Δευτέρα, 29 Ιανουαρίου 2018

Η Γη δεν αδυνάτισε, ο Άρης άραγε;

La Jetee 1962
   Στο σημερινό άρθρο θα πούμε κάτι καινούριο και άγνωστο στους αναγνώστες μας. Το θέμα που θα αναλύσουμε είναι ο χρόνος ρυθμισμένος σε χρόνους δίαιτας. Το κεντρικό μας θέμα, ο χρόνος, είναι κάτι που έχει απασχολήσει πολλές φορές τα άρθρα μας, άλλοτε παίζοντας κεντρικό και άλλες φορές δευτερεύοντα ρόλο. Σήμερα θα τον αναλύσουμε από μια διαφορετικά σκοπιά και γωνία, καθοριστική για το αδυνάτισμα. Κεντρικό ρόλο στο άρθρο μας θα έχει ο άνθρωπος που κάθεται στη καρέκλα του θεραπευόμενου και ρυθμίζει τη ζωή και τη καθημερινότητα σε χρόνους δίαιτας και αδυνατίσματος. Ο χρόνος στη δίαιτα έχει κεντρικό ρόλο και αυτός που ξέρει να τον χειρίζεται σωστά και να τον σέβεται είναι και αυτός που θα βρει λύση στο πρόβλημα του ή θα μπορεί (αν είναι ο ειδικός) να προτείνει σωστές λύσεις στους ανθρώπους με τους οποίους συνεργάζεται. Η Παχυσαρκία είναι μια ασθένεια που παρασιτεί πάνω και μέσα στη καθημερινότητα και εκεί πρέπει να δοθεί η μεγάλη μάχη. Θεραπείες που δεν σέβονται το χρόνο ή που δεν μπορούν να τον διαγνώσουν σωστά είναι καταδικασμένες και μαζί τους άνθρωποι που ελπίζουν ότι αυτή η θεραπεία θα είναι η τελευταία. Πάμε όμως στο άρθρο μας που αναλύει το ρυθμό μιας δίαιτας σε επίπεδο εξαντλητικό.
Ρυθμός Δίαιτας
    Έχουν περάσει οι πρώτοι 2μήνες δίαιτας και μέρα με τη μέρα η δίαιτα αλλάζει τοπία και εικόνες στην καθημερινότητα του πρωταγωνιστή με καταιγιστική ταχύτητα. Το χρόνο τον ρυθμίζει η ζυγαριά και πιο συγκεκριμένα το πότε είναι η συνεδρία. Η συνεδρία είναι αυτή που κάνει το χρόνο να κυλάει σε ρυθμούς δίαιτας. Αν δεν υπήρχε τοποθετημένη η συνεδρία κάπου στο χρόνο, θε έμενε απλά ενα διαιτολόγιο στο χέρι το οποίο θα συμβόλιζε την αιωνιότητα μιας δίαιτας που θα μπορούσε κάπου, κάποτε, δηλαδή ποτέ, να ξεκινήσει. Οι δείκτες του ρολογιού δίαιτα ξεκινάνε από την ημέρα που ορίσει ο διαιτολόγος την ημέρα της επόμενης συνεδρίας, εκεί 'ακούγονται' οι δείκτες που ξεσκουριάζουν και αρχίζουν να κινούνται. Είναι εκείνο το χρονικό σημείο που ωθεί την συμβουλή που δίνει ο διαιτολόγος 'φασολάκια με τυρί και ψωμί', να γίνει πράξη και να μην μείνει απλά μια συμβουλή σε ένα χαρτί, σαν όλα εκείνα τα διαιτολόγια που στοιβάζονται σε ψηφιακό χώρο στο Διαδίκτυο περιμένοντας γενιές και γενιές ανθρώπους να την υλοποιήσουν. Αν δεν ειπωθεί η μαγική ημερομηνία η μπάρα που σε εισάγει στο μέγεθος χρόνος, θα παραμείνει κατεβασμένη επ' αορίστον. Είναι το σημείο εκείνο που ενώ κυλούν οι μέρες και περιμένουμε όλοι να ακούσουμε πόσα κιλά έχασε από εκείνη τη δίαιτα που ξεκίνησε πριν 2μήνες, ο χρόνος έμεινε σε εκείνη τη Δευτέρα που κατέβασε τη Δίαιτα απ' το Διαδίκτυο. Δεν έχει περάσει μέρα, γιατί ο χρόνος δεν ξεκίνησε έστω και αν έχουν περάσει 60μέρες. Αυτή είναι η Δίαιτα...
