Παρασκευή, 3 Νοεμβρίου 2017

Μαύρη ζάχαρη το πρωί, μπίρες το βράδι

   Οι εταιρείες που εμπορεύονται τρόφιμα διαπιστώνουν στην καταναλωτική συνείδηση των Ελλήνων αλλαγές. Έχουν μειώσει τη ζάχαρη, καταναλώνουν στέβια, δεν τρώνε παραδοσιακά ψωμί σταρένιο, πίνουν ποτά χωρίς αλκοόλ, τρώνε δημητριακά χωρίς ζάχαρη, γλυκά χωρίς ζάχαρη, αναψυκτικά χωρίς ζάχαρη, κρέας χωρίς λιπαρά, τρώνε μπισκότα από ελαιόλαδο, κέικ με φυτικό βούτυρο και καφέ με 1μαύρη. Οι γευστικές επιλογές των Ελλήνων μετακινούνται προς πιο υγιεινές επιλογές. Αυτό δεν βλέπουμε να έχει θετικές επιδράσεις στο βάρος, αλλά ίσως το δούμε τα επόμενα χρόνια. Μέχρι στιγμής η τεχνητή νοημοσύνη και οι στατιστικές μας δείχνουν ότι η Παχυσαρκία τα επόμενα χρόνια στην Ευρώπη και στον κόσμο θα ζήσει σπουδαία χρόνια. Στο σημερινό μας άρθρο θα μιλήσουμε για το κεφάλαιο 'ΠΟΛΥ' στη ζωή των ανθρώπων και ειδικά των ανθρώπων με προβλήματα βάρους. Είναι ένα μεγάλο κεφάλαιο και χρειάζεται ειδική μεταχείριση και έρευνα.
ΠΟΛΥ
    Το πρόβλημα ενός ανθρώπου που έχει προβλήματα βάρους είναι κυρίως το 'πολύ', αυτό είναι το κύριο και βασικό του πρόβλημα που δεν μπορεί να το καταπιεί, να το μειώσει ή να το εξαφανίσει. Οι επιλογές που κάνει μεταξύ των τροφών, όταν είναι σε δίαιτα, όταν το κλίμα της εποχής επιβάλει πιο υγιεινές επιλογές, όταν διαπιστώνει ότι έχει υψηλή χοληστερίνη, όταν έχει υψηλό ουρικό οξύ, όταν έχουν προηγηθεί γιορτές και έχει φάει πολύ και πρέπει να ρίξει τις ενοχές του, θέλει να έχουν το πολύ, αλλά χωρίς την ασθένεια. Θέλει δηλαδή να μην αλλάξει το παλιό, αλλά να μην έχει επιπτώσεις το καινούριο. Άρα η αιτία που δημιουργεί το πρόβλημα απλά πρέπει να πάρει έναν υπνάκο. Ο άνθρωπος έχουμε πει και σε παλιό μας άρθρο ότι έχει ένα 80% πυρήνα διατροφικής συμπεριφοράς που δεν θα το αλλάξει, ψαρεύει στα θολά νερά του 20%. Με 20%, δεν αλλάζει το 80%.  Θέλει να αλλάξει όλα εκείνα που δεν αποτελούν τη ζωή και την στενή καθημερινότητα του, που είναι συνυφασμένα με ευχάριστα συναισθήματα και άρρηκτες συνήθειες. Άρα δεν μπορούμε να μιλάμε για υγιεινές επιλογές, ούτε για στροφή προς πιο υγιεινές επιλογές, μιλάμε για συμπεριφορά που λέει 'πιες αναψυκτικό με στέβια για να φας το βράδι κοψίδια με φίλους', 'κάνε περισσότερη γυμναστική τη Δευτέρα για να πιεις 10ποτά το Σάββατο'. Το 'πολύ' είναι μια πάθηση που δεν μπορεί να θεραπευτεί εύκολα και θέλει να ξέρουμε καλά εμείς οι θεραπευτές τι μπορεί να προκαλέσουμε πειράζοντας τον παράγοντα 'πολύ' σε μια θεραπεία.    
