Τετάρτη, 1 Νοεμβρίου 2017

Λίγο περισσότερο εαυτό

   Στο σημερινό μας άρθρο θα σκιαγραφήσουμε την πορεία δύο ανθρώπων στο χρόνο μέσα από το πρίσμα του βάρους τους. Θα προσπαθήσουμε να αποτυπώσουμε όσο καλύτερα μπορούμε μια πραγματικότητα που ως ειδικοί ζούμε, για να μπορέσουμε να εξηγήσουμε στον κόσμου που μας διαβάζει ότι το αποτέλεσμα του βάρους στη ζωή τους δεν είναι το πόσες θερμίδες τρώνε, αλλά στο πως διαμορφώνουν την προσωπικότητα τους. Η παρακάτω πορεία δεν σκιαγραφεί μόνο το πως η προσωπικότητα μας επιδρά στο βάρος μας, αλλά και το πως η προσωπικότητα μας χαράσσει και την επαφή μας με την θεραπεία, με την ανάγκη μας να ξαναβάλουμε το τρένο στις ράγες. Ας πάρουμε την πορεία δύο ανθρώπων στο χρόνο που δεν είχαν κιλά και ας δούμε την εξέλιξη τους. Τα παραδείγματα είναι υπαρκτά, αλλά τα ονόματα φανταστικά. Σε κανένα σημείο της αναφοράς μας δεν θα αναφέρουμε κιλά και βάρος, αυτό είναι κάτι που θέλουμε εσείς να φανταστείτε.
Αρχή
Η Μαρία και η Ξένια είναι 14χρονών και το βάρος τους είναι φυσιολογικό. Η Μαρία θέλει να σπουδάσει Φυσικός και η Ξένια Μαθηματικός και οι δύο διαβάζουν πολύ για να πετύχουν τα όνειρα τους. Η Μαρία αισθάνεται πίεση από τη μαμά της μιας και ξέρει ότι οι σπουδές είναι το εισιτήριο που περιμένει για να ζήσει καλύτερα απ' ότι οι γονείς της. Οι γονείς της Μαρίας ζορίζονται πολύ οικονομικά αλλά παρέχουν τα πάντα στην κόρη τους για να μπορέσει να σπουδάσει. Η Ξένια είναι καλύτερα οικονομικά και διαβάζει χωρίς πίεση, απλά ξέρει ότι η ανώτερη εκπαίδευση θα είναι η βάση που πάνω της θα χτίσει τη ζωή της. Οι Πανελλήνιες εξετάσεις έχουν φτάσει και η Μαρία αισθάνεται ότι οι γονείς της έχουν πέσει πάνω της για να γράψει καλά και να γίνει μια καλή Φυσικός. Το άγχος της είναι μεγάλο να πετύχει, η Ξένια διαβάζει, αλλά αφιερώνει και μία με δύο ώρες την ημέρα στο αγαπημένο της σπορ το surf. Αισθάνεται ότι την ηρεμεί και ότι την χαλαρώνει για να πάει να διαβάσει καλύτερα. Η Μαρία διαβάζει 6-8 ώρες την ημέρα και η Ξένια 4 ώρες την ημέρα. Η Μαρία και η Ξένια με πολύ υψηλές βαθμολογίες καταφέρνουν να μπουν στις σχολές που ήθελαν και αισθάνονται πολύ χαρούμενες γι' αυτό. Η Μαρία αισθάνεται ανακούφιση που έκανε το καθήκον της και η Ξένια ευτυχισμένη που ολοκλήρωσε ένα στόχο που ήταν βασικός αλλά δεν άφησε άλλες της δραστηριότητες για να αφιερωθεί μόνο σε αυτό. Αισθανόταν ότι έτσι διάβαζε καλύτερα και πράγματι ο στόχος της ήρθε να επιβεβαιώσει το πρόγραμμα της.
Μέση
Η Μαρία είναι στο δεύτερο έτος διαβάζει πολύ και θέλει οι βαθμοί της να είναι άριστοι. Πάει πολύ καλά στη σχολή της, αλλά αυτό της τρώει πολύ χρόνο απ' τον εαυτό της. Δεν βγαίνει πολύ, δεν έχει πολλούς φίλους, αισθάνεται ότι ζει σε ένα καβούκι ζωής που είναι επιλογή άλλων, αλλά δεν μπορεί να βγει από εκεί μέσα. Οι στόχοι είναι πολύ συγκεκριμένοι και δεν μπορεί να σκεφτεί τίποτε άλλο πέραν αυτού. Η Ξένια βγαίνει συνέχεια, αγαπά τη κοινωνική ζωή, έχει πολλούς φίλους και συνεχίζει τo surf όποτε της δίνεται η ευκαιρία. Αφιερώνει λιγότερο χρόνο στο διάβασμα, έχει αποφασίσει να δώσει ένα χρόνο παραπάνω στη φοίτηση της και παίρνει λιγότερα μαθήματα για να μπορεί να συνδυάζει διασκέδαση και σπουδές. Δεν πιστεύει