Δευτέρα, 9 Οκτωβρίου 2017

Αδύνατα κορμιά παχύσαρκες συνειδήσεις

Δυστυχώς οι άνθρωποι δεν αδυνατίζουν. Είναι πολύ λίγοι αυτοί που όταν φέυγουν από εμάς και κλείνει η πόρτα πίσω τους, μας αφήνουν με την εντύπωση ότι κάποια στιγμή θα βρουν το δρόμο τους και θα τα καταφέρουν. Αν μας ρωτούσαν να μιλήσουμε για το μέλλον 'αν φανταζόμαστε ότι μετά από 10χρόνια θα παραμένουν Παχύσαρκοι', η απάντηση θα ήταν 'ναι'. Είναι σπάνιες οι φορές που έχω πιστέψει ότι κλείνοντας την πόρτα ο άνθρωπος όπως και να εξελιχθεί η ζωή του θα βρει το δρόμο του. Σπάνια συμβαίνει αυτό και ο κυριότερος λόγος είναι ότι οι περισσότεροι άνθρωποι είναι αδιάφοροι μέσα τους να δουλέψουν πάνω στις δομές της ασθένειας τους. Ενδιαφέρονται πως θα πέσει η ζυγαριά και το πληρώνουν πολύ ακριβά στη ζωή τους, γιατί πιθανότατα θα παραμείνουν μέχρι το τέλος παχύσαρκοι. Η φωτιά που καίει δυστυχώς δεν θα σβήσει. Το λυπηρό στην ασθένεια της Παχυσαρκίας είναι ότι οι περισσότεροι παχύσαρκοι αδιαφορούν για την ίδια τους την ασθένεια. Δεν θέλουν να μάθουν ή δεν επιδιώκουν ή τους είναι αδιάφορο το γεγονός πως έφτασαν μέχρι εδώ. Εμείς όμως εκεί βλέπουμε το κλειδί κάποιος να χάσει κιλά. Η δουλειά του ειδικού πρέπει να είναι πρωτίστως να σβήνει τη φωτιά που όσο περνάνε τα χρόνια φουντώνει και μετά να ανοίξει την κουβέντα τι μέρα ξημερώνει αύριο και τι πρέπει σε αυτή τη μέρα να κάνουμε για να είναι μια λιγότερη παχύσαρκη μέρα. Η βασική δουλειά πρέπει να γίνει στις δομές της ασθένειας, γιατί απλά θα κοιτάμε με περίσσια ενσυναίσθηση τις στατιστικές που θα έχουν ένα αμετακίνητο αριθμό που πάνω του θα προστίθεται αστοχίες γενεών.
 Ένα μεγάλο δομικό πρόβλημα
Αν ένας παχύσαρκος κάνει κατά μέσο όρο στη ζωή του 5-7 φορές προσπάθεια να χάσει κιλά πρέπει όσο γίνεται νωρίτερα να καταλάβει από τι πάσχει και εκεί να δώσει τη πιο μεγάλη μάχη. Πρέπει τη πρώτη φορά να καταλάβει τι αντιμετωπίζει, είναι το πιο βασικό πρόβλημα στην Παχυσαρκία. Χρησιμοποιεί άλλα όπλα απ' αυτά του χρειάζονται και ακόμη και αν έχει κάνει 20φορές δίαιτα δεν ξέρει απολύτως τίποτα απ' αυτά που πρέπει. Οι περισσότεροι παχύσαρκοι ξέρουν μόνο πόσες θερμίδες έχουν τα μακαρόνια και ότι η σοκολάτα απαγορεύεται. Αν μετά από χρόνια ή δεκαετίες ενασχόλησης με την ασθένεια τους ξέρουν μόνο αυτό τότε 'ναι μάλλον θα πεθάνουν χοντροί, αλλά κυρίως θα πεθάνουν και δεν θα μάθουν με τι πάλευαν, που είναι χειρότερο'.  