Τρίτη, 30 Μαΐου 2017

Στην κινούμενη δίαιτα της άμμου

   Στο άρθρο μας 'Αν χάσω 3 κιλά μπορώ να πάρω 1' τονίσαμε έναν μηχανισμό εξισορρόπησης που έχει ο κάθε άνθρωπος ο οποίος κάθημερινά ανανεώνεται έτσι κάθε μέρα που περνάει βγαίνει ένα αποτέλεσμα που λέει σήμερα πρόσεξες 10, άρα μπορείς να ξεφύγεις 2.
Όσο περνάνε οι μέρες και η θεραπεία, ο μηχανισμός δίνει περισσότερη βάση στο πόσο περιθώριο έχει να ξεφύγει και όχι πόσο θα προσέξει. Άρα προσέχει για να ξεφύγει και όσο περνάει ο καιρός τόσο πιο μεγάλος γίνεται ο μηχανισμός αυτός. Έτσι φτιάχνεται ένα κλάσμα που στον αριθμητή του μπαίνει το 'πόσο πρόσεξε' και στον παρανομαστή 'πόσο θέλω να ξεφεύγω', αυτό το κλάσμα είναι η προσωπική ταυτότητα του κάθε πρωταγωνιστή γιατί είναι μοναδική στον καθένα και ο βασικός μοχλός που θα ασκείται το αδυνάτισμα (με τη βοήθεια των ανάλογων apps) τα επόμενα χρόνια. Στην αρχή στον πρωταγωνιστή ο μηχανισμός αυτός υφίσταται σε βαθμό σχεδόν μηδενικό, χτίζεται σιγά σιγά και μεγαλώνει μέρα με την μέρα. Είναι ένα παράλληλο σύστημα που λειτουργεί ως πιλότος στο άλλο σύστημα του διαιτολογίου. Αλλά κουμάντο δεν κάνει το διαιτολόγιο αλλά ο μηχανισμός αυτός που οδηγεί την
δίαιτα ανάλογα με το αποτέλεσμα.
Παζάρι αδυνατίσματος
   Ας πούμε ότι κοιτάμε τα αποτελέσματα ενός ανθρώπου σε βάθος εξαμήνου, βλέπουμε ότι μια μεγάλη μείωση του βάρους διαδέχεται μια μικρότερη και μετά πάλι μια μεγάλη και μια μικρότερη στα πλαίσια του μηχανισμού δίνω 2μέρες προσοχής και παίρνω μια μέρα μη προσοχής. Κάθε άνθρωπος έχει ένα τέτοιο όριο στη δίαιτα, δίνει τόσα όσο να αισθάνεται ότι προσέχει και κάνει το καθήκον του (αδυνάτισμα), αλλά δεν το κάνει για να αδυνατίσει, αλλά για να 'πάει ταμείο' και να αγοράσει λίγο παρελθόν, να φάει λίγο όπως παλιά. Τρώω προσεκτικά για να μπορώ κάποιες μέρες την εβδομάδα να ξεφύγω. Όταν ο πρωταγωνιστής λαμβάνει ένα καλό αποτέλεσμα στην ζυγαριά αυτό τον ανακουφίζει απίστευτα γιατί μπορεί κάποιες ημέρες να μην προσέξει ή να προσέξει λιγότερο. Όλη η δίαιτα είναι αυτό το πράγμα και μόλις ένα καλό αποτέλεσμα έρθει μια τεράστια ικανοποίηση στο πρόσωπο του θεραπευόμενου διαγράφεται, όχι όμως γιατί πλησιάζει στον στόχο του (να χάσει 20κιλά) αλλά γιατί θα μπορέσει κάποιες μέρες να φάει λίγο περισσότερο ή αυτά που του αρέσουν.  Η προσωπική ταυτότητα του κάθε πρωταγωνιστή είναι π.χ. ο αριθμός 7, δηλαδή 5 προσέχω και 2 όχι και αυτό είναι ο code number κάθε θεραπευόμενου στη θεραπεία. Να ξεπεράσει κάποιος το δικό του προσωπικό όριο και το π.χ. 8 να γίνει 9 αλλά να αυξηθούν οι μέρες προσοχής είναι εξαιρετικά δύσκολο. Όταν η θεραπεία κρατάει καιρό ο αριθμός παραμένει 7 αλλά οι μέρες μη προσοχής αυξάνονται, το 5/2 έχει γίνει 3/4. Η δεξαμένη του 'δεν προσέχω' γεμίζει με πολύ λιγότερα 'προσέχω' και σε αυτή την περίπτωση δεν παράγεται αδυνάτισμα αλλά γίνεται κάτι άλλο που είναι εξίσου σημαντικό για το βάρος. Μπορεί να μην χάνει βάρος αλλά δεν παίρνει κιόλας. Μετά από 6μήνες θεραπείας, η ζυγαριά πολλές φορές σταματά να κατεβαίνει, αποτέλεσμα του μηχανισμού που προαναφέραμε. Αν ως εκεί όμως έχουν χαθεί 15κιλά θα είναι ένα σημαντικό αποτέλεσμα να σταθεροποιηθεί το βάρος. Την αναλογία 3/4 και τον μηχανισμό που αναφέραμε θα τον χρησιμοποιήσει ο ειδικός πολύ στην συντήρηση με τον κατάλληλα τεχνικά σχεδιασμένο τρόπο.