ότι οι σπουδές θα της δώσουν κάποιο τρομερό προσόν στη ζωή της, αλλά αποτελούν μια καλή βάση να 'χτίσει' τον εαυτό της. Η Ξένια έχει ξεκινήσει και διαβάζει από τη βιβλιοθήκη της σχολής της διάφορα βιβλία που της έχουν προτείνει φίλοι. Ένας νέος κόσμος έχει ανοιχτεί που την προκαλεί να τον γνωρίσει. Ο κόσμος της τέχνης της χτυπά την πόρτα και δειλά δειλά ξεκινά να ζωγραφίζει, στην αρχή σιγά σιγά και μετά αφιερώνει πολύ χρόνο σε αυτό το νέο χόμπι. Συνδυάζει τα Μαθηματικά με την ζωγραφική και την φιλοσοφία, βλέπει κόσμους και συναισθήματα μέσα της που δεν είχε ξαναδεί, μαθαίνει και πάλι τον εαυτό της, σαν να ξανασυστήνονται. Τελικά της αρέσει πιο πολύ ο εαυτός της μέρα με τη μέρα. Ωριμάζει παίζοντας τις χορδές στο πιάνο της ζωής της. Η Μαρία μιλά συχνά με τη μαμά της που τη ρωτά για τους βαθμούς της, η Μαρία έχει πετύχει σε όλους τους στόχους της και οι βαθμοί της είναι παράδειγμα προς μίμηση. Οι συζητήσεις για υποτροφία και σπουδές σε μεγάλα πανεπιστήμια έχουν ξεκινήσει. Θέλει πολύ να ακολουθήσει το κομμάτι της έρευνας σε κάποιο πανεπιστήμιο του εξωτερικού. Είναι το όνειρο της ζωής της και θέλει να το πετύχει. Ο χρόνος της όσο πάει και λιγοστεύει μιας και οι ακαδημαϊκές απαιτήσεις έχουν αυξηθεί. Έχει πάρει περισσότερα μαθήματα γιατί θέλει να τελειώσει γρήγορα. Ο χρόνος που έχει αφιερώσει σε εξόδους και κοινωνική ζωή είναι πολύ λίγες. Πρέπει να τελειώσει γρήγορα.
Τέλος
Η Ξένια είναι τραπεζική υπάλληλος και κάνει και εκθέσεις ζωγραφικής 2-3 φορές το χρόνο, φέτος θα εκδώσει το τρίτο της βιβλίο που θα αφορά την γυναικεία σεξουαλικότητα μέσα από τη μητρότητα. Αισθάνεται ότι μέσα της έχει ακουμπήσει πολλά σκοτεινά σημεία της προσωπικότητας της. Πέρασε από πολλά στάδια και μίλησε πολύ με τον εαυτό της. Έχει ένα παιδί και παραμένει με τον σύντροφο της από το τρίτο έτος των σπουδών της. Προσέχει πολύ τον εαυτό της, είναι ακόμη αθλήτρια surf και kite surf, διαβάζει πολλά βιβλία και αγαπά πολύ τον σύντροφο της. Θεωρεί ότι η γυναικεία σεξουαλικότητα είναι εισιτήριο νεότητας και διατήρησης της επαφής με τη ζωή και τη νεότητα στο χρόνο. Άλλωστε είναι αυτό που συχνά προσπαθεί να απεικονίσει στους πίνακες της. Θεωρεί ότι ποτέ δεν εκβίασε περισσότερη ζωή, όνειρα και στόχους απ' αυτά που μπορούσε να πετύχει. Ωρίμασε μαζί με τον εαυτό της και ο βασικός της στόχος, να βρει τον εαυτό της είναι σε ένα πολύ καλό επίπεδο, αν και θεωρεί ότι αυτός είναι ένας δρόμος που δεν τελειώνει ποτέ. Είναι χαρούμενη στη δουλειά της, της αρέσει να μαγειρεύει μαζί με το σύζυγο της και κάνει συχνά εκδρομές και αποδράσεις. Η αγαπημένη της απόδραση είναι τα βιβλία της. Έχει πολλές φορές κάνει νέες εκκινήσεις στη ζωή της και ειδικά με το σύντροφο της έχει προσπαθήσει να διατηρήσει ζωντανό εκείνο το φοιτητικό όνειρο, που με την απαραίτητη ζωντάνια και τρέλα που αντλεί από τον εαυτό της επαναφέρει τα αισθήματα της εκεί που πρέπει για να ξεκινάει μια μέρα με ζωντάνια.
