Κυριακή, 11 Φεβρουαρίου 2018

25 Κιλά Απόφασης

   Το αδυνάτισμα είναι μια πολύ επίπονη και ψυχοφθόρα θεραπεία που είναι τόσο βαριά στον άνθρωπο που 1-2 φορές στη ζωή του θα καταφέρει να την κάνει. Οι συνθήκες που διαμορφώνονται μέσα στη θεραπεία είναι πιεστικές και επίπονες. Ο θεραπευόμενος έρχεται σε ευθεία αντιπαράθεση με τις επιλογές του και καλείται σε σύντομο χρόνο να τις αλλάξει. Έχουμε αναφέρει σε άρθρα μας ότι ο άνθρωπος δεν μπορεί να κάνει πάνω από ένα μικρό ποσοστό αλλαγών μέσα στην καθημερινότητα του, αλλιώς αυτά θα είναι απλά αλλαγές που θα κρατήσουν όσο υπάρχει το πλαίσιο της θεραπείας, όταν αυτό αρθεί ξανά στο παλιό. Όταν όμως οι αλλαγές δεν είναι μεγάλες, το σετάρισμα που λαμβάνει ο θεραπευόμενος είναι 'μα αν κόψω ένα σάντουιτς την μέρα θα χάσω τα κιλά που θέλω'. Θέλει δηλαδή μεγάλες αλλαγές για να το δει στο σώμα του, πράγμα που αν συμβεί θα κρατήσει πολύ λίγο. Έτσι θα ξαναπάρει βάρος και θα πάει να το ξανακάνει με το ίδιο στυλ και θα ξαναπάρει, μέχρι του σημείου να πετάξει ότι έχει σχέση με τις δίαιτες και δια παντός. Η δίαιτα είναι μια ψυχοφθόρα διαδικασία που όταν το κάνεις μία φορά πολύ δύσκολα στη ζωή σου θα καταφέρεις να μπεις πάλι σε πρόγραμα και αν μπεις δεν θα είναι όπως παλιά, αλλά εντελώς διαφορετικά. Ακολουθεί ένα σχετικό παράδειγμα.
Νοέμβριος 2007
    Τον Νοέμβριο του 2007 ξεκινήσαμε μια νέα θεραπεία με την Β. Το αρχικός της βάρος ήταν 92κιλά. Σε 12μήνες το νεότερο της βάρος ήταν 66,5κιλά, είχε χάσει περίπου 25κιλά σε 12μήνες. Η επιτυχία της στο κομμάτι της μείωσης του βάρους ήταν πολύ μεγάλη και το χαιρόταν ανάλογα. Από το Λύκειο μας έλεγε ότι είχε να φτάσει σε τέτοιο βάρος. Η σταθεροποίηση του βάρους της κράτησε άλλους 12μήνες με αραιές συνεδρίες μέχρι που κάποια στιγμή και ενώ προχωρούσαμε στο 1 συνεδρία το μήνα το 'μαγικό τηλέφωνο' χτύπησε και η Β. επέλεξε να βγει απ' το πλαίσιο, πράγμα που φυσικά σεβαστήκαμε. Για την Ιστορία να πούμε ότι για την Β. ήταν η πρώτη δίαιτα. Η Β. ήξερε πάρα πολύ καλά τι είναι το αδυνάτισμα και τι είναι και η σταθεροποίηση του χαμένου βάρους. Ήξερε πολύ καλά ότι η σταθεροποίηση του βάρους δεν είναι μια διαδικασία τυπική που κρατάει 12 ή 16μήνες. Δεν έχει χρόνο, πατάει πάνω στην καθημερινότητα και είναι ανάλογη των βημάτων που αυτή ακολουθεί, έτσι μπορεί μία περίοδος να είναι διαφορετική από μια άλλη και το βάρος άλλες φορές να μπορεί να σταθεροποιηθεί και άλλες όχι. Τη σταθεροποίηση του χαμένου βάρους την γεννά η καθημερινότητα όχι ο χρόνος, έτσι δεν μπορούμε να πούμε ότι πόσα κιλά θα χάσεις σε 3μήνες, ούτε σε πόσο χρόνο θα σταθεροποιήσεις απώλεια 20 ή 30κιλών. Μετά την έξοδο της η Β. επικοινώνησε μαζί μου τον Ιανουάριο του 2017, περίπου 9χρόνια μετά τη πρώτη θεραπεία, με κάλεσε 2 φορές αλλά λόγω επαγγελματικών μου υποχρεώσεων (ήμουν σε συνεδρίες) δεν καταφέραμε να επικοινωνήσουμε. Έτσι εγώ δεν κατάφερα να ξέρω ποιος ήταν και τι ήθελε και η Β. δεν κατάφερε να σετάρει τον εαυτό της σε αυτό που ήθελε.
