Πέμπτη, 27 Απριλίου 2017

Η ελπίδα για αδυνάτισμα καταστρέφει την ελπίδα για αδυνάτισμα

   Ένα μεγάλο λάθος που κάνουν οι άνθρωποι που μπαίνουν σε θεραπεία μείωσης βάρους είναι ότι ενθουσιάζονται εύκολα και επιστρέφουν στην πραγματικότητα δύσκολα. Θετικά συναισθήματα που γεννώνται τις πρώτες εβδομάδες μπορεί να διαρκέσουν για καιρό. Ο πρωταγωνιστής μπορεί να μην προσέχει, να μην κάνει σωστά τη δίαιτα του, να παίρνει βάρος, να έχει περάσει καιρός χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα αλλά να συνεχίζει να νομίζει ότι μπορεί να τα καταφέρει. Βλέπετε η ευτυχία είναι ένα συναίσθημα άχρονο και είναι ανάγκη του θεραπευόμενου να την αισθάνεται. Είναι ανάγκη του να αισθάνεται ότι πάντα υπάρχει ελπίδα έστω και αν ο ίδιος απλά περιμένει την πρώτη καλή δικαιολογία για να φύγει.
Παράδειγμα
Ένα παράδειγμα που δείχνει πως η θεραπεία από ένα σημείο και μετά τρέφεται με ανάγκη για ελπίδα και όχι με αποτέλεσμα είναι το γεγονός ότι ο διατροφολόγος προτείνει στον θεραπευόμενο να διακόψουν την συνεργασία τους και να ξεκινήσουν ξανά όταν θα αισθάνεται περισσότερο έτοιμος, πράγμα που ο θεραπευόμενος δεν δέχεται. Αυτό συμβαίνει γιατί θέλει να διατηρεί ο ίδιος το δικαίωμα της ελπίδας, του πότε θα φύγει και πότε θα μείνει. Γιατί όμως όταν δεχτεί την πρόταση από το διατροφολόγο του την απορρίπτει έστω και αν όλα έχουν τελειώσει; Την απορρίπτει γιατί θέλει να προετοιμάσει τον εαυτό του με ελπίδα για μετά το τέλος. Δε θα δεχτεί ποτέ ότι μια δίαιτα τέλειωσε και δεν πέτυχε, ενώ αυτό έχει συμβεί. Θα προετοιμάσει την αντί-σκέψη, δηλαδή θα αρχίσει σιγά σιγά να προετοιμάζει τον εαυτό του με επαρκείς δικαιολογίες γιατί αυτή η δίαιτα απέτυχε. Αμέσως μετά θα ανοίξει και ένα παραθυράκι ελπίδας για το μέλλον, 'μπορώ να αποτύχω σήμερα αλλά μετά το Πάσχα θα ξεκινήσω και θα τα καταφέρω'. Έτσι μπορεί να φύγει με αρκετές ελπίδες ότι θα επανέρθει και θα τα καταφέρει, άρα ανακουφισμένος. Η ελπίδα θα σκοτώσει την ελπίδα όμως γιατί κάθε φορά που επιστρέφει είναι πιο πολλά κιλά και έχει λιγότερες δυνάμεις για θεραπεία. Αυτή η σκέψη δεν εξυπηρετεί κάποιο ουσιαστικό αποτέλεσμα, αλλά εξυπηρετεί πολύ την ελπίδα που έχει ανάγκη ένας άνθρωπος με κιλά, ότι 'μπορώ να τα καταφέρω'.
Δίαιτα όσο διαρκούν οι ενοχές
    Αφού ο πρωταγωνιστής μας ξεκινάει θεραπεία από τις πολλές ενοχές που έχει από το προηγούμενο διάστημα πριν τη δίαιτα, οι ενοχές αρχίζουν και εκτονώνονται σιγά σιγά οπότε και το αδυνάτισμα πέφτει. Αυτό όμως που παραμένει ψηλά είναι τα συναισθήματα που έχουν απελευθερωθεί από τα αποτελέσματα των πρώτων εβδομάδων. Το ότι βλέπει τον εαυτό του και αλλάζει ο πρωταγωνιστής, του γεννά ένα συναίσθημα τέτοιας έντασης που τον 'παίρνει από το χέρι' και τον πάει στις επόμενες εβδομάδες χωρίς να έχει το αποτέλεσμα που είχε. Έτσι ενώ το αδυνάτισμα έχει τελειώσει στις 4-6 εβδομάδες, συναισθήματα που έχουν γεννηθεί τις εβδομάδες αυτές είναι που μπορούν να ξεχειλώσουν την θεραπεία μέχρι τους 6-8 μήνες. Αυτό που οδηγεί την θεραπεία μετά την 4η-6η εβδομάδα είναι το όνειρο και η ελπίδα όχι το αποτέλεσμα. Η ενοχή αδυνατίζει, η ελπίδα τον διατηρεί στη θεραπεία. Η ενοχή ανοίγει, η ελπίδα συνεχίζει και η ελπίδα επίσης κλείνει το κύκλο της θεραπείας, με την ιδέα ότι 'αφού υπάρχει ελπίδα στο μέλλον για αδυνάτισμα ας μεταφέρω λίγο πιο μετά την ελπίδα αυτή'. Μόνο που αν η ενοχή αδυνατίζει γιατί υπόκειται σε χρονικούς περιορισμούς(πρέπει εδώ και τώρα να εκτονωθεί), η ελπίδα δεν έχει αυτό το περιορισμό, άρα μπορούμε πάντα να μεταφέρουμε την ελπίδα στο μέλλον και ας πάει περίπατο το αδυνάτισμα. Η θεραπεία λοιπόν είναι ένα άλλοτε φωτεινό, άλλοτε σκοτεινό δωμάτιο που μέσα του οι τοίχοι πάλλονται απ' την δύναμη με την οποία χτυπάνε πάνω τους πότε η ελπίδα και πότε η ενοχή. Αυτό είναι το αδυνάτισμα.
Πότε τελειώνει το αδυνάτισμα;
   Το αδυνάτισμα πολλοί νομίζουν ότι τελειώνει όταν τελειώσει το αποτέλεσμα πράγμα που δεν είναι σωστό. Δεν σταματά η θεραπεία όταν η ζυγαριά δεν πέφτει αλλά όταν η ελπίδα από τις πρώτες εκείνες εβδομάδες ξεθωριάσει. Μπορεί για πολύ καιρό ο πρωταγωνιστής να παρακολουθείται και να μην έχει αποτέλεσμα αλλά ακόμη να οραματίζεται την 1η εβδομάδα που είχε χάσει 2 κιλά. Όταν η ελπίδα σβήσει, ο πρωταγωνιστής σιγά σιγά θα γεννήσει μια καινούρια ελπίδα για να μπορέσει να φύγει απ' τη θεραπεία, αν αυτό δεν συμβεί δεν αφήνει τη θεραπεία. Η νέα ελπίδα που θα φτιάξει θα τοποθετηθεί κάπου κοντά στο μέλλον(μετά το Πάσχα θα ξεκινήσω) για να έχει επαφή με το σήμερα και μένει μια καλή δικαιολογία για να πάει στη έξοδο(γιορτές, δουλειά, χρόνος, διακοπές). Η νέα ελπίδα τελικά είναι μια απ' τα ίδια και δεν θα γίνει πολύ σύντομα, κοντά στην παλιά,
αλλά πολύ αργότερα. Ίσως μετά από 2 ή 3 χρόνια. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Κάντε το δικό σας σχόλιο! Θα χαρούμε πολύ!