   Η Μαρία για περίπου 10χρόνια δίδασκε σε πανεπιστήμια του εξωτερικού αλλά ήρθε και πάλι στην Ελλάδα για να κάνει οικογένεια. Παντρεύτηκε μια φορά στο εξωτερικό, αλλά ο τότε σύζυγός της δεν ήθελε οικογένεια και έτσι χώρισε. Είναι μια καταξιωμένη καθηγήτρια με πολλές ερευνητικές δημοσιεύσεις και οι αμοιβές της για πολλά χρόνια ήταν υψηλές. Είναι ένας πολύ μορφωμένος άνθρωπος με μεγάλη καταξίωση. Πέτυχε όλα αυτά που ήθελε. Η αγωνία της όμως και αυτό που πιστεύει ότι δεν ολοκληρώθηκε μέσα της είναι η αποδοχή της γυναικείας της φύσης. Ο πρώτος σύζυγος της το έλεγε συχνά, ήταν κάτι που τη στενοχωρούσε. Έβλεπε ότι στα βλέμματα πολλών ανθρώπων υπήρχε η καταξιωμένη καθηγήτρια και όχι η γυναίκα. Μια γυναίκα που μπορεί να της αποδοθεί η ευτυχία της επιθυμητότητας και της αποδοχής. Αισθανόταν ότι δεν ήταν απελευθερωμένη και ζωντανή, όταν κατέβαινε μέσα στον εαυτό της, δεν ανέβαινε με όλα εκείνα που χρειάζονται για να κάνουν την επόμενη μέρα της ζωντανή. Κάτι έλειπε και νομίζει ότι κάτι έχασε καθώς μεγάλωνε. Λέει πολλές φορές ότι μεγάλωσε αντίστροφα. Με τον πρώτο της σύντροφο έκαναν σεξ 1 φορά στους δύο μήνες και ήταν κάτι που την στενοχωρούσε πολύ. Το είχαν συζητήσει αλλά οι απαντήσεις στρέφονταν γύρω απ' τα ίδια πράγματα. Λιγότερη επιθυμητότητα. Συνέχισε και αργότερα να έχει λίγους φίλους και μικρές κοινωνικές σχέσεις. Καθόταν συχνά στο τζάκι της και περνούσε ώρες και πήγαινε στο παρελθόν για να τοποθετήσει το πρόσωπο της σε παλιά γεγονότα αλλά με άλλη εξέλιξη. Ήθελε να γράψει ένα βιβλίο γι' αυτό.  Ο κόσμος που έχει διαμορφώσει σήμερα δεν της επιτρέπει να αλλάξει, πρέπει να φύγει να αποδράσει και να ξεκινήσει απ' την αρχή.
Συμπέρασμα
Η ιστορία αφορά μια Παχύσαρκη κυρία και μια κυρία με φυσιολογικό βάρος. Ποια απ' τις δύο είναι ποια είναι κάτι που αφορά τη κρίση σας. Στόχος του άρθρου μας σήμερα είναι να δείξει ότι η Παχυσαρκία επωάζεται μέρα μέρα, αλλά μέρα μέρα επωάζεται και η θεραπεία της. Οι άνθρωποι που μπορούν να γυρίσουν το παιχνίδι πρέπει να είναι δυνατοί και έτοιμοι να κάνουν τη μεγάλη βουτιά. Η θεραπεία τις περισσότερες φορές είναι ένα κουτί που περιμένει να το ανοίξουμε. Αλλά ήταν εκεί πάντα, μεγάλωνε μέρα μέρα και ώρα ώρα. Έβαζε εκεί μέσα τις εμπειρίες της και τις αποταμιεύσεις της. Καμιά θεραπεία δεν δημιουργείται ένα πρωί με φωτεινό ήλιο. Λίγα πράγματα μπορούν να αλλάξουν απ' ένα σημείο και μετά στη ζωή μας. Η Παχυσαρκία είναι μια φοβερή ασθένεια και μεγαλώνει μαζί μας, είναι δίπλα μας σε όλη μας τη ζωή. Στο μέλλον θα θεωρούμε φυσιολογικό το πως καταφέρνεις να μην είσαι χοντρός. Δεν αρκεί να γνωρίζουμε πόσες θερμίδες έχει ένα τρόφιμο, για να μπορέσουμε να καταλάβουμε ότι μεγαλώσαμε και εκπαιδεύσαμε τον εαυτό μας για να κάτσει στην αγκαλιά της Παχυσαρκίας και να μην φύγει από κει ποτέ. Ασφάλεια και ζεστασιά.

Υ.Γ. 1
Η ιστορία μπορεί να διαβαστεί από πολλές πλευρές και με διαφορετικούς ρόλους και εκκινήσεις, άλλα επαγγέλματα, άλλη μόρφωση, άλλη ζωή, άλλη εξέλιξη, άλλα πρόσωπα, η βάση της παραμένει κοινή, εκπαιδευόμαστε σε όλη μας τη ζωή για να είμαστε ή να μην είμαστε Παχύσαρκοι.

Υ.Γ. 2 
Βλέπω ένα πόδι, ένα χέρι, ένα κεφάλι, μια καρδιά και ένα αυτί να προσπαθούν να ενωθούν και να πάρουν μια τελική μορφή, μια προσωπικότητα και μια συνεκτικότητα. Τελικά εκείνος ο πίνακας της Γκουέρνικα απεικόνιζε μόνο ένα πολεμικό τοπίο;  

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Κάντε το δικό σας σχόλιο! Θα χαρούμε πολύ!