Σάββατο, 3 Φεβρουαρίου 2018

Αδυνατίζω φοβούμενος ότι δεν θα Παχύνω

   Brave New Diet...Η ανθρωπότητα έχει πια αφήσει πίσω τη ζωή στη Γη και έχει εγκαινιάσει μια νέα Αρχή στον Άρη. Οι πρώτοι έποικοι ήρθαν πριν 50χρόνια και σήμερα ο Άρης έχει απορροφήσει περίπου το 70% των κατοίκων της Γης. Ο Άρης δεν έχει πατρίδες και θρησκείες είναι μια ενιαία χώρα με κατοίκους που έχουν ένα Σύνταγμα, μία Οικονομία και μία Κυβέρνηση. Ενώ τα σύνορα είναι σύνορα όλων με ενιαία αποδοχή κανόνων που διέπουν το σύνολο των κατοίκων του Άρη. Ο κάθε κάτοικος πριν έρθει εδώ έχει αποδεχθεί και υπογράψει την Αμοιβαία Αποδοχή, μια συμφωνία στην οποία δέχεται του κανόνες που το νέο Σύνταγμα θέτει. Αυτό αποτελεί προαπαιτούμενο για να μπορέσει κάποιος να φύγει απ' τη Γη και να έρθει στον Άρη. Όσοι δεν υπογράφουν μένουν στη Γη με ότι αυτό συνεπάγεται. Ένας απ' τους όρους είναι η αποδοχή συγκεκριμένης ποσότητας τροφής απ' τον Brain Food, το αυτόματο μηχάνημα παροχής σίτισης των κατοίκων που ορίζει ποσότητες, ποιότητα, είδος και σύνθεση. Στόχος η καταπολέμηση της Παχυσαρκίας, η επάρκεια τροφίμων και ο διατροφικός έλεγχος. Κανείς άνθρωπος δεν τρώει ανεξέλεγκτα, όσο θέλει και όπως θέλει καθώς ο Brain Slim ορίζει τις ποσότητες που οι κάτοικοι του Άρη θα τρώνε. Η Παχυσαρκία είχε προσβάλλει 8 διασεκατομμύρια ανθρώπους στη Γη και ήταν το κύριο και βασικότερο πρόβλημα που έπρεπε να αντιμετωπιστεί, έτσι όσοι υπέγραφαν για τη μεταφορά τους στον Άρη, θα ζούσαν σε ένα άλλο πλαίσιο πλήρως ελεγχόμενης τροφής. Η κατανάλωση της ζάχαρης έπεσε 90%, του ζωικού λίπους 60% και του κρέατος 70%. Η Παχυσαρκία μέσα σε 2 χρόνια είχε σχεδόν εξαλειφθεί και η ζωή στον Άρη θύμιζε τη Γη το 1950, που τα ποσοστά Παχυσαρκίας ήταν ασήμαντα. Το μεγάλο ερώτημα είχε απαντηθεί ή όχι; Τελικά υπάρχει επαρκής χώρος να χωράει τις επιθυμίες του ανθρώπου; Μπορεί ο άνθρωπος να βάλει την επιθυμητότητα του στον χώρο που του δίνεται; Αυτό που 5 χρόνια αργότερα παρατηρήθηκε ήταν αύξηση των επιπέδων αγάπης και έρωτα, οι άνθρωποι αγαπούσαν τα πάντα, ότι τους περιέβαλε και ότι υπήρχε στρο περιβάλλον τους. Η πτώση της ποσότητας της τροφής δημιούργησε ένα εγκεφαλικό κενό μεταξύ της παλιάς και της νέας ποσότητας που μεταφράστηκε σε υπερ-αγάπη. Σαν να πέφτει η ίδια ποσότητα νερού σε ένα ποτήρι που χωράει και λιγότερο, το νερό χύνεται απ' έξω, έτσι και το συναίσθημα. Αφού δεν υπήρχε χώρος να στεγάσει πια το υπερ - συναίσθημα, αυτό μεταφραζόταν σε αγάπη προς οτιδήποτε. Η επιθυμία για εργασία έπεσε στο ναδίρ, η ανάγκη για χρήμα και εξουσία εξαφανίστηκε και ο Άρης ζούσε μια αναβιώσασα Χίπικη Εποχή. Ο άνθρωπος αγαπούσε το χώμα, το χώρο, τον αέρα, τον συνάνθρωπο, τα έπιπλα, το κουτάλι, τα δέντρα, τον άνεμο, τα αστέρια, τον εαυτό του. Οι επιστήμονες που εξέταζαν το φαινόμενο δεν πίστευαν ότι η ελλάτωση της ποσότητας της τροφής θα έφερνε τέτοιες μεγάλες αλλαγές. Τελικά το ερώτημα απαντήθηκε η επιθυμητότητα δεν χωράει στον επιθυμητό χώρο και η τροφή αποτελούσε απλά ανασχετικό παράγοντα. Η ζωή στον Άρη άρχισε να μην έχει καμία δομή και ροή, όλοι γελούσαν και έδειχναν να μην τους ενδιαφέρει τίποτα, η εργασία έφτασε να μην ενδιαφέρει κανένα και ο καλός σχεδιασμός του νέου πλανήτη που όλοι περίμεναν άρχισε να μην δουλεύει σύμφωνα με τις προβλέψεις και οι επιστήμονες ήδη ετοίμαζαν ένα νέο τρίτο πλανήτη για εποικισμό, αυτή τη φορά περισσότερο οργανωμένα.
