Τρίτη, 21 Μαρτίου 2017

Κανείς δεν γεννήθηκε παχύσαρκος

    Η Παχυσαρκία λειτουργεί αντικοινωνικά και απομονωτικά. Ένας άνθρωπος που έχει 20κιλά πάνω από το φυσιολογικό βάρος αρχίζει και με σταδιακά βήματα αποτραβιέται από τα 'φώτα'. Ανάλογα με την τάση που έχει, αποτραβιέται γρήγορα και δεν επιστρέφει ποτέ ή αργά, δίνοντας χώρο στη σκέψη να επιστρέψει γρήγορα για να εκδικηθεί αυτούς που τον-την είχαν θέσει εκτός παιχνιδιού.
  Στην μία περίπτωση δεν υπάρχει καμία ελπίδα και στην άλλη υπάρχει μια ελπίδα που αιωρείται και περιμένει να πάρει διαστάσεις και να μπει στο παιχνίδι.
 Η Πρώτη Περίπτωση
Η μία περίπτωση ανήκε πάντα στην άλλη όχθη εκείνη που έψαχνε αφορμές και λόγους να απομονωθεί. Η Παχυσαρκία έδωσε την αφορμή να υλοποιηθεί το σχέδιο που υπήρχε από πριν έτοιμο να λάβει διαστάσεις. Υπάρχουν άνθρωποι που ήταν κάποτε με λίγα κιλά, μετά πήραν πολλά κιλά και απομονώθξηκαν. Είχαν να διαλέξουν μεταξύ δύο πραγμάτων α)τρώω πολύ αλλά με λίγες ενοχές για να μην πάρω πολλά κιλά β)τρώω πολύ αλλά χωρίς καθόλου ενοχές, αγνοώντας ακόμη και τις φωνές μέσα μου που φώναζαν 'σταμάτα', τώρα πια οι φωνές έχουν σταματήσει, τα έχω βρει με τον εαυτό μου και τρώω χωρίς κανένας να μου θέτει όρια.Σε αυτή την κατηγορία ανήκουν οι άνθρωποι που δεν θα χάσουν ποτέ κιλά έχουν συμβιβαστεί μ΄αυτό και με ότι αυτό φέρνει. Φτιάχνουν τον κόσμο με δεδομένο ότι πάντα θα είναι πολύ παχύσαρκοι. Φίλοι, κοινωνικές εκδηλώσεις, ρούχα, δραστηριότητες, σεξ, περιορίζονται όλα σε πολύ μεγάλο βαθμό. Ο κόσμος τους σιγά σιγά αποκτά βάθος και ρίζες που είναι αδύνατο να προσπαθήσουν να χάσουν κιλά και δεν είναι τόσο το γεγονός ότι θα πεινάσουν αν κάνουν δίαιτα αλλά το γεγονός ότι έχουν συμβιβαστεί μ' αυτό.  Ότι δεν ανήκει στον κόσμο τους είναι κατακριτέο. Ένας παχύσαρκος άνθρωπος υποφέρει πολύ αλλά μεταξύ του πόνου της ζωής και του πόνου της δίαιτας διαλέγει το πρώτο.
Η Δεύτερη Περίπτωση
     Η Δεύτερη περίπτωση είναι ο προθάλαμος της πρώτης , άνθρωποι που πατάνε σε δύο βάρκες. Ο Χρόνος θα καθορίσει σε ποια από τις δύο βάρκες τελικά θα παραμείνουν. Άνθρωποι που έχουν πολλά κιλά αλλά πάνε να ψωνίσουν ρούχα, κάνουν σεξ, φλερτάρουν, βγαίνουν έξω με κοινό χαρακτηριστικό σ΄ αυτή την κατηγορία το γεγονός ότι δεν έχουν δεχτεί τα κιλά τους και πάντα μέσα τους ζουν μία μετάβαση. Αισθάνονται και λένε 'δεν είμαι εγώ αυτός-ή', δεν έχουν συμβιβαστεί και αυτό πολλές φορές τους ωφελεί γιατί καταφέρνουν να αδυνατίσουν. Η ψυχική τους κατάσταση πολλές φορές μετεωρίζεται αλλά το επόμενο πρωί ξαναμαζεύονται. Το προηγούμενο βράδι λένε 'δεν πάει στο διάολο θα φάω' και την άλλη μέρα ψάχνουν να βρούν πως θα σβήσουν αυτό που έγινε. Αυτή η κατηγορία είναι εδώ για να γυρίσει και να εκδικηθεί όλους αυτούς που τους έλεγαν χοντρούς και ανέραστους. Είναι γι΄αυτούς ένας σοβαρός λόγος να χάσουν κιλά για να εκδικηθούν. Ο Χρόνος λειτουργεί εδώ ως κριτής σε ποια βάρκα θα παραμείνουν, αν τα κιλά μείνουν για πολύ καιρό στο τέλος συμβιβάζονται και πάνε προς τη πρώτη περίπτωση, αν έχουν στο παρελθόν τους προσπάθειες που τα έχουν καταφέρει και η κονωνική τους ζωή παραμένει ακόμη 'ζεστή', θα προσπαθήσουν σίγουρα να χάσουν κιλά. Είναι σίγουρο το γεγονός ότι όσο περισσότερο μένουν τα κιλά τόσο περισσότερο η άβυσσος φαντάζει καθημερινότητα. Όταν χάνουν μερικά κιλά ενθουσιάζονται και ζεσταίνουν τη μηχανή της ζωής γρήγορα αλλά είναι ευάλωτοι και ξέρουν ότι ο πόλεμος είναι δύσκολος και μακροχρόνιος. Αρκετοί θα τα καταφέρουν αλλά και πολλοί θα περάσουν στη χώρα της απόγνωσης, παθαίνοντας αμνησία για το παρελθόν τους. Δύσκολα θα ξαναβγούν από κει ειδικά αν έχουν περάσει τα 40-45. Τα καμπανάκια της υγείας που θα χτυπήσουν ξανά και ξανά απλά θα τους γαργαλήσουν το αυτί και δεν θα φέρουν κάτι ουσιαστικό.
Το ύψος των κιλών
   Το πόσο βάρος έχει κάποιος παίζει πάντα ρόλο από ποια βάση θα ξεκινήσει. Πολλά κιλά, ματαιότητα, λίγα κιλά ελπίδα. Καθοριστικό ρόλο παίζει ο αριθμός 20. Αν έχουν 20κιλά πάνω από το φυσιολογικό τα πράγματα αρχίζουν και γίνονται σύνθετα και δύσκολα. Αντίπαλος δεν είναι τα κιλά αλλά η σκέψη ότι δεν θα τα καταφέρουν. Παραμένουν χρόνια αδρανείς χωρίς να υπάρχει εξήγηση για ποιο λόγο δεν κάνουν μια αρχή. Στην ερώτηση που τους κάνουμε 'πόσα χρόνια έχετε κιλά' απαντούν '15 χρόνια' και τους λέμε 'φοβάστε να ξεκινήσετε θεραπεία γιατί η προσπάθεια μπορεί να κρατήσει 1,5χρόνο και παραμένετε 15χρόνια παχύσαρκοι'. Αλλά ο χρόνος χωρίς ευθύνες και αγωνίες κυλάει γλυκά και όμορφα σαν το οπλισμένο πιστόλι κάτω από το μαξιλάρι. 






 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Κάντε το δικό σας σχόλιο! Θα χαρούμε πολύ!