Τετάρτη, 4 Οκτωβρίου 2017

Αχαρτογράφητη Δίαιτα


Υπάρχει κάτι στη δίαιτα που δεν μπορούμε να ερμηνεύσουμε προς το παρόν οι ειδικοί. Υπάρχει μια εσωτερική δύναμη που παρουσιάζεται σε πολλά σημεία και σαν αόρατη δύναμη έρχεται και ρυθμίζει τα πράγματα. Έχει πολύ μεγάλη δύναμη και σχεδόν ρυθμίζει με ένα καθολικό τρόπο το αδυνάτισμα, το βάρος, πόσα κιλά μπορούν να χαθούν, πόσα κιλά πρέπει να χαθούν. Η δύναμη αυτή αποτελεί ένα φυσικό όριο που απ' αυτό το βάρος και μετά δεν κουνιέται η ζυγαριά. Πάνω σε αυτή τη δύναμη προσαρμόζονται όλες οι πράξεις και επιλογές μέσα σε μια διατροφή. Το που θέτει το όριο η δύναμη αυτή εξαρτάται από άνθρωπο σε άνθρωπο από πολλούς λόγους. Ακούγεται ως μεταφυσικό από τους αναγνώστες μας, αλλά δεν είναι, ο οργανισμός μας κάνει ένα εσωτερικό σετάρισμα και έναν αναπρογραμματσισμό στο βάρος εντός δίαιτας που ο τρόπος του είναι σχεδόν εντυπωσιακός.
Εσωτερικό Σετάρισμα 
Το σημείο εκείνο που είναι πιο διακριτό το εσωτερικό σετάρισμα του οργανισμού είναι συνήθως στην συντήρηση και η υποψία μας ότι ο οργανισμός έχει ένα εσωτερικό κουμπί που ρυθμίζει διεργασίες που αφορούν το βάρος (ίσως όχι μόνο το βάρος) γίνεται εντονότερη. Παράδειγμα: έχουμε απέναντι μας έναν κύριο που έχει χάσει 25κιλά μετά από 14μήνες και μπαίνουμε στο στάδιο να σταθεροποιήσουμε το βάρος που έχει χαθεί. Ο θεραπευόμενος μας λέει ότι μέσα στη συντήρηση θέλει να χάσει άλλα 5κιλά και αυτός είναι ο επόμενος στόχος του. Περνούν 6 μήνες συντήρησης και δεν χάνει γραμμάριο, αντίθετα ίσως πάρει λίγο, αλλά συνεχίζει να πιστεύει ότι μπορεί να χάσει ακόμη λίγο βάρος. Αυτό είναι ένα φαινόμενο που συμβαίνει σχεδόν σε όλους τους ανθρώπους που 'πηδούν' από το στάδιο της μείωσης βάρους, στο στάδιο της συντήρησης. Όλοι λένε ότι θέλω να χάσω κιλά μέσα στη συντήρηση, αλλά κανείς δεν το πετυχαίνει. Αυτό βάζει τον ειδικό να σκεφτεί και να αναρωτηθεί 'γιατί δεν μπορεί να χάσει βάρος, σε τι ρυθμό ρυθμίζεται τώρα ο οργανισμός του;' Μήπως ο οργανισμός του ρυθμίζεται σε έναν άλλο ρυθμό που υπακούει σε άλλος κανόνες διαφορετικούς από 'κείνους που λένε 'χάσε βάρος'. Μήπως και ο ο ίδιος με έναν τρόπο έχει ρυθμίσει τον οργανισμό του με ένα τρόπο τέτοιο που λέει ότι 'είσαι σε άλλο στάδιο τώρα και η δίαιτα τέλειωσε για σένα'. Είναι σχεδόν μαγικός ο τρόπος που ο οργανισμός προσλαμβάνει την νέα πραγματικότητα αυτή της συντήρησης όπου σχεδόν παγώνει τον έναν δρόμο και φωτίζει μόνο τον διάδρομο 'μπορείς μόνο να πάρεις βάρος, για σένα το να χάσεις τέλειωσε'. Στη συντήρηση ο μηχανισμός αυτός εμφανίζεται και στο σημείο της αλλαγής των θερμίδων δηλαδή όταν αρχίζουμε και αυξάνουμε τις θερμίδες από 'θερμίδες μείωσης βάρους' σε 'θερμίδες συντήρησης βάρους'. Για παράδειγμα ας πούμε ότι μετράμε το βάρος ενός ανθρώπου σε συντήρηση 2μήνες μέσα από 2 περιπτώσεις α)συντήρηση με 2 ή 3 συνεδρίες και β)συντήρηση 2 μήνες μετά χωρίς συνεδρίες. Εδώ θα παρατηρήσουμε ότι όταν αυξάνουμε τις ποσότητες σε θερμίδες αλλά αυτή πλαισιώνεται από συνεδρίες το βάρος δεν ανεβαίνει, στη δεύτερη περίπτωση ανεβαίνει 2-3 κιλά. Σαν εσωτερικά να έχει πατηθεί ένα κουμπί που λέει 