Κυριακή, 4 Ιουνίου 2017

Οι πολλές δίαιτες δημιούργησαν τον επόμενο παχύσαρκο Φρανκεστάιν

  Ένας άνθρωπος που κάνει την πρώτη του δίαιτα έχει πολλές πιθανότητες να τα καταφέρει. Αυτό συμβαίνει γιατί ο οργανισμός του δεν έχει αναπτύξει τις άμυνες εκείνες που έχουν αναπτύξει άνθρωποι που έχουν κάνει 20φορές δίαιτα.
Ο άνθρωπος που έχει κάνει πολλές φορές δίαιτα έχει πολλές πιθανότητες να έχει μόνιμο πρόβλημα και να μην καταφέρει να χάσει κιλά. Ένας άνθρωπος που δεν έχει κάνει ποτέ δίαιτα είναι ένας 'παρθένος' οργανισμός που είναι έτοιμος να δεχθεί εύκολα τη θεραπεία και λόγω της άγνοιας του τι θεραπεία είναι αυτή στην οποία μπαίνει θα προσαρμοστεί κατευθείαν στο πρόγραμμα και θα χάσει εύκολα κιλά. Από ένα σημείο και μετά οι άμυνες φυσικά θα αναπτυχθούν και το αδυνάτισμα χάνει τον ρυθμό του. Ως το σημείο εκείνο έχει καταφέρει να χάσει αρκετά κιλά και αυτό είναι αρκετό καύσιμο στις μηχανές να πάει τη θεραπεία μακριά.
Μετά από πολλές δίαιτες
   Οι πολλές δίαιτες έχουν φτιάξει μια ιδιότυπη ψυχολογία δίαιτας Φρανκεστάιν και φυσικά θερίζουμε ότι σπείραμε. Κάθε επόμενη δίαιτα μειώνει τις πιθανότητες να τα καταφέρει ο πρωταγωνιστής, αλλά δεν μειώνει την ανάγκη του οργανισμού να σχηματίσει καλύτερες άμυνες. Ένας άνθρωπος που έχει κάνει πολλές δίαιτες το καταλαβαίνουμε απ' το τηλέφωνο γιατί θέτει τους όρους του. Θέλει να φτιάξει το περιβάλλον όσο ασφαλές θέλει να αισθανθεί ο ίδιος, όχι για να αδυνατίσει αλλά για να μην ζοριστεί. Θα δεχόμασταν όρους που θα βελτίωναν την θεραπεία αλλά όροι που έχουν να κάνουν με το τεχνικό κομμάτι δεν μπορούν να γίνουν δεκτοί. Φυσικά αυτό δεν θα είναι θεραπεία αλλά μια κατ επίφαση θεραπεία. Γιατί όταν παραγγέλνεις μια θεραπεία όπως επιθυμείς εσύ τότε κάτσε σπίτι και κάντη όπως θες εσύ, δεν χρειάζεται να πληρώνεις. Το βασικό συναίσθημα (εκτός απ' το να ξέρει πόσες θερμίδες έχει μια χοιρινή μπριζόλα που δεν θα του χρειαστεί πουθενά στη ζωή του), που αναπτύσσει ένας άνθρωπος μετά από πολλές δίαιτες δεν είναι να θεραπεύεται, αλλά πως θα αμύνεται απέναντι στη θεραπεία. Μαθαίνει καλή άμυνα αλλά από επίθεση τίποτα. Άρα έχουμε ένα άνθρωπο απέναντι μας που ξέρει καλά πως δεν θα κάνει αυτά που θα του πεις, αλλά έχει ελλιπείς γνώσεις πάνω σε βασικά θέματα, όπως από τι πάσχει και τι θα χρειαστεί να κάνει γι' αυτό.
 Το μεγαλύτερο κακό
   Το μεγαλύτερο κακό που έχει να αντιμετωπίσει ένας διαιτολόγος δεν είναι ότι δεν ξέρει ο θεραπευόμενος πόσες θερμίδες έχει το μπρόκολο, αλλά ότι ο πρωταγωνιστής δεν ξεκινά την θεραπεία του από την αρχή. Ο πρωταγωνιστής έχει αποτύχει 3 φορές να χάσει κιλά και παίρνει τηλέφωνο να ξεκινήσει μια προσπάθεια με ένα νέο διαιτολόγο, αλλά η προσπάθεια αυτή δεν είναι καινούρια αλλά παλιά. Είναι η συνέχεια της τελευταίας αποτυχημένης προσπάθειας με λίγο μίξη και από τις πιο παλιές προσπάθειες. Είναι λάθος να νομίζει ειδικός και θεραπεύομενος ότι ξεκινούν όλα απ' την αρχή και μια νέα αλλαγή ετοιμάζεται να γίνει. Ο θεραπευόμενος είναι σε 3η ταχύτητα και όχι σε 1η, γιατί οι προηγούμενες προσπάθειες τον έχουν βάλει σε ένα τρένο που συνεχίζει και κινείται, ακόμη και όταν είναι εκτός θεραπείας. Άρα ξεκινάνε με τις άμυνες υψωμένες, με όρους που πρέπει να εξασφαλίσουν, με καχυποψία και με πίστη ότι θα αποτύχουν. Δεν έχουν εκείνα τα νέα, φρέσκα συναισθήματα που είχαν την πρώτη φορά που ξεχείλιζαν από ελπίδα. Η προσπάθεια ξεκινάει και ενώ διανύουμε την τρίτη εβδομάδα θεραπείας, η συμπεριφορά είναι σαν να είμαστε στον 6ο μήνα, αλλά προσέξτε, αν είχε μέχρι τον 6ο μήνα χάσει 12κιλά η διάθεση και η ενέργεια που θα υπήρχε θα ήταν διαφορετική απ' ότι τώρα. Η θεραπεία ξεκινά με όλα τα κακά που έχουν προηγηθεί από παλιές δίαιτες, χωρίς τα καλά που ίσως υπήρχαν σε κάποιες απ' αυτές. Ο πρωταγωνιστής ξεκινάει τη θεραπεία του ήδη σεταρισμένος σε ρυθμό άμυνας και κουρασμένος και αυτό φαίνεται όχι την πρώτη εβδομάδα αλλά την τρίτη. Είναι σαν να είναι 30χρονών με συμπεριφορά 70χρονου. Ήρθε σε εμάς για να αμυνθεί απέναντι σε αυτό που θα τον βάλουμε να κάνει, μια φοβική συμπεριφορά που έρχεται από το πως εφαρμοζόντουσαν και εφαρμόζονται οι δίαιτες. Πιεστικά διαιτολόγια, θερμιδολαγνεία, στίψιμο για αποτέλεσμα, ελλιπής γνώση από τους ειδικούς, αδιάφοροι πελάτες, πελάτες και ασθενείς πειραματόζωα, χειραγώγηση του ειδικού από τον ασθενή, θεραπείες χωρίς όρια, αποπροσανατολισμός, αδιαφορία. Μετά από 3 και 4 προσπάθειες για αδυνάτισμα δεν ξεκινάμε απ' την αρχή στη νέα προσπάθεια, αλλά απ' το τέλος της προηγούμενης θεραπείας. Στην ερώτηση που κάνουμε 'θα χάσεις τα κιλά;' Παίρνουμε την απάντηση 'την προηγούμενη φορά είπα 'ναι και την πάτησα, τώρα δεν ξέρω τι θα γίνει'. Μια καθαρά αμυντική απάντηση βγαλμένη μέσα από τους φόβους και τις αποτυχίες των προηγούμενων προσπαθειών. Η κάθε επόμενη δίαιτα είναι συνέχεια της προηγούμενης αποτυχημένης και έχει πολύ λίγες πιθανότητες να πετύχει.
Ο ειδικός
   Ο μόνος που μπορεί να αλλάξει την άρρωστη πορεία προς την αποτυχία είναι ο ειδικός. Αν πάει να δώσει το ίδιο 'φάρμακο' με αυτό που έχει λάβει και παλιότερα ο πρωταγωνιστής θα αποτύχει. Πρέπει να συζητήσει πολύ και πολλές φορές για να καταλάβει τι θεραπεία του ταιριάζει και θα πρέπει να αφήσει κατά μέρος τα διαιτολόγια και τις ζυγαριές ή να τα χρησιμοποιήσει σε δόσεις τέτοιες που να είναι ανεκτές. Αν του ζητηθούν παλιές μέθοδοι θεραπείας πρέπει να εξηγήσει καλά το διακύβευμα. Η νέα θεραπεία θα πρέπει να έχει προσαρμογή σε καλύτερες διατροφικές επιλογές της τάξης του 10%, το οποίο θα το ορίζει η θεραπευόμενος (πότε και πως), ο ειδικός απλά θα συμβουλεύει το ποιες είναι οι επιλογές. Η θεραπεία θα πρέπει να είναι πάντα ανοιχτή, αλλά όχι με την έννοια 'έλα όποτε θες', αλλά με την έννοια 'κάνε όση θεραπεία χωνεύεις'. Μεγάλη έμφαση και εκπαίδευση πάνω στην ασθένεια και τις διακλαδώσεις της. Δημιουργούμε πιθανότητες θεραπείας, δεν προσθέτουμε νέες άμυνες και φόβους στη ήδη βαρύ πλαίσιο, προσθέτουμε γνώση, φρεσκάδα και γεννάμε ελπίδα.

