Σάββατο, 8 Ιουλίου 2017

Παχαίνεις αδυνατίζοντας

    Σήμερα ας σκεφτούμε λίγο αντίστροφα απ' ότι συνήθως και ας αναλύσουμε από την αντίθετη πλευρά μια συγκεκριμένη συμπεριφορά. Οι δίαιτες υπάρχουν στη ζωή μας για πάνω από 50χρόνια και δεν έχουν βοηθήσει τον άνθρωπο να αδυνατίσει ή να βρει θεραπεία στο πρόβλημα του. Επιστήμες και πολλές ειδικότητες μελετούν εκτενώς τα διαιτολόγια και τις θερμίδες πιστεύοντας ότι εκεί μέσα κρύβονται οι λύσεις. Δίνεται ένας αγώνας δρόμου για το ποια δίαιτα είναι η καλύτερη, δίαιτα με περισσότερες πρωτεΐνες το πρωί και περισσότερες το βράδι, περισσότερους υδατάνθρακες το βράδι και λιγότερους το μεσημέρι. Μάχη για το ποια αντιοξειδωτικά είναι πιο αντιοξειδωτικά απ' τα άλλα και ποια είναι ποιο καλά τα κερκετίνικα ή τα ρεσβερατρόλικα. Όσο η μάχη ιδεών και προσεγγίσεων συνεχίζεται καθημερινά χάνονται άλλες μεγάλες μάχες.  
Δίαιτες με λιγότερη τροφή
   Τα τελευταία 50χρόνια οι θεραπείες που δίνονται περιελαμβάνουν την εξής λογική σκέψη 'τρως περισσότερο και παχαίνεις άρα τρως λιγότερο και αδυνατίζεις'. Αυτό το μοντέλο θεραπείας εφαρμόζεται τα τελευταία χρόνια. Είναι όμως τόσο εύκολο και εφαρμόσιμο αυτό το μοντέλο; Βοήθησε τους ανθρώπους να χάσουν κιλά; Αυτό που βλέπουμε εμείς καθημερινά είναι ανθρώπους που το πρόβλημα τους έχει χρονίσει και είναι πολύ πιο παχουλοί απ΄ ότι ήταν πριν 20χρόνια. Ξεκίνησαν το 1996 με 80κιλά και την 1η τους δίαιτα, το 2006 ήταν 95 και το 2016 ήταν 105κιλά. Δηλαδή πάχυναν κατά 25 κιλά μέσα σε 20χρόνια, δείγμα ότι οι θεραπείες που υποβλήθηκαν απέτυχαν. Μπορεί κανείς να πει ότι 'δεν απέτυχαν οι δίαιτες αλλά αυτοί που τις εφάρμοσαν'. Εμείς έχουμε και πιο σαφή εικόνα της πορείας του βάρους των ανθρώπων και υποστηρίζουμε ότι και οι δίαιτες έβαλαν το χεράκι τους να αυξηθεί το βάρος. Ξεκινάει κάποια μια δίαιτα με 80κιλά, χάνει μέσα σε 6μήνες 10κιλά και στους επόμενους 3 παίρνει άλλα 5κιλά. Μπήκε 80κιλά και βγήκε 85, αυτό δεν μπορεί να θεωρηθεί επιτυχία.
