Πέμπτη, 13 Ιουλίου 2017

Όλη η δίαιτα ένας Αύγουστος

   Ότι χτίζεται όλο το χρόνο έρχεται το Αυγουστιάτικο κύμα και τα σαρώνει. Ο Αύγουστος εξελίσσεται στον πιο σημαντικό μήνα του χρόνου μιας και οι θεραπείες φυλλορροούν.  Οι θεραπείες που δεν έχουν χτιστεί πάνω σε γερές βάσεις καταρρέουν και η απογοήτευση του ειδικού είναι πολύ μεγάλη. Το 40% των συνεργασιών που χτίζονται όλο το χρόνο απλά χάνονται τον Αύγουστο. Η αλήθεια είναι ότι ο Αύγουστος αποτελεί μια καλή ευκαιρία να αφήσουν το τρένο οι επιβάτες που βαρέθηκαν το ταξίδι. Από αρχές Ιουλίου αρχίζουν οι ακυρώσεις, οι αναβολές-διακοπές για Σεπτέμβρη, που τελικά πάνε 2-3 χρόνια μετά. Παλιότερα ως ειδικός είχα την αγωνία να μην χαθεί το καλό momentum και να κάνουμε καλή δουλειά και μέσα στον Αύγουστο, χωρίς κενά και μεγάλες διακοπές. Στην πορεία κατάλαβα ότι αυτό ήταν μόνο μια δική μου ανάγκη (που νόμιζα ότι ήταν και ανάγκη του άλλου) και θα έπρεπε να προσαρμοστώ. Προσπαθούσα πριν τις διακοπές να διατηρήσω την επαφή του πρωταγωνιστή με την θεραπεία του για να του είναι ευκολότερο μετά να φτάσει στο στόχο του. Μου πήρε 8 χρόνια για να καταλάβω ότι δε θέλουμε τα ίδια πράγματα, ακόμη και αν τους εξηγούσα για 6-8 μήνες τι μπορεί να χαθεί μέσα σε 10-15 ημέρες, η απόφαση πολλών ήταν 4-6 εβδομάδες διακοπή της θεραπείας τους. Αυτοί δεν επέστρεφαν ποτέ ή επέστρεφαν για να επιβεβαιώσουν την καταστροφή και να ξαναπάρουν το δρόμο τους. Χτίζανε μια προσπάθεια 6 και 10μήνες για να σκοντάψουν μπροστά στις διακοπές τους που τους φόρτωνε από 3 κιλά και πάνω. Το Καλοκαίρι του 2012 έχω πάρει μέτρηση μετά από 6 εβδομάδες διακοπών +10κιλά, διακοπή από μέσα Ιουλίου για αρχές Σεπτέμβρη. Καταστροφή, ως και τον Φλεβάρη δεν είχαν χαθεί ούτε τα 5 απ' αυτά που είχαν μπει τον Αύγουστο. Οπότε η στάση μας απέναντι σε αυτό έπρεπε να αλλάξει για να προστατεύσουμε την υγιή προσπάθεια. Με τρόπο βελούδινο αλλά ξεκάθαρο, επιλέγαμε να ωθήσουμε στην έξοδο πολλούς από τους πρωταγωνιστές μας, γιατί εμείς γνωρίζαμε την ασθένεια τους καλύτερα απ' αυτούς. 'Ήθελαν 4 εβδομάδες διακοπή συνεδριών, εμείς τους βοηθούσαμε να γίνουν 8 (δηλαδή τέλος), ήθελαν το Καλοκαίρι 15νθήμερες συνεδρίες από εβδομαδιαίες, προτείναμε μηνιαίες συνεδρίες. Θέλανε να διαλέξουνε αυτοί πότε θα επανέρθουν στη θεραπεία κόντρα στους όρους που είχαν τεθεί εξ αρχής, τους προτείναμε διακοπή της συνεργασίας. Βέβαια εμείς ξέραμε ότι από την δεύτερη εβδομάδα