Δευτέρα, 26 Φεβρουαρίου 2018

Ξέρω μια δίαιτα αποφασισμένη να αποτύχει

   Η καθημερινότητα ενός ανθρώπου με περιττά κιλά τίθεται στο στόχαστρο για να αρχίσει η ζυγαριά να πέφτει. Το μεγαλύτερο θέμα είναι η καθημερινότητα και πως αυτή οργανώνεται ή δεν οργανώνεται. Το μεγαλύτερο πρόβλημα ενός ανθρώπου είναι πως θα βάλει ένα πρόγραμμα στη καθημερινότητα του για να χάσει κιλά. Όταν μια δίαιτα ξεκινάει και για τις επόμενες 2εβδομάδες τα πράγματα δείχνουν να πηγαίνουν καλά και η ζυγαριά να πέφτει, πολλοί άνθρωποι νομίζουν ότι αυτό είναι αποτέλεσμα οργάνωσης ή καλής θέλησης ή ισχυρής απόφασης ή κάτι άλλο ουράνιο και έξυπνο. Δεν είναι τίποτε απ' όλα αυτά, είναι οι συσσωρευμένες ενοχές που ψάχνουν να εκτονωθούν και ο συντομότερος δρόμος είναι η προσοχή στη δίαιτα. Όταν εκτονωθούν μετά την 6η εβδομάδα, διάδοχη κατάσταση δεν υπάρχει και η θεραπεία βαλτώνει αργά και σταθερά. Διαφορετικά θα μπορούσαμε να πούμε ότι άλλο δρόμο δεν έχει ή θα αδυνατίσει ή θα κάτσει να υποστεί τον ψυχικό πόνο των ενοχών και όσο διαρκέσει. Έτσι πάλι απ' την εύκολη λύση πάμε σε μια άλλη εύκολη λύση την δίαιτα για εκτόνωση ενοχών, αφού ούτε και εδώ ο άνθρωπος είναι ικανός να ανεχτεί τον ψυχικό πόνο των ενοχών που διαρκεί μερικές εβδομάδες.
Πορεία μιας Δίαιτας
    Πως έχει η πορεία μιας δίαιτας λοιπόν; Ξεκινά με ενοχές που φέρνουν κάποιες καλές μετρήσεις και μετά από 6 εβδομάδες η ζυγαριά σταματάει τις καλές μετρήσεις και ισορροπεί. Η ισορροπία είναι προιόν εσωτερικής αναζήτησης διάδοχης κατάστασης. Δηλαδή είναι σαν να ρωτά ο οργανισμός τον ίδιο του τον εαυτό 'οι ενοχές στο ντεπόζιτο τέλειωσαν, τώρα τι θα ρίξουμε μέσα να συνεχίσουμε το ταξίδι'. Τι γίνεται από εκεί και μετά; Οι μετρήσεις και οι ζυγαριές τρελαίνονται, μία πέφτουν μία ανεβαίνουν, μία μένουν σταθερές, ανάλογα τη διάθεση της ημέρας. Οι μετρήσεις δεν είναι ούτε βαρεμάρα, ούτε έλλειψη απόφασης, ούτε τίποτα, είναι ο τρόπος που κυλάει η μέρα. Η δίαιτα είναι μια αποτύπωση της ημέρας. Το αποτέλεσμα αν έρθει ή δεν έρθει δεν είναι προιόν κάποιας συντεταγμένης απόφασης, προσπάθειας, τακτικής, είναι προιόν συναισθηματικού κοκτέιλ που στο τέλος πέφτει στο ποτήρι της ζυγαριάς έτοιμο προς πόση. Ο θεραπευόμενος θυμάται 1 με 2 ημέρες πριν τη συνεδρία να προσέξει γιατί αυτό του ασκεί μια πίεση και μόλις περάσει η μέτρηση με τα μούτρα στην τρελή καθημερινότητα. Δύο συνεχόμενες θετικές μετρήσεις είναι σχεδόν αδύνατο να δούμε, δείγμα της εσωτερικής αμφισημίας και της  κυριαρχίας των καθημερινών συναισθημάτων στη θεραπεία. Η θεραπεία θα μείνει εκεί απ' όπου ξεκίνησε, μια βαθιά ενοχική διαδικασία που απουσία ενοχών δεν μπορεί να πάει πουθενά και δεν έχει διάδοχη κατάσταση. Έτσι δίαιτα είναι ότι οι ενοχές επιτάσουν και έπειτα η απόλυτη καθημερινότητα στο ακυβέρνητο καράβι.
