή είναι μια πολύ μεγάλη και πολύ δύσκολη δουλειά. Αν ο ειδικός δεν κάνει κάτι δραστικό τίποτα δεν θα αλλάξει στη ζωή του θεραπευόμενου. Αν ο ειδικός δει τη θεραπεία ως μία ακόμη συνναλακτική υπόθεση ο θεραπευόμενος πρόσκαιρα θα χαρεί που δεν πιέζεται, αλλά στην πορεία θα ψάξει για νέα θεραπεία που πάλι θα αναζητήσει την μη πίεση και ο φαύλος κύκλος δεν θα τελειώσει ποτέ. Οι αποφάσεις είναι πάντα δύσκολες και ο χρόνος έχει προ πολλού τελειώσει. Θα παίρνει συνεχώς δήθεν 'σοβαρές' αποφάσεις οι οποίες θα καταλήγουν σε μια δίαιτα διάρκειας 4 ημερών. Με όχημα την εμπιστοσύνη, την θέληση, την επιστημονική επάρκεια και την τόλμη η θεραπεία πρέπει να πατήσει σε στέρεο έδαφος, μακριά από αναβολές. Χρόνος δεν υπάρχει και αν υπάρχει ο θεραπευόμενος τον διηθεί λάθος, οπότε ο ειδικός πρέπει κατευθείαν να γεννήσει στο θεραπευόμενο την ελπίδα. Πρέπει επιτέλους να τεθεί η αρχή.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Κάντε το δικό σας σχόλιο! Θα χαρούμε πολύ!