Πέμπτη, 8 Μαρτίου 2018

Η πραγματική Δίαιτα ξεκινάει μετά την 6η Εβδομάδα

Θησείο 1947
   Οι λόγοι που όλοι οι άνθρωποι κομπάζουν να λένε ότι είναι πολλοί να τους ωθήσουν στο να χάσουν κιλά, είναι εξαιρετικά λίγοι. Η προσωπική μου άποψη είναι ότι οι λόγοι που μπορεί να έχεις ένας άνθρωπος να χάσει κιλά στη πραγματικότητα κάπου χάνονται στην πορεία, με αποτέλεσμα να έχουν περάσει 2 μήνες θεραπείας και να μην ξέρει στην πραγματικότητα για ποιο λόγο κάθεται στη καρέκλα απέναντι μας. Οι λόγοι που είχε στην αρχή δεν υπάρχουν πια και η αλήθεια είναι ότι δεν υπάρχει κανένας λόγος να είναι εκεί, αλλά παραμένει περισσότερο από αναποφασιστικότητα, παρά από αποφασιστικότητα. Η σωστότερη περιγραφή που θα μπορούσαμε να κάνουμε για τους λόγους που θα περιέγραφαν γιατί είναι εκεί, είναι επειδή περιμένει να σχηματιστεί το επόμενο βήμα που κατά 95% είναι το βήμα εξόδου. Είναι τέτοια η ταχύτητα που τα συναισθήματα τρέχουν, που μέσα σε μια ημέρα έχουν αλλάξει 500 φορές γνώμη και στάση απέναντι στις αποφάσεις τους για δίαιτα και όχι μόνο. Απλά η δίαιτα είναι θεραπεία που δεν απλώνεται στη λήψη ενός χαπιού ή ροφήματος αλλά απλώνεται σε συμπεριφορές και επιλογές καθημερινότητας με σχεδόν καθολικό τρόπο. Η δίαιτα δεν απλώνεται μόνο σε μια λήψη χαπιού που χρειάζεται μια προετοιμασία 30 δεύτερων, αλλά σε συναισθήματα, συμπεριφορές, τρόπο ζωής, καθημερινότητα και παντού. Είναι μια βαριά θεραπεία, ιδιαίτερα ψυχοφθόρα και παράγει μεγάλες ποσότητες στρες, αυτό την καθιστά ιδιαίτερης μεταχείρισης και υψηλής τεχνικής εργασίας που πρέπει να γίνει. Έτσι μπορεί να έχουμε έναν άνθρωπο που το πρωί ξυπνάει και ανοίγοντας το παράθυρο του, αναπνέοντας αυτό το υπέροχο ανοιξιάτικο αεράκι και λέει θα αλλάξω το βάρος μου ξεκινώντας από σήμερα και μέχρι το βράδι μετά από 3-4 στρεσογόνες στιγμές ξεχνάει τι θέλει να κάνει και η περιβόητη αλλαγή πάει περίπατο. Αυτό αποτυπώνεται και μέσα στις θεραπείες, οι άνθρωποι σε μερικές ημέρες έχουν ξεχάσει για ποιο λόγο κάνουν αυτό που κάνουν. Έτσι το βάρος πέφτει στον ειδικό εξ' ολοκλήρου, ο οποίος από ένα σημείο και έπειτα σχεδόν παίζει το ρόλο του συναισθηματικού ημερολογίου του θεραπευόμενου. Θυμίζει περισσότερο ότι ο ειδικός κάνει δίαιτα παρά ο απέναντι και αυτή η σύγχυση ρόλων είναι ο κανόνας και όχι η εξαίρεση.
Ο ρόλος του ειδικού
     Ο ρόλος του ειδικού είναι πολύ λεπτός γιατί βλέπει μπροστά του έναν άνθρωπο που του λέει ότι το κάνει για λόγους υγείας, για λόγους νυφικού, για λόγους ομορφιάς, για λόγους σεξουαλικούς, για λόγους μαγιό, για πλείστους λόγους που στην πραγματικότητα είναι λόγοι που η ώθηση και το κίνητρο, που μπορούν να δώσουν σε μια θεραπεία είναι της τάξης της 1 εβδομάδας. Η πραγματικότητα είναι ότι οι λόγοι που τον έφεραν εκεί είναι οι ενοχές που γεννούν καταστάσεις υπερφαγίας που σχετίζονται με τους παραπάνω λόγους και τίποτε άλλο. Δηλαδή, έφαγε ο Γιώργος πολύ τα Χριστούγεννα πρόσθεσε άλλα 3κιλά στα 110 που είναι ήδη και πλησιάζει Μάρτιος και η γλυκιά Άνοιξη πλησιάζει και αυτός πρέπει να υποσχεθεί άλλη μια μεγάλη αλλαγή στον εαυτό