Κυριακή, 28 Ιανουαρίου 2018

Παχαίνω γιατί τρώω πολύ ή επειδή δεν αντιστέκομαι;

   Έχουμε αναφέρει και σε άρθρα μας παλιότερα ότι το χωρίς έλεγχο φαγητό είναι για έναν άνθρωπο μία συνθήκη που πάντα θα του αρέσει, πάντα θα την επιδιώκει και πάντα στο πίσω μέρος του μυαλού του θα είναι ο κρυφός του στόχος. Οι δίαιτες θέτουν όρια για τα οποία ο πρωταγωνιστής μόνο για πολύ περιορισμένο χρόνο είναι διαθετιμένος να δεχθεί. Όταν ένας άνθρωπος είναι σε δίαιτα στόχος του δεν είναι να ρυθμίσει την όρεξη του και να χάσει βάρος, αλλά να φτάσει στο βάρος που θέλει για να μπορεί να πετάξει με άνεση τον περιορισμό της δίαιτας και να τρώει όσο θέλει και πάλι. Εξαιρετικά λίγοι άνθρωποι όταν βγαίνουν από δίαιτα έχουν πραγματικά εκπαιδευτεί κατάλληλα πάνω στο θέμα ποσότητα φαγητού και μπορούν να κρατήσουν το βάρος που έχασαν. Στατιστικά οι άνθρωποι αυτοί είναι κάτω από το 5%, το μεγαλύτερο ποσοστό θέλει να τελειώσει αυτό που κάνουν για να μπορούν να τρώνε και πάλι. Δύσκολα βλέπουν τη δίαιτα ως μια θεραπευτική διαδικασία που προσπαθεί να τους εκπαιδεύσει, οι περισσότεροι θέλουν να τελειώσει όπως όπως και να πάνε σπίτι τους να τρώνε όσο και όπως θέλουν. Βλέπετε η Παχυσαρκία τους θέτει κάποια ενοχικά στοπ που ανάλογα την περίοδο (Καλοκαίρι-θάλασσα), ή το ύψος του βάρους, δημιουργούν ασφυκτικές συνθήκες. Οι άνθρωποι που δεν είναι Παχύσαρκοι δεν έχουν τέτοιες οξυμένες αισθήσεις και δεν ζουν σε μια τέτοια πιεστική καθημερινότητα. Ξέρουν απλά ότι επιθυμούν να φάνε μπορούν να το φάνε και όταν κανονίζουν πράγματα ποτέ δεν υπάρχει περιορισμός που τα περιττά κιλά και η Παχυσαρκία θέτει.
Φαγητό Χωρίς Stop
    Έχουμε τονίσει πολλάκις ότι αν το φαγητό δεν γίνει κιλά και Παχυσαρκία κανείς δεν θα ξυπνούσε από μόνος του ένα πρωί να πει ότι 'τρώω πολύ πρέπει να το περιορίσω'. Θα ήταν μια χαρά βολεμένος στην καθημερινότητα του και δεν θα τον απασχολούσε το βάρος. Ο άνθρωπος υπάρχει μέσω των επιπτώσεων των πράξεων του. Αν επιπτώσεις δεν υπάρχουν, δεν τίθεται θέμα. Ο άνθρωπος στην εποχή μας υπάρχει διά των επιπτώσεων που μπορεί να προκαλέσει αυτό στην ομορφιά και την αισθητική του, το ότι τρώει πολύ ή άτσαλα ή κακό φαγητό δεν τον ενοχλεί. Θα ήθελε πάρα πολύ να μπορεί να τρώει ότι θέλει και να μην παχαίνει, δεν μπορεί τους περιορισμούς και τις ενοχές που δημιουργούν τα κιλά. Για τους περισσότερους ανθρώπους αυτό είναι και η δίαιτα, το ανάχωμα στις ενοχές και ένα δυσάρεστο στάδιο να βγούμε ξανά στο ξέφωτο να φάμε όπως και πριν. Η δίαιτα αποτελεί το μεσοδιάστημα μεταξύ του παλιού και του παλιού που ελπίζει να ξανάρθει. Ξεκινάμε μια δίαιτα και έχουμε ως δεδομένο ότι στόχος του θεραπευόμενου είναι πότε θα τελειώσει αυτό που κάνει, όσο πιο γρήγορα γίνεται για να γυρίσει πάλι στο απεριόριστο. Το απεριόριστο και χωρίς όρια δεν μπορεί να χωνέψει, όχι τη δίαιτα. Είναι εξαιρετικά δύσκολο αυτό το πρόβλημα και συνήθως δεν θεραπεύεται. Οι λόγοι υγείας, το μπικίνι και η παραλία αποτελούν απλά ανάχωμα για μερικές ημέρες, ο στόχος παραμένει ίδιος, να μην έχω μπροστά μου τίποτα που να μπορεί να με εμποδίζει να τρώω όσο θέλω και ότι θέλω.
