Σάββατο, 9 Σεπτεμβρίου 2017

Η δίαιτα του δραπέτη

Το φαγητό λειτουργεί έμμεσα και άμεσα ως πηγή άντλησης ευχαρίστησης. Άμεσα ως τροφή την οποία τρώμε και γευστικά μας τονώνει και έμμεσα μέσα από τις εικόνες που προκαλεί και δημιουργεί αισθήματα ευχαρίστησης. Οι εικόνες που δημιουργεί ένα ευχάριστο γεύμα που θα φάμε έχουν πολύ ισχυρή επίδραση στην πορεία μίας ημέρας. Ένα καλό φαγητό στο τέλος της ημέρας μπορεί να κάνει όλη την ημέρα ευχάριστη. Αυτό ξεκινάει να γίνεται πρόβλημα όμως από τη στιγμή που οι ποσότητες ξεφεύγουν και όταν στο τέλος της ημέρας ως ευχαρίστηση υπάρχει μόνο αυτό.
Ανυπόφορη καθημερινότητα 
Έχουμε υποστηρίξει πολλές φορές ότι η Παχυσαρκία είναι ασθένεια καθημερινότητας και υπάρχει μέσα σε μία μας ημέρα παντού. Ένας τρόπος με τον οποίο έχει τρυπώσει μέσα στη καθημερινότητα είναι ο ψυχαγωγικός, χαλαρωτικός. Μετά από μια βαριά εργασιακή ημέρα τι υπάρχει στο τέλος της για να αντλήσουμε ευχαρίστηση; Ένα καλό φαγητό. Το ότι ξέρουμε ότι στο τέλος της ημέρας μας περιμένει ένα καλό φαγητό, χρησιμοποιείται πολλές φορές για να κάνει την ημέρα υποφερτή. Ένα σχετικά καλό τέλος στην ημέρα, μας γεμίζει με μια ευχάριστη αναμονή που κάνει την εργασιακή ημέρα να περάσει πιο γρήγορα. Τι θα ήταν τα παραμύθια αν δεν είχαν ευχάριστο τέλος. Έτσι λειτουργεί και το φαγητό για να έχουμε ένα κίνητρο να τελειώσει η μέρα μας ευχάριστα. Όσο πιο βαριά εγασιακή ημέρα τόσο πιο μεγάλη ανάγκη για ένα καλό φαγητό το βράδι και φυσικά το βαρύ σημαίνει πολύ το βράδι. Έτσι εκπαιδευόμαστε σε ένα τρόπο καθημερινότητας που το φαγητό γίνεται σχεδόν αυτοσκοπός και συναισθηματικοποιεί όλη την ημέρα. Αν ένας άνθρωπος δούλευε 10ώρες και στο τέλος της ημέρας τον περίμενε σαλάτα δεν ξέρω πως θα αισθανόταν.
Όταν η κατάσταση ξεφεύγει
 Όταν οι απαιτήσεις στη δουλειά είναι μεγάλες, όταν οι ώρες εργασίες είναι πολλές, όταν το πλαίσιο που υπάρχει μπροστά μας είναι σφιχτό και όταν το Σαββατοκύριακο αργεί οι ποσότητες ανεβαίνουν. Επειδή δεν έχουμε τη δυνατότητα να μετρήσουμε το πόσο τρώει κάποιος καθημερινά φαντάζομαι ότι ένα πρόγραμμα τροφής θα ήταν κάπως έτσι : Δευτέρα μετρημένο μεσημεριανό και γιαούρτι βραδινό γιατί ξεφύγαμε το ΣΚ, Τρίτη μετρημένο μεσημεριανό και λίγο αυξημένο βραδινό γιατί οι ενοχές εκτονώθηκαν, Τετάρτη φυσιολογικό μεσημεριανό και αυξημένο βραδινό γιατί το ΣΚ αργεί και Πέμπτη περίπου όπως η Τετάρτη και η Παρασκευή ημέρα εκτόνωσης, με φυσιολογικό μεσημεριανό και διπλό βραδινό. Το Σάββατο θα έχει ίσως πιο μικρό μεσημεριανό και 1,5 μερίδα βραδινό και η Κυριακή που συμβολίζει το τέλος έχει αυξημένο μεσημεριανό και γιαούρτι βραδινό, γιατί