Σάββατο, 10 Ιουνίου 2017

Ζευγάρι σε δίαιτα - 2 χρόνια μετά

   Ο Γ. είναι 120κιλά 58χρονών με χρόνια καρδιοαγγειακή πάθηση και είναι παντρεμένος με την Σ. Ένα τηλέφωνο του μας γνωστοποίησε την επιθυμία του να χάσει κιλά.
Η συνεδρία κανονίστηκε και η 1η εβδομάδα θεραπείας για τον Γ. ξεκίνησε. Μαζί με τον Γ. μας είπε η σύζυγος του ότι θα ξεκινήσει και εκείνη να προσέχει και να τρώει ότι και ο σύζυγος της(χωρίς να μπει σε πρόγραμμα). Φυσικά της εξηγήσαμε ότι δεν θα καταφέρει κάτι αν δεν μπει σε πρόγραμμα και δεν παρακολουθείται όπως και ο σύζυγος της. Είχε διαφορετική γνώμη απ' ότι εμείς, αφού η γνώμη της ήταν ότι θα εφάρμοζε το διαιτολόγιο και θα έχανε κιλά, το ότι ο άντρας της θα ήταν σε δίαιτα θα ήταν κίνητρο και γι' αυτή να αδυνατίσει.

2 χρόνια μετά
    Ο Γ. έχει χάσει περίπου 38κιλά και πέτυχε έναν στόχο τέτοιο που είναι στα όρια του στατιστικά αδύνατου. Το βάρος της Σ. είναι αυξημένο κατά 6κιλά σε σχέση με την πρώτη συνεδρία του συζύγου της, 2 χρόνια πριν. Η Σ. όταν της θυμίζω την κουβέντα που είχαμε κάνει την πρώτη συνεδρία, με κοιτάει και γελάει και αποφεύγει να ζυγιστεί . Ποτέ βέβαια δεν με ρώτησε τι ακριβώς εννοούσα τότε, αλλά κάθε φορά μιλάει για τους αφόρητους πόνους που έχει στη σπονδυλική στήλη και πόσο την 'μαλώνουν' οι ορθοπαιδικοί να χάσει 30κιλά. Το θέμα μας όμως σήμερα δεν είναι πως έχασε κιλά ο Γ. αλλά γιατί δεν αδυνάτισε η Σ. αν και διαιτολόγιο είχαν, ένα σωστό μπούσουλα είχαν, σε περίοδο προσοχής είχαν μπει αλλά και σε 1 σχετικό κλίμα θεραπείας ήταν.
Γιατί δεν αδυνάτισε η Σ.; 
Όταν η θεραπεία δεν αφορά εσένα και το χαρτί πάνω δεν γράψει 1η εβδομάδα τότε αυτή η θεραπεία μπορεί να ξεκινήσει οποτεδήποτε. Αλλά δεν θα αδυνατίσει αυτός που θα συγκεντρώσει 10μέρες προσοχής σε ένα χρόνο αλλά 300μέρες. H Σ. ερχόμενη από το μοντέλο θεραπείας,  διαιτολόγιο - θερμίδες πίστεψε ότι έχοντας ένα καλά σχεδιασμένο χαρτί μπροστά της ότι δεν τη χωρίζει τίποτε άλλο από το αδυνάτισμα, αλλά...Αυτό είναι ένα δείγμα κακής γνώσης της ασθένειας της και γι' αυτό δεν ευθύνεται αποκλειστικά αυτή. Ερχόταν στη συνεδρία και ζυγιζόταν ο συζυγος της και μας έλεγε 'άστο δεν ζυγίζομαι σήμερα δεν πρόσεξα', ερχόταν άλλη φορά ζυγιζόταν έπαιρνε 1κιλό έλεγε 'δεν ήμουνα καλά αυτή την εβδομάδα'. 2 χρόνια όταν έπαιρνε βάρος δεν ήταν καλά, αλλά όταν ήταν καλά πάλι έπαιρνε βάρος. Το 95% των υπέρβαρων-παχύσαρκων ασθενών δεν ξέρουν από τι πάσχουν και όταν δεν ξέρουν από τι πάσχουν μπορεί και το οξυγόνο να ονομαστεί θεραπεία.
Άγνοια 