Άνθρωπος και Χρόνος
   Πώς εισπράττει όμως το χρόνο ο θεραπευόμενος, πως κυλάει μέσα του ο χρόνος που περνάει, πως αλλάζει η ψυχοσύνθεση του στο χρόνο; Πως μετριέται ο χρόνος μέσα του; Δηλαδή παίρνει μια δίαιτα και ξεκινάει και μετράει μέρες που απομένουν μέχρι την επόμενη συνεδρία; Πως περνάει ο χρόνος από πάνω του; Παράδειγμα: ο πρωταγωνιστής μας έχει ξεκινήσει τη θεραπεία του περίπου 2μήνες. Στην αρχή ο χρόνος κυλούσε αντιλαμβανόμενος τις ημέρες στην πραγματική διάσταση του 24ώρου, κάτι που μετά την 6η εβδομάδα αρχίζει και αλλάζει. Από την 6η εβδομάδα ο χρόνος συναισθηματικοποιείται με μια καταιγιστική ταχύτητα. Ο θεραπευόμενος δεν θα καταλάβει τίποτα απ' αυτά που συμβαίνουν και απλά νομίζει ότι σε 2μήνες πρέπει να έχω χάσει 8κιλά, σε 3μήνες 12κιλά και σε 4 μήνες 16κιλά. Σαν να περιμένουμε ο άνθρωπος να πηδήξει μέσα στη μαθηματική εξίσωση που έχουμε ετοιμάσει χρόνια πριν, περιμένοντας να κυλίσει μία ακόμη πετυχημένη δίαιτα. Ο χρόνος μέσα στις συνεδρίες, από την μία μέτρηση στην επόμενη, ζιπάρεται, περιορίζεται, μικραίνει, σαν μία γωνία 150μοιρών που γίνονται 30μοίρες. Η έννοια χρόνος στο μυαλό του θεραπευόμενου μικραίνει και μικραίνει και μικραίνει, αποτέλεσμα της συναισθηματικοποίησης της δίαιτας. Ο χρόνος μετά τον 3ο μήνα έχει τόσο μικρό χώρο στο μυαλό του θεραπευόμενου και αισθάνεται ότι έχουν περάσει οι μέρες μέχρι την επόμενη συνεδρία τόσο γρήγορα που αισθάνεται σαν να έχουν περάσει μόλις μερικές ώρες απ' την τελευταία συνεδρία και έχουν περάσει 14 και 21 μέρες. Η αίσθηση είναι σαν να κοιμήθηκε μετά τη συνεδρία και ξύπνησε έχοντας να πάει πάλι στη συνεδρία. Οι μέρες περνάνε τόσο γρήγορα γιατί συναισθηματικοποιούνται σε τέτοιο βαθμό που ο άνθρωπος αντιλαμβάνεται μόνο 2 συναισθήματα μέσα στη δίαιτα, πίεση της ζυγαριάς και εκτόνωση της πίεσης της ζυγαριάς. Ο χρόνος έχει τελειώσει και οι μέρες δεν έχουν την μορφή που γνωρίζουμε Δευτέρα, Τρίτη...κτλ, ο πρωταγωνιστής κινείται έρμαιος (σαν ακυβέρνητο καράβι), βασιζόμενος στους φόβους που η θεραπεία του έχει δημιουργήσει. Ο χρόνος κυλάει τρομερά γρήγορα από μέτρηση σε μέτρηση και ο θεραπευόμενος πάντα συνειδητοποιεί ότι ο χρόνος είναι λίγος και ποτέ δεν φτάνει, έστω και αν έχει περάσει ένας μήνας απ' τη τελευταία συνεδρία. Και όλως περιέργως έστω και μετά από 1μήνα η συνεδρία δεν έφερε εκείνο το αποτέλεσμα που ο πρωταγωνιστής θα περίμενε. Δηλαδή ο αδιάγνωστος πρωταγωνιστής νομίζει ότι σε 30μέρες θα έχει κάνει θαύματα, όμως τι κρίμα 2ώρες πριν τη μέτρηση αντιλαμβάνεται ότι πάλι ο χρόνος ήταν λίγος και πέρασε γρήγορα.
