Δευτέρα, 23 Οκτωβρίου 2017

Συνωστισμός στην είσοδο της Παχυσαρκίας

   Υπάρχουν πολλά κρίσιμα σημεία σε μια δίαιτα, αλλά το πρώτο και πολλές φορές κρισιμότερο σημείο σε μια θεραπεία είναι στο τέλος του δευτέρου μήνα ίσως και στο τέλος του τρίτου μήνα. Είναι η πρώτη σοβαρή κρίση και για πολλούς η τελευταία μιας και αποτελεί την αφορμή για έξοδο. Η πρώτη κρίση ερμηνεύεται συνήθως ως η πρώτη σοβαρή κρίση που ο θεραπευόμενος φλερτάρει σε μικρό βαθμό με την έξοδο με τη θεραπεία. Είναι το πρώτο σημείο που η θεραπεία δοκιμάζεται, τα αποτελέσματα αφήνουν το γκάζι και ο θεραπευόμενος φλερτάρει με συναισθήματα (όχι ισχυρά) αμφισβήτησης της προσπάθειας του. Συνήθως παρουσιάζεται τέλος δευτέρου μήνα μεταξύ 8ης και 10ης εβδομάδας.
Η πρώτη κρίση
    Οι ενοχές είναι αυτές που οδηγούν τον άνθρωπο στη θεραπεία και αποτελέι καύσιμο για πολλές εβδομάδες. Δεν είναι ότι αυτός τις οδηγεί στο αδυνάτισμα, όσο ότι αυτές τον πάνε (χωρίς να τον ρωτάνε)στη μείωση του βάρους, εύκολα και ανώδυνα. Τελειώνουν κάπου εκεί στο τέλος του δευτέρου μήνα και από δω και μετά ακολουθεί μια άλλη εποχή, απαιτητική. Οι ενοχές αφήνουν το τιμόνι και λένε στον πρωταγωνιστή 'πάρε το τιμόνι όλο δικό σου και ανέλαβε να οδηγήσεις τη θεραπεία σου, εγώ μέχρις εδώ μπορώ να σε πάω'. Είναι το σημείο εκείνο οπου οι ενοχές φεύγουν και μένει γυμνό  το συναίσθημα κάνω δίαιτα και ψάχνει να βρει από ποιο βράχο θα πιαστεί για ν'ανέβει. Εκεί που ψάχνει να βρει το συναίσθημα οδό να εξελιχθεί και βουτάει μέσα στην προσωπικότητα του ανθρώπου για να αντλήσει απο κει ενέργεια και το τι θα βρει εκεί, εξαρτάται στο τι συνέχεια θα δώσει σε αυτό που λέμε δίαιτα. Είναι το σημείο που ένα 30-40% αυτών που ξκεκινούν δίαιτα θα την αφήσουν γιατί οι ίδιοι το ερμηνεύουν ως 'βαρέθηκα'. Πίσω απ' αυτό κρύβεται όμως μια λίγο διαφορετική και πιο περίπλοκη ερμηνεία. Δεν είναι ότι βαρέθηκε αλλά οι ενοχές που αποτελούσαν το μέσο που τον έφτσαν κάπου εκεί δεν έχει άλλο καύσιμο και πρέπει στο τεπόζιτο να μπει άλλο καύσιμο. Η προσωπικότητα του καθενός θα κριθεί πολύ σοβαρά εδώ, οι άνθρωποι που βλέπουν τον εαυτό τους στο αύριο θα συνεχίσουν, οι υπόλοιποι όχι. Μπορεί να λένε ότι θέλουν να συνεχίσουν, μπορεί να λένε ότι θέλουν να χάσουν κιλά, μπορεί να λένε ότι θέλουν να αλλάξουν, αλλά η συνέχεια απαιτεί για να υπάρξει, συγκεκριμένα πράγματα. Αφού έχει πάρει το πρώτο δείγμα του τι είναι δίαιτα ασυνείδητα ο εγκέφαλος του θεραπευόμενου ζυγίζει το παλιό με το καινούριο και βγάζει ένα αποτέλεσμα. Το αποτέλεσμα αυτό είναι η απάντηση στην ερώτηση 'θα συνεχίσεις;'. Ο ειδικός βλέπει στο χρονικό σημείο αυτό μια σοβαρή ανάσχεση των αποτελεσμάτων και περιμένει να δει πόσο θα συρθεί η απόφαση ή αν θα ξανασηκωθεί το κεφάλι.