Σκηνικό έτοιμο - Πάμε
    Ο άνθρωπος στήνει πολλές τέτοιες καταστάσεις που να μπορεί να τρώει χωρίς όριο ή απεριόριστα. Υπάρχουν πολλές τέτοιες καταστάσεις που ο άνθρωπος παλεύει να βρεθεί σε καταστάσεις τέτοιες που οι περιορισμοί να αίρωνται και ευτυχισμένος πια να κάνει αυτό που θέλει χωρίς να υπάρχουν οι τρομερές ενοχές που να θολώνουν το τοπίο της ελευθερίας. Αυτό αποτελεί στόχο για τον άνθρωπο πολλές φορές στρατηγικά σχεδιασμένο. Η δίαιτα αποτελεί ένα τέτοιο στρατηγικό στόχο που είναι σχεδιασμένος για να στήσει πάλι ένα νέο σκηνικό χωρίς ενοχές και απαγορεύσεις που η παρούσα κατάσταση έχει προκαλέσει. Για τις γυναίκες τέτοιο τοπίο ασφάλειας αποτελεί και η εγκυμοσύνη, οι δικαιολογίες περί θυρεοειδή που παχαίνει και καμιά δίαιτα δεν μπορεί να αδυνατίσει, η εμμηνόπαυση που λόγω δήθεν ορμονών που δεν σε αφήνουν να χάσεις και σε αφήνουν μόνο να πάρεις, λόγοι υγείας που πρέπει να τρως γιατί θα ζαλιστείς, όλα αυτά αποτελούν τοπία ασφάλειας που ανοίγεις τη πόρτα μπαίνεις μέσα και λες 'Αχ ευτυχώς ένας ασφαλής χώρος που αισθάνομαι άνετα και τίποτα δεν με περιορίζει'. Φυσικά οι παραπάνω λόγοι είναι υπαρκτοί αλλά σε εξαιρετικά μικρό βαθμό. Είναι το περιβόητο 'Αχ' πριν την πτώση, ο απώτερος σκοπός επετεύχθει, μπορούμε τώρα να αφεθούμε, καθώς οι ενοχές πήγαν λίγο για ύπνο.
Στρες και Φαγητό 
    Το άγχος αποτελεί ειδική κατηγορία για το φαγητό και πολυσυζητημένη, τελικά τι κάνει το άγχος στο φαγητό; Αυξάνει τις ποσότητες, τρως πιο πολλά σουβλάκια, τρως πιο πολλά γλυκά, τρώς πιο άτσαλα, τρως χωρίς ώρες, τρως για να τρως, τρως χωρίς να αισθάνεσαι, τρως βουλιμικά και νευρικά, έχεις νευρική πείνα, τι τελικά ισχύει; Το άγχος λένε σε κάνει να τρως περισσότερο και αυτό αποτελεί το μεγαλύτερο λάθος των ανθρώπων. Το στρες δεν αυξάνει τις ποσότητες γιατί θα μπορούσε κάποιος να υποθέσει ότι αφού αυξάνει τις ποσότητες κανένα πρόβλημα, θα αυξήσουμε και εμείς τις αντιστάσεις μας και απλά θα το ισορροπήσουμε. Το στρες δεν είναι μια οδός που σου λέει 'φάμε μόνο γλυκά, αύξησε τα σουβλάκια, φάε πίτσες το βράδι, φάε από δω και φάε από κει', το στρες με το φαγητό δεν λειτουργεί έτσι. Το άγχος με το φαγητό δρα κυρίως απελευθερωτικά, δηλαδή απλά αίρει τις αντιστάσεις. Το στρες δεν αυξάνει τις ποσότητες, ούτε παχαίνει, το στρες απλά αφαιρεί τις αντιστάσεις που έχει ο άνθρωπος απέναντι στο φαγητό. Είναι από εκείνες τις καταστάσεις που ο άνθρωπος κρατά δυνάμεις για να αντιμετωπίσει το στρες και πέρνει το 'στρατό' του, από άλλα σημεία για να ασχοληθεί μόνο με αυτό. Συμπερασματικά το στρες δεν αυξάνει τις ποσότητες και παχαίνει, μειώνει τις αντιστάσεις μας, για να μπορέσει να αντιμετωπίσει τον εχθρό. Μετά από έντονες καταστάσεις στρες κανείς άνθρωπος δεν είναι ίδιος και είναι επικίνδυνα σημεία που μπορεί να μπει βάρος και να κάνει πολύ επίμονη την παρουσία του τα επόμενα χρόνια. Οι αγχώδεις άνθρωποι συνήθως έχουν περιττά κιλά, γιατί υποφέρουν απ' το σύνδρομο 'Αδειάζω το Καράβι', κάνουν πολύ σύντομες θεραπείες, δεν χάνουν εύκολα βάρος, οι αποφάσεις τους είναι απ' ατμόν σε αναμονή μέχρι να έρθει το στρες να τα πάρει όλα πίσω. Μπορεί να έχουν φτάσει τη θεραπεία τους σε ένα πολύ καλό επίπεδο και επειδή τους χτυπάει τη πόρτα το στρες να δώσουν μια κλωτσιά σε ότι έχουν κάνει για μήνες και να γυρίσουν πίσω στο χάος και η τραγική ειρωνία είναι ότι το στρες θα κρατήσει 1μήνα. Ένας μήνας που μπορεί να κοστίσει πολλά χρόνια Παχυσαρκίας. Το άγχος είναι από εκείνες τις καταστάσεις που ο άνθρωπος μέσα σε αυτές απελευθερώνεται, αίρει τις αντιστάσεις του και ρέπει προς συμπεριφορές που από παλιότερα είχαν δηλώσει χαμηλόφωνα την ύπαρξη τους. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Κάντε το δικό σας σχόλιο! Θα χαρούμε πολύ!