Πέμπτη, 20 Οκτωβρίου 2016

Η γενιά που δεν θα αδυνατίσει ποτέ

  Ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλο μας υπάρχει μια γενιά ανθρώπων που δεν θα αδυνατίσει ποτέ.

Είναι η γενιά που διένυε τη νεότητα της την δεκαετία '85-'95. Είναι οι σημερινοί 45-50άρηδες, τα σημάδια της δίαιτας είναι βαθιά χαραγμένα μέσα τους και σε κάθε κουβέντα που κάνουμε μαζί τους το καταλαβαίνουμε. Γιατί όμως την ονομάζουμε χαμένη γενιά; Το προφίλ των ανθρώπων αυτών είναι πάντα ίδιο, ζητάνε συγκεκριμένα πράγματα, έχουν σχεδόν πάντα ίδια ημερομηνία λήξεως και μπορούν να πάνε πάντα ως εκεί, ότι καύσιμο και αν βάλουν στη δεξαμενή τους δεν μπορούν να ξεπεράσουν αυτό το πολύ 'κοντό' όριο.  
Χαμένη Γενιά
Έρχεται κάποιος στο γραφείο μας και κάθεται απέναντι μας και είναι 45 ετών 110κιλά. Πόσες δίαιτες φαντάζεστε ότι έχει κάνει στη ζωή του; Μπορεί και 30 διαφορετικές δίαιτες. Το σημαντικό όμως δεν είναι ο όγκος των χαρτιών που έχει συσσωρεύσει αλλά δεν έχει καταλάβει κάτι βασικό, από τι πάσχει; Τι έχει και τον κρατάει καθηλωμένο εκεί και γιατί δεν μπορεί να το λύσει. Έτσι λοιπόν αδιάγνωστος πορεύεται στα χρόνια απλά ανακυκλώνοντας τον εαυτό του. Σε κάθε νέα δίαιτα κάνει λοιπόν αυτό που ξέρει καλά. Ανακυκλώνει τον εαυτό του και είναι τόσο εθισμένος σε αυτό που στο πραγματικά θεραπευτικό θα ανταποκριθεί με εκείνο το σάπιο, άρρωστο συναίσθημα. Μέσα του ο δρόμος που έχει χαράξει όταν μπαίνει σε δίαιτα είναι πάντα αυτός και δεν αλλάζει, αυτοματοποιημένος, άδειος, επανάληψη, αποτυχία. Η γενιά αυτή νομίζει ότι πάντα οι δίαιτες ξεπηδάνε από περιοδικά και ξέρει τόσο καλά τα ονόματα των αντιοξειδωτικών σαν να αναφέρεται σε star τύπου marion cotillard. Είναι η γενιά που έψαχνε να τοποθετήσει τον εαυτό της μέσα στα περιοδικά, δίπλα σε star με κορμάρες και σωματάρες, ελλιπείς προσωπικότητες και αθεράπευτα εγωκεντρικοί. Οι κακές δίαιτες είναι βαθιά χαραγμένες στη ψυχή τους, γιατί έχουν παραιτηθεί πλήρως από την ιδέα ότι μπορεί να τα καταφέρουν να χάσουν κιλά.
Δεν γεννούν ελπίδα
Η χαμένη γενιά είναι προσωπικότητες που απ' την ποσότητα της δίαιτας που έχουν 'καταναλώσει' όλα αυτά τα χρόνια έχουν εθιστεί στο να μην 'ελπίζουν σε τίποτα'. Απλά όταν δουν έναν κοντινό τους άνθρωπο να αδυνατίζει τρέχουν να καταναλώσουν ελπίδα αλλά όχι αδυνάτισμα, ελπίδα, ελπίδα, ελπίδα. Αυτή η χαμένη γενιά έχασε το δρόμο προς το να γεννά η ίδια ελπίδα μέσω της προσπάθειας. Σε κάθε συνεδρία και σε κάθε κουβέντα που κάνουμε εισπράττουμε το ίδιο πράγμα, κουρασμένοι άνθρωποι που κάθονται απέναντι μας, εξουθενωμένοι, ξεζουμισμένοι και αδύναμοι απλά για να ταίσουν τον εαυτό τους με ελπίδα. Μια ελπίδα που έχει προ πολλού πεθάνει, κάπου εκεί στη δεκαετία του '90. Ξέρουμε πότε θα αποχωρήσουν κιόλας, αν ανεβάσουμε λίγο την πίεση της δίαιτας φεύγουν. Δεν μπορούν να δουν το καινούριο ως πραγματικό καινούριο αλλά ως κομμάτι ενός χαλασμένου κόσμου, του κόσμου τους που δεν διορθώνεται με τίποτα. Οι συμβουλές μας στα αυτιά τους ακούγονται ως 'τα χω ακούσει ένα σωρό φορές', ξεθωριασμένες, ίδιες, μονότονες, με τα δύο πόδια εκτός και για να κολλήσουν ένα ματαιόδοξο ένσημο στην ελπίδα σε ακούνε για να χτίσουν το 'φεύγω' μέσα τους. Έρχονται σε εμάς για να δικαιολογήσουν επαρκώς τη ζωή και τις επιλογές τους, άρα ελαφρά τη καρδία και χωρίς ενοχές μπορούν να παχύνουν ή να μην κάνουν τίποτα, εύκολα και αβίαστα.
10 χρόνια
Αυτά τα δέκα χρόνια χάθηκαν τα πάντα, αυτή η γενιά δεν θα αδυνατίσει ποτέ γιατί ζει στην επανάληψη και με δανεική ελπίδα. Η χαλαρότητα με την οποία τους παρουσιαζόταν ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα της ζωής τους και η ποσότητα δίαιτας που κατανάλωσαν τους ανοσοποίησε, Δεν δέχομαι το καινούριο, όλα είναι ίδια, όλες οι δίαιτες είναι ίδιες, φεύγω μέχρι να κάτσω, τα ξέρω τα έχω μάθει όλα αυτά τα χρόνια, ξέρω τι πρέπει να κάνω και τέτοια. Αδιάγνωστη ασθένεια, καμιά θεραπεία. Η χαμένη γενιά είναι αυτή που στο πρόσωπο της βλέπεις την απόλυτη στασιμότητα, σιωπή και αδράνεια.







Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Κάντε το δικό σας σχόλιο! Θα χαρούμε πολύ!