Τετάρτη, 11 Οκτωβρίου 2017

Το παραμύθι του 'χοντρού' έχει μόνο αρχή...

Η χθεσινή επαγγελματική μου μέρα ήταν λίγο δύσκολη και με έφερε μπρος σε κάτι που εμείς οι διαιτολόγοι βλέπουμε συχνά. Βλέπουμε το χρόνο να χορεύει μπροστά μας ένα απίστευτο τρελό χορό. Μέσα σε μία μας ημέρα μπορεί να δούμε το παρόν, το μέλλον, αλλά και το παρόν της Παχυσαρκίας με μερικές ώρες διαφορά. Η χθεσινή ημέρα έκλεισε με άλλο ένα τέτοιο φαινόμενο. Το απόγευμα είδαμε το παρελθόν μιας παχύσαρκης κυρίας, δηλαδή είδαμε σε μία ημέρα την ασθένεια μέσα σε δύο διαφορετικά σώματα σε δύο διαφορετικούς χρόνους. Προς στιγμήν η στιγμή μου θύμισε πόσο σημαντικό είναι να ξέρεις ότι τα όρια της ασθένειας είναι απεριόριστα. Δεν θεραπεύεσαι αν δεν κάνεις κάτι ενεργητικό, ξέρεις ότι θα είσαι για πάντα παχύσαρκος αν δεν κάνεις κάτι. Αν ο ειδικός μπει στο φαύλο κύκλο να ελπιδοφορεί θεραπευόμενους με ελπίδες που στην επόμενη στροφή για να ξαλαφρώσουν το φορτίο θα χρειαστεί να αφαιρέσουν και κάτι απ' το βάρος που κουβαλάνε και ξέρεις ότι το πρώτο που θα πετάξουν θα είναι την ίδια τη θεραπεία, συνειδητοποιείς ότι αυτό που τους λείπει δεν είναι η ελπίδα, αλλά να μάθουν με ρεαλιστικό τρόπο ότι η ελπίδα είναι καλή για 2-3 συνεδρίες αλλά μετά θα πρέπει να μάθουν τι πρέπει να κάνουν για να χάσουν κιλά. Το Σάββατο το βράδι στο μεγάλο βραδινό που θα πας να φας στη ταβέρνα με το πλούσιο επιδόρπιο, την ελπίδα θα την αφήσεις έξω απ' τη ταβέρνα και θα την ξαναπάρεις μαζί σου όταν θα φεύγεις για να σου θυμίζει ότι και το επόμενο Σάββατο πάλι εδώ θα είσαι και πάλι απ' έξω θα σε περιμένει. Η ελπίδα είναι καλή στα κέρδη και δεν συμμετέχει στις ζημίες.
Ο καθρέφτης 27ετών σε μία ώρα
Το πρωί της Δευτέρας το ραντεβού μας ήταν με μία κυρία που για χρόνια ζυγίζει 120κιλά, που ήρθε σε εμάς επειδή πονούσαν τα γόνατα της με πολύ αυστηρές συστάσεις να χάσει κιλά, καθώς η μείωση του βάρους συνιστά βασικό κομμάτι της θεραπείας της. Η κυρία ήταν 55ετών με πρόβλημα υπέρτασης και διαβήτη τύπου ΙΙ, με θεραπεία μετφορμινών και με 1 μικρό μπαστούνι στο δεξί χέρι. Προϊόν των σκελετικών της προβλημάτων και απαραίτητο εργαλείο καθημερινότητας τα τελευταία 5 χρόνια.  Η κυρία παρακολουθείται 6 μήνες και έχει χάσει περίπου 10κιλά με αρκετά σημάδια βελτίωσης και του διαβήτη και των σκελετικών της προβλημάτων. Πέρα απ' τις πολλές συζητήσεις που έχουν γίνει μεταξύ μας κρατάω μόνο ένα πράγμα που το λέει κάθε φορά που τα λέμε και νομίζω ότι είναι ένα απ' τα βασικά που δεν θα ξεχάσω ποτέ. 