Επίπτωση μιας δίαιτας
Πιστεύουμε ότι η δίαιτα με λιγότερες θερμίδες είναι μια βαριά θεραπεία με πολύ μεγάλες επιπτώσεις για τον οργανισμό. Μία από αυτές είναι η υψηλή αίσθηση περιορισμού. Οι δίαιτες δημιουργούν ένα ασφυκτικό κλίμα που κάνουν τους πρωταγωνιστές να παρακαλάνε πότε θα τελειώσει ή πως θα βρουν μια καλή δικαιολογία να αποτινάξουν την πίεση. Έτσι πιο αδύνατους ανθρώπους μπορεί να μην τους κάνει, αλλά άριστους στα καλύτερα ψέματα ναι. Με το ρολόι στο χέρι πότε θα τελειώσει, δεν αδυνατίζεις. Αφού τελειώσει μια δίαιτα και αισθάνεσαι μια τρομερή ευτυχία που ανέκτησες και πάλι την ελευθερία σου τρως σαν να ήσουν φυλακισμένος, προσπαθώντας να ανακτήσεις ότι στερήθηκες. Αυτό σε κάνει να πάρεις ότι κιλά έχασες και ακόμη περισσότερα. Ακόμη και αν η δίαιτα δεν είναι ασφυκτική, η παραμικρή παρέμβαση στη καθημερινότητα δημιουργεί αίσθημα περιορισμού που είναι σαν τον στόχο του φυλακισμένου να αποδράσει. Εδώ η θεραπεία έχει αποτύχει γιατί αφήνει ανθρώπους πίσω που είναι σαν να είναι σε φυλακή και έχουν αυξήσει το ένστικτο της ανάκτησης ελευθερίας. Αυτός ο άνθρωπος μετά από κάθε δίαιτα δεν θα είναι εξυπνότερος και πιο αποτελεσματικός αλλά σε εγρήγορση να πηδήξει τα κάγκελα. Σε κάθε δίαιτα που θα κάνει θα αφιερώνει λιγότερο χρόνο και θα παίρνει μετά περισσότερα κιλά.
Θεραπεία 
   Μια καινοτόμα πρόταση που θα μπορέσει να κάνει κάποιος είναι και η εξής: αφού καθημερινά βλέπουμε ανθρώπους που κάνουν 20 και 30χρόνια δίαιτες και είναι σήμερα από 20-40κιλά περισσότερο απ' ότι την πρώτη φορά μπορούμε να τους προτείνουμε να τρώνε το ίδιο ή και περισσότερο απ' αυτό που τρώνε στην καθημερινότητα τους. Τρώνε σήμερα 3000θερμίδες τους προτείνουμε εμείς να τρώνε από 3000θερμίδες και πάνω. Στοχεύοντας ξεκάθαρα σε ψυχικές διαδικασίες που θα ενεργοποιηθούν. Ίσως έτσι καταφέρουμε να καταπολεμήσουμε αυτό το αίσθημα του περιορισμού, στηριζόμενοι στο γεγονός ότι ο πρωταγωνιστής είναι πλήρως ελεύθερος μεταξύ ενός ανοιχτού ανώτατου ορίου που το ρυθμίζει αυτός. Ίσως έτσι ρυθμίσει την τροφή σε πιο υγιείς ποσότητες και αρχίζει διά της τεθλασμένης οδού να χάνει βάρος. Ένα γεγονός που όλοι οι διαιτολόγοι πρέπει να παραδεχτούμε είναι ότι αν δεν παρεμβαίναμε αρχικά τότε που το βάρος ήταν χαμηλό σήμερα ενδεχομένως τα πράγματα να μην ήταν τόσο άσχημα. Αυτό σημαίνει ότι η παρέμβαση μας πριν γίνει πρέπει να είναι εξόχως μελετημένη και ιδιαίτερα στοχευμένη. Να ξεκαθαρίσω ότι ο διαιτολόγος είναι μια ειδικότητα που την θεωρώ απαραίτητη και πολύ χρήσιμη, αλλά βλέπουμε ότι αν δεν πάμε το καράβι στο λιμάνι αυτό είναι πιθανόν να βουλιάξει οπότε πρέπει οι κινήσεις να είναι πολύ μελετημένες γιατί οποιαδήποτε παρέμβαση μας έχει παρα πολλές πιθανότητες να κάνει το κακό μεγαλύτερο. Απαιτείται υψηλή εξειδίκευση και άριστος χειρισμός. Όποιος ξεκινάει δίαιτα πρέπει εξ αρχής να ξέρει ότι όταν ξεκινάς ούτε να διακόψεις απότομα μπορείς ούτε να κάνεις του κεφαλιού σου, καθώς επίσης και ότι πάντα είναι καλύτερο να μην κάνεις τίποτα αν αυτό δεν γίνει με τον σωστό τρόπο. Όλα αυτά κοστίζουν πολύ ακριβά σε ανθρώπινο συναίσθημα, κιλά, χρόνο, ζωή και θεραπεία.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Κάντε το δικό σας σχόλιο! Θα χαρούμε πολύ!