Δευτέρα, 21 Αυγούστου 2017

4-8 = Παχυσαρκία

Οι μέρες του Αυγούστου ήταν ημέρες αρχειοθέτησης και εργασίας μιας και είχαμε περισσότερο χρόνο να δούμε τα πράγματα από πιο 'ψηλά'. Καταχωρώντας μετρήσεις, πέσαμε μπροστά σε πολύ ενδιαφέροντα στοιχεία που η εικόνα τους μας ήταν περίπου γνωστή αλλά έχοντας και τους αριθμούς στα χέρια μας έχουμε τις πραγματικές διαστάσεις. Η αλήθεια είναι ότι οι αριθμοί μας εντυπωσίασαν και μας έδωσαν μια εικόνα για το πως ο Έλληνας αντιμετωπίζει την Παχυσαρκία, τι εικόνα έχει γι' αυτή και πως την αντιμετωπίζει.
Θεραπεία αλά καρτ
    Απρίλιος, Μάιος, Ιούνιος, Σεπτέμβρης συγκεντρώνουν τις πιο πολλές μετρήσεις. Ένα τετράμηνο με πολλές μετρήσεις και γύρω απ' αυτούς τους μήνες μια διακριτή πτώση μεγαλύτερη ή μικρότερη. Πτώση από 50-80% στις συνεδρίες, που σημαίνει και πτώση στην αποτελεσματικότητα της θεραπείας. 3-4 μήνες η ανάγκη για θεραπεία φορτσάρει και κορυφώνεται και μετά πέφτει στο μισό και κάτω. Σαν να λέμε έχουμε στην Ελλάδα 1εκατομύριο Παχύσαρκους οι οποίοι την Άνοιξη αναζητούν θεραπεία και απ' αυτούς οι μισοί και περισσότεροι τους υπόλοιπους μήνες δεν κάνουν τίποτα ή νομίζουν ότι δεν εχουν κάτι ή δεν πιέζονται να αναζητήσουν θεραπεία ή το κίνητρο για θεραπεία είναι ανίσχυρο. Πολλούς λόγους μπορεί να βρει κάποιος αλλά το δεδομένο είναι ένα, οι έχοντες την ασθένεια χειρίζονται την θεραπεία σαν να την έχουν μόνο 4-5μήνες το χρόνο και μετά απλά την παρκάρουν. Υπάρχει ένας μήνας ο Μάιος που συγκεντρώνει με μια σχετικά μικρή διαφορά τις πιο πολλές μετρήσεις απ' όλους τους υπόλοιπους μήνες. Από την άλλη πλευρά υπάρχουν μήνες οι οποίοι είναι 'νεκροί' με πτώση της τάξης του 80% και αυτοί είναι ο Αύγουστος και ο Δεκέμβρης. Θα μου πείτε είναι μήνες διακοπών και γιορτών, όπως και να χει όμως η θεραπεία θα χάσει τη ζωντάνια της και θα κατεβάσει ρυθμό. Υπάρχουν μήνες με πτώση 30-50% και αυτοί είναι οι μήνες γύρω από το τετράμηνο.
Δυσάρεστα συμπεράσματα
    Οι μεγάλες ενάρξεις γίνονται μετά το Πάσχα, Χριστούγεννα και Σεπτέμβρη αφού έχει προηγηθεί πολύ φαγητό. Ξεκινάμε δίαιτα από ενοχές και σταματάμε όταν αυτές φύγουν, άσχετα αν έχουμε θεραπευθεί ή πόσο άρρωστοι είμαστε. Υπάρχει ακόμη κουλτούρα χρησιμοποιούμε τα κενά και τις γιορτές για να ωριμάσει μια μεγάλη απόφαση μέσα μας που με το ζόρι θα ωριμάσει μαζί με τις διακοπές του Πάσχα. 