Παρασκευή, 28 Απριλίου 2017

Το 'σταμάτα-ξεκίνα' στις δίαιτες

Στο σημερινό μας άρθρο θα τονίσουμε τη σημασία της καθηερινότητας στη θεραπεία μείωσης βάρους. Ξέρουμε καλά ότι στις δίαιτες υπάρχει το πρόβλημα ότι οι ενδιαφερόμενοι προτιμούν να ακούν ότι πίνεις ένα ρόφημα και χάνεις κιλά απ' το να προσπαθήσεις μέσα στη καθημερινότητα σου, να κάνεις κάποιες αλλαγές.
Είναι πιο εύπεπτο να ξέρεις ότι χρειάζεται να κάνεις ένα πράγμα. απ' το να χρειάζεται να κάνεις πολλές αλλαγές μέσα στην καθημερινότητα σου. Θα τονίσουμε τη σημασία ακόμη και της μιας ημέρας στη σωστή πορεία της θεραπείας.
Η καθημερινότητα αδυνατίζει
     Ένα μεγάλο λάθος που κάνουν οι άνθρωποι που θέλουν να χάσουν κιλά και είναι σε πρόγραμμα είναι ότι κόβουν τις ημέρες μεταξύ τους. Μπορεί να προσέχει κάποιος 3 ημέρες και μία να μην προσέχει και να θεωρεί ότι αυτό δεν έχει και πολύ μεγάλη σημασία στο αδυνάτισμα. Η αλήθεια είναι ότι παίζει τεράστιο ρόλο, γιατί όταν οι μέρες δεν ενώνονται μεταξύ τους κάθε επόμενη ημέρα αντιμετωπίζεται σαν μια καινούρια αρχή. Η θεραπεία όμως δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται έτσι γιατί στο μυαλό του θεραπευόμενου αντιμετωπίζεται ως μια θεραπεία με πολλές αρχές που αυτό είναι και αρκετά ψυχοφθόρο. Όταν οι μέρες δεν έχουν μια σύνδεση μεταξύ τους η θεραπεία δεν έχει συνέχεια, αντιμετωπίζεται ως πολλές μικρές ενότητες με διαφορετικά χαρακτηριστικά.Έτσι σχηματίζεται έντονα στον πρωταγωνιστή το φαινόμενο 'σταμάτα-ξεκίνα' και ψυχολογικά αισθάνεται ότι κάνει πολλές στάσεις και κενά η θεραπεία του. Αν οι μέρες του κενού είναι πολλές τότε το φαινόμενο παίρνει μεγαλύτερες διαστάσεις μέσα του και όσο μεγαλύτερο τόσο περισσότερο αισθάνεται ότι και απο τη θεραπεία κόβεται αλλά και πιο δύσκολα ξεκινάει. Όταν για παράδειγμα υπάρχει ένα κενό 2 εβδομάδων και πριν είχε 8 εβδομάδες συνεχόμενες συνεδρίες τότε στην επόμενη συνεδρία δεν θα μπει κατευθείαν σε κλίμα θεραπείας αλλά 4-5 μέρες μετά. Αυτό που συμβουλεύουμε οι διατροφολόγοι τους θεραπευόμενους είναι να μην κάνουν μεγάλα κενά στις θεραπείες γιατί τους φέρνει πολύ πίσω.
Κενά στη δίαιτα
Οι άνθρωποι που κάνουν δίαιτα έχουν ένα χαρακτηριστικό το οποίο είναι πολύ σημαντικό. Αντιμετωπίζουν τη θεραπεία με μια ελιτιστική λογική, όταν προσέχουν θέλουν να προσέχουν πολύ και όταν δεν προσέχουν τρώνε ότι δεν έχουν φάει 10χρόνια πίσω. Αν σε μια ημέρα φάνε 1 τυρόπιτα παραπάνω από το πρόγραμμα θεωρούν ότι όλη τους η μέρα έχει πάει χάλια και αφού ξέφυγαν λίγο μολύνουν όλη τους τη μέρα με κακές επιλογές. Είναι σαν να είναι ένα μυρμήγκι στο παρμπριζ και εσύ να βλέπεις ότι έχει ομίχλη και δεν βλέπεις στο 1μέτρο. Αυτή η κατηγορία θεραπευομένων θα δημιουργήσει ένα κενό στη δίαιτα για να φάει χωρίς αύριο με σκοπό όταν ξεκινήσει να είναι πολύ προσεκτικός. Τι κακό όμως έχει αυτό; Θέλει να τοποθετήσει μια αμαρτία και μια κάθαρση στη θεραπεία του, έχει ανάγκη μετά το κενό του να τοποθετήσει μια νέα αρχή, μια νέα κάθαρση , μια αναγέννηση. Τα κενά όμως χωρίζουν στη μέση το χρόνο και έτσι το βάρος δεν πέφτει. Υπάρχει μια ισορροπία και χάνεται πολύς χρόνος. Φανταστείτε σε 3 μήνες ο πρωταγωνιστής να έχει κάνει 4 τέτοια μεγάλα κενά. Μετά θα πει 'κάνω 3 μήνες δίαιτα και δεν έχω χάσει γραμμάριο', αλλά η αλήθεια είναι ότι έχει κάνει 3 εβδομάδες δίαιτα και 9 εβδομάδες 'μαύρες τρύπες' στη δίαιτα του, απλά και μόνο για να αισθάνεται ότι όταν θα ξεφύγει πάντα υπάρχει μια νένα αρχή που αυτή τη φορά θα τα καταφέρει. Στο τέλος η θεραπεία αποτυγχάνει παταγωδώς και δεν έχει χαθεί γραμμάριο.
Η θεραπεία πρέπει να έχει μια συνέχεια
Η θεραπεία δεν μπορεί να πετύχει αν δεν υπάρχει μια σύνδεση μεταξύ των ημερών και αν η θεραπεία δεν αντιμετωπίζεται ως μια ενιαία διαδικασία που χρειάζεται προσήλωση και σταθερότητα. Αν ξεφεύγουμε την μία ημέρα 20% δεν θα πρέπει να επιδιώκουμε να ξεφεύγουμε 120% την επόμενη για να πάμε την νέα μας αρχή λίγο πιο κει στο χρόνο για να είναι απαλλαγμένη από τις μολυσμένες πράξεις του σήμερα.  Όταν συμβαίνει αυτό, συμβαίνει και κάτι άλλο μέσα μας, όταν σήμερα είμαστε 20% απρόσεκτοι, αύριο θα είμαστε 50% και μεθαύριο 120% με στόχο να τοποθετούμε το ξεκίνημα μας όλο και πιο μακριά στο χρόνο. Αν είμαστε πολύ απρόσεκτοι σήμερα σπρώχνουμε πιο μπροστά στο χρόνο το νέο ξεκίνημα. Έτσι καθυστερούμε και χάνουμε χρόνο απλά και μόνο για να διαχειριστούμε ενοχές. Κάποιος που διαβάζει το άρθρο μας σήμερα νομίζει ότι είναι πολύ μικρά αυτά που περιγράφουμε σήμερα για να καθορίζουν τη θεραπεία, αλλά είναι ψυχικές διαδικασίες που είναι καθημερινά παρόν στη θιεραπεία και η παχυσαρκία όπως έχουμε πει και παλιότερα είναι ασθένεια καθημερινότητας.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Κάντε το δικό σας σχόλιο! Θα χαρούμε πολύ!