Ο ειδικός την πρώτη φορά που έχει απέναντι του πρέπει να αντιμετωπίσει με δύο τρόπους τον πρωταγωνιστή α)σαν να είναι η μία και μοναδική φορά που θα χρειαστεί να κάνει θεραπεία και πρέπει να μάθει όλα αυτά που πρέπει και β)να τον αντιμετωπίσει σαν ασθενή που θα χρειαστεί και άλλες φορές να ξανακάνει την ίδια θεραπεία, αλλά απ' αυτό που θα μάθει σήμερα θα εξαρτηθεί πως θα εξελιχθούν οι επόμενες θεραπείες. Ο δεύτερος είναι λίγο δύσκολος να υιοθετηθεί από τον ειδικό καθώς κατά πάσα πιθανότητα δεν θα είναι ο επόμενος ειδικός του. Από την πλευρά των θεραπευόμενων τώρα τα πράγματα δυσκολεύουν γιατί όταν έρχονται σε μας δεν ξέρουν από τι πάσχουν έχουν μόνο στο μυαλό τους ένα αυστηρό θερμιδο-παιχνιδο-διατροφικό πρωτόκολλο που δεν τους χρειάζεται πουθενά. Αν δεν βάλει στα βαθιά νερά ο ειδικός τον ασθενή, μόνος του δεν μπορεί. Άρα η παρούσα αλλά και οι μελλοντική του θεραπεία εξαρτάται από εμάς, αν όλοι οι ειδικοί μεταφέρουν αυτή τη δουλειά στον επόμενο χάνονται πολύτιμα χρόνια ζωής.
Βασικό ρόλος του ειδικού
Ο ειδικός πρέπει να εντάξει στην θεραπεία του και ενημέρωση για το αν δεν τα καταφέρει σήμερα πως θα πρέπει να δει τις επόμενες θεραπείες. Αυτό είναι εξαιρετικά απαραίτητο να συμβεί μιας και 100% δεν θα είναι η τελευταία του προσπάθεια, ούτε καν η δεύτερη, αλλά αν ξέρει τους αμυντικούς μηχανισμούς που υψώνονται κάθε φορά που μπαίνει σε μια δίαιτα τότε η επόμενη φορά θα έχει περισσότερες ελπίδες να πετύχει. Η θεραπεία πρέπει να αντιμετωπίζεται ως ένα βιβλίο που δεν κλείνει μιας και το μέλλον του κανείς δεν το ξέρει, αλλά οφείλει κάθε φορά που θα ξανακάθεται στη καρέκλα του θεραπευόμενου πρέπει να είναι πιο ενημερωμένος. Τη στιγμή που το λες στο θεραπευόμενο δεν του αρέσει γιατί του στερείς την ελπίδα, αλλά στη πορεία πέρα από θεραπευτικό ρόλο ο ειδικός έχει και ένα ιστορικό ρόλο και με τα χρόνια είναι κάτι που ο ασθενής θα κατανοήσει. Ο μοναδικός ρόλος που μπορεί να βοηθήσει τον θεραπευόμενο να χάσει κιλά και να μην τα πάρει είναι της συνεχούς επιμόρφωσης και της θωράκισης του με γνώση. Πρέπει οι δομές που θρέφουν με καύσιμο την Παχυσαρκία να στερέψουν.
Επίλογος
Η Παχυσαρκία μπορεί να λειτουργήσει και χωρίς κιλά, δεν φαίνεται, είναι αόρατη και επενδύει και αυτή στις δομές. Έτσι μπορεί προς στιγμήν να χάσεις βάρος και να μην φαίνεσαι χοντρός, αλλά έχει παρασιτήσει σχεδόν σε όλη την καθημειρνότητα και θα ξανάρθει σύντομα. Εκεί πρέπει να γίνει η δουλειά και αυτό δεν μπορεί να γίνει γνωρίζοντας πόσες θερμίδες έχει το μπρόκολο και το κουνουπίδι ούτε να μαθαίνουμε αυτό τον περιβόητο 'τρόπο ζωής που πρέπει να αλλάξουμε' και τελικά όλο ο ίδιος μένει. Πρέπει να εκσυγχρονιστούμε και να εντάξουμε νέες θεραπείες καινοτόμες, πρωτοποριακές, τολμηρές και έξυπνες. Η θεραπεία πρέπει να φτάσει στο κύτταρο της καθημερινότητας εκεί που η ασθένεια παρασιτεί και μεγαλώνει. Ως τότε μην σε νοιάζει αν είσαι Παχύσαρκος, αλλά ανησύχησε αν δεν είσαι επίμονος.





Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Κάντε το δικό σας σχόλιο! Θα χαρούμε πολύ!