Δευτέρα, 16 Απριλίου 2018

Τρώμε πολύ μετά τις 5

   Στο σημερινό μας άρθρο θα αναλύσουμε την ημέρα και θα στοχεύσουμε στα σημεία εκείνα που είναι κρίσιμα για το βάρος των ανθρώπων. Υπάρχουν ώρες που παχαίνουν; Υπάρχουν λεπτά που παχαίνουν; Υπάρχουν κομμάτια της ημέρας που τρώμε πιο πολύ από άλλα; Υπάρχουν ώρες που αυξάνουμε την τροφή μας; Αν κάναμε ένα διάγραμμα ποσότητας τροφής μέσα στην μέρα πως θα ήταν; Πόσο ρόλο παίζει το πρόγραμμα μας στο βάρος μας;
Μετά τις 5
   Σίγουρα έχετε ακούσει τις εκφράσεις 'δεν με νοιάζει να τρώω το πρωί', 'δεν με νοιάζει τη μέρα να φάω', 'όταν έχω κάτι να κάνω δεν τρώω', 'στην δουλειά δεν τρώω ποτέ', 'τη μέρα μπορώ να μην φάω και τίποτα', 'τη μέρα συγκρατούμαι και δεν πεινάω, το βράδι δεν μπορώ'. Είναι μερικές απ' τις εκφράσεις που ακούμε καθημερινά από φίλους, συγγενείς, συνεργάτες, δίπλα μας, στη δουλειά μας, στο δρόμο, στο φούρνο, στη καφετέρια, σε διπλανές παρέες. Αν θα θέλαμε να προσθέσουμε και μεις τη συνέχεια των εκφράσεων θα έπρεπε να πούμε 'δεν με νοιάζει να τρώω το πρωί γιατί ικανοποιούμαι με αυτό που τρώω το βράδι', 'όταν έχω κάτι να κάνω δεν τρώω, για να φάω όταν δεν θα έχω κάτι να κάνω', 'τη μέρα μπορεί και να μην φάω τίποτα γιατί μεταφέρω αυτό που έχω να φάω το βράδι'. Αυτές θα ήταν ολοκληρωμένα οι εκφράσεις και η συζήτηση μόλις ξεκινά. Η άποψη αλλά και η εργασιακή εμπειρία μας λέει ότι δύο είναι τα βασικά χρονικά (κατά βάθος ψυχολογικά) σημεία που οι ποσότητες τροφής ανεβαίνουν πολύ, δυσανάλογα με αυτό που μπορεί ο οργανισμός μας να αντέξει. Το ένα σημείο είναι μετά τις 17:00 απόγευμα και το άλλο είναι, η ώρα εκείνη που ο καθένας τελειώνει την εργασία του. Είναι η συρραφή της χαράς με την πίεση ή να το πούμε αλλιώς, είναι το σημείο που ενώνει την ψυχαγωγία με την καταπίεση. Το τέλος της δουλειάς σηματοδοτεί την αρχή της ψυχαγωγίας και της χαλάρωσης. Η τροφή καταλαμβάνει ότι περισσέψει απ' τις ασχολίες της μέρας. Η μάχη ξεκινά το απόγευμα και κορυφώνεται στο βραδινό γεύμα. Εκεί συμπυκνώνεται το μεγαλύτερο πρόβλημα του βάρους του Έλληνα στο τι γίνεται το απόγευμα και μέχρι να κοιμηθεί.
Το βραδινό μου είναι 2 φορές το μεσημεριανό μου
   Είναι γεγονός ότι απ' το απόγευμα και μετά συγκεντρώνεται ποσότητα τροφής δυσανάλογα μεγάλη σε σχέση με αυτό που μπορεί ο οργανισμός να χωνέψει. Η άποψη μου είναι ότι αυτή είναι η κύρια αιτία που ο Έλληνας παίρνει βάρος και η κύρια αιτία που αυτός που έχει βάρος και θέλει να αδυνατίσει δεν τα καταφέρνει. Οι ποσότητες τροφής απ' το απόγευμα και μετά ανεβαίνουν και το βραδινό (ειδικά το Καλοκαίρι) είναι πολύ μεγαλύτερο του μεσημεριανού γεύματος. Στο βραδινό γεύμα 'φυτεύεται' όλη η αποσυμπίεση της μέρας και παρατηρείται συχνά το φαινόμενο να έχει οργανώσει απ' το πρωί της μέρας κάποιος, το τι θα φάει το βράδι για να νιώσει ευχαρίστηση και να μπορέσει να έχει ένα κίνητρο να ωραιοποιηθεί μια πιεστική μέρα. 'Δουλειά το πρωί, σουβλάκια το βράδι', το σύνδρομο της αμοιβής διά της εκδίκησης. Ο έλληνας ορίζει το κέντρο της μέρας σύμφωνα με την ευχαρίστηση του και έπειτα χωρίζει την ημέρα σε κομμάτια. Εσείς νομίζετε ότι το κέντρο της ημέρας είναι το μεσημέρι, αλλά το κέντρο της ημέρας του, είναι το κομμάτι της ψυχαγωγίας και της αποσυμπίεσης έτσι όλα μεταφέρονται για το βράδι, φαγητό, φίλοι, μπάρμπεκιου, παρέες, σουβλάκια, πίτσα κ.α.
Παχυσαρκία
   Το κέντρο του προβλήματος είναι η διαχείριση της πίεσης που προκύπτει από το πως ζούμε την καθημερινότητα μας. Ακόμη και άνθρωποι που δεν εργάζονται ή έχουν περισσότερο χρόνο και αυτοί λόγω της κοινωνικής επιρροής του φαινομένου ζουν τη μισή μέρα δηλώνοντας γενναία πόσο εύκολα αντιστέκονται στην βουλιμία τους και την υπόλοιπη την φιλάνε στο μάγουλο. Η μεγαλύτερη ποσότητα τροφής τοποθετείται στο πιο 'ευτυχισμένο' σημείο της μέρας που σίγουρα δεν είναι ούτε το πρωινό, ούτε το μεσημεριανό και το βράδι η ευτυχία μας και μεις κάθεται να δειππνήσουμε. Μετά κάνουμε δαφνοστεφανωμένες αναφορές για τους Σουηδούς που τρώνε γενναίο πρωινό και δεν παχαίνουν και έχουν απ' τους καλύτερους δείκτες υγείας στον κόσμο. Πρέπει να παραδεχτούμε ότι μεταφέρουμε μεγάλη ποσότητα τροφής απ' το μεσημέρι και έπειτα και ότι η διατροφική κουλτούρα μας είναι 'βραδινή'. Δίνουμε πολύ μικρή σημασία στο καλό πρωινό και αδιαφορούμε για τη διατροφή μας, μέχρι να 'χτυπήσει το κουδούνι'. Από εκεί και μετά στοιβάζουμε τόσο μεγάλη ποσότητα 'ευτυχίας' που δεν ξέρουμε τι να την κάνουμε. Συσσωρεύουμε τόσο μεγάλη ποσότητα ενέργειας σε τόσο λίγο χρόνο και αυτό είναι ένα βαθιά δομικό πρόβλημα.




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Κάντε το δικό σας σχόλιο! Θα χαρούμε πολύ!