Η Καθημερινότητα δεν έχει πρόγραμμα 
   Αν πούμε ότι αφήνουμε την καθημερινότητα να κάνει ότι θέλει στη θεραπεία, τότε θα βλέπουμε 5-10σκόρπιες θετικές μετρήσεις και 25-30 αρνητικές μετρήσεις. Στην πορεία για κάθε θετική μέτρηση στη ζυγαριά θα απαιτηθούν 3 κακές μετρήσεις και όσο περνάει ο καιρός ο ψυχικός μηχανισμός συνεχώς επιβαρύνεται και ανατρέπει τον εαυτό του. Μετά από 5μήνες θεραπείας έχουμε 6-7 κακές μετρήσεις και 1καλή. Από τον 7ο μήνα και έπειτα οι καλές μετρήσεις σταματούν και έρχεται και μια φυσική έξοδος. Αν μετά τον 2ο μήνα έρθει καλό συντεταγμένο και συνεχές καλό αποτέλεσμα στη ζυγαριά, τότε αυτό θα προέρθει από έκτακτα συναισθηματικά γεγονότα που όπως ήρθαν θα φύγουν. Έχω μιλήσει πολλές φορές για εκπαίδευση αποσυνδεδεμένη από το αδυνάτισμα και επισημαίνω ότι τυχόν έκτακτες εκπαιδεύσεις πάνω σε ψυχοδιατροφικά θέματα δεν είναι ικανά να αλλάξουν άμεσα τον χάρτη της επιθυμίας και της διάρκειας στο αδυνάτισμα. Θέλουν πολύ χρόνο και πολύ δουλειά. Έννοιες όπως απόφαση, αδυνάτισμα και εμπιστοσύνη, ο κόσμος την έχει στο μυαλό του με έναν κοινωνικό τρόπο και όχι με τρόπο ικανό για θεραπεία, έτσι ο ειδικός πρέπει να εφεύρει κανάλια επικοινωνίας με τον θεραπευόμενο για να μπορέσει να του κοινωνήσει αυτές τις βαθιά σημαντικές θεραπευτικές έννοιες. Πρέπει να μπει μέσα στον εαυτό του για να μπορέσει να μπει μέσα στη θεραπεία.
O Ειδικός είναι η αρχή και το τέλος
   Όλη η θεραπεία αποτελεί μια βόλτα γύρω από ένα πάρκο που περιστοιχίζεται από τοίχο που όλες οι είσοδοι είναι κλειστές. Έτσι είναι και οι θεραπείες αδυνατίσματος σήμερα, θεραπείες που δεν βάζουν μέσα στη θεραπεία τον πρωταγωνιστή. Τον κάνουν βόλτες γύρω γύρω και δεν τον μαθαίνουν αυτά που του χρειάζονται να μάθει για να κατανοήσει την ασθένεια του. Αυτό είναι αποκλειστική ευθύνη του ειδικού, που δεν εισάγει στο κόσμο της Παχυσαρκίας τον θεραπευόμενο. Ο πρωταγωνιστής νομίζει ότι Παχυσαρκία είναι η ανόητη φύση που δεν υποκύπτει στα θέλω του θεραπευόμενου για αδυνάτισμα. Ο πρωταγωνιστής έχει χάσει 20κιλά, έχει ξαναπάρει 30, τον έχει πατήσει τρένο και περιμένει να δει πότε θα φύγει το περιβόητο πέπλο της 'βαρεμάρας' από πάνω του για να πάει να αδυνατίσει. Έννοιες όπως βαρεμάρα, κόπωση, Παχυσαρκία, τα χασα και τα ξαναπήρα, μηχανισμός άμυνας, Δίαιτα από Δευτέρα, αναβλητικότητα και τόσα άλλα, περνάνε δίπλα του σαν εκείνη την απόλυτη γνώση του βιβλίου που δεν άνοιξε ποτέ να διαβάσει, αλλά λέει ότι ξέρει πολύ καλά τι γράφει. Ο ειδικός αφήνει τον θεραπευόμενο μέσα σε μια αμφίσημη καθημερινότητα να ορίζει εκείνη την πορεία της θεραπείας του, χωρίς να τοποθετεί το θεραπευτικό ανάχωμα πουθενά και ρωτάω εγώ εκείνο τον ειδικό 'πως θα χάσει αυτός ο άνθρωπος βάρος, περιμένοντας να ξυπνήσει ένα πρωί 8:15 και να τον αφορά το αδυνάτισμα επειδή του είπε ο γιατρός ότι αν δεν χάσει βάρος θα του συμβεί κάτι επικίνδυνο;' Έτσι το αδυνάτισμα ορίζεται απ' τον άνεμο που φυσάει έξω απ' τη πόρτα, απ' το τι θα βρέξει η μέρα, πως θα κάτσουν τα φασολάκια στο στομάχι και αν ο θεραπευόμενος θα θελήσει την Τετάρτη μετά την μπριζόλα γλυκό ή όχι. Έτσι οι άνθρωποι κάνουν 4, 5, 15 δίαιτες στη ζωή τους και το μόνο που ξέρουν είναι πόσες θερμίδες έχει η ταραμοσαλάτα και το ταχίνι, από δίαιτα τίποτα. Η βόλτα γύρω απ' τη θεραπεία κοστίζει ακριβά, καιρός να μπει και μέσα να συναντήσει από κοντά μερικά άγνωστα σε αυτόν πρόσωπα που του καθορίζουν τη ζωή.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Κάντε το δικό σας σχόλιο! Θα χαρούμε πολύ!