οι ενοχές από την Παρασκευή και Σάββατο είναι ιδιαίτερα αυξημένες. Τρίτη, Τετάρτη και Πέμπτη ημέρες με περισσότερο φαγητό επειδή αργεί το ΣΚ και Παρασκευή και Σάββατο φαγητό επειδή έρχεται η Δευτέρα. Αυτό αποτελεί και μια μικρογραφία του Γενάρη και του Σεπτέμβρη μήνες που κλασικά όλοι ξεκινάνε δίαιτα γιατί στις γιορτές και στις διακοπές ξέφυγαν. Μου θυμίζει πρόγραμμα δραπέτη και με τρομερές επιπτώσεις στην ανθρώπινη υγεία. Κυνηγάμε την ουρά μας και αυτό θυμίζει πιοιο πολύ άνθρωπο που αμύνεται μπρος σε αυτό που δεν μπορεί να ελέγξει παρά άνθρωπο που περνάει ευχάριστα τη ζωή του. Αυτός ο άνθρωπος έχει φτιάξει ένα πρόγραμμα με φαγητό παντού για να μπορέσει να σηκωθεί το πρωί και να πει 'θα ζήσω σήμερα για να φάω'. Κάποιες χώρες όπως η Σουδία και η Δανία εξετάζει το οχτάωρο να μειωθεί κατά μισή ώρα και δεν το βρίσκω καθόλου τυχαίο το γεγονός ότι χώρες με πολύ υψηλούς δείκτες υγείας δρουν τόσο σκεπτόμενα, συσντονισμένα με έρευνα και πολύ πολύ πολύ προληπτικά. 
Μια προγραμματισμένη Παχυσαρκία
Με μια πιο προσεκτική ματιά θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο άνθρωπος που δεν χωράει στη καθημερινότητα του πιέζεται αφόρητα και τρώει. Γίνεται μεγάλη μεταφορά συναισθημάτων από τις καθημερινές στο ΣΚ, με αποτέλεσμα να μην χωρούν οι μέρες του ΣΚ να βάλουμε αυτά που θέλουμε να κάνουμε. Η απογοήτευση ότι το ΣΚ τελειώνει τόσο γρήγορα που δεν πρόλαβες να κάνεις τίποτα και η εφιαλτική Δευτέρα δημιουργεί άμυνες μέσα από το φαγητό. Το φαγητό ας πούμε ότι αποτελεί τον προθάλαμο χαράς του ΣΚ. Το πρόγραμμα εργασίας των ανθρώπων στέκεται πολλές φορές σαν εφιάλτης πάνω απ' τα κεφάλια των διαιτολόγων, γιατί πως να πειθαρχήσει κάποιος σ' ένα πρόγραμμα, όταν αντλεί χαρά στο ότι δεν έχει πρόγραμμα; Ίδια προβλήματα αντιμετωπίζουν οι αναπτυσσόμενες και αναπτυγμένες χώρες και ειδικά στρώματα που μπαίνουν σε τέτοιες σφιχτές καθημερινότητες. Αυτοί οι άνθρωποι θα παχύνουν και συνήθως πολύ και η αιτία θα είναι ότι δεν μπορούν να συμβιβαστούν και βάζουν ότι μπορεί να μπει μέσα σε μία τους ημέρα για να αμυνθούν. Η καθημερινότητα τους είναι διαμορφωμένη πάνω στο 'πολύ' και στο 'αναμονή για το πολύ με πολύ'. Έτσι όπου υπάρχουν γιορτές, άδειες, διακοπές, αργίες και κενά τέτοιου τύπου γίνεται μια έκρηξη επίπλαστης χαράς, που δεν είναι τίποτε άλλο από μια εκτόνωση συσσωρευμένης πίεσης, έπειτα από τις ενοχές από την εκτόνωση ξεκινούν δίαιτες, αποτοξινώσεις, γιαουρτοφαγίες, σαλατοφαγίες, δίαιτες Do i Can, δίαιτες ΑΜ 1200, υπερδίαιτες της ΝΑΣΑ και της ΜΑΣΑ. Είμαστε δραπέτες για γέλια.

1 σχόλιο:

Κάντε το δικό σας σχόλιο! Θα χαρούμε πολύ!