Τρίτη, 14 Νοεμβρίου 2017

Δίαιτα δεν κάνεις για να χάσεις κιλά

Joan Miro
   Στο σημερινό μας άρθρο θα ψάξουμε την επόμενη ημέρα της δίαιτας. Υπάρχει επόμενη ημέρα; Θέλουμε πραγματικά να χάσουμε κιλά ή θέλουμε κάτι άλλο; Πως περνούν τα στάδια της δίαιτας από πάνω μας; Τι μας υποδέχεται στο τέλος ενός σταδίου; Τι επιδιώκουμε τελικά μέσα από το αδυνάτισμα; Οι πτυχές που θα αναπτύξουμε σήμερα θα είναι πολλές και σημαντικές καθώς θα λυθούν πολλές απορίες πάνω στο χρόνο, στη θέληση για λιγότερα κιλά και ποιες οι κυρίαρχες δυνάμεις σε μια θεραπεία.
Μετά τις ενοχές τι;
   Έχουμε αναφέρει σε πολλά άρθρα μας ότι ο κύριος λόγος που κάνουμε δίαιτα είναι για να πετάξουμε από πάνω μας τις ενοχές που μας δημιούργησαν προηγούμενες δυσάρεστες καταστάσεις. Τέτοιες καταστάσεις είναι οι γιορτές, διακοπές, διαστήματα με ανεξέλεγκτο φαγητό ή καταστάσεις που μας δημιουργούν ενοχές λόγω ανεπάρκειας όπως το μαγιό, νυφικό, κοινωνικές εκδηλώσεις που θέλουμε να αισθανόμαστε όμορφοι και σημαντικοί κ.α. Για να ανακουφιστούμε λοιπόν κάνουμε δίαιτα. Η δίαιτα για τις ενοχές είναι ότι το νερό για τη φωτιά, το καταλληλότερο φάρμακο. Ξεκινάμε δίαιτα για τις ενοχές και όχι για να χάσουμε κιλά και φυσικά η δίαιτα θα κρατήσει όσο οι ενοχές. Η 1η εβδομάδα που έχουμε πολλές ενοχές βλέπουμε τη ζυγαριά να πέφτει εντυπωσιακά, τη 2η έχουμε λιγότερες βλέπουμε μικρότερη μείωση και για να μην σας πρήζουμε όλο αυτό κρατάει περίπου 6-8 εβδομάδες. Κάθε εβδομάδα που περνάει έχουμε λιγότερες ενοχές χάνουμε λιγότερο βάρος. Μια καθαρά ενοχοκινούμενη διαδικασία. Μπορεί να πλασάρεται σε πολλές περιπτώσεις ως κύριος λόγος, η ομορφιά, η αισθητική, το σεξ, το μαγιό, το καλοκαίρι, οι διακοπές, το φόρεμα, ή και εγώ δεν ξέρω τι άλλο, αλλά οι λόγοι αυτοί είναι τρίτοι, τέταρτοι και κάτω. Ο κύριος λόγος είναι οι ενοχές που απορρέουν απ' τα προαναφερθέντα. Ξεκινάμε δίαιτα γιατί αυτό αποτελεί το πιο κατάλληλο φάρμακο για τις ενοχές μας. Αυτά που εμείς οι διαιτολόγοι ακούμε για την υγεία, για την κοιλιά, για το φόρεμα, τη χοληστερίνη, τα ρούχα και άλλους λόγους είναι ανύπαρκτοι λόγοι. Δεν είναι οι πραγματικοί.
Υπάρχει επόμενη μέρα;
    Όσο τα κιλά πέφτουν οι ενοχές εκτονώνονται και φεύγουν. Όλο αυτό κρατάει 6-8 εβδομάδες, μέχρι την 8η εβδομάδα έχει εξαφανιστεί και το τελευταίο ίχνος ενοχής. Αναζητείται η επόμενη μέρα η οποία δεν υπάρχει και η δίαιτα βουλιάζει. Όλα γίνονται για τις ενοχές και αυτός είναι ένας λόγος που όταν αυτές εκτονώνονται η δίαιτα πάει περίπατο. Δεν υπάρχει διάδοχη κατάσταση και κάπου εκεί όλα σταματούν. Μπορεί μέχρι το σημείο εκείνο να έχει χαθεί σημαντικός αριθμός κιλών αλλά σαν γεγονός δεν γεννά επιθυμία για συνέχεια. Ακόμη και τα κιλά που έχουν χαθεί δεν θα αποτελέσουν αφορμή και κίνητρο για συνέχεια. Σαν να χάνεται το κίνητρο που μας οδηγούσε. Η θεραπεία οδηγείται σε τέλμα και ο χρόνος απλώνεται μπροστά σαν να μην υπάρχει. Η δυναμική που υπάρχει απλά δεν μπορεί να πάρει άλλη μορφή