Δευτέρα, 18 Σεπτεμβρίου 2017

Όταν η ζυγαριά ανέβει δεν κατεβαίνει

Μια δίαιτα με διαδικασίες που δεν είναι ορατές προκαλεί πολλές φορές μια 'ανοσοποίηση' της Παχυσαρκίας. Οι άνθρωποι πολλές φορές όταν έχουν χάσει κιλά λένε 'έχασα 5, 10, 20κιλά σε μια δίαιτα' , αλλά δεν υπολογίζουν ποτέ (δεν ξέρουν γι' αυτό δεν το κάνουν)τι αφήνει πίσω της μια δίαιτα. Αυτά που αφήνει πίσω της είναι είναι μια 'κληρονομιά' που και στις επόμενες δίαιτες (που με απόλυτη σιγουριά θα υπάρξουν) θα καθορίσει την εξέλιξη μιας θεραπείας. Γι' αυτή θα μιλήσουμε σήμερα και θα χρειαστεί να προσέξετε πολύ το άρθρο μας γιατί είναι ένα ακόμη τεχνικό θέμα της θεραπείας με καθοριστική σημασία.
Εκπαιδεύομαι να παίρνω κιλά 
Παράλληλα με την μείωση του βάρους σε μια δίαιτα ο οργανισμός εκπαιδεύεται να αυξάνει την επιθυμία του να παίρνει κιλά. Κάθε εβδομάδα δίαιτας που περνάει η επιθυμία αυτή αυξάνεται, αν δηλαδή την μετρούσαμε την 3η εβδομάδα δίατας και την 12η εβδομάδα δίαιτας θα βλέπαμε τη διαφορά. Η επιθυμία αυτή μάλιστα δείχνει να μεγαλώνει αγνοώντας την πορεία που έχει το βάρος. Δηλαδή μπορεί να χάνει κιλά ο πρωταγωνιστής και παράλληλα αυτή η επιθυμία να μεγαλώνει. Είναι ανεξάρτητη των αποτελεσμάτων. Για να γίνουμε ακόμη πιο σαφείς να εξηγήσουμε ότι αυτό που εννοούμε είναι ότι στις 14ημέρες δίαιτας μπορεί να έχουμε 1 ημέρα που ο πρωταγωνιστής δεν έχει προσέξει και ας πούμε ότι εκείνη την ημέρα παίρνει 200γραμμάρια, αν μετρήσουμε την ίδια τάση 5 εβδομάδες αργότερα η τάση αυτή έχει μεγαλώσει. Το πόσο έχει μεγαλώσει είναι προς διερεύνηση, γιατί μπορεί αυτή η επιθυμία προς τα πάνω να διαχυθεί και σε άλλες ημέρες. Αν όμως πούμε ότι έχουμε 1 ημέρα απρόσεκτη την 4η εβδομάδα και 1 απρόσεκτη ημέρα την 14η εβδομάδα η άνοδος θα είναι μεγαλύτερη την 14η. Αυτό σε μια δίαιτα δεν μπορεί να φανεί γιατί βάρος μπορεί να χάνεται, γιατί 1 ημέρα δεν αρκεί σε 1 εβδομάδα ή 2 εβδομάδες να έχει μεγάλο αντίκτυπο, αλλά σε λίγο καιρό τα αποτελέσματα θα αποτυπωθούν στη ζυγαριά.
Σημείο Μηδέν
Μόλις τώρα είδα στην τηλεόραση στην Ετ 1 στην εκπομπή του κ. Κεφαλογιάννη, άνθρωπο που εξομολογείται ότι αδυνάτισε με τη μέθοδο 'No Diet' και παρατηρώ γενικά πολλούς ανθρώπους να μην θέλουν πια να μπουν σε διαδικασίες δίαιτας και οι φωνές αυτές να αυξάνονται, συνειδητοποιώ για άλλη μια φορά ότι κάτι σωστό επωάζεται εκεί έξω και δεν προέρχεται από μας, τους ειδικούς. Η παρουσία του συναδέλφου κ. Ρέππα ήταν κατά τα άλλα αξιοπρεπέστατη και πάντα μεταφέροντας τον παλμό ενός ανθρώπου που έρχεται κάθε μέρα αντιμέτωπος με την Παχυσαρκία, έδωσε πολύ σωστές απαντήσεις. Απ' τη στιγμή που θα μπει σε ρυθμούς δίαιτας, ένας άνθρωπος, η επιθυμία που προαναφέραμε μεγαλώνει και είναι δύσκολο να μην μεγαλώνει όταν η καθημερινότητα επιβάλλει μειώσεις στο φαγητό και νέες αλλαγές. Φτάνουμε