Κυριακή, 27 Αυγούστου 2017

Το τέλος του αδυνατίσματος έρχεται νωρίς

   Υπάρχει ένα σημείο στο αδυνάτισμα που η μείωση του βάρους τελειώνει και πολύ δύσκολα θα επανέλθει. Συνήθως ο χρόνος αυτός σε μια θεραπεία αποτελεί το 1/4 του χρόνου του συνολικού χρόνου της προσπάθειας. Θα με ρωτήσετε και ο υπόλοιπος χρόνος τι είναι; Ο υπόλοιπος χρόνος είναι χρόνος που δεν αδυνατίζουν. Αν για παράδειγμα ένας άνθρωπος κάνει 1 χρόνο θεραπεία μόνο τους 4μήνες αδυνατίζει, τους υπόλοιπους μήνες απλά προσπαθεί να βρει δυνάμεις για να ξαναφέρει τον οργανισμό του σε κατάσταση αδυνατίσματος. Στο άρθρο μας σήμερα θα αναλύσουμε τις διαπιστώσεις που μόλις αναφέραμε. Είναι πολύ ενδιαφέρον κομμάτι για το πως κατανέμεται ο χρόνος σε μια θεραπεία, πόσος χρόνος χαμένος και πόσος χρόνος ουσιαστικός.
Το σημείο διακοπής του αδυνατίσματος
   Υπάρχει 1 σημείο που το αδυνάτισμα σταματά και αυτό το σημείο είναι π.χ.όταν κάποιος θέλει να χάσει 20κιλά, στα 14 περίπου χαμένα κιλά η θεραπεία κατεβάζει ταχύτητα με συνέπεια να σταματά μετά από λίγο και το αδυνάτισμα. 14κιλά θα έχουν χαθεί περίπου σε 4μήνες, άρα αν ο κύριος-α θέλει να χάσει 20κιλά και αφιερώνει σε αυτό 12μήνες, τους 4 μήνες περίπου απ' αυτούς αδυνατίζει και του ςάλλους απλά διαχειρίζεται τα συναισθήματα που απορρέουν απ' αυτό. Το αδυνάτισμα είναι μια σύνθετη, πολύπλοκη, ψυχολογική διαδικασία που χτίζεται εσωτερικά και ξεχτίζεται εσωτερικά. Για ποιο λόγο όμως σταματά το αδυνάτισμα στο σημείο αυτό και όχι όταν θα χαθούν και τα 20κιλά; Αυτό συμβαίνει για 2 λόγους α)όταν θα έχει χαθεί ένα σημαντικό βάρος και θα αισθανθεί ο πρωταγωνιστής ότι φτάνει στο τέλος κατεβάζει ταχύτητα, επειδή αισθάνεται επιτυχία γι' αυτό, αλλά και το περιβάλλον του έχει ανεβάσει πολύ την αυτοπεποίθηση με τον νέο αδυνατισμένο εαυτό.Αυτό συμβαίνει συνήθως όταν έχουν χαθεί τα 2/3 του αρχικού βάρους β)μέσα του γίνεται μια άλλη ψυχολογική διεργασία που υπακούει στην έκπτωση στόχου. Δηλαδή του λέει 'ποιος είναι ο αρχικός σου στόχος' π.χ. να χάσεις 30κιλά, 'και 25 να χάσεις καλά είναι, και 23 να χάσεις πάλι όμορφος θα είσαι'. Αυτή είναι μια ψυχική διεργασία όμως που όταν θες να χάσεις 30κιλά και τελικά λες και 25καλά είναι, σταματάς στα 20. Είναι τελικά μια πολύ σημαντική έκπτωση στόχου και αφήνει μισή χαρά στον θεραπευόμενο, η οποία έχεις επιπτώσεις στο πως θα συντηρήσεις το μειωμένο βάρος.
Τα 3/4 του χρόνου μιας δίαιτας
To 1/4 είναι χρόνος αδυνατίσματος σε μια δίαιτα, ο υπόλοιπος χρόνος όμως τι χρόνος είναι; Η θεραπεία αδυνατίσματος είναι μια ατελείωτη ψυχκή διεργασία που συνεχώς αλλάζει, μεταβάλλεται σε άλλους δρόμους και άλλους στόχους.  Η ταχύτητα μεταβολής των συναισθημάτων είναι ταχύτατη, με συνέπεια να μας αφήνει άναυδους με τις προσαρμογές που πρέπει να κάνει η θεραπεία και επαναχάραξη στόχων. Τα 3/4 του χρόνου της δίαιτας είναι φάσεις βουβών διεργασιών μέχρι να ωριμάσουν αποφάσεις. Θα ήταν τεράστιο το ρίσκο και δεν έχω καταλήξει να πω πως ότι αν το 1/4 της δίαιτας είναι αδυνάτισμα, τα 3/4 είναι χτίσιμο της απόφασης της εξόδου. Δεν έχω καταλήξει ότι είναι έτσι, αλλά έχω σοβαρές ενδέιξεις να το πιστεύω. Τι μπορεί να είναι τα 3/4 του υπόλοιπου χρόνου θεραπείας όμως; Είναι διαχείριση της νέας καθημερινότητας με το νέο βάρος και με τα νέα ευχάριστα συναισθήματα που αισθάνεται. Ωρίμανση αποφάσεων που πρέπει να πάρει για να δει που πρέπει να πάει το καράβι. Αρνητικά συναισθήματα που ξεκινάνε να κάνουν την εμφάνιση τους και απαιτούν ενέργεια για να γίνει μια σχετικά καλή διαχείριση. Πολλές επαναλαμβανόμενες αρνητικές μετρήσεις κάνουν την εμφάνιση τους και αυτό απαιτεί πολύ χρόνο από το θεραπευόμενο για να δει τι θα το κάνει και που θα το πάει ο πρωταγωνιστή. Παράλληλα μέσα του 'τρέχουν' και οι ψυχικές διεργασίες έκπτωσης που προαναφέραμε. Η ζυγαριά 'κοκκινίζει' και ενώ είχαμε 3 στις 4 μετρήσεις μειωμένες, οι μετρήσεις έπειτα από το χρόνο αυτό αργά αργά πάνε 3 στις 4 σταθερές και λίγο ανεβασμένες. Το 75% της ενέργειας που έχει η θεραπεία χάνεται. Για να μην μπερδευτούμε δεν είναι οι μετρήσεις που οδηγούν τη θεραπεία προς στασιμότητα, αλλά τα αρνητικά συναισθήματα που όσο περνάει ο καιρός μεγαλώνουν. Στις πρώτες αρνητικές μετρήσεις αρχίζει και δομείται αυτόματα ένα σχέδιο ανώδυνης εξόδου που περνάνε πολλοί μήνες για να ωριμάσει. Οι 8 από τους 12μήνες στασιμότητας είναι πολύ μεγάλος χρόνος, αλλά αυτό καταδεικνύει και το ψυχογράφημα της θεραπείας. Πρώτα σχηματίζεται μια επιλογή και μετά μένει να γίνουν όλες εκείνες οι διεργασίες που θα φέρουν τον οργανισμό σε αυτή την ωρίμανση για να λάβει την απόφαση να πατήσει το κουμπί. Ο κενός χρόνος (από άποψη αδυνατίσματος) είναι χρόνος ωρίμανσης και σκέψης. Το σίγουρο είναι ότι το αδυνάτισμα έχει τελειώσει. Μπορεί να ληφθούν 2 ή 3 σκόρπιες καλές μετρήσεις αλλά αυτές είναι ριπές χαράς, ενοχής που δεν είναι ικανές να σχηματίσουν μια μεγάλη χειμαρρώδη επιθυμία για αδυνάτισμα.
Συμπέρασμα 
   Ο ειδικός με τον τρόπο του πρέπει να παρέμβει και να κάνει τον χρόνο που χάνεται πιο παραγωγικό. Είναι δύσκολο αυτό γιατί ο ειδικός έχει την εμπειρία και ξέρει τι έρχεται, αλλά ο θεραπευόμενος είναι ακόμη στο στάδιο 'μπορώ να κάνω ότι έκανα και πριν 2 μήνες'. Είναι πλήρως αποσυντονισμένοι οι ρυθμοί τους. Οι ψυχικές διεργασίες που διενεργούνται δεν γίνονται αντιληπτές από τον θεραπευόμενο και δύσκολα μπορεί να πιστέψει ότι τώρα που είναι τόσο χαρούμενος χτίζεται το τέλος της θεραπείας. Δυστυχώς τα σημάδια τέλους της θεραπείας χτίζονται πολύ νωρίς, γεγονός που όταν το περιγράφουμε δεν γινόμαστε κατανοητοί. Ο ειδικός βρίσκεται μπροστά σε πολύ δύσκολες αποφάσεις, που αν πρέπει να βοηθήσει τον θεραπεύομενο(μετά από 1 διάστημα αναμονής) πρέπει να τον αποσυνδέσει απο την θεραπεία
. Όσο τον κρατά στη θεραπεία θα παράγεται μηδενικό αποτέλεσμα(οικονομικό κόστος), αλλά θα υψώνει τεράστιους αμυντικούς μηχανισμούς που θα πάνε την επόμενη θεραπεία χρονικά πολύ μακριά και θα την καταδικάζουν (όταν γίνει) σε πολύ σύντομο θάνατο. Αποφάσεις που έχουν μεγάλο συναισθηματικό κόστος. 
 

