Δευτέρα, 12 Μαρτίου 2018

4 Γιαούρτια για 1 Σοκολατόπιτα

Σεμπαστιάο Σαλγκάδο
   Στο σημερινό μας άρθρο θα μιλήσουμε για τη 'μεγάλη δεξαμενή', ένα φαινόμενο στις δίαιτες που κάνει την εμφάνιση του σε όλες τις δίαιτες και η ύπαρξη του παίζει καθοριστικό ρόλο στην πορεία της θεραπείας. Το φαινόμενο της 'δεξαμενής'  είναι ένας ψυχικός μηχανισμός που αναπτύσσεται σταδιακά στη θεραπεία και σιγά σιγά αρχίζει να παίρνει το πάνω χέρι. Είναι εκείνος ο μηχανισμός που ελέγχει την θεραπεία και παίζει ρόλο ελεγκτή σε όλες εκείνες τις ενέργειες που συνθέτουν αυτό που λέμε 'προσέχω', 'δεν προσέχω' στη θεραπεία. Τίποτα δεν περνάει απαρατήρητο και λειτουργεί σαν αυτό που σήμερα θα λέγαμε ο σκληρός δίσκος του οργανισμού μας, που μέσα του αποθηκεύονται όλες οι πράξεις μας και ανάλογα κατανέμονται. Η σημασία του είναι τεράστια σατη πορεία της θεραπείας καθώς μετά την 4η εβδομάδα που μεγαλώνει γρήγορα θα καθορίσει το μέλλον της θεραπείας καίρια. Η λειτουργία του είναι τέτοια που σχεδόν περνάει απαρατήρητη από τον θεραπευόμενο και οι προεκτάσεις του απλώνονται σε κάθε ενέργεια-πράξη σε αυτό που ονομάζουμε δίαιτα. 
Δεξαμενή Πράξεων
   Σε προηγούμενο μας άρθρο 'Αν χάσω 3 κιλά μπορώ να πάρω 1' (http://bit.ly/2luKZc9), είχαμε αναφέρει ότι ο άνθρωπος απ' τη στιγμή που θα μπει σε δίαιτα κάνει μια σιωπηρή διαπραγμάτευση. Η διαπραγμάτευση περιέχει 'πόσες προσεκτικές πράξεις αντιστοιχούν σε απρόσεκτες' και μέσα στις ημέρες φτιάχνει μια εξίσωση που διαμορφώνει την δίαιτα από άκρη σε άκρη. Είναι δύσκολο κάποιος που διαβάζει αυτό το άρθρο να καταλάβει τις ακριβώς εννούμε αλλά θα προσπαθήσουμε να το πούμε όσο πιο κατανοητά γίνεται. Οι πράξεις ενός ανθρώπου που είναι σε δίαιτα μπαίνει σε μια μεγάλη δεξαμενή η οποία διαμορφώνει τις ισορροπίες στη θεραπεία. Αν για παράδειγμα ένας άνθρωπος περιμένει να χάσει 1 κιλό και έχει χάσει 2 θα χαρεί όχι τόσο επειδή 'εχασε περισσότερο, αλλά επειδή θα μπορεί να μην προσέξει περισσότερο ή διαφορετικά, θα μπορεί να κάνει πιο πολλές απρόσεκτες πράξεις μέσα στη δίαιτα, γιατί έχει περιθώριο. Αν για παράδειγμα ο θεραπευόμενος σε μια ημέρα κάνει ακριβώς ότι γράφει το πρόγραμμα του ο εγκέφαλος του θα καταγράψει μία προσεκτική ημέρα που την επόμενη θα του δώσει το περιθώριο να πάρει πίσω ότι έδωσε. Ο μηχανισμός αυτός αρχίζει να δουλεύει απ' την αρχή της δίαιτας, αλλά μετά την 4η εβδομάδα μεγαλώνει πολύ γρήγορα. Ο μηχανισμός αυτός έχει ως στόχο να περάσει τον άνθρωπο από τη φάση τρώω λιγότερο