Δευτέρα, 29 Αυγούστου 2016

Αν κόψω το κρέας θα αδυνατίσω;

  Το ίδιο ερώτημα θα μπορούσε να τεθεί και με το 'αν κόψω τη ζάχαρη θα χάσω κιλά', 'αν κόψω το ψωμί θα αδυνατίσω', 'αν κόψω τα αναψυκτικά θα αδυνατίσω'...Οι κυβερνήσεις σκέφτονται το φόρο ζάχαρης, το φόρο παχυσαρκίας, το φόρο λευκού ψωμιού, το φόρο στο σιτάρι, την επιδότηση της κατανάλωσης στέβια, την επιδότηση της κατανάλωσης μαύρου ψωμιού και την επιδότηση της διακοπής της κατανάλωσης κρέατος. Εκτός απ' τα φρούτα και τα λαχανικά αν μπούμε στη λογική του τι παχαίνει θα πρέπει όλα τα υπόλοιπα να κοπούν ή να αντικατασταθούν με άλλα τα οποία είναι υποτίθεται υγιεινότερα.
Στη θέση της κρυσταλλικής λευκής ζάχαρης θα βάλουμε τη στέβια, στη θέση του κόκκινου κρέατος θα βάλουμε τη σόγια και τα όσπρια, στη θέση του λευκού ψωμιού θα βάλουμε το ολικής άλεσης, στη θέση των σακχαρούχων αναψυκτικών εκείνα που είναι light. Μα δεν συμβαίνει ήδη αυτό και αφού συμβαίνει γιατί ο κόσμος δεν αδυνατίζει;
Κόβω ή αντικαθιστώ;
Εδώ κρύβεται ένα τεράστιο παιχνίδι που στόχο έχει ουσιαστικά την αντικατάσταση και όχι την ελλάτωση ή την διακοπή. Δηλαδή αν έχουμε μια κακή συνήθεια δεν χρειάζεται να την αλλάξουμε απλά αντικαθιστούμε το τρόφιμο. Αυτό όμως δεν πολεμάει τον πυρήνα της σκέψης που έχει να κάνει με την υπερβολή. Αν προχωρήσουμε σε αντικατάσταση αυτό μας δίνει κάθε δικαίωμα να θεωρούμε την ποσότητα αθώα, πράγμα που δεν είναι καθόλου σωστό. Ο κόσμος έχουμε ξαναπεί και σε παλιό μας άρθρο ότι τις συνήθειες του δεν τις κόβει εύκολα και πάντα προτιμάει τις εύκολες λύσεις. Αν καταναλώνει για παράδειγμα πολύ ζάχαρη, κόβει τη ζάχαρη και μεταφέρει το πολύ σε κάτι άλλο. Αν καταναλώνει πολύ κρέας θα μεταφέρει το πολύ σε άλλο τρόφιμο. Άρα εδώ έχουμε ένα δομικό πρόβλημα που πρέπει να εξηγήσουμε, ότι δεν πρέπει να αντικαταστήσεις αλλά να κόψεις. Αν δεν κόψεις δεν αδυνατίζεις και αυτό είναι μια συνθήκη που οι άνθρωποι δεν θα δεχτούν εύκολα.
