Τρίτη, 13 Ιουνίου 2017

Κάνω δίαιτα αλλά δεν θέλω να αδυνατίσω

    Η λογική σκέψη λέει ότι κάποιος κάνει δίαιτα για να χάσει κιλά και εκεί ειδικός και θεραπευόμενος κάθονται απέναντι και προσπαθούν να βρουν μια άκρη.
Το μόνιμο πρόβλημα των ανθρώπων που είναι υπέρβαροι και παχύσαρκοι θεωρούν ότι είναι το πως θα αδυνατίσουν. Αν ξυπνάγαμε αύριο το πρωί και σας λέγαμε ότι ακόμη και αν το πετύχαιναν αυτό δεν θα τους ικανοποιούσε, τι θα λέγατε; Θα λέγατε όλοι ότι δεν είμαι με τα καλά μου και ότι εδώ δίνονται δισεκατομμύρια για αδυνάτισμα και μας λες τελικά ότι αυτός που είναι παχύσαρκος και θέλει να χάσει κιλά, χάνει κιλά και δεν του αρέσει; Ναι αυτό λέω, ακόμη και όταν φτάνει στο στόχο του να χάσει κιλά, δεν είναι τελικά αυτό αρκετό ως αποτέλεσμα για να τον ικανοποιήσει και να τον κρατήσει στη θεραπεία για να φτάσει στο στόχο του.
Το κακό παρελθόν
  Το αδυνάτισμα πρέπει να κάτσει στην καρέκλα του ψυχαναλυτή, άμεσα. Πορεύεται αψυχανάλητο εδώ και πολλά χρόνια χωρίς κανείς να ξέρει τι θεραπεύει, τι αντιμετωπίζει, πόσο χρόνο χρειάζεται να θεραπευτεί, ποιο είναι το περίγραμμα του. Δεν πειράζει ας περιμένουμε λίγο ακόμα υπάρχει χρόνος. Συνήθως οι άνθρωποι που έχουν κάνει πολλές φορές δίαιτα θεωρούν κάτι ως καθήκον να κάνουν άλλη μια προσπάθεια να χάσουν κιλά. Το καθήκον όμως κρύβει και έναν εξαναγκασμό που ο οργανισμός τον αποβάλλει σαν παράσιτο. Οι πολλές θεραπείες που έρχονται από παλιά έχουν φτιάξει ένα βουνό αρνητικής βαθμολογίας σαν να σε πάνε στην αγκαλιά της αποτυχίας και εσύ να μην αναρωτιέσαι γιατί συνέβει. Όχι γιατί δεν σε νοιάζει αλλά γιατί θεωρείς ότι ήταν μια φυσική εξέλιξη, αυτό περίμενες αυτό πήρες, τι απορείς. Ο διαιτολόγος όταν σχεδιάζει το προφίλ του θεραπευόμενου, ρωτάει 'πόσες δίαιτες και τι είδους' και λαμβάνει την απάντηση 'όλες, τα πάντα'. Αν ο θεραπεύομενος έχει κάνει 15προσπάθειες να αδυνατίσει και έχει μια αρνητική βαθμολογία που θες 2ζωές για να συσσωρεύσεις τότε ξέρεις ότι τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα και τα πράγματα σαν γενική εικόνα είναι όντως πολύ ζόρικα. Αυτός ο άνθρωπος δεν είναι αντιμέτωπος με την επόμενη θεραπεία, αυτή δεν τον αφορά καν, αλλά με τα στοιχειά, φαντάσματα, φόβους και αποτυχίες του παρελθόντος. Μπροστά το παλιό που ο ίσκιος του πέφτει στο καινούριο και δεν φαίνεται. Όλη η θεραπεία δεν είναι αδυνάτισμα αλλά η απόλυτη άμυνα σε όλα αυτά που είχαν συμβεί παλιά. Δεν είναι τυχαίο που στις πρώτες συνεδρίες οι πρωταγωνιστές μας λένε 'τι δεν θέλουν να κάνουν ή τι δεν θέλουν να συμβεί ή τι δεν θέλουν να στερηθούν και πολλά τι δεν...τι δεν...'. Πολλές φορές η υπόθεση και ο φάκελος έχει κλείσει πολύ καιρό πριν και απλά μετράμε εκρήξεις συναισθηματισμού χωρίς να διοχετεύονται σε κάτι παραγωγικό (απώλεια κιλών).