  Θα χάνω κάθε εβδομάδα 1κιλό
   Το αδυνάτισμα δεν είναι μια ευθεία γραμμή που βλέπει μόνο τέλος και η απόδοση είναι σταθερή και μονοπρόσωπη σαν να λέμε 'θα χάνω κάθε εβδομάδα 1 ή 2κιλά'. Αυτό θα σήμαινε ότι ο θεραπευόμενος έχει μια σταθερή απόδοση κάθε εβδομάδα απευθείας συνδεδεμένη με το τέλος. Αυτό είναι λάθος, καθώς η επόμενη μέτρηση εξαρτάται από την προηγούμενη και όχι από τον τελικό στόχο 'τα 20κιλά'. Ο μπούσουλας πάντα είναι τι μέτρηση πέτυχα την προηγούμενη φορά, αν η μέτρηση ήταν καλή μπορώ να χαλαρώσω και να προσέξω λιγότερο την επόμενη εβδομάδα, αν πέτυχα κακή μέτρηση προσέχω περισσότερο. Όλο αυτό είναι το βασικό συναίσθημα που πατάει η δίαιτα και ο κύριος μηχανισμός του αδυνατίσματος και τίθεται σε λειτουργία από την πρώτη μέρα θεραπείας, στην αρχή λίγο αλλά μεγαλώνοντας συνεχώς καθίσταται το κύριο γρανάζι της θεραπείας. Ο μηχανισμός αυτός για τον λόγο ότι λειτουργεί έτσι καθίσταται θεραπευτικός για τον άνθρωπο καθώς αν δεν λειτουργούσε έτσι η θεραπεία θα κρατούσε 3εβδομάδες. Αλλά υπάρχει το εξής ενδιαφέρον εδώ, ο μηχανισμός αυτός λειτουργεί όταν τεθεί το πλαίσιο της θεραπείας, δηλαδή ξεκινήσει κάποιος να πηγαίνει σε διαιτολόγο, πατήσει το εσωτερικό start, αν δεν τεθεί το πλαίσιο και δεν γίνει έναρξη δίαιτας, το start απλά δεν πατιέται, μεταφέρεται κάθε Δευτέρα (από Δευτέρα δίαιτα) ή μεταφέρεται στο μέλλον, το οποίο μέλλον μπορεί να είναι και μέχρι τα βαθιά γεράματα. Ο μηχανισμός αυτός μπαίνει σε λειτουργία όταν αισθανθεί ο πρωταγωνιστής ότι είναι σε πλαίσιο δίαιτας και ο χρόνος τρέχει σε αυτό το ρυθμό και οι άνθρωποι που έχουν κάνει δίαιτα και με διαβάζουν ξέρουν καλά τι εννοώ. Γι' αυτό υποστηρίξαμε και παλαιότερα ότι 'χωρίς διαιτολόγο δεν αδυνατίζεις', γιατί δεν δουλεύει αυτός ο μηχανισμός.