Ακουμπώντας το ΠΟΛΥ
   Όταν ένας διατροφολόγος πάει να ακουμπήσει το ΠΟΛΥ δημιουργεί ένα ΥΠΕΡΠΟΛΥ. Ο τρόπος που θα πάει να το ακουμπήσει πρέπει τεχνικά να είναι άριστα σχεδιασμένος για να μην προκαλέσει βουλιμία και μια τεχνική κατάσταση που την λέμε 'διεύρυνση των ορίων', που είναι η ανάγκη για αποτίναξη των ορίων που η θεραπεία προκαλεί. Με το άκουσμα των ημερομηνιών της συνεδρίας το αίσθημα αυτό ξεκινάει και μεγαλώνει. Σε όλη τη θεραπεία ο πρωταγωνιστής ψάχνει να βρει πότε η δίαιτα θα τελειώσει να φάει αυτά που θέλει. Τα όρια που η θεραπεία θέτει δεν φτάνουν στο θεραπευόμενο που ψάχνει να βρει τρόπο να τα διευρύνει. Η ανάγκη για οξυγόνο γίνεται μεγάλη και η θεραπεία θα τελειώσει άδοξα. Αυτή η ευαίσθητη κλωστή του 'ΠΟΛΥ', προς στιγμήν φαίνεται ότι μπορεί να διαχειριστεί εύκολα, η αλήθεια όμως είναι εντελώς διαφορετική, ένα φουσκωμένο ΥΠΕΡΠΟΛΥ μεταφέρεται στην επόμενη δίαιτα με καταστρεπτικές συνέπειες. Αν πιεστεί ιδιαίτερα ένας άνθρωπος μπορεί να χρειαστούν και 20 χρόνια για να μπορέσει να εκκινήσει μια νέα θεραπεία με λίγες περισσότερες πιθανότητες να πετύχει. Γι' αυτό όταν ακούμε για αυστηρούς ειδικούς με σφιχτά διαιτολόγια και άλλες τέτοιες αρλούμπες να μετράμε και καμιά φορά επιπτώσεις τέτοιων μεθόδων στη μακροχρόνια δυνατότητα αδυνατίσματος. Με μικρές λεπτομέρειες και με αφανείς (προς στιγμήν) κινδύνους μπορεί να 'κάψουμε' τις πιθανότητες αδυνατίσματος για πολλά χρόνια μετά. Σε λίγα χρόνια θα μιλάμε για το αποτύπωμα θεραπείας στο ψυχισμό, όπως μιλάμε για το αποτύπωμα άνθρακα στη φύση.
ΠΟΛΥ φαγητό
   Όταν οι ποσότητες φαγητού ανέβουν, πέφτουν πολύ δύσκολα. Είναι σαν το εισόδημα, σήμερα ζεις με 3000ε/μήνα και σου λένε αύριο πρέπει να ζήσεις με 800ε, είναι σωστός εφιάλτης. Όλες οι επιλογές με μαύρη ζάχαρη, κόκκινο αλάτι, πράσινη ζάχαρη και μπλε πιπέρι έχουν να κάνουν με φλερτ του ανθρώπου με τις ενοχές που λένε 'άλλαξε όλα εκείνα που δεν πειράζουν τις αγαπημένες σου συνήθειες και αντικατέστησε όλα εκείνα που ούτως ή αλλιώς δεν σε ενδιαφέρουν, αλλά εκείνα τα παλιά δεν πρέπει να αλλάξουν, οπότε χάραξε έναν άλλο παράλληλο δρόμο δίπλα στο παλιό τον ανθυγιεινό και όποτε βλέπεις τρύπα θα μπαίνεις να ζεις τη παλιά ζωή που τόσο αγαπάς και θα λες τι καλά που είναι εδώ, τρώω μαύρη ζάχαρη για να μην έχω ενοχές που δεν φοράω το φόρεμα που θέλω, αλλά το βράδι θα πιω 15μπίρες με τους φίλους για να δω την ομαδάρα μου'. Όταν η ζυγαριά δεν θα πέφτει και χρειάζεται το 'μαγικό μαχαίρι' να μπει λίγο πιο βαθιά, η κουβέντα ξεκινάει ως εξής 'μην μου βάζεις καθόλου μακαρόνια γιατί επειδή τα μακαρόνια μ' αρέσουν πολύ δεν μπορώ να φάω λίγο, θέλω να φάω πολύ'. Κοινώς τι σημαίνει αυτό; Άσε το 80% μου ελεύθερο μην το πειράξεις και πάμε πάλι στο 20% να μετράμε τους κόκκους ζάχαρης και τα χιλιοστόγραμμα γάλα στο καπουτσίνο να χάσουμε κιλά. Ούτε βήμα θεραπείας δεν γίνεται έτσι, αλλά όχι ξέχασα η ιστορία ξεκινάει με ένα καλό τέλος  οπότε πρέπει να πω 'ΧΑΣΤΕ 500ΚΙΛΑ ΜΕ ΕΝΑ ΚΛΙΚ'.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Κάντε το δικό σας σχόλιο! Θα χαρούμε πολύ!