Δευτέρα, 20 Νοεμβρίου 2017

Φόρεσες τη δίαιτα σου;

   Στο σημερινό μας άρθρο θα πάρουμε δύο ενδεικτικές εβδομάδες από την αρχή της δίαιτας και μία απ' το τέλος της. Αυτό θα γίνει για να καταλάβουμε τι έχει αλλάξει μέσα σε αυτή τη πορεία που κάνει το αδυνάτισμα δυσκολότερο και την πορεία της θεραπείας δύσβατη. Η πορεία της αλλαγής μέσα απ' την περιγραφή δύο ενδεικτικών εβδομάδων είναι ικανή να δώσει την κατάλληλη εικόνα του πριν και του μετά. Η απάντηση στην ερώτηση 'πρώτα ο άνθρωπος σταμάτησε να θέλει να αδυνατίζει και κόλλησε η ζυγαριά ή το αντίστροφο;', μένει να απαντηθεί.
4η Εβδομάδα Δίαιτας
   Είμαστε στην 4η εβδομάδα θεραπείας και το βάρος έχει μειωθεί κατά 3κιλά. Η θεραπεία ζει τα καλύτερα της, ο πρωταγωνιστής είναι γεμάτος ελπίδες, πιστεύει ότι θα φτάσει στο τέλος πολύ εύκολα και χωρίς να κουραστεί. Το σώμα του έχει αρχίσει να αλλάζει και θέλει να συνεχίσει, ενθουσιασμένος σκέφτεται αλλαγές, νέα ρούχα, γυμναστική, αλλαγές με ανθρώπους, νέες σχέσεις, έρωτες κτλ. Η θεραπεία αποτελεί στοιχείο της καθημερινότητας του πρωταγωνιστή και ψάχνει συνέχεια να βελτιωθεί για να πετύχει περισσότερα αποτελέσματα. Αν περιγράφαμε με μία πρόταση την ψυχοσύνθεση του θα λέγαμε ότι δεν χωράει στο αποτέλεσμα που ψάχνει να το αυξήσει, αλλά και πάλι όποιο και αν ήταν δεν θα έφτανε. Ανυπομονεί να έρθει η συνεδρία για να ζυγιστεί και να επιβεβαιωθεί. Η αυτοποεποίθηση έχει ανέβει τόσο πολύ που ο θεραπευόμενος αισθάνεται ότι η αλλαγή που τόσο πολύ θέλει να πετύχει είναι σχεδόν ολοκληρωμένη. Απ' τις 7 ημέρες μεταξύ των συνεδριών προσέχει τις 6 ημέρες και έχει την θεραπεία στο μυαλό του ως μια διαδικασία που κυριαρχεί μέσα στην καθημερινότητα. Ο θεραπευόμενος ψάχνει την θεραπεία και όχι η θεραπεία αυτόν.
