Δευτέρα, 22 Αυγούστου 2016

Μια σύγχρονη Δίαιτα

  Σήμερα θα μιλήσουμε για μια σύγχρονη δίαιτα, μια δίαιτα που θα κάνει δουλειά στα σημεία που η σκέψη πριν γίνει φαγητό έχει γίνει παχύσαρκη. Πρώτα, έχουμε πει και σε παλιό μας άρθρο, παχαίνει το μυαλό και μετά το σώμα. Το μαζοχιστικό σενάριο ότι ένας παχύσαρκος χρόνια πριν παχύνει έχει χτίσει το μέλλον του για να παχύνει είναι γεγονός.

Πως θα μπορούσε να εφαρμοστεί μια σύγχρονη θεραπεία σε έναν άνθρωπο που πραγματικά θα ήθελε να αδυνατίσει και να εκπαιδευτεί πως να μην ξαναπάρει βάρος αλλά και να μάθει καλύτερα τον εαυτό του; Αυτό που με σιγουριά μπορούμε να πούμε είναι ότι αυτή η θεραπεία δεν θα έχει ζυγαριές, διαιτολόγια, λιπομετρητές και θερμίδες. 
Μέθοδοι Θεραπείας
Εκφραστικότητα: ο ασθενής πρέπει να αναδείξει τα μοναδικά του χαρακτηριστικά μέσα από διάφορες μεθόδους έκφρασης. Η παχυσαρκία έχουμε ξαναπεί είναι και ανέκφραστη ενέργεια και σιωπή που εγκλωβίζεται μεταξύ 'αυτό που είμαι' και 'αυτό που θέλω να λέω ότι είμαι'. Σε αυτό το τμήμα του εαυτού εγκλωβίζεται τρομερή ενέργεια που πρέπει με κάποιο τρόπο να εκφραστεί και εκφράζεται, με φαγητό. Πως έπρεπε να εκφραστεί; Με δημιουργία. Αυτή η ενέργεια ανάλογα με τον άνθρωπο μπορεί να εκφραστεί διαφορετικά. Ο παχύσαρκος τις περισσότερες φορές δεν έχει βρει το κανάλι εκείνο να εκφράσει αυτό που θέλει. Γιατί δεν ξέρει το δρόμο να το εκφράσει και συνήθως εγκλωβίζεται μεταξύ θερμίδων, σιωπής, τροφής και παραίτησης. Οι εργασίες που πρέπει να δίνονται στον ασθενή λοιπόν πρέπει να είναι ασκήσεις απελευθέρωσης σκέψης. 
Ασκήσεις
Ο ειδικός θα πρέπει να δουλεύει στο μυαλό του ασθενή με μερικές έννοιες. Μια πολύ καλή άσκηση που θα μπορούσε να γίνει είναι η εσωτερίκευση μερικών εννοιών-λέξεων με την μέθοδο της γραφής. Δίνουμε μια έννοια-στόχο στον ασθενή και του δίνουμε ελεύθερο το πεδίο να γράψει ότι θέλει γύρω απ' αυτό αρκεί να κάνει την άσκηση του στο χρόνο που έχουμε ορίσει και όλη αυτή η άσκηση να είναι ένα τέλειο ψηφιδωτό, λέξεις όπως : παχύς, μοναδικός, έρωτας, λουλούδι, μπορώ, θέλω κτλ είναι λέξεις-στόχοι που θα πρέπει να αναλυθούν σε βάθος και να εκφραστεί η ελεύθερη άποψη του ασθενή. Τι πετυχαίνουμε με αυτό; Ο ασθενής κάνοντας πράξη αυτή την άσκηση κάνει κάτι μοναδικό, πατάει μέσα του συναισθηματικά κουμπιά που ποτέ ξανά δεν είχε ακουμπήσει. Κάνει κύκλους γύρω από λέξεις, έννοιες, συναισθήματα χωρίς να μπαίνει μέσα, με αυτό το τρόπο του δίνεται η ευκαιρία να πάει να βρει μόνος του το συναίσθημα και να απελευθερωθεί. Βρίσκοντας αυτά τα συναισθήματα πετυχαίνει μικρές νίκες έκφρασης και μικρές δόσεις ευτυχίας βρίσκουν το δρόμο προς τα έξω. Ο ειδικός επίσης μπορεί να δίνει εικόνες προς άσκηση στον ασθενή του, ζωγραφιές, ή να κάνει ο ασθενής ζωγραφιές, με στόχο την ανάλυση και επεξεργασία των εικόνων αυτών. Μέσα στη θάλασσα των συναισθημάτων πρέπει να βουτήξει ο ασθενής και να αλιεύσει αυτά που πρέπει να ανέβουν μαζί του στην επιφάνεια. Βρίσκοντας εκφραστικά κανάλια και μονοπάτια σύνδεσης του περισσότερο με τον εαυτό του κοιτάει περισσότερο μέσα του και βλέπει τις λάθος συμπεριφορές. Οι δίαιτες που δεν βάζουν τον ασθενή να σκέφτεται είναι αποτυχημένες δίαιτες και αυτό δείχνουν και οι αριθμοί. Ο ασθενής υπάρχοντας μέσα στην καθημερινότητα του μπορεί να λέει ότι σκέφτεται, ότι διαβάζει, ότι ξέρει αλλά αυτό είναι μόνο αυτό που βλέπουμε όταν κοιτάμε τον εαυτό μας στο καθρέφτη, το μπροστά μέρος. Το σκιώδες πίσω μέρος είναι κρυμμένο και πρέπει να εκφραστεί και αυτό. Παράδειγμα: γιατί απέτυχε η προηγούμενη δίαιτα, τι σημαίνει η λέξη είμαι