Σάββατο, 22 Απριλίου 2017

Αν γυμνάζομαι μπορώ να τρώω όσο θέλω;

    Στο σημερινό μας άρθρο θα κάνουμε μια ανάλυση πάνω στη λογική 'γόμα'. Αν μπορεί η γυμναστική να διαγράψει ή να ισορροπήσει όλα αυτά που μπορεί να κάνουμε μέσω της διατροφής.
Αν μπορούν κάποιες διατροφικές επιλογές μας να διαγραφούν με μερικές ώρες γυμναστική. Αν αποφασίσουμε κάποιο βράδι να φάμε περισσότερο, μπορούμε με μισή ώρα γυμναστική να κάνουμε απόσβεση; Αν κάθε Σάββατο τρώμε σοκολατόπιτα πόση ώρα διάδρομο πρέπει να κάνουμε για να χάσουμε τις θερμίδες της;
Η λογική της 'γόμας'
    Η λογική του ότι η γυμναστική μπορεί να λειτουργήσει ως καθαρκτήριο όλων είναι πλήρως λανθασμένη. Η γυμναστική μπορεί να βοηθήσει στο αδυνάτισμα, όσο το αδυνάτισμα βοηθήσει τη γυμναστική. Αδυνάτισμα μπορεί να επιτευχθεί μόνο με σωστή κατανομή γευμάτων και θερμίδων, αυτό σημαίνει ότι ένας άνθρωπος που τρώει πολύ πρέπει να ελαττώσει τις θερμίδες που τρώει. Το πρώτο πράγμα που θα κάνει κάποιος για να χάσει κιλά είναι πρώτα θα εξαντλήσει όλες τις πιθανότητες που του δίνονται να μην κάνει καμία αλλαγή στη διατροφή του και μετά θα αρχίσει να κόβει φαγητό. Η γυμναστική το προσφέρει αυτό αλλά είναι και μια μεγάλη παγίδα, μιας και ο πρωταγωνιστής θα μπει στον φαύλο κύκλο, 'θέλω να φάω περισσότερο, δεν πειράζει θα κάνω πιο πολύ γυμναστική'. Περισσότερο φαγητό, περισσότερη γυμναστική, ώσπου να διαπιστώσει ότι το μοντέλο που διάλεξε δεν είναι το σωστό, μιας και το βάρος δεν πέφτει.
Αντιενοχική Σκέψη 
    Η λογική του όσο και να φάω υπάρχει κάτι πάνω σ' αυτό το κόσμο που μπορεί να τα διαγράφει όλα δεν υπάρχει. Ο άνθρωπος έχει αυτή την ανάγκη αλλά ο οργανισμός μας δεν την έχει. Αυτή η λογική εξυπηρετεί τις ενοχές μας και όχι το σώμα μας. Βάση αυτής της λογικής μπορούμε να φάμε όσο θέλουμε γιατί υπάρχει η γυμναστική και τα σβήνει όλα. Ας πούμε ότι ένας άνθρωπος για να επιτρέψει στον εαυτό του να φάει 4000θερμίδες την ημέρα θα πρέπει να τρέξει 25χλμ, αν θέλει να καταναλώσει 5000θερμίδες 30χλμ και αν αποφασίσει όλος ο πλανήτης να επιτρέψει στον εαυτό του για να μην αλλάξει τίποτα στη ζωή του, να φάει 10000θερμίδες την ημέρα τότε θα χρειαστούμε να παράγουμε 4 φορές περισσότερα τρόφιμα απ' ότι σήμερα, πράγμα ανέφικτο. Αυτή η λογική μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι ο άνθρωπος για να μην αλλάξει τίποτα απ' τη βολή του είναι ικανός να φάει όλο τον πλανήτη αρκεί το Σάββατο το βράδι να τρώει επιδόρπιο, το Πάσχα τσουρέκι και τα Χριστούγεννα γεμιστή γαλοπούλα.
Αυξάνω αλλά δεν μειώνω 
   Ο τρόπος σκέψης αυτός μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι είναι καλύτερο εμείς οι διαιτολόγοι να προτείνουμε να κάνει κάποιος πολύ γυμναστική αλλά όχι να μειώσει αυτό που τρώει. Η λογική της επέκτασης είναι βολικότερη λοιπόν. Αυτή η λογική όμως είναι ο προθάλαμος μιας άλλης λογικής πολύ πιο επικίνδυνης, 'αφού γυμνάζομαι περισσότερο μπορώ να φάω και περισσότερο'. Αυτό οδηγεί στην απενεχοποίηση του φαγητού και σε αύξηση ποσοτήτων, μιας και υπάρχει η 'μαγική γόμα' που τα σβήνει όλα. Εδώ είναι το επικίνδυνο σημείο που το βάρος αυξάνεται και δεν μειώνεται. Σιγά σιγά αραιώνει και η γυμναστική και το βάρος εκτινάσσεται ψηλά. Όλα αυτά συμβαίνουν για να έχει ο άνθρωπος σε κάθε του πράξη μια 'έξοδο κινδύνου', σου λέει 'μου κόβεις το φαγητό αλλά υπάρχει και άλλος τρόπος'. Μέσα στο πιεστικό τοπίο μιας δίαιτας πρέπει ο άνθρωπος να φτιάξει μια φανταστική τρύπα να μπορεί να αποδράσει και η γυμναστική του το προσφέρει αυτό. Μόνο που η λύση είναι μία και όχι άλλη, για να χάσουμε κιλά πρέπει να ελαττώσουμε το φαγητό.

 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Κάντε το δικό σας σχόλιο! Θα χαρούμε πολύ!