Τετάρτη, 2 Αυγούστου 2017

Καταναλώνεις πολύ αδυνάτισμα και δεν χάνεις γραμμάριο

   Μια νέα τάξη ανθρώπων 'παρκαρισμένων' παχύσαρκων έχει εδώ και μερικά χρόνια σχηματιστεί στη χώρα μας. Πολλές χώρες έχουν αντοίστιχα προβλήματα που παρκαρισμένες μεγάλες πληθυσμιακές ομάδες απλά περιμένουν κάτι να γίνει με το πρόβλημα τους. Ο ρυθμός με τον οποίο προστίθεται και άλλος κόσμος σε αυτή την πολύ μεγάλη ομάδα τα επόμενα χρόνια, θα αυξηθεί δραματικά. Ποιοι είναι όμως αυτοί οι άνθρωποι, ποιο είναι το προφίλ τους; Είναι άνθρωποι που έχουν κάνει πολλές προσπάθειες να αδυνατίσουν και δεν τα κατάφεραν και απλά άφησαν το θέμα του βάρους στην άκρη. Δεν θα ξανακάνουν εύκολα προσπάθειες να αδυνατίσουν, εκτός από μια μικρή ομάδα απ' αυτούς που είναι ονειροπόλοι και απλά πιστεύουν ότι φοράνε ένα χοντρό σώμα σε ένα αδύνατο Εγώ. Αυτή η μειοψηφία μέσα στην μεγάλη ομάδα είναι παραιτημένη αλλά ρομαντική. Θα πάνε όπως πάει και άμα τύχει κανά πρόβλημα υγείας θα κάνουν μια ελαφρά ενοχική στροφή προς λίγο καλύτερες συμπεριφορές. Στροφή που δεν θα κρατήσει πολύ.
Παραίτηση
Η ομάδα των ανθρώπων αυτών είναι μεσήλικες 45-50 ετών, σε μια πολύ παραγωγική φάση της ζωής τους, άνθρωποι που απ΄τις πολλές προσπάθειες που έχουν κάνει έχουν βαρεθεί και απλά παρκάρουν το πρόβλημα τους και δεν ασχολούνται με αυτό. Συνήθως οι προσπάθειες που έχουν κάνει είναι άπειρες με την πρώτη τους προσπάθεια να είναι κάπου στην εφηβεία τους. Έχουν καταναλώσει οποιαδήποτε μορφή δίαιτας, σκευάσματος αδυνατιστικού, οτιδήποτε μπορεί να υποσχόταν αδυνάτισμα. Έχουν κουραστεί και η επιθυμία τους για αδυνάτισμα έχει καεί, δύσκολα θα τους ξανααπασχολήσει. Η ομάδα των ανθρώπων αυτών και να θέλουν να χάσουν κιλά έχουν διαμορφώσει έναν ανοσοποιημένο στο αδυνάτισμα μηχανισμό που τους παίρνει απ' το χέρι και τους βγάζει πολύ εύκολα από τη θεραπεία. Συνήθως έχουν προβλήματα υγείας από μικρή ηλικία που αργά και σταθερά διογκώνονται. Τους ενδιαφέρει να τα βελτιώσουν αλλά όχι σε βαθμό που να τους κινητοποιεί ή να είναι αυτό αφορμή για να αλλάξουν τον τρόπο ζωής τους. Οι προσπάθειες για αδυνάτισμα τους έχει κάνει να φοβούνται πολύ να αλλάξουν συνήθειες και όποτε ακούνε κάτι τέτοιο στρίβουν. Οι άνθρωποι αυτοί σε ποσοστό πολύ μεγάλο δεν θα καταφέρουν να αδυνατίσουν, εκτός από μια μικρή ομάδα απ' αυτούς που ότι καινούριο κυκλοφορήσει που υπόσχεται αδυνάτισμα θα το καταναλώσουν. Αυτή η μικρή ομάδα δεν θα συμβιβαστεί ποτέ με το βάρος της και πάντα θα πιστεύει ότι το ελέγχει και κάποια στιγμή θα αδυνατίσει. Είναι κάτι που το αισθάνεται ως ιδέα πολύ κοντά της, αλλά ως πράξη είναι πολύ μακριά της. Καταναλώνει πολύ αδυνάτισμα, αλλά δεν χάνει γραμμάριο.
Μεγάλη κοινωνική ομάδα
