Τρίτη, 25 Απριλίου 2017

Πότε συνηθίζεις τα κιλά σου;

Και βλέπουμε έναν άνθρωπο στο δρόμο ο οποίος ζυγίζει 120κιλά και λέμε 'μα γιατί δεν κάνει κάτι να χάσει κιλά'.
Το εύκολο σενάριο είναι αυτό, αλλά ας κάνουμε ένα μεγάλο σάλτο στο κόσμο του ανθρώπου της εικόνας που περιγράψαμε. Ας κοιτάξουμε καλά με τον φακό μας μέσα στη ζωή του για να αντλήσουμε επαρκείς εξηγήσεις γιατί δεν είναι 80κιλά, που πολύ θα ήθελε να είναι. Γιατί δεν είναι ο άνθρωπος που θα ήθελε να ήταν και γιατί δείχνει τόσο υπομονή απέναντι σε μια εικόνα που δεν είναι αυτή που του ταιριάζει.
Αδυνατίζει δύσκολα
'Δεν είμαι αυτό που βλέπεις αλλά δεν μπορώ να είμαι αυτό που θέλω'. Είναι αυτό που ταιριάζει στον πρωταγωνιστή μας μιας και μια σειρά από λόγους είναι αυτοί που τον κρατάνε σε βάρος που δεν του αρέσει. Όταν μας επισκέπτεται στο γραφείο μας προσπαθούμε να τεμαχίσουμε τους λόγους που τον κρατάνε παχύσαρκο και να δουλέψουμε στον καθένα απ' αυτούς ένα-ένα. α)Όρια, η θεραπεία φέρνει όρια που δεν γίνονται πολλές φορές ανεκτά από τον πρωταγωνιστή μας. β)Πίεση, η θεραπεία ασκεί μια πίεση που είναι ανυπόφορα μεγάλη και σε σημείο τέτοιο που να καίει. γ)Έλλειψη συναισθηματικής σταθερότητας, που οδηγεί πολλές φορές σε γρήγορη απογοήτευση, απώλεια συγκέντρωσης, στόχου κτλ. Δώσαμε μια σύντομη απάντηση στο κομμάτι 'γιατί δεν αδυνατίζει όταν κάνει θεραπεία'.
Συνηθίζει
Κάποια στιγμή ο πρωταγωνιστής μας πάει σε ένα γάμο και βλέπει 10καλλίγραμμους ανθρώπους και πεισμώνει και λέει 'αυτή τη φορά θα χάσω'. Το πείσμα του όμως κρατάει 2-3 εβδομάδες όχι παραπάνω. Όσο περνάει ο καιρός και δεν είναι αυτό που θέλει και επειδή κάπως πρέπει να το διαχειριστεί όλο αυτό που θέλει να είναι και δεν είναι, περνάει στην άλλη πλευρά. Κατηγορεί τους ανθρώπους που ασχολούνται με το σώμα τους και οχυρώνεται πίσω απ' αυτό. Δεν χρειάζεται να έχει φυσιολογικό βάρος, γιατί δεν είναι αυτό που χρειάζεται. Αρχίζει και συνηθίζει τη μέρα του, η οποία αποκτά ρίζες στη ψυχή του και δύσκολα θα ξυπνήσει ένα πρωί και θα πει '20χρόνια έπαιρνα αυτό το πρωινό τώρα θα το αλλάξω'. Δεν βρίσκει λόγους να το κάνει μιας και η μέρα του κυλάει τόσο ίδια και συνηθισμένα που η αλλαγή της απαιτεί μια τεράστια ενέργεια που είναι δύσκολο να δώσει. Κάποιες φορές που οι εικόνες ανθρώπων που αδυνατίζουν, του γεννούν ελπίδες, αλλά στη θέα της θεραπείας τρομάζει και ξανακλείνεται στο καβούκι του. Απογοήτευση, βολή, συνήθεια χαρακτηρίζουν την καθημερινότητα του και πολύ δύσκολα θα αλλάξει την πλευρά του ποταμού που είναι μιας και έχει συνηθίσει πια να είναι εκεί. Έχει μάθει πια να ζει με τα κιλά του και ξέρει το βηματισμό αυτής της διαδρομής. Φτιάχνει το κόσμο του με τους ανθρώπους που δεν τους νοιάζει το βάρος του, οι άνθρωποι που του θύμιζαν το πρόβλημα του με κάποιο 'μαγικό' τρόπο απουσιάζουν ή έχουν φύγει. H αλήθεια είναι ότι ένας άνθρωπος με πολλά κιλά έχει φτιάξει ένα κόσμο που μέσα σ' αυτόν αισθάνεται ασφάλεια.
 Ο κόσμος του
Η άλλη αλήθεια είναι ότι αυτός ο κόσμος που έφτιαξε δεν θα τον αφήσει εύκολα να βγει. Η οικογένεια του, οι φίλοι του, οι εχθροί του, δεν θα δεχτούν εύκολα τις αλλαγές στο σώμα του. Αυτό είναι φυσιολογικό γιατί ο κόσμος που είναι κομμάτι του έτσι λειτουργεί, όποιος διαφέρει από το μέσο όρο κόβεται. Αυτό το ξέρει καλά ο πρωταγωνιστής και είναι ένας βαθύς, ανομολόγητος αλλά ικανός να τον αφήσει ακούνητο, λόγος. Ποιος είναι ο κόσμος του; Η γυναίκα-σύντροφος του που δεν μπορεί να διαχειριστεί μια τέτοια αλλαγή και αισθάνεται ανασφαλής. Η καθημερινότητα του, καθώς αντλεί ευχαρίστηση από τα τρόφιμα που θα πάρει από το σούπερ μαρκέτ μιας και μ' αυτά θα δει τον αγαπημένο του αγώνα ποδοσφαίρου. Οι φίλοι του που θα πάνε να φάνε παιδάκια και να πιουν κρασί και να γελάσουν. Ο περιπτεράς της γειτονιάς που θα πάει να πάρει σοκολάτες και είναι φίλος του πρωταγωνιστή μας. Ο κρεοπώλης που πάει συχνά και αγοράζει εδέσματα και αισθάνεται ευχαρίστηση ότι καταναλώνει και ανταλλάσουν και μερικές κουβέντες. Αν όλη η καθημερινότητα του είναι ραμμένη σ' αυτό το ρυθμό, είναι δύσκολο να ξυπνήσει ένα πρωί και να αλλάξει όλα εκείνα που του προσφέρουν ευχαρίστηση, με κάποια που απλά θα του προσφέρουν καλύτερη υγεία αλλά τίποτε άλλο πέρα απ' αυτό. Η συνήθεια έχει απλώσει βαθιά τις ρίζες της και φαντάζει δύσκολο να διαμορφώσει έναν καινούριο κόσμο, μιας και για τον πρωταγωνιστή μας τα παϊδάκια είναι η ψυχαγωγία του και οι φίλοι του, η καρμπονάρα το αγαπημένο βραδινό του Σαββάτου και τα ποπ κορν η συντροφιά την Τετάρτη του Champions League. Εσείς θα το κάνατε;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Κάντε το δικό σας σχόλιο! Θα χαρούμε πολύ!