Έχω στόχο να χάσω 20κιλά
   Ο μηχανισμός λειτουργεί ως εξής: αν το αποτέλεσμα είναι μικρό ή κακό ο μηχανισμός κινητοποιείται προς το να προσέξει περισσότερο την επόμενη εβδομάδα, αν το αποτέλεσμα είναι μεγάλο, καλό και επαρκές, η προσοχή πέφτει. Τα ζωτικά συναισθήματα που τρέφουν τη θεραπεία τρέφονται με καύσιμα που κρατάνε 4-5μέρες, άρα ένα αποτέλεσμα τροφοδοτείται από το επόμενο. Διάρκεια κάθε συναισθήματος μερικές ημέρες, είτε καλό είτε κακό, δεν κρατάει παραπάνω. Το προηγούμενο δίνει την πάσα στο επόμενο πάντα σε ένα στενά αλληλοεξαρτώμενο τοπίο, η επόμενη μέτρηση είναι ο προάγγελος της επόμενης και η επόμενη προκαθορίζει την μεθεπόμενη. Το αποτέλεσμα της επόμενης μέτρησης δεν το καθορίζει ο τελικός στόχος αλλά η προηγούμενη μέτρηση. Η ψυχολογία της θεραπείας τροφοδοτείται από μικρά καθημερινά αποτελέσματα-συναισθήματα και όχι από ένα μεγάλο μακρινό στόχο. Άρα είναι λάθος να λέμε ότι έχουμε στόχο να χάσουμε 20κιλά ή μπαίνουμε σε μια θεραπεία έτοιμοι, μιας και αυτό δεν παίζει κανένα ρόλο. Δεν παίζει ρόλο γιατί τα αποτελέσματα για τον πρωταγωνιστή λειτουργούν πολύ πιο άμεσα και έχουν μια πολύ πιο βραχεία δράση. Ο άλλος μπορεί να έχει στόχο να χάσει 20κιλά αλλά η πορεία του είναι κομμένη σε πολύ μικρά κομμάτια και λειτουργούν πολύ πιο άμεσα απ' ότι ένας μεγάλος μακρινός στόχος. Καθημερινά αυτός ο μηχανισμός ανανεώνεται και επαναπρογραμματίζεται, δηλαδή έχει χάσει 2 κιλά, πάμε πιο χαλαρά, έχει πάρει 300 γραμμάρια, σφίξιμο της θεραπείας. Έτσι κυλάει μια δίαιτα και αυτά τα μικρά αποτελέσματα κινούνται σε ένα δικό τους αυτόνομο πεδίο που δεν έχει σχέση με τον μακρινό στόχο του '20κιλά' αλλά αν ο στόχος αυτός επιτευχθεί καλοδεχούμενος, αλλά είναι μια νίκη καθημερινότητας και όχι νίκη μακροπρόθεσμου στόχου. Άλλωστε η Παχυσαρκία είναι ασθένεια καθημερινότητας. Στο άλλο κομμάτι που πολλοί λένε 'τώρα είμαι έτοιμος για δίαιτα', αυτό είναι λάθος, δεν είναι έτοιμος γιατί δεν ξέρει τις συνθήκες της θεραπείας και πως θα συμπεριφερθεί μέσα σε αυτές. Ο μηχανισμός που προαναφέραμε είναι πολύ ζωντανός και συνεχώς προσαρμόζεται στις νέες ανάγκες, που παρουσιάζονται. Οι απαντήσεις στη θεραπεία ξεκλειδώνονται μόνο όταν γίνουν οι ερωτήσεις, άρα αν δεν υπάρξει το πλαίσιο της θεραπείας δεν μπορείς να πεις ότι είσαι έτοιμος σε ένα συναίσθημα που δεν το ξέρεις. Είναι σαν να πας να επιτεθείς στο μαμούθ με καλαμάκι χωρίς να ξέρεις ότι ο εχθρός σου είναι μαμούθ.
Συμπέρασμα
Η συζήτηση για το τι ασθένεια είναι η Παχυσαρκία πρέπει να ξεκινήσει για τα καλά. Έχουμε μείνει πολύ πίσω αναλύοντας πράγματα και τροφές που ο κόσμος δεν τα έχει ως γνώση καθόλου ανάγκη. Πρέπει να ακολουθήσουμε τις ηλεκτρονικές εξελίξεις αλλά και τα πρόσωπα της ασθένειας, που είναι πολλά και παντοδύναμα. Έχουμε χάσει πολύ χρόνο σε πράγματα που χρειάζονται ως γνώση το 5% του κόσμου που αν και σημαντικά, απασχολούν χώρο, χρόνο και ενέργεια του 80%. Ο καιρός αγριεύει...








Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Κάντε το δικό σας σχόλιο! Θα χαρούμε πολύ!