'Αν γύριζα το χρόνο πίσω δεν θα ήθελα να είμαι έτσι, θα τα έκανα όλα αλλιώς'. Το απόγευμα είδα μία κοπέλα 28ετών και περίπου 100κιλά, τους πρώτους 2 μήνες είχε χάσει 8 κιλά και τώρα παλεύει να βρει το βηματισμό της, σε θεραπεία περίπου 6 μήνες. Το βάρος της τον τελευταίο καιρό έχει ανέβει λίγο. Προς στιγμήν αισθάνομαι ότι ζω δύο ρόλους, σε ένα σώμα, σε δύο διαφορετικές χρονικές περιόδους της ζωής της. Το παρόν και το μέλλον ενός ανθρώπου σε μία στιγμή. Πραγματικά μαγικά αναπόφευκτα τραγικό. Αν εδώ η επιστήμη ήταν μια πραγματική επιστήμη με γρήγορα αντανακλαστικά θα έβαζε στο δωμάτιο και τις δύο και θα τις άφηνε απλά να κουβεντιάσουν. Για να μην γελιόμαστε και να πούμε και την αλήθεια με το βάρος που της αξίζει η 28χρονη πιθανότατα σε 1 μήνα θα έχει αφήσει την προσπάθεια έτοιμη να πηδήξει στις αποδείξεις που λίγο καιρό πριν ήταν ενδείξεις, σχεδόν έτοιμη να καταλάβει το θρόνο της 55χρονης. Ο ρυθμός της θεραπείας που ακολουθεί και οι αριθμοί την τοποθετούν στην κατηγορία 'έξοδος' και ο ρόλος του ειδικού πραγματικά πολύ δύσκολος. Φυσικά όλες οι πιθανότητες θα εξαντληθούν, αλλά οι στατιστικές είναι αυτές που λένε την αλήθεια και λένε ότι η 28χρονη θα δώσει τη σειρά της σε μια άρρωστη 55χρονη και αν δεν το κάνει η συγκεκριμένη θα το κάνουν οι άλλες 9 στις 10.
Διάλογος
Ο ρόλος του ειδικού είναι να τονίσει τη σημασία του ότι δεν μπορεί να χαθεί χρόνος. Η 28χρονη είναι η 55χρονη που δεν έκανε αυτά που έπρεπε νωρίτερα και κατέληξε να χαθούν 27χρόνια. Ο χρόνος μπορεί να κυλίσει πολύ εύκολα και να βρεθείς 27χρόνια μετά σαν να μην πέρασε μια μέρα σχεδόν να θες να γυρίσεις το χρόνο πίσω και να μπορέσεις να κάνεις ότι δεν μπορείς σήμερα. Ο ειδικός πρέπει να κάνει σωστή ερμηνεία του χρόνου και να δοθούν οι πραγματικές διαστάσεις. Γιατί είναι άλλο να πιστεύει ο ασθενής ότι έκανε 4 φορές δίαιτα στη ζωή του, έχανε και έπαιρνε 10κιλά και άλλο να πιστεύει ότι πέρασαν 27χρόνια ή θα περάσουν 27 χρόνια και άλλα 27 με μια ζωή σε στάση. Με την 28χρονη έχουμε μιλήσει πολλές φορές γι' αυτό και η απάντηση της είναι 'αυτό προσπαθώ να αποφύγω γι' αυτό είμαι εδώ', χωρίς βέβαια να χάνει κιλά. Η 28χρονη θα είναι η 55χρονη που σήμερα παρακαλάει να ήταν 28χρονη και να έκανε όλα εκείνα που έπρεπε για να μην είναι στη δυσχερή θέση που είναι σήμερα. Η 55χρονη θέλει να γυρίσει πίσω και να κάνει την ελπίδα πράξη και η 28χρονη κάνει την ελπίδα αναβολή, με την ανοχή του χρόνου. Η πρώτη ξέρει καλά ότι αν ήταν 28χρονών, θα το άκουγε σαν όμορφο παραμυθάκι ότι έχει χρόνο και αύριο μέρα είναι, γιατί και 28χρονών ήταν κάποτε και χρόνο πίστευε ότι είχε, αλλά αυτό δεν απέτρεψε τίποτα.  Στη μία περίπτωση ο χρόνος διηθείται ως αγαθό σε έλλειψη και στη δεύτερη ως αγαθό σε επάρκεια. Η αλήθεια όμως είναι μία ότι η ελπίδα κρατάει λίγο και χρόνος υπάρχει μόνο όταν λύνουμε ένα πρόβλημα. Χρόνος που να περιμένει δεν υπάρχει. Το προϊόν είναι στο ράφι έτοιμο να αγοραστεί απ' το καταναλωτή, εμείς απλά πρέπει να ξέρουμε το κόστος του. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Κάντε το δικό σας σχόλιο! Θα χαρούμε πολύ!