Αν κόψω το κρέας θα αδυνατίσω;
Αν έτρωγες πολύ κρέας και το κόψεις αλλά τρώς πολλά ζυμαρικά ή πολλές πατάτες ή ακόμη και μεγάλες ποσότητες οσπρίων ή γαλακτοκομικών, η απάντηση είναι όχι μόνο δεν θα αδυνατίσεις μπορεί και να παχύνεις κιόλας. Αυτός που κόβει το κρέας και είναι παχύσαρκος θα μεταφέρει τις ποσότητες σε άλλα τρόφιμα. Μεταξύ της διακοπής του κρέατος και της μεταφοράς ποσότητας σε άλλα τρόφιμα μπορεί να αδυνατίσει λίγο αλλά γρήγορα θα ανακτήσει το βάρος αυτό. Δεν έχει συμβιβαστεί με την ιδέα ότι πρέπει να ελαττώσει κάποια τρόφιμα και με αυτή τη σκέψη θα πορευτεί και στην νέα του καθημερινότητα, χωρίς να έχει απλά κρέας. Ο οργανισμός με την ελάττωση του κρέατος θα του ζητήσει ίδιες ποσότητες από άλλα τρόφιμα και θα τις λάβει μιας και ο πρωταγωνιστής μας δεν έχει συμβιβαστεί με την ιδέα ότι χρειάζεται να περιορίσει πράγματα. Πιστεύει ότι απλά κόβοντας το κρέας ότι όλα θα γίνουν από εκεί και μετά μόνα τους. Μετά τη διακοπή του κρέατος και το σοκ που παθαίνει ο οργανισμός, αυξάνει τα επίπεδα της πείνας, με συνέπεια και το φαγητό, άρα είναι πολύ πιθανό να έχουμε και αύξηση βάρους.
Πότε κόβοντας το κρέας μπορώ να αδυνατίσω;
Η Ελλάδα είναι έβδομη χώρα σε κατανάλωση κόκκινου κρέατος και κάθε Έλληνας καταναλώνει περίπου 100κιλά κόκκινο κρέας το χρόνο όταν στις Η.Π.Α. καταναλώνουν περίπου 80κιλά κόκκινο κρέας. Άρα είμαστε πολύ ψηλά σε κατανάλωση κρέατος ως χώρα. Πολλοί άνθρωποι μπαίνουν στο δίλλημα να κόψουν το κόκκινο κρέας, για να βελτιώσουν την υγεία τους, καθότι όπως ξέρουμε η συχνή κατανάλωση κόκκινου κρέατος συνδέεται με τις καρδιοπάθειες και το καρκίνο, αλλά το διαχωρίζουν από τη μείωση του βάρους. Έτσι κόβουν το κρέας και στρέφονται σε άλλα τρόφιμα και ενώ περιμένουν να βελτιωθούν κάποιοι δείκτες παρατηρούν ότι στις εξετάσεις τους ενώ περίμεναν βελτίωση βλέπουν σταθερότητα πιθανόν και άνοδο σε κάποιες τιμές λιπιδίων. Αν μαζί με το κρέας δεν μειωθεί και το βάρος που είναι συνάφεια της ποσότητας βελτίωση δεν θα υπάρξει. Για να μειωθεί το βάρος, έχοντας κόψει το κρέας πρέπει να ελλατώσουμε τις ποσότητες και αυτό πρέπει να γίνει απ' την αρχή στον πρωταγωνιστή μας. Πρέπει να του εξηγηθεί ότι απλά μόνο με διακοπή κατανάλωση κρέατος βάρος δεν χάνεις, πρέπει να μειωθούν και οι ποσότητες,  αλλιώς να μην περιμένει πολλά.
Φαινόμενο της παραίτησης
Μετά την διακοπή του κρέατος ο πρωταγωνιστής περιμένει να μειωθεί και το βάρος αλλά αυτό δεν συμβαίνει και έτσι λίγο μετά μπαίνει στο μύλο της καθημερινότητας και της βαρεμάρας. Αφού οι κινήσεις του δεν δείχνουν αποτέλεσμα ρέπει σιγά σιγά προς αύξηση ποσοτήτων, που μπορεί να μην περιέχουν κρέας αλλά είναι εξίσου επικίνδυνες π.χ.γλυκά.Έτσι μετά από διάστημα 3-4μηνών παρατηρείται πολλές φορές αύξηση βάρους και υιοθέτηση συμπεριφορών τέτοιων που είναι χειρότερες της καθημερινότητας με κρέας. Πολλές φορές ο πρωταγωνιστής παραιτείται και ξαναξεκινά το κρέας πράγμα που αυξάνει και άλλο το βάρος. Συμπεραίνουμε απ' αυτό ότι μεγάλες αλλαγές ο οργανισμός μας δεν μπορεί να κάνει και αν κάνει πρέπει να είμαστε έτοιμοι τι θα συναντήσουμε γιατί μπορεί να βγούμε πολύ χαμένοι.