'μπορείς να τρως περισσότερο αλλά ακόμη δεν έχεις κατέβει απ' το τρένο' και στη δεύτερη 'μπορείς να τρως περισσότερο'. Στη πρώτη περίπτωση, έχει αλλάξει ταχύτητα ελέγχου αλλά ξέρει ότι ακόμη δεν μπορεί να κρατήσει το τιμόνι και στη δεύτερη περίπτωση παίρνει το τιμόνι και οδηγεί. Να πω ότι και στις 2 περιπτώσεις δεν δίνεται διαιτολόγιο, δηλαδή απλά τους λέμε 'τώρα θα τρώτε περισσότερο απ' ότι πριν', το μόνο που υπάρχουν είναι συνεδρίες. Και όμως αυτή η εσωτερική ταχύτητα υπό ένα πλαίσιο θεραπείας φαίνεται ότι κάνει μια χαρά τη δουλειά της και σετάρει τον οργανισμό σε ρυθμό τέτοιο που δεν παίρνει κιλά, κάτι που δεν κάνει στο δεύτερο. Η απορία μας είναι πως τα καταφέρνει τόσο καλά χωρίς διαιτολόγιο μέσα από τόσες τροφές να πατάει και να αυτορυθμίζεται τόσο καλά. Αυτό μας βάζει σε υποψίες που μας κάνει να σκεφτόμαστε ότι ο άνθρωπος έχει εσωτερικά κουμπιά αυτορύθμισης που ανάλογα τη περίπτωση και το πλαίσιο τα πατάει ανάλογα.
Άγνωστοι μηχανισμοί
Σε ένα άλλο σημείο που πάλι μας έχει δημιουργήσει ενδιαφέρον η παρουσία εσωτερικών κουμπιών που χρησιμοποιεί ο οργανισμός είναι όταν πολλές φορές θεραπευόμενοι μας έλεγαν ότι με κάποια διαιτολόγια που είχαν πάρει έλεγαν ότι ήταν πολύ χορταστικά και κάποια άλλα πολύ της πείνας, ενώ και τα δύο είχαν τις ίδιες θερμίδες. Παίρνουμε λοιπόν ένα διαιτολόγιο που είχε τιτλοφορηθεί από τον θεραπευόμενο ως της 'πείνας' και του το ξαναδίνουμε και του ξαναδίνουμε και ένα άλλο που έλεγε ότι ήταν χορταστικό. Παρατηρούμε λοιπόν ότι αυτό που ήταν της πείνας τελικά τον χόρταινε και αυτό που ήταν χορταστικό ήταν πολλές φορές της πείνας. Όταν μετρήσαμε το βάρος των ανθρώπων σε εβδομάδες που έλεγαν ότι το διαιτολόγιο ήταν της πείνας η ζυγαριά έμενε συνήθως σταθερή ή έχανε πολύ λιγότερο, από μια εβδομάδα που έπαιρνε ένα διαιτολόγιο που τον χόρταινε ή μπορεί και να έπαιρνε και βάρος. Στην περίπτωση που έπαιρνε ένα διαιτολόγιο που έλεγε ότι τον χορταίνει, οι πιθανότητες να χάσει βάρος ήταν πολλές, υπήρχαν πολύ λίγες πιθανότητες να παραμείνει σταθερός και πολύ λίγες να πάρει βάρος. Ο μηχανισμός εσωτερικού σεταρίσματος κάνει και εδώ την εμφάνιση του σε σχέση με τον ισχυρισμό μας και ρυθμίζει ανάλογα με την πείνα ή με το κορεσμό αν θα φάει περισσότερο ή λιγότερο ανεξαρτήτου τι διαιτολόγιο παίρνει. Αφού αυτός ο μηχανισμός εν μέρει αγνοεί το διαιτολόγιο, σε ποιες εντολές υπακούει και πως ρυθμίζεται και όταν αισθάνεται πείνα από το διαιτολόγιο πως ρυθμίζει τις ποσότητες τροφής που θα φάει από κει και μετά. Σε ποιο περιβάλλον βάζει τον θεραπευόμενο και πως προσαρμόζει τη θεραπεία ανάλογα την περίοδο και το στάδιο; Οι ισχυρισμοί μας δεν μπορούν να αποτελέσουν έρευνα, ούτε τεκμηριωμένα στοιχεία με σαφείς προσανατολισμούς, αποτελούν απορίες μας που η συνεχή τριβή με το αντικείμενο μας κάνει να έχουμε. Υπάρχουν άλλα τουλάχιστον 10 σημεία που έχουμε διακρίνει την ύπαρξη αυτών των μηχανισμών αυτορύθμισης, που εν καιρώ θα εκθέτουμε εδώ, πάντα σε εύλογο κλίμα απορίας. Το μέλλον θα δείξει...
 





Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Κάντε το δικό σας σχόλιο! Θα χαρούμε πολύ!