Παρασκευή, 29 Σεπτεμβρίου 2017

Κακή (LDL) Χοληστερίνη

Λιποπρωτείνη Χαμηλής Πυκνότητας (LDL)
   Η ανακάλυψη του LDL υποδοχέα έγινε το 1985 από τους Michael, Brown, Joseph, Golstein, η οποία τους έδωσε και το βραβείο Nobel φυσιολογίας και ιατρικής. Τι είναι όμως η LDL χοληστερίνη;
Η LDL χοληστερίνη είναι ο κύριος μεταφορέας χοληστερίνης και δεσμεύει περίπου το 60% της ολικής χοληστερόλης ορού. Η LDL μεταφέρει τη χοληστερίνη στους ιστούς όπου χρησιμοποιείται για κατασκευή μεμβρανών ή να μετατραπεί σε ορμόνες. Η LDL αλληλεπιδρά με τους LDL υποδοχείς στα κύτταρα μέσω της ΑποΒ-100 και έτσι απομακρύνεται η λιποπρωτείνη από την κυκλοφορία. Οι LDL υποδοχείς υπάρχουν και στα ηπατικά κύτταρα αλλά και σε κύτταρα έξω από το ήπαρ. Το ήπαρ δεν μπορεί να απομακρύνει την LDL από την κυκλοφορία και η συγκέντρωση της στους ιστούς εξαρτάται από το ρυθμό μεταφοράς της στα τριχοειδή, αλλά και απ' την ενεργότητα των LDL υποδοχέων στις επιφάνειες των κυττάρων. Όταν θα γίνει η δέσμευση από τον υποδοχέα της LDL αυτή εσωτερικεύεται στο κύτταρο. Έπειτα τα μέρη που αποτελούν την LDL αποικοδομούνται από τα λυσοσωματικά ένζυμα στο κύτταρο.   
  Η LDL είναι δεσμευμένη στη μεμβράνη του κυττάρου και εσωτερικεύεται με ενδοκυττάρωση μέσω των υποδοχέων της. Ο υποδοχέας LDL αφού αφήσει την LDL επιστρέφει στην μεμβράνη του κυττάρου. Η απελευθερωμένη LDL επιστρέφει εισέρχεται στα λυσοσώματα και όπου τα συστατικά της (πρωτεΐνες και εστέρας) υδρολύονται από τα λυσοσωματικά ένζυμα σε αμινοξέα και ελεύθερη χοληστερόλη. Η ελεύθερη χοληστερόλη που προκύπτει έχεις τις παρακάτω ρυθμιστικές λειτουργίες: α)Ελαττώνοντας τη συγκέντρωση του mRNA του υποδοχέα, καταστέλλει την σύνθεση LDL υποδοχέων και έτσι εμποδίζει την περαιτέρω είσοδο LDL μέσα στο κύτταρο
β)Ρυθμίζει την ενεργότητα δύο μικροσωματικών ενζύμων τα οποία ένζυμα λειτουργούν ως ρυθμιστές της σύνθεσης χοληστερόλης ή των εστέρων της που με μορφή σταγονιδίων αποθηκεύονται στο κυτταρόπλασμα.
Οικογενής υπερχοληστερολαιμία 
Λίγοι άνθρωποι είναι ομοζυγώτες της οικογενούς υπερχοληστερολαιμίας (1:1 εκατομύριο), αλλά πολλοί άνθρωποι έχουν ένα μεταλλαγμένο γονίδιο για τη νόσο (1:500). Αν γνωρίζουμε τους μηχανισμούς τότε μπορούμε να γνωρίζουμε τον τρόπο θεραπείας των ασθενών. Αυτό που γνωρίζουμε είναι ότι υπάρχει ισχυρή σχέση μεταξύ υπερχοληστερολαιμίας και αρτηριοσκλήρυνσης. Η ελάττωση της χοληστερόλης του ορού με φαρμακοθεραπεία προκαλεί αυξημένη μεταγραφή των LDL υποδοχέων από το ένα φυσιολογικό γονίδιο στους ετεροζυγώτες και η χοληστερόλη ορού μπορεί να φτάσει σε φυσιολογικά επίπεδα. Η φαρμακοθεραπεία περιλαμβάνει ρητίνες που δεσμεύουν τα χολικά οξέα και αυξάνουν την απομάκρυνση της ελεύθερης χοληστερόλης με τα κόπρανα. Οι ρητίνες επίσης ελαττώνουν την σύνθεση της χοληστερόλης στο ήπαρ μέσω του ενζύμου που προαναφέραμε (περίπτωση β). Άνθρωποι χωρίς γενετική ανωμαλία εμφανίζουν μειωμένο αριθμό LDL υποδοχέων και ένας λόγος που θα μπορούσε να αιτιολογεί αυτό είναι η διατροφή. Μια διατροφή υψηλή σε κορεσμένα λίπη και χοληστερόλη φαίνεται να είναι ο κύριος λόγος. Οι LDL λειτουργούν ως καταθέτης χοληστερόλης και άλλων λιποειδών στα περιφερικά κύτταρα που έχουν LDL υποδοχείς. Ανάμεσα στα κύτταρα που συμβαίνει αυτό είναι και τα κύτταρα του αγγειακού ενδοθηλίου και γι' αυτό θεωρείται ότι η υψηλή συγκέντρωση της LDL δρα συνεργικά στην εμφάνιση καρδιοαγγειακής νόσου.   



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Κάντε το δικό σας σχόλιο! Θα χαρούμε πολύ!