Τετάρτη, 30 Αυγούστου 2017

Επικίνδυνες τροφές ή επικίνδυνες απαγορεύσεις;

   Η σημερινή υπόθεση εργασίας μας λέει τα εξής, αν αύριο το πρωί η ζωή μας δεν είχε λίπος, ζάχαρη, ψωμί, κόκκινο κρέας, αναψυκτικά, γλυκά, η Παχυσαρκία θα εξαλειφόταν; Θα μπορούσε να σταματήσει αυτό το ράλι της ανθρωπότητας στη συσσώρευση λίπους; Αυτές οι τροφές είναι η αιτία που ο κόσμος παχαίνει; Τι θα χρειαζόταν να κάνουμε ή να κόψουμε για να ξυπνήσουμε ένα πρωί και να είμαστε λιγότερα κιλά;
Κόβω τις κακές τροφές
   Ο Γιώργος είναι 50ετών και είναι 120κιλά, αποφασίζει αύριο το πρωί να βγάλει εντελώς από τη διατροφή του τη ζάχαρη και το κοκκινο κρέας (delivery) και να τρώει μόνο ψάρι και κοτόπουλο. Την πρώτη εβδομάδα είχε αποτελέσματα αλλά την δεύτερη πήρε ότι έχασε. Έκοψε το ψωμί αλλά έτρωγε περισσότερο απ' τα υπόλοιπα μέσα στην ημέρα. Αγόραζε και έτρωγε ξηρούς καρπούς, έτρωγε περισσότερα κουλούρια, τοστ, περισσότερα παξιμάδια και φρυγανιές. Έκοψε τα σουβλάκια το βράδι και έτρωγε μια τεράστια σαλάτα με πολλά παξιμάδια και όταν του έλεγε ο διαιτολόγος 'φάε πιο λίγα καλαμάκια', έλεγε, 'αν φάω σουβλάκια θα φάω πολλά, καλύτερα σαλάτα'. Την τέταρτη εβδομάδα προσεκτικής δίαιτας επανήλθε το ψωμί και το delivery. Χρόνος δίαιτας 7μέρες. Η ζυγαριά ανέβηκε μισό κιλό. Το ράφι γέμισε από προιόντα ολικής άλεσης, ψωμιά, δημητριακά, ζυμαρικά κτλ τα οποία δεν καταναλώθηκαν ποτέ.Αν μεγαλώσουμε λίγο την εικόνα ο κόσμος είναι μια μικρογραφία του Γιώργου. Μεταφέρω την ποσότητα από τρόφιμο σε τρόφιμο μέχρι να επιστρέψω σε αυτό που έτρωγα. Μια απόδραση από αυτά που θέλουμε να έχουμε στο πιάτο μας.
Επικίνδυνες τροφές ή επικίνδυνες απαγορεύσεις;
    Η ζάχαρη, το κόκκινο κρέας, το άσπρο ψωμί, τα γλυκά, τα αναψυκτικά, το βούτυρο και άλλα τρόφιμα που θεωρούνται επικίνδυνα υπάρχουν εδώ και αιώνες στο πιάτο μας. Η Παχυσαρκία υπάρχει εδώ και 50χρόνια στη ζωή μας, γιατί; Επικίνδυνες τροφές ή επικίνδυνοι χειρισμοί με τις τροφές; Η άποψη μου είναι, ότι ακόμη και αν αύριο το πρωί ως διά μαγείας βγάζαμε απο τη ζωή μας τα επικίνδυνα τρόφιμα η Παχυσαρκία θα κάλπαζε ακάθεκτη. Μια σωστή κίνηση θα ήταν να αποσυνδέσουμε την κατανάλωση αυτών των τροφίμων από την Παχυσαρκία και να μελετήσουμε την ασθένεια μέρα μέρα από το 1960 και μετά. Αυτό που θα βρούμε είναι ότι η ασθένεια δεν σχετίζεται με την κατανάλωση αυτών των τροφών αλλά με το ότι έχουμε εκπαιδευτεί να τρώμε 'πολύ'. Οτιδήποτε. Όλα στο 'πολύ', που όταν πάμε να το περιορίσουμε αυτό πηδάει έξω απ' τα όρια και πάει σε ότι απομένει απ' αυτά που κόψαμε. Αν οι επικίνδυνες τροφές είχαν σωστούς χειρισμούς κανείς δεν θα μιλούσε για τη ζάχαρη που υπάρχει 8αιώνες αλλά τελικά τα τελευταία 20χρόνια πρέπει να περιοριστεί.   
Το βασικό μας πρόβλημα
    Πρέπει να το πάρουμε χαμπάρι, αν εκπαιδεύσουμε τον εγκέφαλο μας να τρώει 10 για πολλά χρόνια είναι τρομερά δύσκολο να τον μάθουμε να τρώει 5 ή 6. Με την αίσθηση και μόνο ότι τρώει λιγότερο ή ότι δεν τρώει πολύ ή τρώει υγιεινά όλο αυτό θα λειτουργήσει αθωωτικά απέναντι σε άλλα πράγματα. Δεν θα αφήσει με τίποτα τη λογική του 10. Είναι ένα δομικός τρόπος σκέψης που αλλάζει πάρα πολύ δύσκολα ή δεν αλλάζει. Πρέπει να μαθούμε για να καταπολεμήσουμε την Παχυσαρκία ότι ο οργανισμός μας μπορεί να πάει μόνο πάνω στο φαγητό. Δείτε ένα απλό παράδειγμα, αν πούμε σε κάποιον να φάει μακαρόνια με κιμά που του αρέσουν, αυτός θα προτιμήσει κάτι άλλο, γιατί δεν μποιρεί να συμβιβαστεί με τη λογική του μέτρου. Αν θα φάει μακαρόνια θέλει να φάει πολύ και αυτό αποτελεί μια νομοτέλεια στην ψυχολογία της Παχυσαρκίας. Έτσι όταν του λέμε εμείς 'θα φάτε σήμερα 5', εκείνοι απλά θα μεταφέρουν ότι υπολείπεται αλλού. Η λογική του 'μεταφέρω ότι μου λείπει' είναι πολύ πιο επικίνδυνη από το 'τρώω κακές τροφές και πρέπει να βάλω τα δυνατά μου να τις ελαττώσω', γιατί το ένα τοπίο είναι ορατό και ελεγχόμενο, το άλλος είναι ανεξιχνίαστο και εισάγει τη λογική του δεν περιορίζω το 'πολύ'. Το πιο επικίνδυνο είναι να έχουμε ένα ανεκπαίδευτο 'πολύ', όχι αν θα παραγγείλουμε το βράδι σουβλάκια. Τα σουβλάκια είναι διαγνώσιμα και ίσως τα 4 γίνουν 3 το βράδι, το 'πολύ' δεν θα περιοριστεί ποτέ. Επιτέλους πρέπει να κατέβουμε απ' το τρένο.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Κάντε το δικό σας σχόλιο! Θα χαρούμε πολύ!