2 σχόλια:

  1. Το κάνε όση θεραπεία χωνεύεις ισούται και με το κάνε όσο αντέχεις; αλλά αυτό δεν οδηγεί εκ νέου σε αδιέξοδο;...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το 'κάνε όση θεραπεία χωνεύεις' είναι ένας υποκειμενικός όρος που εμπερικλείει γνώση, συμβουλές, τροφή, καθημερινότητα, συνεδρίες, αδυνάτισμα-αποτέλεσμα. Το 'κάνε οσο αντέχεις' θα μπορούσε να αφορά μόνο το κομμάτι του αδυνατίσματος, αλλά σίγουρα το πόσο αντέχει είναι ένα σύνθετο θέμα γιατί έχεις τεράστιες διακυμάνσεις στο χρόνο μιας θεραπείας. Για παράδειγμα αν μετά από 6μήνες θεραπείας και μείωση βάρους 15κιλών οι αντοχές αυξάνονται και το αντίστροφο όταν δεν υπάρχει αποτέλεσμα. Θα αναφερθούμε σε επόμενο μας άρθρο εκτενώς στο κομμάτι 'πόσο δίαιτα χωνεύουμε'.

      Διαγραφή

Κάντε το δικό σας σχόλιο! Θα χαρούμε πολύ!