Τετάρτη, 6 Σεπτεμβρίου 2017

Δεν 'χαλάω' τη δίαιτα

    Έχουμε πει και σε παλιά μας άρθρα ότι το διαιτολόγιο μετά από τον τρίτο μήνα είναι σαν να μην υπάρχει. Η σχέση του με τον θεραπευόμενο είναι σχέση απώθησης. Κανείς δεν το κοιτάει, αλλά πιστεύει ότι το εφαρμόζει. Η καθημερινότητα του ακολουθεί μια ροή που πιστεύει ότι είναι συμβατή με το διαιτολόγιο, αλλά δεν είναι. Μπορεί να έχει κάνει αλλαγές της τάξης του 40 και 50% και να νομίζει ακόμη ότι είναι προσεκτικός και εφαρμόζει το διαιτολόγιο. Είναι πραγματικά φαινόμενο πως οι άνθρωποι με τόσο συνέπεια και σχεδόν με καμία απόκλιση μεταξύ τους, πετάνε το διαιτολόγιο στην άκρη και δεν το κοιτάνε ποτέ. Παρ' όλα αυτά λένε 'ξέρω τι πρέπει να κάνω' και όταν ξεκινάμε τις ερωτήσεις για να δούμε τι έκανε, δεν βλέπουμε πουθενά να εφαρμόζεται διαιτολόγιο. Άρα ο πρωταγωνιστής και ξέρει τι κάνει και δεν εφαρμόζει αυτό που πρέπει. Και τι κάνει, τι εφαρμόζει;
Ένας άγνωστος χάρτης
Σε συνέχεια του προηγούμενου άρθρου μας σημειώσαμε πως απ' ένα σημείο της θεραπείας και μετά δεν ξέρουμε τι εφαρμόζει ο πρωταγωνιστής. Σε ποιους κώδικες πατάει, τι τρώει, πόσο προσέχει και πάνω σε ποιο μπούσουλα κινείται. Είναι ένα απ' τα παράξενα της δίαιτας και μας κάνει και εμάς εντύπωση. Γιατί δεν εφαρμόζει το διαιτολόγιο αφού θέλει να χάσει κιλά; Ξέρουμε μόνο ότι τον τραβά προς τα κει μια δύναμη με τρομερή φόρα, που δεν έχει σχέση με αυτά που του έχουμε πει. Μια δύναμη που είναι σχεδόν αδύνατο να αντισταθεί. Πότε συμβαίνει αυτό; Αυτό ξεκινάει σιγά σιγά τον δεύτερο μήνα και τον τέταρτο μήνα ο θεραπευόμενος έχει σταματήσει να κοιτάει το διαιτολόγιο. Ανασύρει από το μυαλό του ένα πρόγραμμα το οποίο είναι μίγμα των συμβουλών μας (σε μικρό ποσοστό), του παρελθόντος του και του πως μεγάλωσε, αλλά όχι σε βαθμό τέτοιο που να αφήνεται εντελώς. Κρατά μια μέση προσοχή η οποία δεν είναι αυτή που γράφει το διαιτολόγιο, αλλά δεν τον ωθεί σε άνοδο βάρους. Μέσα σε αυτή τη 'θάλασσα' μπορεί να μείνει για πάρα πολύ καιρό και η ζυγαριά να μένει πεισματικά σταθερή για πολύ καιρό και αυτός να μην μπορεί να ξεκολλήσει από κει. Το γεγονός ότι δεν εφαρμόζει το διαιτολόγιο (που νομίζει ότι το εφαρμόζει) και εφαρμόζει κάτι δικό του είναι αυτό που τον οδηγεί σε αυτή τη φάση της στασιμότητας. Στο μυαλό του μέσα έχει μια επίπλαστη αίσθηση προσοχής που πιστεύει πραγματικά και όχι ψεύτικα ότι προσέχει.
