Τρίτη, 1 Νοεμβρίου 2016

Η Δίαιτα στο Μνημόνιο

  Είμαστε πια αρκετά έμπειροι να μιλήσουμε για το αδυνάτισμα προ κρίσης και εν μέσω κρίσης. Από το 2009 και μετά παρατηρούμε ως επιστήμονες άμεσα συνδεδεμένοι με τη συμπεριφορά των ανθρώπων, την πορεία του αδυνατίσματος, κάθε χρόνο, κάθε μήνα, κάθε μέρα.

Προσπαθούμε να προσπεράσουμε τα στερεότυπα 'ο κόσμος δεν έχει λεφτά για δίαιτα', 'εδώ δεν έχει να φάει στο διαιτολόγο θα πάει', 'με το Μνημόνιο θα γίνουμε όλοι στέκες', όλα αυτά βέβαια είναι φτηνοί λαικισμοί και ουδεμία σχέση με την πραγματικότητα έχουν. Ο κόσμος την εποχή του Μνημονίου παχαίνει ραγδαία και τρώει περισσότερο σε σχέση με πριν. Το ερώτημα που θα προσπαθήσουμε να απαντήσουμε σήμερα είναι 'πως επέδρασε η οικονομική κρίση στο αδυνάτισμα;'.
Περισσότερη δίαιτα με περισσότερα λεφτά
Όταν ο κόσμος είχε περισσότερα χρήματα αδυνάτιζε; Απάντηση, όχι δεν αδυνάτιζε πιο πολύ απ' ότι σήμερα(ίσως με μικρές εξαιρέσεις που θα εξηγήσουμε παρακάτω) αλλά έκανε πιο πολλές προσπάθειες να αδυνατίσει. Η διαφορά είναι ότι έδινε περισσότερες πιθανότητες στον εαυτό του να χάσει κιλά. Τον απασχολούσε περισσότερο, το πρόσεχε περισσότερο, ίσως πήγαινε περισσότερο γυμναστήριο, ίσως έπαιρνε καλύτερης ποιότητας τρόφιμα, αλλά δεν αδυνάτιζε περισσότερο.
Το αδυνάτισμα πάει πιο αργά
Αυτό που έχει αλλάξει πολύ είναι η συχνότητα των συνεδριών με τον ασθενή. Η κλασική περίπτωση αφορά τη μείωση των συνδεριών από τις 4 το μήνα σε 2. Αυτό έχει αλλάξει εδώ και πολλά χρόνια, επιφέροντας μια πιο χαμηλή ταχύτητα στο αδυνάτισμα. Πράγμα που σημαίνει το εξής το αδυνάτισμα πάει πιο αργά αλλά και πιο πολύ στο χρόνο. Πιο αργά πηγαίνει, γιατί η εβδομαδιαία συνεδρία έχει έναν πιο επιθετικό χαρακτήρα άρα προσφέρει περισσότερο αποτέλεσμα, περισσότερα κιλά, οι πιο αραιές συνεδρίες προσφέρουν ένα πιο αραιό αποτέλεσμα. Μην ξεχνάμε η θεραπεία της παχυσαρκίας είναι συνυφασμένη με την ποσότητα των συνεδριών. Αυτό επιφέρει σε μια θεραπεία το εξής αποτέλεσμα, αδυνατίζει κάποιος λιγότερο, δηλαδή για παράδειγμα αν ένας άντρας επιθυμούσε αδυνάτισμα 20κιλών και έδινε στον εαυτό του το περιθώριο να το καταφέρει σε ένα χρόνο, τώρα θα το κάνει για 6 ή 8 μήνες και βέβαια θα έχει χάσει λιγότερο, ίσως 14, ίσως 15 κιλά. Όταν επιλέγει συνεδρίες κάθε 15 ημέρες αυτόματα ο χρόνος που θα πετύχει αδυνάτισμα 20κιλών αυτόματα τριπλασιάζεται και δεν διπλασιάζεται. Άρα λιγότερη ποσότητα αδυνατίσματος αλλά αδυνάτισμα πετυχαίνει. Αυτό που μπορούμε να πούμε με σιγουριά είναι ότι αυτός που θα αδυνάτιζε πριν το 2010 θα αδυνατίσει και μετά, αλλά θα χάσει λιγότερο βάρος και θα αδυνατίζει πιο αργά.
Η έξοδος είναι πιο κοντά
   Αυτό που μπορούμε να πούμε ότι άλλαξε κατά πολύ είναι η ευκολία με την οποία μπορεί κάποιος να επιλέξει την έξοδο από την συνέχεια της θεραπείας του, αυτό είναι κάτι που όντως άλλαξε κατά πολύ από το 2010 και μετά. Εν μέσω αδυνατίσματος και όσο η πίεση που ασκεί η ζυγαριά και η δίαιτα αυξάνεται, έχουμε ξαναπεί και σε παλιά μας άρθρα, ότι ο ασθενής ψάχνει πως να αποφύγει την συνεδρία και πως να χτίσει την πιο καλή δικαιολογία για τον εαυτό του αλλά και για εμάς, στο γιατί να μην έρθει, στο γιατί δεν έκανε τις οδηγίες μας. Σε αυτή τη περίπτωση, η δεξαμενή του Μνημονίου προσφέρει τις καλύτερες δικαιολογίες και τις καλύτερες εξηγήσεις γιατί να μην συνεχίσει την θεραπεία του ο ασθενής και είναι και μια δεξαμενή ατελείωτη και αποτελεσματική σε αυτό που προσπαθεί να πετύχει. Η δικαιολογία 'υπάρχει κρίση' είναι πραγματική αλλά όχι γι΄ αυτόν που χρησιμοποιεί αυτό το τρόπο να την