   Οι άνθρωποι δεν ξέρουν τι ασθένεια είναι η Παχυσαρκία και τι χρειάζεται να γίνει για να θεραπευτούν. Όσο υπάρχει άγνοια οι άνθρωποι θα νομίζουν ότι αλλάζοντας θέση τα φασολάκια με τη μπριζόλα και ξανά πάλι, αυτό θα θεραπεύσει ένα πρόβλημα που είναι ριζωμένο για δεκαετίες. Αυτό πίστευε και η Σ., είχε το σωστά σχεδιασμένο διαιτολόγιο, είχε τις οδηγίες, είχε τον διαιτολόγο να συμβουλεύει απέναντι της, τον σύζυγο της που ήταν σε κλίμα θεραπείας αλλά όλα αυτά δεν αποτέλεσαν αφορμή να χάσει κιλά. Δίαιτες κατεβασμένες από το Διαδίκτυο, δίαιτες δήθεν επιτυχημένες που τις έκανε η γειτόνισσα και έχασε 10κιλά σε ένα μήνα, δίαιτες από απόσταση τηλεσυνεδριακές, δίαιτες σε χαρτί, πάπυρο ή πλάκα, όλες οι δίαιτες θα αποτύχουν. Γιατί δεν χρειάζεται αυτό ένας άνθρωπος να χάσει κιλά. Αν δεν ρυθμιστεί το 'εσωτερικό' ρολόι σε χρόνο δίαιτα δεν χάνεται γραμμάριο και αυτό για να συμβεί θέλει συνεδρίες, όρους, κανόνες, ειδικό και εκπαίδευση. Για παράδειγμα ποιο ήταν το κίνητρο να εφαρμόσει τις οδηγίες σήμερα, αύριο ή μετά από 5 χρόνια; Ή νομίζετε ότι αυτός που έχει ένα διαιτολόγιο μπροστά του σκοτώνεται όλη μέρα να το εφαρμόσει. Αυτός που έχει ένα διαιτολόγιο μπροστά του είναι μέσα σε πυκνή ομίχλη και αυτό που πρέπει να κάνει δεν το βλέπει.
Τηλεσυνεδρίες 
  Το μέλλον ανήκει στις τηλεσυνεδρίες, είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός, είναι όμως και αποτελεσματικό γεγονός; Η προσωπική μου γνώμη είναι ότι μαζικά ή κατά ομάδες η Παχυσαρκία δεν λύνεται όταν έχει εκδηλωθεί(χωρίς να αναφέρομαι σε ομάδες ψυχοθεραπείας). Οι ειδικοί θα προσαρμοστούν όταν τους το ζητούν οι πελάτες τους αλλά αυτό δεν σημαίνει τίποτα. Αυτό διευκολύνει ώστε να μην γίνονται μετακινήσεις ή μπορούν να γίνουν θεραπείες από ένα άλλο μέρος του πλανήτη αλλά δεν θεραπεύει. Η αποπροσωποίηση της θεραπείας απομακρύνει την λύση, ο θεραπευόμενος πρέπει να αισθάνεται ότι την καυτή ανάσα της ασθένειας του την ακούει και ο ειδικός. Μπορώ να φανταστώ ένα μέλλον που ο θεραπευόμενος θα βαθμολογείται ανάλογα με το πόσα κιλά έχουν χάσει οι πελάτες του. Αυτός ο ειδικός θα κοστολογείται ακριβά και επειδή θα έχει υψηλή βαθμολογία θα προτιμάται από τους παγκόσμιους πελάτες. Άρα το βάρος των ειδικών δεν θα πέφτει πως θα εξατομικεύουν και θα εξελίσουν τις θεραπείες τους , αλλά πως θα έχουν υψηλές βαθμολογίες ανάλογα με τα κιλά που χάνουν οι πελάτες τους. Ο χρόνος που θα χρειάζεται ο ειδικός για να εξηγήσει, αναλύσει, εκπαιδεύσει τον θεραπεύομενο δεν θα είναι χρόνος που μπορούν να χαθούν κιλά άρα η θεραπεία θα σπρώχνεται λίγο πιο μακριά και νέες στρατιές Παχύσαρκων θα στριμώχνονται να βρουν ειδικούς σε άλλα κράτη με καλή βαθμολογία για να δούν αν τελικά το νέο Πείραμα θα πιάσει.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Κάντε το δικό σας σχόλιο! Θα χαρούμε πολύ!