Τετάρτη, 10 Ιανουαρίου 2018

Πάχυνες χάνοντας 1κιλό

   Στο σημερινό μας άρθρο θα σας εξηγήσουμε πόσο μεγάλο ρόλο παίζει τα χρόνια που είναι κάποιος Παχύσαρκος και πως αυτό μεταφράζεται ψυχολογικά στο κορμί και το μυαλό του. Πιο δύσκολο απ όλα είναι να έχει καταλάβει το μυαλό του η ασθένεια και όχι τόσο το κορμί του και θα εξηγήσουμε παρακάτω τι εννοούμε. Το άρθρο μας σήμερα διεκδικεί λίγο χρόνο απ' την καθημερινότητα σας για μια πιο προσεκτική ανάγνωση για να μπορέσει να γίνει κατανοητό γιατί ένας άνθρωπος παραμένει για χρόνια παχύσαρκος και όσο παραμένει παχύσαρκος τόσο λιγότερες πιθανότητες έχει να χάσει βάρος. Η Παχυσαρκία έχει διεισδύσει τόσο βαθιά στη ζωή και την καθημερινότητα του, που είναι σχεδόν αδύνατο να τα καταφέρει.
Μια σκέψη Παχύσαρκη
   Φανταστείτε το σαν ένα όριο που χρόνο με το χρόνο ανεβαίνει, κάποια στιγμή ήταν στο 4, μετά πάει στο 5, μετά πάει στο 7, μετά στο 9 και ξυπνάς ένα πρωί και είναι στο 20. Το όριο είναι τόσο ελαστικό όσο ισχυρή είναι η αναβλητικότητα. Μέσα στα χρόνια το όριο ανεβαίνει και ανεβαίνει και μετά από πολλά χρόνια είναι τόσο ψηλά που είναι σχεδόν αδύνατο να πέσει. Το πρόβλημα ποτέ δεν ήταν και δεν είναι με τα κιλά, αλλά το πόσο ψηλά έχει ανέβει το όριο, γιατί αν έχει ανέβει ψηλά είναι σχεδόν αδύνατο να κατέβει. Το όριο αυτό δεν πέφτει με τις δίαιτες, όσες και αν κάνει κάποιος, μπορεί μόνο να μεγαλώσει. Για να μικρύνει πρέπει να γίνει ειδική εκπαίδευση η οποία πρέπει να έχει διάρκεια. Θυμίζει λίγο σαν αποτοξίνωση από τοξικές ουσίες και τζόγο η θεραπεία, αλλά η πορεία είναι ακριβώς ίδια. Μέρα με τη μέρα μικραίνει το όριο και ο χρόνος είναι που διαμορφώνει μια νέα κατάσταση που το όριο αυτό έχει κατέβει και ο πρωταγωνιστής ψάχνει λιγότερη τροφή ή αν θέλετε καλύτερα, ζει μια λιγότερη παχύσαρκη καθημερινότητα.
Πως λειτουργεί το Όριο;
    Παράδειγμα ένας άνθρωπος παθαίνει γαστρεντερίτιδα και σε 5 ημέρες χάνει 4κιλά, το όριο αυτό με το που ξεκινήσει να αισθάνεται καλύτερα ανεβαίνει, άρα αισθάνεται ότι ξεκινάει από πολύ χαμηλά και μπορεί να φάει πολύ και τρώει πολύ. Το ίδιο συμβαίνει σε κάποιον που κάνει μια πολύ 'λιτή' δίαιτα και τρώει πολύ λίγο, αυτός ο άνθρωπος χωρίς να το καταλαβαίνει έχει ανεβάσει το όριο τόσο ψηλά που όποτε βρει ευκαιρία ή όταν τελειώσει η δίαιτα αισθάνεται ότι πρέπει να φάει πολύ για να καλύψει αυτό το έλλειμα που η 'λιτή' δίαιτα δημιούργησε. Το ίδιο αίσθημα δημιουργεί και η γυμναστική, ανεβάζει το όριο και όσο περισσότερο γυμναστική τόσο ψηλότερα το όριο. Γυμνάζομαι πολύ, μπορώ να τρώω και περισσότερο. Μόνο που όταν το όριο ανέβει δεν πέφτει και ας σταματήσει να γυμνάζεται ή όταν η γαστρεντερίτιδα περάσει.  