μη-συνεδρίας και μετά, το τέρας θα μεγάλωνε με γεωμετρική πρόοδο και ως την υποτίθεται συνεδρία που θα είχαμε δεν θα έφτανε, πράγμα που και στον πρωταγωνιστή είχε εξηγηθεί νωρίτερα αλλά δεν έδωσε καθόλου σημασία, εμείς απλά αναδύαμε συναισθήματα που είχαν αποφασίσει νωρίτερα, έτσι η ταλαιπωρία τέλειωνε για όλους νωρίς. Ήξεραν από την 1η συνεδρία ότι αυτό θα συνέβαινε το Καλοκαίρι αλλά το είχαν υποτιμήσει, ήδη ο ασθενής εαυτός είχε προσπεράσει τον υγιή και δεν υπήρχε ελπίδα, ο Αύγουστος έδωσε σε όλους μας μια μικρή βοήθεια. Έτσι σαν ειδικός έπρεπε να προσαρμοστώ στο τι θέλει ο θεραπευόμενος, ακόμη και όταν διάλεγε την καταστροφή του. Δική του ζωή, δική του ευθύνη, δικό του μέλλον, εγώ πρέπει απλά να του εξηγήσω ποιο το κόστος της κάθε επιλογής του, πράγμα που τις περισσότερες φορές ήταν τρομερά αδιάφορο.
Χαμένος Χρόνος 
   Η δίαιτα έχουμε υποστηρίξει πολλές φορές δεν αποτιμάται σε λεπτά, ώρες, μήνες, χρόνια αλλά σε συναισθήματα. Ο χρόνος δίαιτας είναι συναισθηματικός χρόνος, θλίψη, χαρά, πίεση, ενοχές κτλ, αυτό κάνει τον πρωταγωνιστή που έχει προσπαθήσει πολλούς μήνες να χάσει κιλά, να κοιτάει μόνο τις διακοπές του και να αδιαφορεί πόσο πίσω θα τον φέρει αυτό. Απομονώνεται και κλειδώνει σε mood διακοπών και αδιαφορεί για την προσπάθεια του. Έτσι μπορεί μέσα στον Αύγουστο να απολέσει από το 40-60% και πολλές φορές περισσότερο. Άρα οι 6 ή οι 8μήνες σε 15-20μέρες γίνονται άνεμος με ελαφρά τη καρδία. Πάνω από το 85% αυτών των ανθρώπων δεν επανέρχονται ποτέ, το υπόλοιπο 15 που θα επανέρθει θα περιμένει να έρθει το επόμενο κενό για να πάρει μερικά κιλά και να διακόψει, καθυστερώντας να παραδεχτεί ότι δεν μπορεί να γυρίσει το παιχνίδι. Το παιχνίδι και ο γρίφος μοιάζει ατελείωτος και τόσο δύσβατος που πολλές φορές λέω αν με ρωτήσει κάποιος 'τι να κάνω για να θεραπευτώ', πιστεύω ότι για πολύ ώρα θα τρεκλίζω μέχρι να βρω την εισαγωγή. Γεγονός είναι ότι αν τραβήξεις το χαλί και δεις από κάτω το χάος που φαίνεται είναι απίστευτο και όσο δεν λύνεις τα σωστά προβλήματα τόσο περισσότερο το χάος αυξάνεται. Στο τέλος η τρύπα είναι τέτοια που ο χρόνος που έχεις για να την κλείσεις δεν φτάνει, θες και άλλη μία ζωή. O Αύγουστος καίει τις θεραπείες σε βαθμό πολύ μεγάλο. Το κενό του Αυγούστου είναι καταστροφικό και προσωπικά έχω ακούσει πολύ λίγες φορές ανθρώπους να ζητάνε από μόνοι τους το κενό να είναι όσο το δυνατόν λιγότερο. Πράγμα που κανείς ειδικός