Η Παχυσαρκία είναι μια ασθένεια με αργή εξάπλωση που μολύνει συμπεριφορές με τέτοιο τρόπο που δεν αισθάνεσαι ότι έχεις κάτι σοβαρό. Το καταλαβαίνεις όταν έχεις κάνει 40αποτυχημένες προσπάθειες και είσαι ξανά στα χειρότερα. Όταν κάνεις ανασκόπηση έχουν περάσει δεκαετίες από την πρώτη προσπάθεια. Στα επόμενα χρόνια η ομάδα αυτή θα αυξάνεται με ραγδαίο ρυθμό, άνθρωποι που θα παίρνουν κιλά και δεν θα χάνουν. Διπλό πρόβλημα. Άνθρωποι που θα καταναλώνουν ένα μεγάλο μέρος του εισοδήματος τους στο να θεραπεύουν ασθένειες που θα προκύπτουν απ' την ασθένεια τους. Θα ζουν και θα εργάζονται για να υπάρχουν ως παχύσαρκοι υπό μία μελλοντική υπόσχεση θεραπείας. Αλλά εδώ θα γίνεται το εξής αντιφατικό, άνθρωποι που θα δίνουν πολλά λεφτά για τις επιπτώσεις της Παχυσαρκίας, αλλά δεν θα χάνουν βάρος. Απλά θα ράβουν όλη τους την καθημερινότητα, πάνω στο πρόβλημα. Λεφτά για θεραπείες διαβήτη καρδιοπαθειών υπερτασης κτλ, αλλά κάθε χρόνο πιο Παχύσαρκοι. Αντιφατικό; Σε συνεργασία με τις apps που κάνουν τις θεραπείες πιο απρόσωπες άρα λιγότερο παρεμβατικές και θεραπευτικές, το μέλλον προβλέπεται ζοφερά μονότονο. Άνθρωποι που θα βαριούνται να κάνουν την επόμενη δίαιτα, αλλά δεν θα βαριούνται να είναι για δεκαετίες Παχύσαρκοι.
Το μεγαλύτερο κοινωνικά ατομικό κακό
 Το μεγαλύτερο πρόβλημα κατά την άποψη μου δεν είναι οι βλάβες στην υγεία, η αποκοινωνικοποίηση, ο ρατσισμός κτλ αλλά το γεγονός ότι η Παχυσαρκία είναι ένας μεγάλος δάσκαλος που σε μαθαίνει πως να έχεις ένα πρόβλημα και να το κάνεις φίλο σου επειδή δεν μπορείς να το κάνεις εχθρό σου. Σε διδάσκει πως ο φόβος είναι ένα συναίσθημα που δεν χρειάζεται να του δίνεις και πολύ μεγάλη σημασία. Αίρει τις αντιστάσεις σου απέναντι σε αυτά που υγιώς πρέπει να φοβάσαι και όλα αυτά ωφείλονται στο γεγονός ότι πορεύεσαι για χρόνια μαζί της. Σε μεταμορφώνει. Κάνεις με αργά βήματα ένα τόσο μεγάλο βήμα που σχεδόν μεταμορφώνει το ανθρώπινο της υπόστασης σου. Οι Παχύσαρκοι άνθρωποι δεν φοβούνται και δεν φοβούνται όχι μόνο μην πάθουν κάτι, δεν φοβούνται γενικά. Έχουν φάει και έχουν χωνέψει εκείνο το ανθρώπινο συναίσθημα της φυσικής προστασίας τους. Μια απόσταση από την καθημερινότητα, μια τυποποίηση της. Ένας στατιστικός αριθμός έτοιμος να καταναλωθεί. Φοβάμαι που δεν φοβούνται. 

1 σχόλιο:

  1. Αν φοβάστε κ. Μακρη ίσως να είστε η εξαίρεση.. Υπάρχουν άλλοι που δεν ανοίγουν το στόμα τους να πουν μια αλήθεια.. Κάνουν αλλα βέβαια..Αυτοί που τους συμφέρουν τα κενά κ οι βουλιμιες.. Δουλεύουν με τα άτομα που αντιμετωπίζουν σοβαρά την ασθένεια, ακόμα καλύτερα συνεργάζονται με αυτούς που χάνουν. Η τελειότητα έρχεται όταν οι σοβαροί - σοβαρά πραττουν, αυτοί που χάνουν, φέρνουν κόσμο δηλαδή κι άλλα λεφτά κ άλλη καλή διαφήμιση.!!!!!! Αυτοί οι άλλοι που θα έρθουν μέσω των σοβαρών που χάνουν αυτοί λοιπόν αν δεν χάσουν? Τι είναι.. Τι γίνεται εκεί? Τηρείτε συγκεκριμένο πρωτόκολλο? Μήπως κάτι άλλο? Βιβλιογραφικα βρίσκεται.. Να μάθουμε για να μην φοβαμαστε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Κάντε το δικό σας σχόλιο! Θα χαρούμε πολύ!