Η Παχυσαρκία μέσα απ' τις δίαιτες μπορεί να φαίνεται κάποιες φορές ότι το βάρος των ανθρώπων πέφτει, αλλά αυτό είναι καθαρά πλασματικό καθώς αυτές απλά θα κρύψουν το πρόβλημα για κάποιο διάστημα. Όταν ο θεραπευόμενος βγει από τη θεραπεία θα αισθάνεται ότι βγαίνει από μια περίοδο που έτρωγε πολύ λίγο και όντας το εσωτερικό όριο ψηλά θα αρχίσει να τρώει πολύ μέχρι να ισορροπήσει σε κάποιο σημείο μετά από μήνες.Θα έχει πάρει και περισσότερο βάρος απ' αυτό που έχασε, αλλά το χειρότερο θα έχει δημιουργήσει έναν εαυτό που θα θέλει περισσότερα για να σταματήσει. Μπορεί να έχουμε έναν άνθρωπο μπροστά μας που είναι 150κιλά και πραγματικά να βλέπουμε πως αναπνέει και να αγανακτούμε και να λέμε μα γιατί δεν κάνει κάτι. Η αλήθεια είναι ότι έχει κάνει πολλές προσπάθειες να αδυνατίσει, αλλά όλες οι προσπάθειες έκαναν δύο πράγματα, α)ανέβαζαν το όριο όσο κάποιος έκανε δίαιτα με αποτέλεσμα όταν σταματούσε να έπαιρνε περισσότερο βάρος β)έχει εκπαιδευτεί τόσο καλά μέσα στην καθημερινότητα του να είναι παχύσαρκος(ανεβάζοντας το όριο μέρα με τη μέρα) που φαντάζει αδύνατο να θεραπευτεί. Είναι κρίμα ένας άνθρωπος που χρόνια ταλαιπωρείται από την Παχυσαρκία να μην μάθει τι ασθένεια έχει και πως λειτουργεί και ακόμη χειρότερα, δεν έχει μάθει αυτό που λαμβάνει και το θεωρεί φάρμακο τελικά είναι περισσότερη ασθένεια. 
Με τις δίαιτες το όριο ανεβαίνει
    Όταν κάποιος κάνει μια δίαιτα με την μορφή που τις έχουμε μάθει το όριο αυτό ανεβαίνει και παρατηρείται το εξής παράδοξο, να χάνει κάποιος βάρος, αλλά το όριο αυτό να ανεβαίνει, έτσι όταν η δίαιτα σταματήσει ο πρωταγωνιστής θα ακολουθήσει το εσωτερικό του όριο και φυσικά θα παχύνει μιας και το όριο έχει ανέβει ακόμη πιο ψηλά. Όταν λέμε ότι το όριο έχει ανέβει πιο ψηλά εννοούμε ότι ο πρωταγωνιστής αισθάνεται ότι χρειάζεται περισσότερες κακές διατροφικές επιλογές μέσα στη μέρα για να αισθάνεται πλήρης. Πολλές δίαιτες, μέσα στα χρόνια το μόνο αποτέλεσμα που έχουν είναι να ανεβάζουν ψηλότερα το όριο και το όριο ανεβαίνει γιατί δημιουργείται στον άνθρωπο που κάνει δίαιτα ένα αίσθημα έλλειψης ή περιορισμού ελευθερίας. Όσες φορές μια δίαιτα ακουμπήσει το αίσθημα αυτό, το αποτέλεσμα που θα πάρει είναι να ανεβάσει πιο ψηλά το όριο εκείνο που ρυθμίζει το πότε κάποιος ανάλογα με το πόσο θα φάει μέσα στη μέρα, θα σταματήσει. Να εξηγήσουμε ότι το σημείο του πότε θα αισθάνεται κάποιος πλήρης, άρα θα σταματήσει να γεμίζει τη δεξαμενή με κακές διατροφικές επιλογές είναι ανεξάρτητου του βάρους και γι' αυτό θα δείτε πολλούς ανθρώπους να έχουν πολλά κιλά και να απορείτε γιατί δεν κάνουν κάτι να τα χάσουν. Έχουν κάνει πάρα πολλές προσπάθειες και γι αυτό έχουν τόσα πολλά κιλά. Οι δίαιτες με τον παραδοσιακό τρόπο διευρύνουν το συναίσθημα έλλειψης ελευθερίας και αυξάνουν το όριο του πότε κάποιος κλείνει τη δεξαμενή.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Κάντε το δικό σας σχόλιο! Θα χαρούμε πολύ!