Απόφαση εξόδου
  Η απόφαση εξόδου αρχίζει και σχηματοποιείται και ψάχνει να βρει το οξυγόνο της. Το βάρος δεν πέφτει αντίθετα ανεβαίνει, η ζωντάνια έχει χαθεί και η θεραπεία έχει σταματήσει. Ότι γίνεται από εδώ και μετά είναι ο επίλογος, απλά χρόνος για να σχηματοποιηθεί η απόφαση της εξόδου.  Τέλος τρίτου μήνα, αρχές τέταρτου η θεραπεία τελειώνει γι' αυτούς, φυσικά οι αριθμοί και οι χρόνοι μπορεί να διαφέρουν ανά άνθρωπο, αλλά η μορφή της κρίσης δεν αλλάζει. Το πρώτο κύμα σοβαρής κρίσης εξουθένωσε την κατηγορία αυτή και την πέταξε εκτός θεραπείας. Είναι οι άνθρωποι που έχουν λίγες αντοχές και επικίνδυνοι για χρόνια Παχυσαρκία. Δύσκολα ιάσιμα περιστατικά και χρειάζονται να κάνουν και την μεγαλύτερη προσπάθεια, που δύσκολα θα την κάνουν, μιας και δεν θεωρούν ότι το βάρος τους είναι προτεραιότητα. Η δίαιτα προέκυψε στη ζωή τους ως απάντηση στις ενοχές που είχαν μετά από προβλήματα υγείας ή περιόδους που το βάρος τους είχε ξεφύγει. Δεν θα καταφέρουν με την δίαιτα κάτι, απλά ένα διάλλειμα θα γίνει και θα συνεχίσουν ακάθεκτοι να παχαίνουν. Η κατηγορία των ανθρώπων αυτών δεν θα προσπαθήσουν να βελτιωθούν για να κάνουν ποιο σοβαρή τη θεραπεία τους αλλά θα προσπαθήσουν να πείσουν τον εαυτό τους πως δεν χρειάζεται να χάσουν βάρος μιας και δεν είναι και ιδιαίτερα σημαντικό.  
 Δίαιτα
   Αν η θεραπεία πετά στην αρχή της σχεδόν τους μισούς τότε υπάρχει πολύ μεγάλο πρόβλημα. Η ευκολία που έρχεται κάποιος από την κατηγορία του φυσιολογικού βάρους, σε αυτή του υπέρβαρου και παχύσαρκου είναι μεγάλη. Θα ήταν σημαντικό να γνωρίζαμε πόσο γρήγορα από υπέρβαρος γίνεται παχύσαρκος μιας και αν το γνωρίζαμε θα ξέραμε όταν στέκεται μπροστά στην απόφαση του 'αδυνατίζω ή συνεχίζω και παχαίνω', τελικά τι απόφαση παίρνει και όταν αποφασίζει 'παχαίνω' πόσο γρήγορα ανεβαίνει τις κλίμακες της Παχυσαρκίας. Αν σε μια θεραπεία μπαίνουν 100, φεύγουν οι 40 στους 2μήνες, οι 30 στους 6 μήνες, οι 20 στο χρόνο και τελικά θεραπεύονται οι 10, σημαίνει ότι οι άνθρωποι που έχουν πρόβλημα δεν αδυνατίζουν, ενώ η συσσώρευση στην πόρτα της Παχυσαρκίας είναι μεγάλη και υποδέχεται τον κόσμο με ανοιχτές αγκαλιές. Οι υπέρβαροι και παχύσαρκοι δεν αδυνατίζουν και οι φυσιολογικοί παχαίνουν.











Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Κάντε το δικό σας σχόλιο! Θα χαρούμε πολύ!