Κυριακή, 25 Φεβρουαρίου 2018

37 Εβδομάδες Δίαιτας

   Μετά από 37 συνεδρίες σε 36 και κάτι εβδομάδες ένας κύκλος έκλεισε με το προβλεπόμενο σενάριο να γίνεται πραγματικότητα. Πραγματικό αδυνάτισμα 8 εβδομάδες και το υπόλοιπο κομμάτι μια πραγματική μεταφορά απόφασης από εβδομάδα σε εβδομάδα για την έξοδο από τη θεραπεία. Από τις 37 συνεδρίες οι 8 ήταν σε ρυθμό αδυνατίσματος και 29 συνεδρίες μια μάχη για το πότε θα τοποθετηθεί η έξοδος. Η θεραπεία κράτησε περίπου 8,5μήνες και αυτό που πέτυχε στο τέλος είναι να επιβεβαιώσει ότι οι άνθρωποι δεν αλλάζουν εύκολα και ότι η Παχυσαρκία είναι μια πολύ ιδιόμορφη ασθένεια. Η πρώτη μέτρηση ήταν σχεδόν ίδια με την τελευταία, πράγμα που δείχνει ότι ο απόλυτος στόχος του οργανισμού να επιστρέψει από εκεί που ξεκίνησε επετεύχθει με συνέπεια. 37 συνεδρίες για να αποδείξουμε ότι αυτή η περιβόητη αλλαγή είναι μια πολύ δύσκολη υπόθεση και χρειάζεται πολύ δουλειά. Είναι λάθος οι άνθρωποι να θεωρούν όλο το χρόνο που έκαναν δίαιτα ότι είναι χρόνος που πραγματικά προσπάθησαν καθώς οι αριθμοί μας λένε ξανά και ξανά ότι ο πραγματικά παραγωγικός χρόνος είναι και σε αυτή τη περίπτωση το 1/4 του συνολικού χρόνου δίαιτας. Στους 8μήνες θεραπείας, οι 2μήνες ήταν αυτοί που υπήρχε η επιθυμία για αδυνάτισμα και οι υπόλοιποι διαχείριση συναισθημάτων. Από την 8η εβδομάδα και έπειτα με πολύ μικρές 'αστραπές' προσοχής ο υπόλοιπος χρόνος ήταν μια αργή διαδικασία ανόδου με 'στάσεις' ενοχών.
Η θεραπεία
   
