Κυριακή, 22 Οκτωβρίου 2017

Κύριο Μενού: Άνθρωπος

  Το μεγαλύτερο πρόβλημα με την εφαρμογή στις δίαιτες είναι το Σαββατοκύριακο και τα βραδινά και αυτό γιατί κάπου πρέπει να τρυπώσει η ψυχαγωγία μέσα στην καθημερινότητα. Όταν ακούω ότι στη Σουηδία και στη Δανία τα ποσοστά παχυσαρκίας είναι χαμηλά και στο Μεξικό και στην Τσεχία είναι ψηλά θα κάνω εύλογα της ερώτηση 'τι ωράρια έχετε, τι δουλειές κάνετε και πόσο σας αρέσει η δουλειά σας'. Υπάρχουν άνθρωποι που μέσα στο ίδιο τους το κορμί και μέσα στην ίδια τους την καθημερινότητα δεν χωράνε και έτσι πρέπει να κάνουν πρώτα την ημέρα και μετά την εβδομάδα τους ανεκτή-υποφερτή. Το φαγητό θα ενώσει αυτές τις δύο πλευρές στον άνθρωπο. Από τη μία πλευρά της ανυπόφορης καθημερινότητας και απ' την άλλη, της ευχαρίστησης μέσα στο πιεστικό πλαίσιο. Η ενσωμάτωση, 'χώνευση' αυτών των δύο πραγμάτων είναι μια δύσκολη ανυπόφορη πραγματικότητα και αυτή θα αναλύσουμε παρακάτω.
Το Σαββατοκύριακο
    Το σαββατοκύριακο είναι η αναμονή των καθημερινών ημερών, μια ευχάριστη αναμονή για ξεκούραση και ψυχαγωγία. Μέσα του οι άνθρωποι θα προσπαθήσουν να χωρέσουν τους κραδασμούς της καθημερινότητας και φυσικά πρώτο απ' όλα το φαγητό, η μαγειρική, η ποσότητα, η ταβέρνα, το επιδόρπιο κτλ. Όλα αυτά είναι θεμιτά, αλλά ο δαίμων κρύβεται στη λαιμαργία με την οποία πέφτουμε πάνω τους. Δεν πέφτουμε για να τα ευχαριστηθούμε αλλά για να τα λεηλατήσουμε. Άλλωστε αν θέλαμε να τα ευχαριστηθούμε θα μπορούσαμε να φάμε και μια μπουκιά, αλλά κάπου εδώ ξεκινάει το παραμύθι της τροφής με τους δράκους. Το σαββατοκύριακο δεν μπορεί να υπάρξει φαγητό με μέτρο και ειδικά στο φαγητό της ταβέρνας και της εξόδου. Υπάρχουν ισχυρά κίνητρα που συνδέουν το φαγητό, με την ευχαρίστηση και την αποσυμπίεση. Εμπερικλείεται η φράση 'τι αξία θα είχαν οι καθημερινές αν δεν ακολουθούσε το σαββατοκύριακο'. Το νόημα των φράσεων καταδεικνύει την σημασία του Σαββατοκύριακού, πως θα φας λίγο το Σαββατοκύριακο όταν το περιμένεις πως και πως για να ζήσεις πιο ελεύθερος, πιο χαρούμενος και πιο ζωντανός μετά την πίεση των καθημερινών. Στους ανθρώπους που δεν αγαπούν τη δουλειά τους, που αυτό τους είναι αγγαρεία, που περιμένουν πότε θα σχολάσουν και που σε αυτό το πλαίσιο ασφυκτιούν, το Σαββατοκύριακο φαντάζει 'όαση αναζωογόνησης'. Δύσκολα θα μπορούσαν να συμβιβαστούν με ένα Σαββατοκύριακο 'προσεκτικό' και με μέτρο, γιατί πολύ απλά αυτό που φέρνουν από τις προηγούμενες μέρες δεν μπορεί να χωρέσει το Σαββατοκύριακο. Το θέμα κάπου εδώ ανοίγει και θα μπορούσαμε να υποθέσουμε πολλά για χώρες, πολιτισμούς και οικονομικά στρώματα ανθρώπων που πληρούν τα κριτήρια που προαναφέραμε. Αν θα μπορούσαμε να μετρήσουμε θερμίδες θα βλέπαμε μια τεράστια καμπύλη προς τα πάνω το Σαββατοκύριακο.
