Τρίτη, 22 Νοεμβρίου 2016

Έχασα κιλά και άσε το μέλλον να κουρεύεται

'.....Και καταντά το αύριο πια σαν αύριο να μην μοιάζει'. Βαθιά επηρεασμένοι από το ποίημα του Καβάφη επιστρέφουμε στην θεματολογία μας με το αγαπημένο μας θέμα το Χρόνο.

Έχουμε υποστηρίξει σε παλιότερο μας άρθρο ότι ο χρόνος ξεκινάει και κυλάει σε έναν άνθρωπο όταν αυτός ο άνθρωπος αισθανθεί κάποιας μορφής πίεση που διεγείρει την έννοια χρόνος μέσα του. Τότε ξεκινάει αυτός ο άνθρωπος να αδυνατίζει. Όταν είναι κάποιος μέσα σε μια θεραπεία μείωσης βάρους αντιλαμβάνεται διαφορετικά το Χρόνο απ' ότι οι υπόλοιποι άνθρωποι που είναι εκτός αυτού του πεδίου. Το σημερινό μας άρθρο θα σταθεί αποκλειστικά στα αρνητικά συναισθήματα που περιμένουν στη γωνία τον ασθενή και αυτός κάνει τα πάντα για να μην τα βλέπει, σαν να μην θέλει σε αυτό το μέλλον να υπάρχει.
Τι πιστεύει ο ασθενής; 
   Καταρχήν να εξηγήσουμε ότι διαιτολόγος και ασθενής έχουν διαφορετικές αφετηρίες. Ο ειδικός έχει συνεργαστεί με πολλούς ανθρώπους και ο εγκέφαλος του έχει αυτοματοποιήσει συμπεριφορές και συναισθήματα. Ο ασθενής βιώνει για πρώτη φορά ή για τρίτη ή τέταρτη φορά φορά τα συναισθήματα της δίαιτας. H δική του θέση και σκέψη δεν μπορεί να τα φυλακίσει και να τα αναλύσει με σκοπό να γίνουν παραγωγική και θεραπευτική ενέργεια με σκοπό να κινηθεί δυναμικά μπροστά με στόχο την θεραπεία του. Συνεπώς πρέπει κάποιος άλλος να το κάνει αυτό γι' αυτόν και ποιος άλλος από τον ειδικό του που πρέπει να αναλάβει το έργο αυτό. Έχουμε υποστηρίξει ξανά ότι στη θεραπεία αν δεν έρθει κάτι δραστικό, τολμηρό και καινούριο δεν πρόκειται να αλλάξει ποτέ η συμπεριφορά του ατόμου. Θα επαναλαμβάνει μέχρι το τέλος της ζωής του την ίδια συμπεριφορά, άρα κρατούμενο ένα. Ο ειδικός κάνει εικόνα το μέλλον, χωρίς περιστροφές, χωρίς αναστολές, με θάρρος και τόλμη. Αυτό θα συμβεί σε μερικές εβδομάδες ή μήνες από τώρα χωρίς να υπάρχει καμία αμφιβολία ότι θα συμβεί έτσι.  Την πρώτη φορά που λέμε στον άνθρωπο που κάθεται απέναντι μας και έχει χάσει 10κιλά ότι πολύ σύντομα θα τα έχει ξαναπάρει δεν μπορεί να το κάνει εικόνα αλλά ακόμη και όταν του έχει ξανασυμβεί αισθάνεται ότι δεν θα του ξανασυμβεί πάλι. Προσπαθεί και έχει καταφέρει δηλαδή να αποκτήσει μια απόσταση απ' τη πραγματικότητα. Είναι μια θέση άμυνας ισχυρή και άκαμπτη, δεν θέλει με τίποτα να αποκτήσει πρόσβαση στον κόσμο της αλήθειας και της πραγματικότητας. Ο ασθενής πιστεύει ότι έπαθε ή ότι του λέει ο ειδικός του ότι θα πάθει δεν τον αγγίζουν.
Τι συναίσθημα είναι αυτό;