Η 42 χρονη Χ. ξεκίνησε με αρχικό βάρος 122 κιλά, τον πρώτο μήνα δίαιτας είχε χάσει 6,5κιλά και το δεύτερο 2,8κιλά. Δύο μήνες μετά την έναρξη της θεραπείας είχε χάσει 9,3κιλά, ισχυρό κίνητρο θα πείτε όλοι και θα υποθέσετε ότι θα καλπάζει προς την αλλαγή σαν τον Βουκεφάλα, αλλά κάνετε λάθος καθώς τα συναισθήματα που αναδύονται πρέπει κάποιος να τα προσλάβει και να τα κάνει κάτι. Αν αυτό δεν γίνει, καμία αλλαγή στο σώμα δεν υπογράφει συμβόλαιο με την επιτυχή συνέχεια της θεραπείας, το αντίθετο θα συμβεί. Το ότι το σώμα αλλάζει και ωραιοποιείται δεν αρκεί, χρειάζεται πολύ δουλειά κυρίως από κει και μετά. Στο τέλος του τρίτου μήνα βάρος άνοδος βάρους 1.5κιλό, τον τέταρτο μήνα άνοδος μισού κιλού, στον πέμπτο μήνα άνοδος 1.7κιλά, τον έκτο μήνα άνοδος 1.8κιλά, τον έβδομο μήνα άνοδος 1.1κιλά και τον όγδοο μήνα άνοδος μισό κιλό. Αποτέλεσμα προσπάθειας μπήκε 121,8κιλά και βγήκε 121,3κιλά, ένας κύκλος θεραπευτικός με μηδενικό αποτέλεσμα. Ότι έγινε σε 2μήνες, επέστρεψε πάλι στην ίδια θέση μετά από 6,5μήνες. Έτσι επιστρέψαμε στο αρχικό μηδέν, εξουθενωμένοι από την προσπάθεια, άδειοι από ενέργεια, με τον μηχανισμό άμυνας έτοιμο να λάβει τις τελικές του διαστάσεις και με ένα μέλλον πολύ ζοφερό. Ήταν η 1η της δίαιτα, θα ήταν ένα μεγάλο ρίσκο να πούμε ότι πολύ δύσκολα θα τα καταφέρει στο μέλλον, αλλά δεν θέλουμε και αυτό που κρύβουμε στην ψυχή μας να το κρατήσουμε κρυφό. Η γνώση δεν ανήκει μόνο σε μας.
Διαπιστώσεις 
   Η Χ. εκτός από τις πρώτες 4 εβδομάδες που είχε συνεχόμενες πτωτικές μετρήσεις, δεν είχε ποτέ ξανά συνεχόμενες πτωτικές μετρήσεις, αντίθετα είχε μία μέτρηση καλή το Μάρτη, μία τον Απρίλη και σκόρπιες μετρήσεις στο χρόνο ανάλογα με την επικρατούσα διάθεση της εποχής. Συγκροτημένη διάθεση για αδυνάτισμα που να συνιστά αποτέλεσμα δεν υπάρχει, σαν ένα καράβι που πορεύεται ανάλογα με το πως θα είναι η καθημερινότητα. Το αποτέλεσμα που η ζυγαριά δείχνει, αποτυπώνει μια θεραπεία που πορεύεται ανάλογα με το πως τελειώνει η μέρα, αφημένη στη μοίρα της και με την θεραπευόμενη να μην πιστεύει σε αυτή. Η επιθυμία για θεραπεία υπήρξε μόνο για 2μήνες και μετά τέλος, πράγμα που και η ζυγαριά αποτυπώνει. Από τον 2ο μήνα και έπειτα, η μάχη δεν ήταν για το αδυνάτισμα, αλλά για το πότε θα παρθεί η απόφαση της εξόδου. Από τον 2ο μήνα και μετά γινόταν απλά μια διαχείριση καθημερινότητας ανάλογα με την πίεση που ασκούσε η ζυγαριά. Αν η θεραπεία τέλειωσε τον δεύτερο μήνα, ο υπόλοιπος χρόνος τι ήταν; Ο υπόλοιπος χρόνος ήταν μια τεράστια μάχη απέναντι στον ειδικό και στην πίεση της ζυγαριάς. Το αδυνάτισμα είχε τελειώσει, αλλά ο νέος εχθρός είχε αναδυθεί και ήταν η πίεση που  ασκεί η ζυγαριά. Έτσι ότι αποτέλεσμα και ότι πορεία είχε η θεραπεία ήταν ευθέως ανάλογη της πίεσης που ασκούσε η ζυγαριά. Έτσι παρατηρούμε στη μέση της θεραπείας να έχουμε μία καλή και μία κακή μέτρηση και μετά αφότου τα κακά αποτελέσματα στη ζυγαριά απενεχοποιηθούν, μόνο κακά αποτελέσμα και τελικά έξοδος. Η θεραπεία αν μπορούσαμε να την τιτλοφορήσουμε κάπως θα λέγαμε στην αρχή γίνεται για τις ενοχές και μετά γίνεται για να μην αισθάνεται ντροπή για τον ειδικό. Στο τέλος η θεραπεία δεν γίνεται για τον θεραπευόμενο, αλλά για τον θεραπευτή. Παταγώδης αποτυχία.   

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Κάντε το δικό σας σχόλιο! Θα χαρούμε πολύ!