και τελειώνει. Η θεραπεία δεν ωριμάζει, δεν μπορεί να προχωρήσει στο επόμενο στάδιο γιατί δεν ξέρει τι ρόλο να πάρει. Ο θεραπευόμενος δεν ξέρει που να πάει και τι να κάνει από εκεί και μετά, εσωτερικά δεν υπάρχει μια άλλη δύναμη να τον πάρει απ' το χέρι. Θα μπορούσε όταν έβλεπε ότι χάνει κιλά οι ενοχές να άφηναν την θεραπεία στην αγκαλιά μιας άλλης δύναμης για αλλαγή και αυτοβελτίωση, αλλά όλα θα σταματήσουν εκεί στις 8 εβδομάδες. Περιμένουν...περιμένουν. Οι ενοχές εκτονώθηκαν και καθώς η διάδοχη κατάσταση ψάχνει να πάρει μορφή, κανείς ρόλος δεν είναι διαθέσιμος. Αυτό ειδικοί και μη ειδικοί το ονομάζουν δίαιτα και προσπάθεια για αδυνάτισμα.
Συμπέρασμα
   Αυτό δεν είναι δίαιτα ούτε αδυνάτισμα, είναι μια ανάγκη για εκτόνωση ενοχών και μόλις ο στόχος επιτευχθεί το παιχνίδι τελειώνει. Δεν υπάρχει καμία άλλη ανάγκη που να ωθεί τα πράγματα πέρα από κει. Θα πίστευε κανείς ότι ισχυροί λόγοι όπως η ανάγκη για αλλαγή, ένα καλύτερο σώμα, μια καλύτερη ζωή, ένας βελτιωμένος εαυτός, καλύτερη υγεία κ.α. αποτελούν αφορμές για βελτίωση του βάρους. Τελικά η αλήθεια είναι ότι δεν αποτελούν σε βαθμό τέτοιο που να βάζουν κάτω το χρόνο και να τον κάνουν παραγωγική δύναμη. Η δίαιτα όμως θέλει μαζί της το χρόνο και δεν μπορεί να στηρίζεται απλά σε μια επιθυμία για αλλαγή που δεν μπορεί να πάρει μορφή. Οι ενοχές είναι ένα συναίσθημα οξύ και ισχυρό και ζητάει εδώ και τώρα δράση. Έτσι ο χρόνος παίρνει γρήγορα μορφή, ο πρωταγωνιστής αδυνατίζει και δημιουργούνται ελπίδες που φυσικά δεν έχουν συνέχεια.  Σχεδόν όλες οι δίαιτες έτσι είναι στην πραγματικότητα. Δίαιτες που δεν ξέρουμε γιατί της κάνουμε. Δίαιτες που δεν αποσκοπούν στο να χάσουμε κιλά. Αφιερώνουμε χρόνο απ' τη ζωή μας στο να μην πονάμε και όχι για να αδυνατίσουμε. Θα μπορούσαμε με περίσσιο θράσος να πούμε και δυο πραγματάκια παραπάνω, όπως ότι οι περισσότερες θεραπείες διακρίνονται και από μια μεγάλη τεμπελιά από μέρους του θεραπευόμενου. Τις περισσότερες φορές τον φέρνουν οι ενοχές στη θεραπεία, αυτές τον οδηγούν για να εκτονωθεί ο πόνος και όταν χρειάζεται να πάρει τη σκυτάλη, απλά διαπιστώνει ότι η ζυγαριά κόλλησε και ψάχνει να βρει γιατί κόλλησε. Παρών απών και μια ατέλειωτη αναμονή σαν από σκηνή ταινίας 'Το άλογο του Τορίνο'. Σαν να βλέπω ταινία μπροστά μου με το εξής σενάριο: μια μαγική δίαιτα πέφτει απ' τον ουρανό στο κεφάλι μας(Οδύσσεια του Διαστήματος) η οποία γράφει μέσα 'μην κάνεις τίποτα, άραξε στη Παχυσαρκία σου, μην αλλάξεις τίποτα, μόνο τα ρούχα σου και το απόγευμα θα φορέσεις ένα κουστουμάκι, αδυνάτισμα το λένε το οποίο θα σου αρέσει. Ο πρωταγωνιστής απ' την άλλη πλευρά απαντά 'μα δεν πρόλαβα να θελήσω να χάσω κιλά'. Η δίαιτα όμως είναι άτεγκτη και σκληρή σου φοράει ένα αδυνάτισμα όπως όπως και σου αφήνει το κακοραμμένο κουστούμι αμανάτι. Μάθημα ημέρας 'θα θες ότι αδυνάτισμα σου φοριέται'.






Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Κάντε το δικό σας σχόλιο! Θα χαρούμε πολύ!