1 σχόλιο:

  1. Πόσο αδυνάτισμα χωράει στη ζωή ενός ανθρώπου.. Πόσες φορές θα αντέξει..Από αυτές πόσες φορές θα επιτύχει.. Οι ασθενείς που δεν αντέχουν να είναι αδύνατοι κ επιστρέφουν ηθελημένα ή μη ή μάλλον σχεδόν αυτοματοποιημενα εκεί όπου ξεκίνησαν.Δινουμε πολλά κ παίρνουμε λίγα.Βεβαια αυτό είναι κ θέμα οπτικής.όλη αυτή η διαδικασία κυμαίνεται ανάμεσα στο πολλά κ στο τίποτα με κύριο εχθρό τον ίδιο μας τον εαυτό?Ποιος μπορεί να εγγυηθεί αποτέλεσματα?Πολλά χρόνια,κιλά,συναισθήματα,χρήματα,ξανά κιλά κ η ερμηνεία του χρόνου στην όλη παρουσία-απουσία δεν βοηθάει ιδιαίτερα..Οι ενημερωμένοι ασθενείς-πελάτες,αυτοί που το αντιμετωπίζουν σοβαρά,θα λύσουν το πρόβλημα με το βάρος τους?Η σκέψη για την σκέψη κι η δίαιτα για τη δίαιτα..!;!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Κάντε το δικό σας σχόλιο! Θα χαρούμε πολύ!