του και επειδή ο καιρός ζεσταίνει και ο καιρός της θάλασσας πλησιάζει το κοκτέιλ των ενοχών γίνεται εκρηκτικότατο. Μοναδική λύση μια ακόμη δίαιτα να κλειδώσει υποσχέσεις, αλλαγές και θάλασσα, αλλά μέχρι του σημείου να εκτονωθούν ενοχές. Μόλις αυτές εκτονωθούν δεν υπάρχει άλλος ρόλος και η δίαιτα τελειώνει. Συνεπώς κάπου εκεί στην 6η εβδομάδα οι πρωταγωνιστές ξανασυστήνονται, Θεραπευόμενος: 'είμαι αυτός που δεν ξέρω τι κάνω εδώ, αλλά ξέρω ότι δεν θέλω να πιέζομαι απ' τη θεραπεία και θα κάνω τα πάντα για να την αποφύγω και δεν με νοιάζει αν έχω πετύχει και κάποιο αποτέλεσμα μέχρι και σήμερα, μένω μέχρι να φύγω αλλά με τους όρους μου' και ο Ειδικός 'κοίτα να δεις πρέπει να ακολουθείς τη θεραπεία και τους κανόνες της γιατί θα παχύνεις, αλλά και γιατί και εγώ πρέπει να πληρώνομαι γι΄ αυτό, δεν μπορεί να σου θυμίζω εγώ το λόγο που εσύ είσαι εδώ, αν θες έλα αν όχι κάτσε σπίτι σου'. Αυτοί είναι οι πραγματικοί διάλογοι που δεν γίνονται ποτέ φωναχτά, αλλά κάπως έτσι θα ήταν τα λεγόμενα τους.
Γιατί κάνω Δίαιτα;
    Ο πρωταγωνιστής μετά την 6η εβδομάδα δεν ξέρει για ποιο λόγο κάνει δίαιτα και δεν ξέρει τι θέλει να κάνει τα κιλά που έχασε και αυτό είναι ένα βαθιά δομικό πρόβλημα που γι΄ αυτό πρώτα ευθυνόμαστε εμείς ως ειδικοί και έπειτα όλο το πλαίσιο που αγκαλιάζει τις δίαιτες. Αν και έχουν περάσει χρόνια που υπάρχει η Διαιτολογία ως επιστήμη ακόμη είναι μια αψυχανάλυτη επιστήμη σαν σπηλιά που δεν ξέρεις αν όταν μπεις θα βγεις και που θα πας. Αν κάνουμε σε όλους τους ανθρώπους που έχουν κάνει δίαιτα ερωτήσεις γι'αυτή, δεν ξέρουν πόσο χρόνο διαρκεί, τι πρέπει να κάνουν, από τι πάσχουν και πόσο βαρύ είναι το πρόβλημα τους. Ξέρουν απλά ότι κάνουν δίαιτα και ότι χορεύοντας και μπερδεύοντας τροφές ο ειδικός θα έρθει το αποτέλεσμα και θα χάσουν τα κιλά που τελικά δεν θα χάσουν. Ο θεραπευόμενος τα ερωτήματα που πρέπει να θέσει στον ειδικό δεν θα τα θέσει γιατί δεν ξέρει την ύπαρξη τους, δεν ξέρει τι πρέπει να ξέρει και γενικά διαπιστώνω ότι δεν μαθαίνει και ποτέ. Το μόνο που ξέρει είναι ότι το παστίτσιο έχει 453,854 θερμίδες, το οποίο παστίτσιο όταν βρεθεί μπροστά του θα το υπερκαταναλώσει και δεν θα δώσει δεκάρα τσακιστή αν το πρωί έμαθε πόσες θερμίδες έχει αυτό. Αντίθετα το πόσες θερμίδες έχει η βουλιμία δεν θα το μάθει, το πόσες θερμίδες έχει η εγκράτεια δεν θα το μάθει, από ποια υλικά αποτελείται η αντίσταση στο παστίτσιο δεν θα το μάθει, γιατί ενώ θέλει να χάσει 30κιλά και ενώ έχει χάσει 2 βαριέται επίσης δεν θα το μάθει. Ε τότε τι είναι δίαιτα ρε παιδιά; Η πρώτη οδός που πρέπει να ακολουθήσει ο ειδικός είναι να εκπαιδεύσει και να δώσει ένα νέο ρόλο στο θεραπευόμενο, ένα ρόλο που δεν υπάρχει και πρέπει να τον στήσει απ' την αρχή και με νέα στέρεα υλικά. Η πραγματική δίαιτα ξεκινάει μετά την 6η εβδομάδα όταν τα κιλά σταματήσουν να χάνονται και η ζυγαριά κολλήσει, ένας παλιός ρόλος πέθανε ένας καινούριος πρέπει να γεννηθεί. Η τράπουλα πρέπει να απλωθεί και πάλι. 





Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Κάντε το δικό σας σχόλιο! Θα χαρούμε πολύ!