Δευτέρα, 13 Φεβρουαρίου 2017

Η ελπίδα καταναλώνεται η πραγματικότητα όχι

  Στο σημερινό μας άρθρο θα παρουσιάσουμε ένα πολύ ενδιαφέρον φαινόμενο που έχουμε παρατηρήσει πολλές φορές σε ανθρώπους που είναι σε πρόγραμμα μείωσης βάρους.
Το παρακάτω φαινόμενο είναι ενδιαφέρον γιατί αντικατοπτρίζει την ελπίδα που έχει ο άνθρωπος για να χάσει βάρος, ελπίδα που αργεί πολύ να σβήσει, έστω και αν δεν παράγεται το ανάλογο αποτέλεσμα. Στο παράδειγμα που θα χρησιμοποιήσουμε στο άρθρο μας αναφορά γίνεται σε γυναίκα που μπήκε σε πρόγραμμα τον Μάιο του 2010 και πήρε το χαμηλότερο βάρος που είδε στην ζυγαριά τον Ιούνιο του 2011. (http://bit.ly/2lBDnC0)  Ποια όμως ήταν η εξέλιξη που δημιούργησε το ενδιαφέρον του ειδικού;
Ιούνιος 2011
   Την πιο χαμηλή μέτρηση την παίρνει η πρωταγωνίστρια μας την 1 Ιουνίου και είναι 95,3κιλά. Το αρχικό της βάρος τον Μάιο του 2010 ήταν 147κιλά. Μέσα σε ένα χρόνο έχασε 53κιλά, πραγματικά φαινόμενο. Τι συμβαίνει όμως μετά; Από τον Ιούνιο που πήρε την χαμηλότερη μέτρηση μέχρι τον Μάρτιο του 2012 παίρνει συνεχώς ανοδικές μετρήσεις εκτός από ελάχιστες εξαιρέσεις. Περνούν 26 εβδομάδες με ανοδικές μετρήσεις και νεότερο βάρος μέχρι τον Μάρτιο του 2012 τα 110κιλά. Πήρε δηλαδή σε 26 εβδομάδες 15κιλά, δηλαδή έπαιρνε περίπου 570γραμμάρια την εβδομάδα. Γιατί όμως παρέμενε στο πρόγραμμα και παρακολουθούταν για 26 εβδομάδες ενώ μέσα της είχε τελειώσει το θέμα αδυνάτισμα;
Η ελπίδα πεθαίνει τελευταία
     Όλο το αδυνάτισμα πατάει σε μια ανεξιχνίαστη ψυχολογική διαδικασία που τα όρια της δεν τα έχουμε δει ακόμη. Είναι μια βαθιά πολύπλοκη διαδικασία με ατελείωτα τούνελ και σήραγγες. Αυτό που κρατάει την κυρία στην προσπάθεια και δεν λέει ένα μεγάλο Stop είναι η ελπίδα ότι θα το γυρίσει το παιχνίδι, θα ξανακατέβει η ζυγαριά. Πράγμα που δεν συμβαίνει ποτέ γιατί η ελπίδα δεν είναι ένα αίσθημα συντονισμένο με την πραγματικότητα. Η ελπίδα είναι μια μεγάλη θάλασσα συναισθημάτων αλλά η δίαιτα δεν ψαρεύει πάντα σε αυτή τη θάλασσα. Πρέπει να συντονιστεί με την καθημερινότητα της και αυτά που απαιτούνται να γίνουν, για να μειωθεί το βάρος. Η ελπίδα τροφοδοτείται από το παρελθόν εν πολλοίς και εννοώ αυτά που κατάφερε πριν τον Ιούνιο του 2011. Έχουμε το φαινόμενο που μας οδηγεί στα εξής συμπεράσματα α)η ελπίδα δεν συντονίζεται με την πραγματικότητα και μπορεί να μας σύρει σε καταστάσεις τέτοιες που δεν έχουμε τίποτα να περιμένουμε και μας αφαιρεί το δικαίωμα να δούμε την αλήθεια και να ξανασυντονιστούμε ή να κάνουμε κάτι άλλο για να χάσουμε βάρος β)η ελπίδα τροφοδοτείται κυρίως από το παρελθόν και επειδή η πρωταγωνίστρια μας παραπάνω είχε χάσει πολλά κιλά πριν νόμιζε ότι μπορεί να επαναλάβει το ίδιο και μετά, όσο πιο πολύ ελπίδα στις δεξαμενές από το παρελθόν τόσο περισσότερο σέρνεται στο χρόνο η θεραπεία χωρίς κανείς να προσδοκά τίποτα.
 Φαινόμενο που ακολουθεί όλες τις θεραπείες
    Κάποια συναισθήματα παράγονται μόνο στη δίαιτα και γι' αυτό επιμένουμε να λέμε ότι η Παχυσαρκία απαιτεί πολλές ψυχοδιατροφικές γνώσεις. Όλοι οι θεραπευόμενοι που έχουν χάσει κιλά περνάνε εύκολα και αθόρυβα στο στάδιο του να ελπίζουν ότι θα καταφέρουν ότι κατάφεραν πριν χωρίς να μπορούν όμως. Η μετάβαση από το ένα στάδιο στο άλλο μπορεί να γίνει χωρίς να καταλάβει και ο ειδικός ότι έγινε. Στο στάδιο αυτό δεν παράγεται κανένα αποτέλεσμα, αδυνάτισμα δεν υφίσταται, η ελπίδα παραμένει ψηλά και ο χρόνος περνάει εύκολα χωρίς αποτέλεσμα. Η επιστροφή στο αδυνάτισμα είναι πολύ δύσκολη και σχεδόν απίθανη και το φαινόμενο αυτό δεν σταματά εδώ αλλά ακολουθεί τους θεραπευόμενους σε όλες τις θεραπείες. Πάντα θυμούνται μια παλιά περίοδο που είχαν χάσει κιλά, αδυνατώντας όμως σήμερα να μπορούν να επαναλάβουν ότι έκαναν παλιά. Η εικόνα της επιτυχίας του παρελθόντος όμως αρκεί για να τους προσφέρει χαρά αλλά και στασιμότητα. 












Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Κάντε το δικό σας σχόλιο! Θα χαρούμε πολύ!