Τετάρτη, 17 Μαΐου 2017

Αδυνατισματοκτόνο Μικρόβιο

    Η δίαιτα δεν λειτουργεί απ' την αρχή προς το τέλος αλλά απ' το τέλος προς την αρχή. Δηλαδή όταν ξεκινάμε ένα πρόγραμμα δεν λέμε πως θα προσέχω κάθε μέρα για να έχω ένα καλό αποτέλεσμα, αλλά πότε θα ζυγιστώ για να δω τι θα κάνω από εκεί και πίσω.
Η θεραπεία ορίζεται από το τέλος προς την αρχή, ανάλογα με το πότε είναι το ζύγισμα. Αν αφαιρεθεί το ζύγισμα από το τέλος ο χρόνος από εκεί και πίσω είναι σαν να μην υπάρχει. Έτσι μπορούμε να πούμε ότι είναι σωστή η άποψη ότι 'χωρίς διαιτολόγο δεν αδυνατίζεις'. Ο διαιτολόγος προσωποποιεί το τέλος, τη ζυγαριά, την αξιολόγηση και την έναρξη μιας καινούριας περιόδου αξιολόγησης. Αν η πάσα από την μία αξιολόγηση στην άλλη είναι κακή, μικρόβια παρεισφρύουν στην επόμενη αξιολόγηση και τη μολύνουν και τα αποτελέσματα τα βλέπουμε σε βάθος χρόνου και όχι αμέσως. Το ενδεχόμενο κάποιος να έχει 3 κακές εβδομάδες και μετά να αλλάξει σε καλές είναι ελάχιστες, μιας και από εγωισμό ίσως το καταφέρει μία εβδομάδα αλλά και ο εγωισμός διαρκεί εξαιρετικά λίγο.
Οι 2 μεγάλοι αντίπαλοι
   Η ώρα της μεγάλης μάχης δεν θα αργήσει να φτάσει. Η 6η εβδομάδα είναι κρίσιμη και ο θεραπευόμενος θα φτάσει κοντά σε 2 αποφάσεις καταλυτικές για το μέλλον της θεραπείας του. Ο ένας δρόμος είναι να προσαρμοστεί στο δρόμο που η θεραπεία χαράσσει και να κάνει ότι χρειάζεται για να χάσει κιλά και ο άλλος να προσπαθήσει να προσαρμοστεί στις κακές μετρήσεις και στο φόβο που η ζυγαριά δημιουργεί. Ο πρώτος δρόμος είναι το 20% και ο άλλος είναι το 80%. Όποια απόφαση και αν πάρουν την θεραπεία θα την συνεχίσουν αλλά στη δεύτερη περίπτωση δεν θα έχουν κανένα αποτέλεσμα. Απλά θα συνεχίζουν τις συνεδρίες τους, μόνο για ένα λόγο. Για να καταφέρουν να προσαρμοστούν στο φόβο που η ζυγαριά αποπνέει.
Ζυγαριά
   Ένα μικρόβιο που γεννιέται, μεγαλώνει, ανοσοποιείται και αδρανοποιεί τις άμυνες του οργανισμού μας και προκαλεί έναν αργό θάνατο στη θεραπεία είναι η ανοσοποίηση στο φόβο της ζυγαριάς. Όταν ένας θεραπευόμενος βλέπει ότι η προσοχή του 'πιάνει ταβάνι' και δεν μπορεί να δώσει περισσότερα στην θεραπεία αυτόματα πηδάει χωρίς να το καταλαβαίνει σε έναν άλλο πιο εύκολο δρόμο. Προσπαθεί να στρώσει το χαλί για να συνηθίσει τη ζυγαριά και τον φόβο που αυτή αποπνέει. Έτσι το μικρόβιο βδομάδα τη βδομάδα μεγαλώνει, γίνεται ισχυρότερο και δυνατότερο. Αντί να παλέψει ο θεραπευόμενος να δυναμώσει την θεραπεία του, ισχυροποιεί την ανοσοποίηση του απέναντι στην ζυγαριά. Έτσι εφευρίσκει τρόπο το κακό αποτέλεσμα της ζυγαριάς (που έχει προαποφασίσει ότι θα έχει), να μην του δημιουργεί πίεση και άγχος. Αφού λοιπόν λύσει και αυτό το πρόβλημα ο δρόμος μπροστά του είναι καθαρός και ανοιχτός, δεν έχει να φοβάται κάτι άλλο, μιας και ο μεγαλύτερος λόγος που τον άγχωνε έφυγε από τη μέση. Μπορεί να μην χάνει κιλά ελεύθερα. Αλλά τελικά τι θα γίνει μελλοντικά 'δεν θα χάνει' ή 'θα παίρνει κιλά;' Το μέλλον δεν προβλέπεται ευοίωνο, μιας και αφού το μικρόβιο ανοσοποιηθεί δεν το σταματά τίποτα απ' το να κάνει την ζυγαριά να ανέβει. Ο χρόνος που η ζυγαριά θα παραμείνει σταθερή θα είναι πολύ λίγος μιας και αμέσως μετά θα ανέβει και θα ανέβει γρήγορα. Το κακό επίσης εδώ είναι ότι ο θεραπευόμενος έχει και ένα σιωπηλό σύμμαχο, τον ίδιο το διαιτολόγο. Ο οποίος όταν βλέπει ότι οι μετρήσεις δεν νοιάζουν πια τον πρωταγωνιστή φεύγει και ο ίδιος απ' την μεγάλη πίεση του να χάσει κιλά ο θεραπευόμενος.
Ερωτήματα
    Θα πρέπει μια ζωή να στεκόμαστε κάτω από τη σπάθη της ζυγαριάς; Η απάντηση είναι 'όχι φυσικά', η αξιολόγηση ενός ανθρώπου είναι σε βάθος χρόνου και δεν αποτελείται μόνο από τη ζυγαριά, μιας και πριν ζυγιστεί κανείς, δεν έχει εφαρμόσει τις οδηγίες του ειδικού. Η άνοδος στη ζυγαριά όμως δείχνει υποτροπή και λάθος κατεύθυνση. Ο 'παλμός' του θεραπευόμενου ακόμη και χωρίς να ζυγιστεί και απλά με ένα διάλογο είναι εμφανής και ο ειδικός ξέρει πολύ καλά πότε ο θεραπευόμενος έχει χάσει το δρόμο του. Η ζυγαριά απλά διαπιστώνει. Αν δεν υπήρχε η ζυγαριά το μικρόβιο θα ακολουθούσε τον ίδιο δρόμο; Η απάντηση είναι θετική, θα ακολουθούσε τον ίδιο δρόμο απλά η ζυγαριά ασκεί μια πιο άμεση πίεση και έτσι το μικρόβιο απλά θα μεγάλωνε πιο αργά, πράγμα που δεν θα άλλαζε καθόλου την πορεία της θεραπείας.


    

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Κάντε το δικό σας σχόλιο! Θα χαρούμε πολύ!