Κυριακή, 9 Απριλίου 2017

Ξεχάστε ότι ξέρετε για τις δίαιτες

   Οι άνθρωποι που είναι σε δίαιτα, όλοι νομίζουν ότι κάνουν τα πάντα για να χάσουν βάρος και να μειώσουν τα κιλά τους. Στο σημερινό μας άρθρο θα εξηγήσουμε ότι δεν είναι αυτό το κύριο μέλημα τους
, αυτό που τους ενδιαφέρει περισσότερο δεν είναι να χάσουν βάρος και δεν κάνουν ότι  χρειάζεται γι' αυτό. Η ιεράρχηση των πραγμάτων σε μια δίαιτα δεν ξεκινάει από κει και δεν καθορίζει τα πράγματα η μείωση του βάρους.
Ενοχοκεντρικό μοντέλο
   Αυτός που θέλει να χάσει κιλά ξεκινάει έπειτα από πολλές ενοχές μια δίαιτα μείωσης βάρους. Εξαιρετικά σπάνια θα ξεκινήσει δίαιτα επειδή απλά θέλει να χάσει κιλά και δεν υφίσταται κάποιες ενοχικές διεργασίες (μετά από γιορτές, μαγιό, γάμος, βαφτίσια). Κάθε προσπάθεια μείωσης βάρους είναι η απάντηση του οργανισμού στο τσουνάμι ενοχών που δημιουργούνται. Η ευθεία στόχευση του οργανισμού δεν είναι η μείωση του βάρους αλλά η μείωση των ενοχών. Οι δίαιτες κινούνται γύρω απ' αυτό και η διαπίστωση αυτή αλλάζει όλους τους κανόνες του παιχνιδιού και όλο αυτό το περιτύλιγμα που λέει 'θέλω να χάσω κιλά και θα κάνω ότι μπορώ'. Αυτό που ισχύει είναι 'θα κάνω τα πάντα για να έχω λιγότερες ενοχές και ας μην χάσω βάρος'. Αυτό αλλάζει άρδην αυτά που ξέρουμε για τις δίαιτες.
Λιγότερος πόνος 
   Ο θεραπευόμενος κάνει δύο μήνες δίαιτα έχει χάσει 4 κιλά. Πέρασε μία εβδομάδα δίαιτας την οποία δεν πρόσεξε και βρίσκεται μπροστά σε 2 επιλογές Α)ακυρώνει το ραντεβού του για να μην ζυγιστεί και δει ότι έχει πάρει βάρος Β)πηγαίνει κανονικά στο ραντεβού του και λούζεται κανονικά την κακή του εβδομάδα αλλά επανέρχεται γρήγορα στην θεραπεία του. Τι θα επιλέξει; Εισάγουμε στον θεραπευόμενο και το εξής δεδομένο, του έχουμε εξηγήσει από πολύ νωρίς ότι κάθε ακύρωση συσσωρεύει 1κιλό παραπάνω βάρος, (http://bit.ly/2mzJdU6) και αυτό έχει ως αποτέλεσμα να έρχεται πίσω στη θεραπεία του. Ο θεραπευόμενος με τη λογική εξήγηση θα διαλέξει την επιλογή β΄ γιατί θα σκεφτεί ότι δεν θέλει να πάρει κιλά αλλά να χάσει και θα κάνει ότι χρειάζεται γι' αυτό. Πήρε λίγο βάρος αλλάς ως εκεί, θα επανέρθει γρήγορα στην θεραπεία του. Λάθος, δεν θα διαλέξει την λογική επιλογή αλλά την επιλογή που έχει λιγότερο πόνο, την επιλογή Α' δηλαδή. Θα διαλέξει πως δεν θα λουστεί τα απόνερα της κακής εβδομάδας και ας του κοστίσει και 1 και 2 κιλά αρκεί να μην είναι εκεί. Αυτή είναι μια συνθήκη που διέπει τη θεραπεία απ' την αρχή μέχρι το τέλος της. Λιγότερος πόνος και ας έχει και υψηλό κόστος. Με αυτή τη συνθήκη πορεύεται ο πρωταγωνιστής και αυτή η συνθήκη τον οδηγεί και στην έξοδο από την θεραπεία, πληγωμένο, χαμένο και κουρασμένο. Η συνθήκη αυτή η οποία είναι πολυ εγωιστική και άκρως αντιθεραπευτική κρατάει πολύ ενέργεια για την διαχείριση του πόνου και δίνει το περίσσευμα της ενέργειας της στην θεραπεία. Το οποίο περίσσευμα είναι ελάχιστο και λίγο για το αποτέλεσμα. Η δίαιτα κρύβει πίσω της τεράστια ψυχολογικά μονοπάτια που είναι ιδιαίτερα δύσβατα και σύνθετα όπως αυτό που περιγράψαμε παραπάνω, γιατί εισάγει έκτακτες, άγνωστες και ιδιαίτερα ενεργοβόρες ψυχικές διαδικασίες. Αυτές οι ψυχικές διαδικασίες διαταράσσονται εύκολα στη θεραπεία και ανάλογα με τον ψυχισμό του ατόμου απαιτείται περισσότερη ή λιγότερη ενέργεια για τη διαχείριση της. Το σίγουρο είναι ότι τα περισσεύματα που αφήνουν οι διεργασίες αυτές δεν αφήνουν χώρο στο αδυνάτισμα.
Συμπέρασμα
   Οι άνθρωποι στη θεραπεία δεν θέλουν αδυνάτισμα αλλά λιγότερο πόνο και μετά ότι 'πέσει από το δέντρο'. Αν ο πόνος ξεπεράσει ένα μη διαχειρίσιμο σημείο η θεραπεία θα λάβει τέλος ότι αποτέλεσμα και αν έχει επιτευχθεί.  Η θεραπεία είναι ένα 'πηγάδι' που μέσα του δεν πέφτουν τα μεγάλα νόστιμα κομμάτια φαγητού αλλά τα φτωχά περισσεύματα. Αυτό αλλάζει εντελώς αυτό που γνωρίζαμε για το αδυνάτισμα και αναδεικνύει μία άλλη βασική συνθήκη. Όταν ο άνθρωπος μπαίνει σε διαδικασία αδυνατίσματος αυτό παράγει αγχωτικά συναισθήματα που ο άνθρωπος για να τα διαχειριστεί ξεχνά το αδυνάτισμα και ασχολείται από ένα σημείο και έπειτα με τη διαχείριση αυτών. Αυτό συμβαίνει όταν παράγονται τα πρώτα συναισθήματα, δηλαδή μετά την 3η εβδομάδα θεραπείας και αυτό μας οδηγεί στο συμπέρασμα, ότι μετά τον πρώτο μήνα θεραπείας δεν έχουμε δίαιτα αλλά διαχείριση της πίεσης που παράγει η δίαιτα. Αν προκύψει αδυνάτισμα από το σημείο εκείνο και μετά είναι για δύο λόγους α)επειδή δεν παράγει η θεραπεία στο άτομο αυτό (όσο αδυνατίζει-μέχρι του σημείου αυτού) αγχωτικά συναισθήματα β)από συγκυριακούς λόγους που δεν έχουν να κάνουν με συνειδητό αδυνάτισμα αλλά από τύχη (έχει πολύ μικρή διάρκεια). 




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Κάντε το δικό σας σχόλιο! Θα χαρούμε πολύ!