λοιπόν στο σημείο Μηδέν, εκεί που οι προσεκτικές εβδομάδες τελειώνουν και το αίσθημα έχει αυξήσει τόσο την επιθυμία του να φάει περισσότερο ή να γίνει περισσότερο απρόσεκτος, που στην αρχή το βάρος παραμένει σταθερό και μετά αρχίζει και ανεβαίνει. Αυτό το σημείο Μηδέν διαφέρει από άνθρωπο σε άνθρωπο και είναι το σημείο εκείνο που το βάρος θα σταματήσει σε αυτή τη θεραπεία να μειώνεται. Το αδυνάτισμα έχει τελειώσει.  Η επιθυμία έχει μεγαλώσει σε βαθμό τέτοιο που μολύνει και άλλες ημέρες και οι προσεκτικές ημέρες μειώνονται και μειώνονται. Εδώ θα αποτυπωθεί ξεκάθαρα ότι η επιθυμία να πάρει κιλά ο πρωταγωνιστής έχει μεγαλώσει σε βαθμό τέτοιο που το αδυνάτισμα σταματά και η αύξηση ξεκινάει. Όταν φτάσουμε στο σημείο αυτό δεν υπάρχει γυρισμός, δεν μπορεί ο πρωταγωνιστής να ξαναγυρίσει πίσω, γιατί είναι ένας ολόκληρος κόσμος το να μπορέσει να εκκινήσει πάλι. Αυτό για να το καταλάβει μπορεί να περάσουν μήνες, αλλά το τέλος δεν θα αλλάξει, όσες εκλάμψεις και να υπάρξουν. 
Το μέλλον
Το συναίσθημα αυτό γεννήθηκε και μεγάλωσε σε συνθήκες δίαιτας. Αθόρυβα και χωρίς κανείς να μπορεί να φανταστεί ότι, όταν χάνει κιλά, παράλληλα εκπαιδεύεται και ένα άλλο συναίσθημα. Εκείνο που λέει 'φάει πιο πολύ, φάει με τους φίλους σου όπως παλιά, φάε γλυκό, φάε παιδάκια, φάε πολύ, παρήγγειλε απ' έξω'. Κανείς δεν μπορεί να φανταστεί ότι ακόμη και όταν χάνονται κιλά, αυτό το συναίσθημα, μεγαλώνει, αυξάνεται και θα επηρεάσει όλη τη ζωή του. Μέσα στη δίαιτα έχει πολλαπλασιαστεί και όταν η δίαιτα είναι πιεστική αυξάνεται πολύ πιο γρήγορα, μόνο που δεν πέφτει και πολλαπλασιαστικά. Οι πιεστικές δίαιτες έχουν αυξήσει το συναίσθημα αυτό σε τεράστιο βαθμό και αυτοί που τις έχουν κάνει θα πληρώσουν πολύ ακριβά αυτές τις χαζές επιλογές. Το 'μικρόβιο' αυτό ήρθε για να μείνει και θα το δούμε και στις επόμενες δίαιτες αυτό μιας και θα καθορίσουν σε μεγάλο βαθμό την εξελιξη της κάθε επόμενης δίαιτας. Το συναίσθημα αυτό δεν πέφτει, μεταφέρεται ελαφρώς με μειωμένη δυναμική στην επόμενη θεραπεία ή αυτούσιο, μπορούμε απλά να δουλέψουμε πάνω του και σεβόμενοι την παρουσία του. Όταν αυτό το συναίσθημα εκπαιδευτεί μέσα στη δίαιτα και μεγαλώσει και γίνει 3,4,7, και 10φορές πιο μεγάλο απ' ότι στην αρχή μιας δίαιτας δύσκολα θα μικρύνει. Ο Χρόνος μπορεί να το μικρύνει κάπως, αλλά από το 7 μπορεί να πάει στο 4, αλλά ποτέ ξανά δεν θα μηδενιστεί. Γι' αυτό λέμε ότι κάθε επόμενη δίαιτα έχει λιγότερες πιθανότητες να πετύχει. Είναι το 'αρνητικό προσόν' των ανθρώπων που έχουν κάνει πολλές δίαιτες, είναι ένα μικρόβιο που έχει εισχωρήσει και δεν θα φύγει. Η αποτυχία της θεραπείας δεν θα χρειαστεί να διανύσει από το 0 ως το 10 και τα 10 σκαλιά, αλλά μόνο τα 4. 


 

 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Κάντε το δικό σας σχόλιο! Θα χαρούμε πολύ!