Άνθρωπος Θηρίο
   Τι έχει δημιουργήσει μετά από 3-4 μήνες η θεραπεία; Έχει δημιουργήσει έναν άνθρωπο με οξυμένα τα ένστικτα του. Ο άνθρωπος όταν βγαίνει από μια δίαιτα θυμίζει θηρίο, μιας και η δίαιτα όξυνε ένστικτα και αισθήσεις που κοιμόντουσαν. Ο πρωταγωνιστής μετά από 4μήνες δίαιτας κινούμενος μεταξύ του ενστίκτου, πίεση-ζυγαριά-αποσυμπίεση, σε έναν απόλυτο διπολισμό, ξυπνάει ένα θηρίο μέσα του που θα αργήσει πολύ να ηρεμήσει(δεν θα ξεχάσει ποτέ). Ο πρωταγωνιστής βλέπει μόνο ζυγαριά και πίεση, τα κιλά, η αλλαγή, τα μαγιό, τα μπικίνι, η υγεία, το σεξ, η υγιεινή διατροφή, η χοληστερίνη που πρέπει να πέσει ...κτλ έχουν πάει περίπατο και έχουν ξεχαστεί γρήγορα, μπρος στα ένστικτα που οξύνονται μέρα με τη μέρα. Ο πρωταγωνιστής έχει πια αυτοσκοπό και στόχο πως να άρει την πίεση που γίνεται αφόρητη, δύο λύσεις υψώνονται μπροστά του α)ακυρώνει το ραντεβού και μεταφέρει την πίεση στο απώτερο μέλλον ή β)μεταφέρει το ραντεβού πιο αργά στο χρόνο πάλι με τον ίδιο στόχο. Ποτέ μα ποτέ τα όρια του χρόνου - που ο άνθρωπος με οξυμένα ένστικτα μέσα τους λειτουργεί - δεν επαρκεί και ποτέ δεν θα επαρκεί για τον άνθρωπο που προσπαθεί να ξεπεράσει τον φόβο του. Σχεδόν ο χρόνος πριν τη συνεδρία δεν θα υφίσταται ως μέγεθος και μετά απ' αυτή απλά θα είναι ένα μεγάλο 'Αχ τέλειωσε', που θα κρατάει εξαιρετικά λίγο μέχρι οι φόβοι να επιστρέψουν γρήγορα.
Συμπέρασμα
    Ο άνθρωπος που θα έχει βγει από μια δίαιτα 6μηνών και όσο περισσότερο έχει διαρκέσει τόσο χειρότερα, θα χρειαστεί πολλά χρόνια να συνέλθει απ' αυτή τη ψυχοφθόρα διαδικασία. Θα χρειαστεί πάνω από 5χρόνια να ηρεμήσει τους φόβους του, ακόμη και αν κάνει δίαιτες με το που ξεκινάει και οι φόβοι ξαναξυπνούν θα την αφήνει γρήγορα. Δεν θα ξεχάσει ποτέ αυτό που έγινε τότε. Ο μηχανισμός άμυνας που έχει σχηματιστεί τότε δεν θα ξεχαστεί ποτέ, γιατί έχει χαράξει τα δικά του βήματα στον ψυχισμό του ανθρώπου. Θα κάνει τα πάντα για να μην κάνει δίαιτα. Ο άνθρωπος που έχει κάνει δίαιτα, ποτέ δεν είναι ίδιος μετά απ' αυτή, πολύ δύσκολα οι επόμενες δίαιτες θα πετύχουν και είναι παντελώς αδιάφορο το μέσο που θα χρησιμοποηθεί για να χάσουν κιλά. Η θεραπεία στιγμάτισε τον πρωταγωνιστή για τα επόμενα πολλά χρόνια, ίσως και....Τελικά ο ειδικός φέρει ευθύνη; Γνωρίζει ότι έχει ευθύνη; Και αν δεν γνωρίζει τι ευθύνη έχει;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Κάντε το δικό σας σχόλιο! Θα χαρούμε πολύ!