   Ο ασθενής θέλει να προχωρήσει σε μια μέθοδο ψευδής ευτυχίας χαρακτηριζόμενη κάπως κωμικά αλλά εύστοχα 'ξεφλουδίζω το κρεμμύδι'. Αυτό που κάνει είναι ενώ στο τραπέζι πέφτουν δεκάδες ή εκατοντάδες συναισθήματα και σκέψεις που βαραίνουν πολύ την ευτυχία που θέλει και αναζητά η ψυχή του να νιώσει απαγωγικά αφαιρεί ότι είναι βαρύ. Ξεφλουδίζει το κρεμμύδι μέχρι να φτάσει στον πυρήνα της σκέψης του και να κρατήσει αυτό και μόνο αυτό που τον χαροποιεί. Αυτό είναι αυτό που έχει σήμερα, χαρά που έχασε κιλά και άσε το μέλλον να κουρεύεται. Ένας συναισθηματικός κόσμος που δεν μπορεί να διαχειριστεί πολλά πράγματα μαζί και κρατά λίγα και θετικά. Απώθηση για το μέλλον και τη πιθανή πραγματικότητα, ταύτιση και εσωτερίκευση για το ευχάριστο παρόν.
Αν αντιστρέφαμε το συναίσθημα τι θα γινόταν;
Ας πούμε ότι δεν είχε χάσει καθόλου κιλά και κάνει δύο μήνες θεραπείας εκεί θα συνέβαινε το ίδιο πράγμα; Το αποτέλεσμα είναι σφιχταγκαλιασμένο με τον χρόνο, κανείς δεν μένει αν δεν χάνει και αυτή την αλήθεια την μοιραζόμαστε με τον ασθενή μας. Αυτό σε πρώτο χρόνο χρησιμοποιώντας τη μέθοδο 'ξεφλουδίζω το κρεμμύδι' αγνοεί τις συμβουλές μας σαν να μην τον αφορούν μιας και πιστεύει ότι 'εγώ θα τα καταφέρω δεν είμαι αυτός ο πρωταγωνιστής που περιγράφεται στις συμβουλές σας'. Απώθηση και πάλι, ενώ βλέπει την πραγματικότητα να έρχεται με ταχύτητα, δεν ανοίγει στο μέλλον να μπει γιατί είναι στενάχωρο και δυσοίωνο. Τι γίνεται μετά; Ξεφλουδίζοντας και πάλι το κρεμμύδι και στήνοντας στιγμές ευτυχίας και μη πίεσης κάνει μια μεγαλοπρεπή έξοδο. Εκτός θεραπείας για να επιβεβαιώσει τον ειδικό του και τις στατιστικές.
Έχει αποδεχθεί την αλήθεια;
   Η απόσταση από την αλήθεια συνεχίζεται και εκτός θεραπείας. Ποτέ δεν θα αποδεχθεί ότι δεν τα κατάφερε και δεν ολοκλήρωσε αυτό που ήθελε τόσο πολύ. Ακόμη και αν έχει συμβεί αυτό που ο ειδικός του τόσο σχολαστικά και θεραπευτικά προσπάθησε να του εξηγήσει. Παραμένει εκεί κλειδωμένη και φυλακισμένη μέχρι να έρθει κάτι καινούριο που θα προσπαθήσει να την φέρει στην επιφάνεια και πάλι. Μέσα του χτίζει την πεποίθηση ότι είναι κάτι άλλο ότι υπάρχει μια άλλη αλήθεια που ο ειδικός δεν γνωρίζει, αυτός είναι η εξαίρεση, δεν είναι αυτός που ο ειδικός του περιέγραφε, ένα άλλο ον, από άλλο πλανήτη διαφορετικό, δυνατό, που πάντα κερδίζει, πετυχαίνει, βάζει στόχους, σαν να μην ήξερε πως 'το αύριο καταντά σαν αύριο να μην μοιάζει'.








  

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Κάντε το δικό σας σχόλιο! Θα χαρούμε πολύ!