Δίαιτα από εξαναγκασμό
    Ανοίγεις το περιοδικό και βλέπεις να σου φυτεύει ενοχές μέσα από ιδανικές και ονειρικές ζωές και κορμιά, άλλων ανθρώπων. Αυτό το αρνητικό συναίσθημα θα διοχετευτεί σε μια επόμενη δίαιτα η οποία έχει αποτύχει πολύ πριν ξεκινήσει. Αιτία το παρελθόν. Το εντυπωσιακό είναι όταν η θεραπεία έχει ξεκινήσει και υπάρχει μείωση βάρους, αλλά στη πορεία διαπιστώνει ο θεραπευόμενος ότι αυτό δεν τυ δημιουργεί κανένα θετικό συναίσθημα. Πιο πολύ ευχαρίστηση θα του προσέφερε να πάει να πάρει τυρί να φάει με τη φασολάδα του, παρά να πετύχει αυτό που 20χρόνια παλεύει. Ένας αψυχανάλητος υπέρβαρος άνθρωπος ερμηνεύει αυτή του τη συμπεριφορά ως 'βαριέμαι, βαρέθηκα, βαρετό' και εκεί τελειώνει τη συζήτηση γιατί βαριέται. Το τέλμα που βιώνει σε αυτή τη χρονική φάση δεν έχει προηγούμενο και πραγματικά είναι μη διαχειρίσιμο και δύσκολο σημείο καμπής της θεραπείας. Τι κάνουμε τώρα; Παρατηρείται το πολύ σύνηθες φαινόμενο να έχουμε θεραπεύομενους που χάνουν κιλά, αλλά σταματούν τη θεραπεία και κοιτάμε το ρολόι μήπως πηδήξαμε μέσα στο όνειρο και δεν το έχουμε καταλάβει. Αυτό που είχες ως στόχο το πετυχαίνεις, εσύ τις θες όπως πραγματικά; Αλλά η στιγμή της αλήθειας φτάνει και τα πράγματα είναι πολύ ξεκάθαρα, ο στόχος σου δεν ήταν αυτός, δεν ήθελες να χάσεις κιλά, ήρθες από εξαναγκασμό και ερμηνεύοντας ότι έτσι είναι η φυσική εξέλιξη της προόδου σου.
Γιατί;
Τα στοιχειά, τα φαντάσματα, οι φόβοι, οι υπερφιλοδοξίες που κατέρρευσαν και τα συναισθήματα που επένδυσες έχουν δημιουργήσει ένα πολύ αρνητικό συναισθηματικά φορτίο που σε κάθε επόμενη θεραπεία είναι μπροστά σου. Για να θεραπευτείς πρέπει να το πηδήξεις, γιατί αυτό που τώρα κάνεις είναι να αμύνεσαι μπρος σε αυτό που νομίζεις ότι σε περιμένει. Ξέρεις ότι θα αποτύχεις, αλλά δεν ξέρεις γιατί αποτυγχάνεις. Δεν πιστεύεις ότι θα τα καταφέρεις αλλά οι ενοχές που σου προκαλούν τα περιοδικά και ο 'άλλος κόσμος', σου φυτεύουν ενοχές που πρέπει να ξεπλυθούν και τι καλύτερο από μια καινούρια δίαιτα. Αυτό δεν είναι αδυνάτισμα είναι ξέπλυμα ενοχών και κρατάει 2 εβδομάδες. Σε κάθε ζύγισμα φοβάσαι τα παλιά 'θα έχω χάσει, μην κολλήσω, μην βαρεθώ, μην πεινάω, μην...μην...μην'. Χάνεις 1 κιλό, βαθιά ανάσα ξέφυγα από τους φόβους μου δεν κόλλησα, χάνεις το επόμενο μην κολλήσω, μην δεν χάνω, πας στο 3ο κιλό λες σαν πολύ μακριά πήγε τώρα θα κολλήσω. Στο τέλος για να μην κολλήσεις έχεις αφήσει τη θεραπεία και κάθεσαι σπίτι σου για να 'σε διαβάσει' το επόμενο περιοδικό.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Κάντε το δικό σας σχόλιο! Θα χαρούμε πολύ!