Πείραμα με έξοδο
Πως μπορούμε να καταλάβουμε ότι ο πρωταγωνιστής μας δεν έχει συμβιβαστεί με την μείωση των ποσοτήτων; Του θέτουμε το εξής δίλλημα, σε μία έξοδο(ταβέρνα) του που δεν θα φάει κρέας να μειώσει τις ποσότητες σε όλα τα υπόλοιπα τρόφιμα. Αυτό δεν θα του αρέσει καθόλου και δεν θα το κάνει, αντίθετα θα φάει απ' τα υπόλοιπα τρόφιμα και θα φάει πολύ. Το αίσθημα 'κόβω το κρέας' λειτουργεί όπως και η γυμναστική 'αφού έκανα αυτό που έπρεπε να κάνω ας φάω ελεύθερα τώρα' ή 'γυμνάστηκα πολύ ας φάω και πολύ' ή 'έκανα μεγάλη αλλαγή προς το θετικό μπορώ να φάω και πολύ τώρα'. Τα τρόφιμα μπορεί να κοπούν αλλά το 'πολύ' κόβεται δύσκολα. Τα τρόφιμα απλά θα αλλάζουν πρόσωπο, τη μία φορά θα είναι το κρέας, την άλλη οι τηγανητές πατάτες, την άλλη τα μακαρόνια και την άλλη το γαλακτομπούρεκο. Είναι δομικό λοιπόν το πρόβλημα και δύσκολο να λυθεί. Άλλωστε η λύση κόβω το κρέας για να χάσω βάρος έχει προσπεράσει τη λύση 'τρώω λιγότερο απ'όλα και κρέας' αλλά αυτή η λύση δεν μπορεί να σταθεί γιατί έχει μέσα το λιγότερο. Άρα είναι ένα ισχυρό άλλοθι το κόβω το κρέας για να μην κόψω τις ποσότητες.
Συμπέρασμα
Ένας βουλιμικός ασθενής μπορεί να κόψει τα πάντα εκτός απ' το πολύ. Το πολύ απλά θα αλλάζει πρόσωπο. Ο ασθενής πρέπει να συμβιβαστεί με την μείωση των ποσοτήτων και εκεί είναι η λύση. Οι άλλες λύσεις απλά δίνουν ένα ισχυρό άλλοθι στους καταναλωτές να αλλάζουν τα τρόφιμα για να βολεύουν τις απόψεις τους. Ο ασθενής ψάχνει να βρει εκείνο το τρόφιμο που χωρίς να αλλάξει τίποτα από την νοσηρή καθημερινότητα του, να του προσφέρει τα πάντα, αδυνάτισμα, μείωση χοληστερίνης, τριγλυκεριδίων...κτλ. Τώρα τελευταία ακούω και καμπάνιες που θα ξεκινήσουν κάποια κράτη κατά της ζάχαρης, κατά της παχυσαρκίας και κατά των λιπαρών και έχω να πω το εξής αυτά πάντα υπήρχαν αλλά δεν ήταν πρόβλημα. To 1960 ο Έλληνας κατανάλωνε 35γρ κόκκινου κρέατος τη μέρα και σήμερα 270γρ τη μέρα. Τα λιπαρά μπορεί να ελλατωθούν, η ζάχαρη μπορεί να αντικατασταθεί απ' τη στέβια, αλλά αν δεν κοπεί το 'πολύ' δεν θα γίνει απολύτως τίποτα.







Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Κάντε το δικό σας σχόλιο! Θα χαρούμε πολύ!