και χάνω βάρος, στη φάση τρώω τόσο που δεν χάνω βάρος και μετά στη φάση τρώω τόσο για να πάρω όσο βάρος έχασα με τη δίαιτα. Ο εγκέφαλος μας είναι ένα άριστο υπολογιστικό μοντέλο που όλες μας τις κινήσεις τις καταγράφει και πράττει ανάλογα. Αν σε μια δίαιτα έχουν καταγραφεί πολλές προσεκτικές ημέρες αυτό δίνει ένα κρυφό ψυλογογικό μπόνους να φάει περισσότερο. Καμία πράξη δεν ξεχνιέται και καμία πράξη δεν διάγραφεται σε μια δίαιτα, όλες αποθηκεύονται σε μια μεγάλη δεξαμενή και διαμορφώνουν τις ισορροπίες της θεραπείας. Όταν λέμε η ζυγαριά κόλλησε ή ο μεταβολισμός κόλλησε, τι σημαίνει κόλλησε, σημαίνει ότι ο θεραπευόμενος έφτασε στο σημείο να κάνει τόσες προσεκτικές πράξεις όσες και οι απρόσεκτες και το επόμενο στάδιο που ακολουθεί είναι να πάρει βάρος. Η δεξαμενή αποθηκεύει όλες τις ενέργειες της δίαιτας και διαμορφώνει ανάλογα το μέλλον. Πολλές προσεκτικές πράξεις σημαίνει ελάχιστη παραγωγή ενοχών, άρα μεγαλύτερο περιθώριο για απρόσεκτες, Στόχος αποτελεί οι περισσότερες δυνατές απρόσεκτες πράξεις, με τη λιγότερη δυνατή παραγωγή ενοχών και αυτό γίνεται μόνο μέσω της οδού της προσοχής. Η προσοχή σε μια δίαιτα δεν αποτελεί στόχο, αλλά την ενδιάμεση οδό για να τρώει ο θεραπευόμενος άφοβα. 
Ανακούφιση μετά από Προσοχή 
   Ποιες σκέψεις επιβεβαιώνουν το μηχανισμό που προναφέραμε; α)Το Σάββατο μπορώ να φάω ελεύθερα; β)αν δεν φάω το μεσημέρι μπορώ να φάω το βράδι περισσότερο; γ)αν τρώω γιαούρτια το βράδι θα χάσω περισσότερα κιλά; δ)αν κόψω το ψωμί  θα χάσω περισσότερο βάρος; ε)αν νηστέψω τη σαρακοστή μπορώ να φάω περισσότερο το Πάσχα; κ.α. τόσες ερωτήσεις που αντικατοπτρίζουν αυτή την εσωτερική διαπραγμάτευση που ανοίγει με την έναρξη μιας δίαιτας. Δεν υπάρχει πράξη προσοχής που να μην καταγράφεται και να μην λειτουργεί κατευναστικά όταν μια απρόσεκτη ετοιμάζεται να γίνει. Σε μια ισορροπία συμφερόντων προσεκτικές και απρόσεκτες πράξεις μπαίνουν σε μια βαθιά ψυχολογική εξίσωση που διαμορφώνουν την διατροφική ισορροπία μιας μέρας. Ο θεραπευόμενος ξεκινάει τη δίαιτα που καταλήγει σε μια διαπραγμάτευση που στο τέλος της ημέρας αφήνει μια αίσθηση προσοχής ή μη, ανάλογα με το πόσο κοντά είναι η μέτρηση. Πάντα ο παρανομαστής είναι 'τρώω ελεύθερα' και ο αριθμητής 'πόσο προσοχή χρειάζεται να δείξω για να μπορώ να τρώω ότι να ναι'. Έτσι αν ο πρωταγωνιστής έχει κάνει πολλές προσεκτικές μέρες στη δίαιτα του μέσα του υπάρχει το ψυχολογικό περιθώριο όποτε θέλει να ξεφύγει. Σαν να του χρωστάει χάρη η δίαιτα