Το βραδινό
   Το ίδιο περίπου ισχύει και για το βραδινό, το μόνο που αλλάζει είναι το μέγεθος. Το βραδινό είναι μια μικρογραφία Σαββατοκύριακου. Το κομμάτι της ημέρας που δρα ως μαξιλάρι στο υπόλοιπο κομμάτι. Πίεση-αποσυμπίεση. Υπάρχουν άνθρωποι που τρώνε μόνο βράδι και τρώνε πολύ γιατί θεωρούν ότι σε εκείνο το σημείο ηρεμούν. Υπάρχουν άνθρωποι που δεν τους νοιάζει να τρώνε μεσημεριανό, γιατί δεν προσδοκούν κάτι να τους δώσει πίσω, στο βραδινό είναι όλη η υπόθεση, αυτό είναι το δώρο της ημέρας. Το βλέπουμε και στην εφαρμογή του διαιτολογίου, κατά 80% το πρόβλημα είναι το Σαββατοκύριακο και κατά 20% στο βραδινό. Που και στις 2 περιπτώσεις το ίδιο πράγμα είναι σε διαφορετικό μέγεθος. Δεν σε αφήνει να χαρείς πολύ όταν αύριο ξέρεις ότι ακολουθεί μια αφόρητη μέρα, ενώ η Παρασκευή είναι σκέτος παράδεισος, δύο ημέρες εκτός φυλακής. Το βραδινό είναι το μικρό άνοιγμα, που μπορεί να πάρει λίγο την πίεση της μέρας. Το βραδινό του Έλληνα κάθε άλλο από προσεκτικό και μικρό είναι. Είναι ο χώρος ψυχαγωγίας και της αποσυμπίεσης και περιέχει συνήθως μεγάλες ποσότητες φαγητού. Ο Έλληνας εξελίσσεται σε χελώνα που βγάζει το κεφάλι της απ' το καβούκι μετά τις 7 το απόγευμα και από Παρασκευή μετά τις 5 ως και την Κυριακή στις 5.
Συμπέρασμα
   Το πρόβλημα και εδώ όπως και σε άλλα πράγματα είναι πως όταν κάνεις πράγματα που δεν σου αρέσουν, το πληρώνεις. Όταν ζεις σε πλαίσια που αφυκτιάς και υπό πιεστικές συνθήκες καθημερινότητας, προσπαθείς να βρεις νησίδες ψυχαγωγίες με οποιοδήποτε τρόπο. Όταν δεν μπορείς να χωρέσεις στην καθημερινότητα και υποφέρεις έχεις πολλές πιθανότητες να είσαι Παχύσαρκος ή (να το πω αλλιώς) έχεις πολλές πιθανότητες να τρως για να χαίρεσαι. Να εκβιάζεις ευχάριστες στιγμές διά της τεθλασμένης οδού.  Μόνο που όταν προσπαθείς να στήσεις μια ευχάριστη στιγμή, δεν θα την στήσεις καλά και κάπου θα σου ξεφύγει το σενάριο. Άνθρωποι και λαοί που ζουν σε ασφυχτικές συνθήκες δύσκολα θα μπορούν να έχουν φυσιολογικό βάρος. Όσο αυξάνεται η πίεση θα αυξάνεται και η ανάγκη για περισσότερη τροφή για ψυχαγωγία. Δεν μπορώ να φανταστώ ανθρώπους που αγαπούν τη δουλειά τους και την κάνουν ευχάριστα να τρώνε για να ψυχαγωγηθούν, δεν μπορώ να φανταστώ ανθρώπους που αγαπάνε τον εαυτό τους να τον τιμωρούν με επιτηδευμένες στιγμές ψευδο-ευτυχίας. Το ίδιο πράγμα συμβαίνει και στην ευχάριστη αναμονή για τις γιορτές-διακοπές. Έτσι μεταφράζεται και ο άρρητος κανόνας στι δίαιτες 9:3. Τους 9 μήνες του χρόνου κάνεις δίαιτα για να πάρεις τους 3μήνες του χρόνου που είναι γιορτές αργίες και Σαβατοκύριακα ότι έχασες. Τίμια πράγματα, λέει ο οργανισμός σου 'μου κλέβεις χρόνο που θα μπορούσα να χαίρομαι και να περνάω καλά, στο λίγο χρόνο που θα με αφήσεις να χαίρομαι και να περνάω καλά θα στα ζητάω όλα πίσω'. Έτσι έχουμε το κανόνα 9:3 που στο βάθος του δεν είναι άλλο από άλλος ένα φυσικό κανόνα, 'πας να χωρέσεις σε πολύ λίγα, πάρα πολλά'.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Κάντε το δικό σας σχόλιο! Θα χαρούμε πολύ!