Μετάλλαξη της προσοχής
    Πως εξελίσσεται όμως η προσοχή μέσα στους μήνες. Στην αρχή η προσοχή αυτή αντλείται απ' το διαιτολόγιο και τις συμβουλές του ειδικού, έπειτα η προσοχή αυτή νοθεύεται από την εκτροπή που αναφέραμε. Έπειτα η προσοχή του διαιτολογίου αντικαθίσταται από την προσοχή όπως την ορίζει η θεραπευόμενος. Αυτό συνήθως ερμηνεύεται ως 'αλλαγή συνηθειών', αλλά ισχύει σε πολύ μικρότερο βαθμό απ' τις διαστάσεις που δίνονται σε αυτό τον όρο. Η προσοχή του πρωταγωνιστή μολύνει την προσοχή του ειδικού σε βαθμό σιγά σιγά καθολικό. Μπαίνει το 'διαιτολόγιο' του πρωταγωνιστή και βγαίνει το διαιτολόγιο του ειδικού. Αυτή η διαδικασία γίνεται ήσυχα με σταδιακή μόλυνση των ημερών. Η διαδικασία αυτή είναι μη αναστρέψιμη. Η προσοχή αυτή που εισάγεται από τον θεραπευόμενο δεν είναι μόνο οι παλιές συνήθειες, αλλά έχει λίγο και από το διαιτολόγιο που έχει πάρει στα χέρια του. Αυτά που έχει κρατήσει ο θεραπευόμενος φαίνεται ότι είναι αυτά που είναι συμβατά με παλιές συνήθειες. Δηλαδή αν παλιά έτρωγε καρμπονάρα, μπορεί αυτό να είναι μακαρόνια με κιμά, αλλά να γίνουν φασολάκια όχι. Υπάρχει ένα όριο στο πόσο καινούριο αντέχει ο θεραπευόμενος και αυτό μας δίνει και ένα καλό μάθημα, στο ότι το βασικό θέμα δεν είναι τι διαιτολόγιο θα δώσουμε εμείς, αλλά τι διαιτολόγιο μπορεί να 'χωνέψει' ο θεραπευόμενος, που αυτό επεκτείνεται και τι βάρος μπορεί να χάσει και πόσο χρόνο θέλει. Η θεραπεία δεν εξατομικεύεται μόνο στις τροφές, πρέπει να είναι συμβατή και με χρόνους αλλά και κιλά.
Συμπέρασμα
     Ο ειδικός πρέπει να είναι ένας καλός 'ακροατής' της ανάσας της ασθένειας του θεραπευόμενου. Δεν μπορεί να δώσει αυθαίρετα ένα διαιτολόγιο που απλά γράφει αλλαγές τροφών, αλλά να προτείνει μια συνολική θεραπεία σεβόμενη αυτό τον 'ατομικό χάρτη' που έχει ως αποτύπωμα στον εγκέφαλο του ο πρωταγωνιστής. Ότι και αν δοθεί από τον ειδικό, ο δρόμος που ο θεραπευόμενος θα πάρει είναι προδιαγεγραμμένος. Ο ειδικός αφού μελετήσει καλά τον θεραπευόμενο πρέπει να προτείνει αλλαγές που να χωράνε σε αυτό το χάρτη, Να μπορούν να εφαρμοστούν, να μείνουν και να γίνουν μέρος της ζωής του. Οι οδηγίες που θα δώσουμε αν δεν μελετηθούν σωστά μπορεί να φέρουν νωρίτερα αποκοπή από το διαιτολόγιο και τη θεραπεία. Οι επιθετικές αλλαγές στη καθημερινότητα του θεραπευόμενου αν και μπορεί να χρησιμοποιηθούν από τον ειδικό ως διαφημίσιμες, το μόνο που θα καταφέρουν είναι να ριζοσπαστικοποιήσουν και να 'κάψουν' τη θεραπεία του πρωταγωνιστή.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Κάντε το δικό σας σχόλιο! Θα χαρούμε πολύ!