και πρέπει να του γυρίσει αυτά που τις έδωσε. Το σύστημα καταγράφει κάθε πράξη, την κατατάσσει καλή ή κακή ή μέτρια και ανάλογα πράττει. Έτσι μιας καλής μέτρησης διαδέχεται μια μέτρια και μιας κακής μέτρησης μια πολύ καλή, μέχρι να περάσουν μερικοί μήνες και να πάρει πίσω η δεξαμένη όλες τις προσεκτικές πράξεις που έδωσε, κάτι σαν δανεικά. Η ψυχολογία του ανθρώπου όταν κάνει δίαιτα δεν είναι 'έχω να χάσω 20κιλά και πάμε ως το τέλος', αλλά 'πόσο προσοχή χρειάζεται να δείξω για να φάω ελεύθερα;'. Ότι κιλά χαθούν θα χαθούν πάνω σε αυτή την  ισορροπία τρόμου που από αρνητική έχει στόχο να γίνει θετική. Όταν ένας άνθρωπος χάνει κιλά και τα διατηρεί σημαίνει ότι αυτό το έλλειμα που υπάρχει σε σχέση με πριν χάσει τα κιλά, κάπου πήγε, κάπως μεταφράστηκε σε μια άλλη δύναμη. Φοβάμαι πως ο πιο σύντομος δρόμος τις περισσότερες φορές (που διαφημίζεται πολύ) για να διατηρηθεί ένα βάρος μειωμένο είναι μια βίαιη συνθήκη που καταπίνει το έλλειμα που προαναφέραμε βίαια και πιεστικά με ακραίες εκφάνσεις π.χ. υπερ-γυμναστική, μονοφαγίες και άλλες ακραίες επιλογές. Ένα άλλο σώμα σε ένα άλλο κορμί, μη σεβόμενο την ομοιόσταση.
Συμπέρασμα
    Ο άνθρωπος δεν υπακούει στο σύστημα των θερμίδων το οποίο είναι πρακτικώς ανεφάρμοστο, απλά αφορά επαγγελματίες αθλητές και κάποιες ειδικές κατηγορίες που αθροίζονται σε ένα ελάχιστο ποσοστό. Ο άνθρωπος υπακούει σε ένα βαθιά λογιστικό, πλαίσιο ανταμοιβής. Η δίαιτα είναι προέκταση του μοντέλου αυτού και χρίζει πολύ μεγάλης μελέτης για να μπορέσει να χάσει ένας άνθρωπος κιλά και να μην τα ξαναπάρει ποτέ. Αν ένας άνθρωπος είναι αποφασισμένος να χάσει κιλά πρέπει να αφιερώσει χρόνο, αν βιάζεται δεν θα αδυνατίσει, τα πράγματα είναι απλά. Ο άνθρωπος υπακούει σε πολύ πιο άμεσα και γήινα αισθήματα. Οι δίαιτες έχουν αποτέλεσμα όταν ακούν καλά το παλμό της καθημερινότητας. Οι δίαιτες είναι έρμαιες των συναισθημάτων καθημερινότητας, καθώς δεν περισσεύει ενέργεια για σχέδια και στόχους που να περνούν τις 2-3 ημέρες μπροστά. Η δίαιτα είναι άθροισμα ημερών και όχι στόχος εξαμήνου, τόσο μακριά δεν μπορεί να δει μια δίαιτα. Η καθημερινότητα με την δύναμη που έχει σε ρουφάει τόσο ολοκληρωτικά που δεν μπορείς να κάνεις σχέδια ούτε για μεθαύριο. Ο καλός διαιτολόγος πρέπει να αφήσει το θερμιδολαγνικό τοπίο στην άκρη και να ψάξει καλά τον ασθενή του, αλλιώς καμία ελπίδα δεν θα φανεί στον ορίζοντα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Κάντε το δικό σας σχόλιο! Θα χαρούμε πολύ!