Ένας Χρόνος μετά
    Η Β. επικοινωνεί μαζί μου ξανά 12μήνες μετά το πρώτο τηλέφωνο. Μιλάμε και μου λέει ότι έχει πάρει 30κιλά και θέλει να τα χάσει πάλι. Μου εξήγησε επίσης ότι με είχε πάρει 12μήνες πριν 2φορές τηλέφωνο, δεν το σήκωσα και δεν ξαναπήρε. Της λέω 'γιατί δεν με ξαναπήρες ή να πας σε κάποιον άλλο συνάδελφο'. Μου απαντά ότι ήθελε μαζί μου να καταφέρει αυτό που είχε καταφέρει τότε, ότι της είχα πει είχε βγει και ότι είχα δίκιο με τη συντήρηση, δεν κόβεται απότομα. Την ρωτάω τι βάρος είχες το Γενάρη του 2017 και πόσο σήμερα. 8κιλά περισσότερο μέσα σε 12μήνες. Αυτό στη θεραπεία είναι 3-4μήνες χρόνος προστιθέμενος. Δηλαδή η Β. μέσα σε 12μήνες πρόσθεσε 3-4μήνες επιπλέον θεραπείας, μόνο και μόνο γιατί έγινε σύγχυση με τα τηλέφωνα. Η από κοντά επικοινωνία μας επιβεβαίωσε τα κιλά της και μιλήσαμε εκτενώς για την περίοδο μετά τη διακοπή της συνεργασίας μας. Τον πρώτο χρόνο(2010) είχε πάρει 20κιλά και μετά έπαιρνε λίγο κάθε χρόνο. Της εξηγώ τις συνέπειες της πρώτης δίαιτας στη νέα θεραπεία, πόσο δύσκολη θα είναι η νέα θεραπεία και ότι τίποτα δεν θα μοιάζει με τότε και πατάμε το κουμπί της νέας θεραπείας. Το πλαίσιο τώρα δεν θα έχει καμία σχέση με το παρελθόν και σίγουρα απ' τη φαρέτρα της πρέπει να ανασύρει ισχυρές αντιστάσεις, απέναντι στο μηχανισμό αντίστασης που θα υψωθεί από την 3η εβδομάδα και έπειτα. Σε αυτά τα 9χρόνια λέτε να έχει καταφέρει να εκπαιδεύσει ισχυρές αντιστάσεις απέναντι στον ισχυρό μηχανισμό, που πρέπει να φέρει από την ζωή της; Δεν ξέρουμε. Το μέλλον... θα ήθελα να είναι άγνωστο.
Συμπεράσματα
   Η Β. από στην πρώτη επικοινωνία όταν το τηλέφωνο δεν σηκώθηκε για να οριστεί νέο πλαίσιο θεραπείας πραγματικά λυτρώθηκε για 2 λόγους. α)Επειδή είχε πολλές ενοχές απ' τις γιορτές που είχαν περάσει και ήθελε άμεσα να εκτονωθούν έτσι μέρα με τη μέρα αυτές έφυγαν και έτσι ξέχασε το αδυνάτισμα β) δεν ήθελε πραγματικά να ξαναμπεί σε πλαίσιο θεραπείας και επειδή δεν καταφέραμε να επικοινωνήσουμε τη βόλεψε και ήταν λύτρωση για την καθημερινότητα της αυτό, αυτό αποδεικνύει και η 12μηνη αργοπορία της για νέο τηλέφωνο. Οι ενοχές όταν λέμε τη λέξη αδυνάτισμα είναι παντού μπροστά μας. Η ερώτηση όμως που θέλουμε να αναλύσουμε περισσότερο είναι 'γιατί 12μήνες μετά και όχι 12μέρες ή 2μήνες, γιατί τόσο μεγάλη αργοπορία'. Η απάντηση είναι απλή, όσο πλησιάζουν οι μέρες που θα μπεις σε πλαίσιο η ιδέα της δίαιτας πάει όλο και πιο μακριά. Έχει δημιουργηθεί ένα μεγάλο αποφευκτικό πλαίσιο γύρω από μια δίαιτα που μόνο και μόνο για να πάρεις τηλέφωνο χρειάζεται π.χ. 12μήνες. Για να ξαναφτιάξεις μέσα σου πλαίσιο θεραπείας ο χρόνος είναι άπειρος και έχουμε παραδείγματα 3 και 4 ετών που μας λένε θέλω πολύ καιρό να σε πάρω τηλέφωνο και ρωτάμε 'γιατί δεν παίρνετε'. Δεν ξέρουν γιατί, αλλά η απάντηση είναι μία 'δεν θέλουν, γιατί ξέρουν ότι το πλαίσιο είναι τόσο ψυχοφθόρο που καίει'. Έτσι τη μία μέρα ξυπνάνε με την απόφαση και την άλλη κοιμούνται με την αναβολή. Η καθημερινότητα διαστέλλεται και συστέλλεται με τέτοιο τρόπο που η απόφαση αυτή δεν αποκτά ποτέ οντότητα για μέσα μας ξέρουμε πολύ καλά τι θέλουμε 'να μην αλλάξει τίποτα και να χάσω κιλά'. Για όσους έχουν κάνει και άλλη φορά δίαιτα όπως η Β. η απόφαση αιωρείται πολύ καιρό γιατί το πλαίσιο είναι τόσο ψυχοφθόρο που παίρνει πολλά χρόνια για να παρθεί μια απόφαση. Δηλαδή αν 2 τηλέφωνα και 2 αποφάσεις μας κοστίζουν 20χρόνια ασθένειας τότε καταλαβαίνουμε ότι η ασθένεια που έχουμε δεν είναι για παιχνίδια, κάτι σοβαρό συμβαίνει εκεί πάνω. Έτσι λέμε πολλές φορές σε αυτούς που ετοιμάζονται να σηκώσουν το τηλέφωνο, ότι μόνο και μόνο να πάρετε τηλέφωνο έχετε πάρει μια πολύ μεγάλη απόφαση. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Κάντε το δικό σας σχόλιο! Θα χαρούμε πολύ!