Σάββατο, 30 Σεπτεμβρίου 2017

Οισοφαγίτιδα και διατροφική αντιμετώπιση

   Οισοφαγίτιδα είναι η η φλεγμονή του βλεννογόνου του εντέρου. Η συχνότερη μορφή της είναι η πεπτική που οφείλεται στην παλινδρόμηση του γαστρικού υγρού. Στα σημεία με μεγαλύτερη έκθεση στο γαστρικού υγρό οι βλάβες είναι μεγαλύτερες. Οι βλάβες και η έκταση της οισοφαγίτιδας εξαρτώνται από τη σύνθεση του παλινδρομούντος υλικού, χρόνος παραμονής του στο βλεννογόνο και άλλους παράγοντες. Οι βλάβες μπορεί να είναι μικρές μέχρι και πλήρης καταστροφή του πλακώδους επιθήλιου του οισοφάγου. Η οισοφαγίτιδα προκαλεί έλκη μικρά ή μεγαλύτερα που σπάνια προκαλούν αιμορραγίες. Οι αιμορραγίες μπορεί να προέλθουν από διαβρώσεις σε αρτηρίες ή μπορεί να προκληθούν από διάτρηση του οισοφάγου, ενώ η υποβλεννογόνια φλεγμονή οδηγεί σε παραγωγή ινώδους ιστού με αποτέλεσμα την ουλώδη στένωση.  Διαβρωτική οισοφαγίτιδα εμφανίζεται στο 7% των ασθενών με συμπτώματα. Η πορεία της οισοφαγίτιδας εξαρτάται από το είδος της, το 80% των διαβρωτικών οισοφαγίτιδων υποτροπιάζουν εντός των πρώτων 6μηνών από τη διακοπή της θεραπείας. Λοιμώδη αίτια οισοφαγίτιδας μπορεί να είναι οι μύκητες, οι ιοί, και βακτηρίδια ειδικά σε άτομα με χαμηλό ανοσοποιητικό.
Διαιτητική Αντιμετώπιση
Σε ασθενείς που έχουν οισοφαγίτιδα πρέπει να α)γίνει πρόληψη της περαιτέρω επιβάρυνσης του βλεννογόνου β)αποφυγή γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης γ)μείωση της οξύτητας των γαστρικών υγρών. Συστήνεται στην οξεία φάση της ασθένειας αποφυγή όξινων τροφών : λεμόνι, ξύδι, αναψυκτικά, μπαχαρικά, καρυκεύματα, πιπεριά και πάπρικα καθώς και οινοπνευματώδη ποτά. Τα γαλακτοκομικά μπορεί να έχουν αλκαλικό PH αλλά έχει βρεθεί ότι αμέσως μετά τη λήψη τους διεγείρουν τις γαστρικές εεκρίσεις. Η διατροφή επίσης θα πρέπει να έχει φυτικές ίνες και δεν πρέπει να αποφεύγονται σύμφωνα με παλιές οδηγίες γιατί κατά τη διάρκεια της μάσησης παράγονται διττανθρακικό νάτριο, αλλά και επειδή έχει βρεθεί ότι οι φυτικές ίνες δεσμεύουν τα χολικά οξέα και επιταχύνουν το χρόνο μεταφοράς στο έντερο, ελαττώνοντας την έκκριση γαστρικού οξέος και την έκθεση του βλεννογόνου σ' αυτό. Έρευνες δείχνουν ότι υπάρχουν θετικές επιδράσεις με χρήση πολυάκορεστων λιπαρών οξέων(αραχιδονικού, λινελαικού) λόγω προστατευτικής επίδρασης των προσταγλαδινών. Συστήνονται γεύματα μικρού όγκου γιατί μειώνουν τα επεισόδια παλινδρόμησης. Μεγάλες ποσότητες τροφής πρέπει να αποφεύγεται γιατί προκαλούν στομαχική διάταση, αλλά και εδώ ισχύει ότι και για την μείωση του βάρους, ο διαιτολόγος πρέπει να εξατομικεύει τις οδηγίες ανάλογα τα επεισόδια, εξάρσεις και υφέσεις τις νόσου. Τα συμπτώματα διαφέρουν από ασθενή σε ασθενή.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Κάντε το δικό σας σχόλιο! Θα χαρούμε πολύ!