24η εβδομάδα Δίαιτας
Έξι μήνες από τη μέρα που ξεκίνησε η θεραπεία και έχουν χαθεί περίπου 12κιλά και θα περίμενε κανείς ότι ο ενθουσιασμός θα έχει χτυπήσει ταβάνι, αλλά τα πράγματα δεν είναι έτσι. Ο θεραπευόμενος βαριέται, η ζυγαριά έχει κολλήσει, δεν οραματίζεται πια το τέλος ο πρωταγωνιστής. Οι ιδέες περί αλλαγής έχουν σταματήσει, η γυμναστική πέρα από 6 εβδομάδες στην αρχή έχει σταματήσει, τα μικρότερα και κομψότερα ρούχα έχουν σταματήσει να ενθουσιάζουν και η θεραπεία έχει βαλτώσει. Ο θεραπευόμενος δεν πιστεύει πια ότι θα φτάσει στο τέλος, η δίαιτα του δεν αποτελεί στοιχείο της καθημερινότητας του, δεν τον ενδιαφέρει πια πόσο προσέχει και αν προσέχει. Η προσοχή του περιορίζεται στην ημέρα πριν τη συνεδρία και οι 6 ημέρες προσοχής στην αρχή έχουν γίνει σήμερα μία. Δεν ψάχνει πια τη δίαιτα, αλλά η δίαιτα ψάχνει αυτόν. Η προσοχή έχει μεταλλαχθεί σε κάτι άλλο, που ψάχνει πως δεν θα είναι στις συνεδρίες του και πως θα αποφύγει την ζυγαριά που τον βομβαρδίζει με αλήθεια και ρεαλισμό. Οι δικαιολογίες πέφτουν βροχή και οι ακυρώσεις αν ανακαλύψει ότι τα όρια του ειδικού είναι ανοιχτά, θα είναι ο κανόνας και όιχ η εξαίρεση. Η πίεση της ζυγαριάς και της θεραπείας, λόγω του ότι δεν υπάρχει σαφής κατεύθυνση, έχει γίνει αφόρητη και μη διαχειρίσιμη. Ένα πράγμα απασχολεί την καθημερινότητα του, πως θα αποφύγει να δει τη κακή μέτρηση στη ζυγαριά. Αυτό που τον κρατά στη θεραπεία είναι κυρίως ο λόγος του ότι δεν έχει αποφασίσει τι θα κάνει το αποτέλεσμα που έχει πετύχει μέχρι σήμερα.
Μεταξύ της 4ης και της 24ης Εβδομάδας
    Το αποτέλεσμα έχει δημιουργήσει μέσα του συναισθηματικά κεκτημένα που ψάχνουν την ταυτότητα τους. Ανάλογα την προσωπικότητα του θεραπευόμενου θα πορευτούν και ανάλογα. Ένας άνθρωπος που για 20 χρόνια ήταν παχύσαρκος το να είναι για 1 χρόνο 30κιλά λιγότερο είναι ένας κόσμος που δεν το ξέρει, άρα του είναι πολύ εύκολο να πάει πάλι πίσω σε εκείνο το κόσμο. Γι' αυτόν είναι διάλλειμα πασπαλισμένο με μπόλικα όνειρα το χαμηλότερο βάρος. Αν επιστρέψουμε και πάλι στην αρχή της δίαιτας αναρωτιόμαστε πως άλλαξε όλη αυτή η πορεία. Εδώ θα σταθούμε στην προσωπικότητα του πρωταγωνιστή και θα πούμε την άποψη μας. Δεν είχε και δεν έχει κανένα λόγο ο πρωταγωνιστής ενώ όλα πηγαίνουν καλά να στρίψει το τιμόνι προς παλιές συμπεριφορές και όμως το κάνει. Αυτό συμβαίνει γιατί ενώ ξεκινάει με στόχο να αδυνατίσει και ενώ χάνει κιλά, δεν ξέρει τι να κάνεις το αποτέλεσμα, δεν ξέρει που να το πάει και πως να το κατευθύνει και αυτό γίνεται γιατί δεν συγχρονίζεται με το εσωτερικό συναίσθημα του. Το 'αλλάζω το βάρος μου' δεν συγχρονίζεται με το 'αλλάζω τον εαυτό μου'. Έτσι όταν ο πρωταγωνιστής βγαίνει έξω απ' το νερό ψάχνοντας αέρα να αναπνεύσει αυτός ο αέρας δεν υπάρχει. Αυτό είναι άμεσα συνδεδεμένο με την προσωπικότητα του θεραπευόμενου και πως βλέπει στο αύριο τον εαυτό του. Το αδυνάτισμα φαντάζει κάποιες φορές σαν έναν άνθρωπο που παρακαλάει να πιάσει το λαχείο και όταν το πιάνει δεν ξέρει τι να κάνει τα λεφτά και αγοράζει πάλι λαχεία για να ξαναπιάσει το λαχείο.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Κάντε το δικό σας σχόλιο! Θα χαρούμε πολύ!