'Εχουμε κουλτούρα 'φούσκας' με θορυβώδεις ενάρξεις και εκκωφαντικές αποτυχίες στην σταθερότητα και την επιμονή. Περιμένουμε κάτι μεγάλο για να ξεκινήσουμε και έρχεται η ταχύτητα της καθημερινότητας και μας συντρίβει. Αν πίσω από μία μας έναρξη δεν υπάρχει μια σημαδιακή ημερομηνία η ασθένεια είναι λιγότερη ασθένεια και δεν χρίζει προσοχής. Έχουμε κουλτούρα ημερομηνιοκινούμενων στόχων και μια συντηρητική ματιά απέναντι σε πολύ σοβαρά θέματα υγείας. Θεωρούμε ότι η Παχυσαρκία είναι παρόν 4μήνες και τους άλλους απλά κάπου πάει. 4 μήνες άρρωστος και τους άλλους υγιής. Η κουλτούρα του μαγιό καλά κρατεί και συντρίβει την απαραίτητη γνώση που χρειάζεται για να ξεκινήσουμε τη 'μάχη'. Γυρνάμε γύρω από την ουρά μας και φτάνουμε πάλι στο εξής βασικό, 'που να πάμε αφού δεν έχουμε καταλάβει ότι πάσχουμε από μια σοβαρή ασθένεια'. Η Παχυσαρκία ακόμη δεν θεωρείται ασθένεια, θεωρείται απλά κάτι που μπορεί να περιμένει για πάντα μέχρι να θεραπευθεί. Αν ο κίνδυνος δεν είναι άμεσος με κίνδυνο την ζωή δεν...δεν το χουμε ως λαός.
Μόλις έπιασα την ουρά μου
   Πως έχει το αδυνάτισμα στην Ελλάδα με κάποιες μικρές εξαιρέσεις. Τον Απρίλη ξεκινάμε δίαιτα γιατί είμαστε 100κιλά και φάγαμε πολύ αρνί το Πάσχα και πήραμε 3κιλά. Χάνουμε 3-4κιλά σε 2 εβδομάδες και αφού ξελαφρώσαμε λίγο από ενοχές χαλαρώνουμε και πάλι. Παγώνουμε τις επαφές χωρίς να διακόπτουμε με το διαιτολόγο και ξανανεβάζουμε ρυθμό το Σεπτέμβρη πάλι με τις ενοχές των διακοπών. Παίρνω 6κιλά χάνω 3. Προσπαθώ να χωρέσω 4μήνες προσοχής στους 8μήνες μη προσοχής και φυσικά η εξίσωση δεν βγαίνει. Όλος ο χρόνος είναι ένα ατέρμονο κυνήγι της ουράς μας. Φτάνουμε εκεί κάπου το Σεπτέμβρη πάλι στο ίδιο σημείο με πιο πολλά κιλά και φυσικά με λίγο πιο 'ελαφρύ' πορτοφόλι. Αυτό δεν είναι στόχος αλλά 'μαύρη τρύπα', πετάς μέσα ενοχές κιλά και ότι γνώση έχεις για την ασθένεια σου και από κάτω παίρνεις πιο πολλά κιλά και λιγότερη υγεία.
Συμπέρασμα
   Δεν ξέρουμε από τι ασθένεια πάσχουμε και δεν μας ενδιαφέρει να μάθουμε. Η φετιχιστική μας διάθεση απέναντι στη δίαιτα ξεκινά και τελειώνει σε 3-4μήνες. Μετά αλλάζουμε κανάλι ή πετάμε την τηλεόραση. Έχουμε κουλτούρα ημερολογιακών εκκινήσεων που δίνουν πάσα σε εντυπωσιακά ξεφουσκώματα. Στόχοι υπάρχουν όσο υπάρχουν ενοχές και εκλείψεις ερωτισμού και σεξουαλικότητας, μετά απλά κινούμαστε στο κενό χώρο που υπάρχουν κάποια άλλα ψευτοσυναισθήματα. Ο χρόνος μας σπαταλάται για να λέμε 'πρέπει να το πάρω απόφαση επιτέλους' και σε πιο καινούρια έκδοση 'γιατί τι νομίζεις ότι το πάχος δεν είναι αρρώστια'. Πρώτα πρέπει να συνδεόμαστε με τη ζωή, με τον εαυτό μας και με το Εγώ μας 100%, 24 ώρες την ημέρα, 365 μέρες το χρόνο και μετά ίσως δούμε ότι η Παχυσαρκία δεν έχει εποχές και αργίες, είναι εδώ κάθε λεπτό. Χαρτί, μολύβι, θρανίο. 


1 σχόλιο:

  1. Πως γίνεται από xs να πάμε σε xxl μέσα σε ένα χρόνο;Τι θέλει πια αυτή η ασθένεια¿τα έχει πάρει όλα.Τι ζητάει?..

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Κάντε το δικό σας σχόλιο! Θα χαρούμε πολύ!