δεν θα σεβόταν για ανθρώπους που κάνουν ότι μπορούν να λύσουν το πρόβλημα της ζωής τους. Δυστυχώς οι περισσότεροι αυτό το μωσαϊκό θεραπείας, το τόσο δύσκολο και αινιγματικό, θεωρούν ότι είναι 1 χαρτάκι δίαιτας και ποιος θα κάτσει τώρα τον Αύγουστο να σκοτίσει το μυαλό του. Εκτός από το ότι δεν ξέρουμε τι είναι δίαιτα, δεν ξέρουμε επίσης πόσο πρέπει να τραβήξουμε την πρίζα της ζωής μας. Υπάρχουν κάποιες ζωτικές λειτουργίες που πρέπει να συνεχίζουν να ζουν, όπως η θέληση, η ευθύνη, η επιμονή, η ευτυχία, η προσπάθεια και η αυταρέσκεια.
Ανάλυση
Τελικά αν σε 15μέρες πουλάς μια προσπάθεια 8 μηνών κατάφερες κάτι ακατόρθωτο να χωρέσεις το 240 στο 15. Πραγματικά φοβερό, όχι για να ξέρουμε τι λέμε όταν μιλάμε για συναισθηματικό χρόνο στη δίαιτα. Μόνο συναισθηματικά θα μπορούσε να εξηγηθεί το 240 στο 15. Έτσι παίρνουμε και ένα καλό μάθημα τι ασθένεια κρύβεται πίσω από ένα γλυκό προσωπάκι. Ένα θηρίο με 500κεφάλια, που στιγμή δεν μπορείς να σταματήσεις να το αντιμετωπίζεις γιατί θέλει ένα τόσο δα κενό στη θεραπεία για να πάρει όλο το σχοινί και να πας όχι στο μηδέν αλλά στο μείον. Μόλις 10-15 ημέρες. Ναι το 15 καταφέρνει να χωρέσει στο 240 γιατί η θεραπεία χτίστηκε σε σαθρές βάσεις, ο αμυντικός συναισθηματισμός που έπρεπε να χτιστεί δεν δομήθηκε, η θεραπεία δεν στεγανοποιήθηκε και έβαλε νερά. Όταν το πολύ χωράει στο λίγο σημαίνει ότι ένας άλλος υπόγειος μηχανισμός έδινε 5 και κράταγε 1 για να βρει την πρώτη ευκαιρία να πετάξει όλα τα αρνητικά που έχει μαζέψει μέσα στο πιο αδύναμο χρονικό σημείο. Μια σοβαρή θεραπεία δεν φοβάται τον εαυτό της και καμιά μέρα και εποχή όπως και αν την λένε, γιατί πίσω της πρέπει να υπάρχουν σοβαροί άνθρωποι που την εκπροσωπούν...αλλά...



  

1 σχόλιο:

  1. Ποιος Αύγουστος?! Και γιατί συνεχώς αυτός ο διαχωρισμός?ένα βήμα πιο κοντά στον θεραπευομενο από τη στιγμή που αντιμετωπίζει σοβαρά τη θεραπεία..Μη ενημέρωση ίσον ωμή παρέμβαση στη ζωή κ ελευθερία του ανθρώπου . το δικαίωμα της επιλογής άρα και της ευθύνης θεμιτό κ ωραίο αλλά δεν βαρύνει μόναχα τον διαιτομενο. Πρωτίστως τι γίνεται μετά από πολλά κενά ή διαλείμματα? Μετά από αυξομειώσεις στο βάρος? Μετά από βουλιμικα ή/κ υπερφαγικα επεισόδια? Εκεί πως συμμετέχει ο ειδικός αφού ξέρει ότι είναι λάθος; Δηλαδή τι.. Η (εξ) αντικείμενοποιηση της α-'δυνατο' -τητας..;

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Κάντε το δικό σας σχόλιο! Θα χαρούμε πολύ!