Στη Γη 
    Στη Γη παρέμεναν άνθρωποι που με δική τους πρωτοβουλία ήθελαν να μείνουν αποδεχόμενοι τις συνέπειες. Η μέση θερμοκρασία ήταν 50βαθμοί κελσίου και το 70% του εδάφους ήταν απόλυτα μολυσμένο και το 80% του νερού. Η υπόθεση εδώ έδειχνε να έχει χαθεί, καθώς οι κανόνες είχαν χαλαρώσει αρκετά και κανείς δεν περιόριζε κανένα να κάνει το οτιδήποτε . Η εγκληματικότητα είχε αυξηθεί την πρηγούμενη δεκαετία πολύ, αλλά τα επόμενα 10 έδειχνε σαφή βελτίωση χωρίς να μπορεί να εξηγήσει κάποιος την αιτία. Το βάρος των ανθρώπων άρχισε να πέφτει χρόνο με το χρόνο πολύ και όλοι κοιτούσαν τους συνανθρώπους τους να δουν τι έγινε και κάτι αρχίζει να αλλάζει. Η απάντηση ήταν μία και ήταν σε όλους κοινή, είχαν ακούσει ότι στον Άρη μηχανήματα όριζαν την ημερήσια τροφή και δεν ήθελαν να πάνε στον Άρη, αλλά για να μην πάνε στον Άρη, έπρεπε να βελτιωθεί η ζωή στη Γη. Ο φόβος της αναγκαστικής υπογραφής της συμφωνίας Αμοιβαίας Αποδοχής κρεμόταν πάνω απ' το κεφάλι τους. Έτσι άρχισαν να περιορίζουν την τροφή και μπρος στην αναγκαστική τους μετάβαση άρχισαν να υπακούουν σε ένα σιωπηλό Σύνταγμα 'θα κάνω τα πάντα για να μην πάω στον Άρη'. Η Παχυσαρκία έπεφτε 15% το χρόνο και η ζωή βελτιωνόταν σιγά σιγά καθώς ο άνθρωπος έτρωγε λιγότερο. Οι επιστήμονες οδηγήθηκαν σε ένα πρωτοφανές συμπέρασμα 'αδυνατίζεις με το φόβο ότι δεν θα έχεις αυτά που θα είχες για να παχύνεις'. Δηλαδή το ότι δεν θα έχεις τα τρόφιμα εκείνα που συντηρούν την Παχυσαρκία σου σε κάνει να αδυνατίζεις. Θεραπεία διά της τεθλασμένης οδού. Η επάρκεια τροφής άρχισε να αυξάνεται και τα μολυσμένα εδάφη μειωνόντουσαν δραστικά. Η μέση θερμοκρασία έπεφτε χρόνο με το χρόνο καταστώντας τη Γη συνεχώς και πιο βιώσιμη. Η τρύπα του όζοντος έκλεισε και οι άνθρωποι στράφηκαν ξανά στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Οι επιστήμονες στη Γη έδωσαν απάντηση ότι η επιθυμητότητα μπορεί να χωρέσει μέσα στον επιθυμητό χώρο υπό το φόβο της εξαφάνισης και τα Φρουδικά βιβλία άρχισαν να βγαίνουν και πάλι απ' τα σεντούκια καθώς πολλοί πίστευαν ότι ο άνθρωπος δεν θα άλλαζε πορεία ακόμη και αν βρισκόταν μπροστά στο θάνατο. Ο Φρόιντ είχε δίκιο. Υπό το φόβο της εξαφάνισης ο άνθρωπος ανέπτυσε ένστικτα επιβίωσης πρωτοφανούς προσαρμογής. Οι επιστήμονες του Άρη βρισκόντουσαν μπροστά σε ένα μεγάλο δίλημμα, επιστροφή στη Γη με τον φόβο ότι θα επαναληφθούν οι παλιές καταστάσεις ή νέος εποικισμός τρίτου πλανήτη με το φόβο επανάληψης της ζωής στον Άρη; Τελικά οι απαντήσεις ίσως κρύβονταν στο πρώτο πλανήτη που ενδεχομένως άφησαν και χωρίς λόγο...Θαυμαστός Παλιός Άνθρωπος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Κάντε το δικό σας σχόλιο! Θα χαρούμε πολύ!