εκφράσει. Άλλωστε ρωτήστε όλους τους διαιτολόγους αυτού του πλανήτη αλλά και του επόμενου πλανήτη που θα κατοικήσουμε σύντομα 'αυτός που θα χρησιμοποιούσε αυτή τη δικαιολογία σήμερα να μην έρθει στη συνεδρία του, θα ήταν συνεπέστατος στην προ κρίσης εποχή;' Ωραίο το αστειάκι. Η οικονομική κρίση έχει διευκολύνει την έξοδο από την θεραπεία και αυτό γιατί γίνεται χωρίς ενοχές και έχουμε πει πολλές φορές ότι δίαιτα ξεκινάει κάποιος όχι γιατί θέλει να αδυνατίσει αλλά γιατί θέλει να έχει λιγότερες ενοχές. Το σωματικό του βάρος το αντέχει, το ψυχολογικό δεν το αντέχει με τίποτα.
Παίρνουν πολύ ευκολότερα βάρος
Μια μεγάλη αλλαγή που έχει επιφέρει η οικονομική στενότητα είναι στο στάδιο της συντήρησης. Το στάδιο της συντήρησης είναι το 50% της σωστής θεραπείας. Είναι το στάδιο που ισορροπεί το μειωμένο βάρος και βγάζει σιγά σιγά τον οργανισμό από το στάδιο της μείωσης του βάρους. Σηεμίο που απαιτεί χειρουργική τακτική και πολύ λεπτή μετάβαση. Αυτό το στάδιο έχει απαλειφθεί εντελώς, κανείς (με ελάχιστες εξαιρέσεις) δεν ασχολείται με το να ολοκληρώσει σωστά το πρόγραμμα του. Αποτέλεσμα  : πολύ γρηγορότερη προσθήκη βάρους, Παρατηρείται δε το φαινόμενο άντρας 40ετών να μειώνει το βάρος κατά 20κιλά σε 8 μήνες και να επαναπροσλαμβάνει το χαμένο βάρος σε διάστημα 2 ή 3 μηνών. Συνέβαινε κάτι διαφορετικό στην προ κρίσης εποχή; Πολύς κόσμος και τότε αδιαφορούσε για το στάδιο της εξισορρόπησης του βάρους μετά από μια δίαιτα, αλλά περίπου το 30-40% των ασθενών ακολουθούσε πρόγραμμα εξισσορόπησης και αύξαναν πολύ τις πιθανότητες να μην πάρουν το βάρος που έχαναν μετά από μια δίαιτα. Αυτό το ποσοστό σήμερα είναι της τάξης του 10-15%, μείωση δηλαδή κάτω από το μισό.
Μια καλή δικαιολογία
Το στάδιο της συντήρησης είναι το καταφανέστερο σημείο που μπορούμε να δούμε ότι δεν είναι οικονομικό το θέμα της φροντίδας του βάρους, γιατί κοστίζει ουσιαστικά το λιγότερο απ' τα προηγούμενα στάδια. Με μία επίσκεψη στις 4 ή 6 εβδομάδες είναι το πιο φθηνό σημείο της θεραπείας. Είναι φανερό όμως ότι το θεωρεί περιττό και το συνδέει άμεσα μέσα του και με την γενική οικονομική κατάσταση και ωθείται ευκολότερα στο να μην προχωρήσει στο στάδιο αυτό. Συναίσθημα όμως το οποίο υπήρχε και πριν τη κρίση. Είναι φανερό ότι οι Έλληνες δεν έχουν κουλτούρα συνέχειας στα πράγματα, πιο πολύ το κάνουν επειδή είθισται να γίνεται παρά το ότι οι ίδιοι βλέπουν μια χρησιμότητα σ' αυτό. Ο Έλληνας διέπεται από την κουλτούρα 'πολλά για το σήμερα, τίποτα για το πάντα'.
Οι προσφορές δεν θα αλλάξουν την πορεία του αδυνατίσματος
   Πολλοί που δεν γνωρίζουν καθόλου την ιδιοσυγκρασία του αδυνατίσματος πιστεύουν ότι με πολύ χαμηλές τιμές θα έχουν πολλούς πελάτες και θα βγάζουν χρήμα με τη σέσουλα. Πράγμα παντελώς λανθασμένο, γιατί δεν λαμβάνουν υπόψιν τους ότι στο Διαδίκτυο κυκλοφορούν εκατομμύρια τσάμπα δίαιτες και όμως αυτό δεν προσφέρει στον κόσμο λύση στο πρόβλημα της παχυσαρκίας. Η τιμή στο αδυνάτισμα είναι πολύ υποκειμενική μιας και αυτός που προσεγγίζει ένα ειδικό για να χάσει βάρος λόγω της χαμηλής του τιμής, πολύ γρήγορα θα ψάξει να βρει τον άλλον που έχει φυσιολογικές τιμές και έχει ακούσει και δει να είναι και αποτελεσματικός. Αυτό που θα κάνει σίγουρα είναι να προσπαθήσει να αποσπάσει μια πολύ καλή τιμή από έναν καλό ειδικό. Θέλετε να το δούμε και διαφορετικά, ας πούμε ότι προσφέρετε το αδυνάτισμα δωρεάν, εσείς πιστεύετε ότι αυτοί που θα το κάνουν χωρίς να πληρώνουν θα αδυνατίσουν;











Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Κάντε το δικό σας σχόλιο! Θα χαρούμε πολύ!