αποφασισμένος, τι νόημα έχει η λέξη χρόνος. Αυτές είναι έννοιες που καθορίζουν συναισθήματα και είναι καθοριστικές στην εξέλιξη του βάρους. Οι ασκήσεις περιλαμβάνουν επίσης και χαρτογράφηση της σκέψης, πότε ξεκινάει μια επιθυμία για γλυκό, γιατί αυτό το γλυκό και όχι κάποιο άλλο, γιατί όχι χθες, γιατί είναι συνδεδεμένα με την οικογένεια, με την ταβέρνα, με κάποιο πρόσωπο, ποια η πορεία αυτής της σκέψης μέχρι το τέλος της; Η αίθουσα επίσης του ειδικού πρέπει να έχει πίνακες, χρώματα, μολύβια και στόχος του πρέπει να είναι η πιο κοντινή σύνδεση λόγων και πράξεων. Παράδειγμα: 'ξύπνησα και ήθελα να φάω γλυκό, δεν ξέρω γιατί', μολύβι, χαρτί και έκφραση, λέξεις, πρόσωπα, συναισθήματα, αυτού του είδους η άσκηση θα αντικαταστήσει πολύ απ' την ενέργεια που κατευθύνεται ιλιγγιωδώς στο ψυγείο. Θα μάθει επίσης στον ασθενή να εκφράζει όσο μπορεί καλύτερα τις σκέψεις του. Όσο πιο κοντά σκέψεις, συναισθήματα και εκφράσεις τόσο μεγαλύτερη ολοκλήρωση του συναισθήματος και λιγότερο φαγητό. Οι περισσότεροι διαβάζοντας το άρθρο μου θα πουν 'σιγά μην λύσω και μαθηματικά για να αδυνατίσω', έχω να πω ότι για τον εαυτό μας θα κάνουμε τα πάντα και επίσης ο τρόπος που αντιμετωπίζεται η παχυσαρκία ως ασθένεια σήμερα δεν έχει καμία σχέση με αυτή που είναι πραγματικά γι' αυτό άλλωστε και η συντριπτική πλειοψηφία δεν αδυνατίζει.
Στόχος
Στόχος του ασθενή και του ειδικού να αρχίσουν να φτιάχνουν τον χάρτη της ασθένειας του ασθενή. Πότε τρώει, τι τρώει, πότε ξεφεύγει, ποιες ώρες κτλ. Έτσι θα έχουμε ένα χαρτί μπροστά μας το οποίο θα μας οδηγεί σε συμπεράσματα τύπου: ο ασθενής μας το Σάββατο το βράδι τρώει παραπάνω ότι αφαιρεί τις προηγούμενες ημέρες από την διατροφή του. Γιατί; Η απλή απάντηση που θα μπορούσε να δοθεί είναι 'μα αφού του αρέσει να βγαίνει έξω και να μην περιορίζεται'. Αλλά για να φτάσει ως εκεί έχει παρακάμψει άλλα πολύ σοβαρότερα θέματα. Γιατί δεν έχει το κορμί που του αρέσει; Γιατί το φαγητό είναι πάνω από την κοινωνική και σεξουαλική εικόνα που θέλει να πλασάρει. Γιατί όταν λέει ότι πρέπει να βάλει ένα όριο, το όριο αυτό δεν μπαίνει ποτέ; Γιατί μεταξύ αυτοπεποίθησης και φαγητό χωρίς περιορισμό, διαλέγει το δεύτερο, το οποίο στην ουσία δεν προσφέρει τίποτα. Εκεί καταλήγουμε σε χρήσιμα συμπεράσματα τα οποία αφορούν συναισθήματα. Τα συναισθήματα αυτά έρχονται να καλύψουν ένα κενό που πάει να σχηματιστεί, κάποια ημέρα, κάποιο βράδι, που εκεί έπρεπε να υπάρχει έκφραση και το σωστό συναίσθημα. Ασυνείδητα λοιπόν ο άνθρωπος βλέπει το κενό και προσπαθεί να το καλύψει με μπόλικο επιτηδευμένο συναίσθημα. Απόδειξη ότι, όταν έρχονται οι γιορτές και οι βόλτες για φαγητό έξω, το μεγαλύτερο κομμάτι του κόσμου τρώει και τρώει χωρίς να επιθυμεί σε αυτό να μπει περιορισμός, τρώει πολύ δηλαδή. Δηλαδή το σενάριο του να βγει έξω και να λάβει ένα βραδινό ή ένα εορταστικό γεύμα το οποίο έχει φυσιολογικές ποσότητες δεν υφίσταται. Ή το να λάβει ένα γεύμα το οποίο έχει σαλάτα και να πει ότι είναι εορταστικό επειδή δεν απαρτίζεται από τροφές αλλά από άτομα το βράδι εκείνο, δεν υφίσταται επίσης. Το κενό πρέπει να καλυφθεί και δεν καλύπτεται από συναίσθημα αλλά από φαγητό. Φαγητό στη θέση των ατόμων ή των συναισθημάτων. Τι συμβαίνει τις γιορτές και τα Σαββατόβραδα; Στόχος μας να χαρτογραφήσουμε και να βρούμε τι καλύπτεται με τι και να ξεσκεπάσουμε την πραγματικότητα.
Η γνώση δεν είναι πράξη
Η γνώση δεν είναι πράξη, έχουμε υποστηρίξει σε παλιό μας άρθρο, αλλά ασθενής και ειδικός όταν κατακτούν κομμάτι κομμάτι την αλήθεια, εσωτερικεύουν με διαπεραστικό τρόπο την γνώση αυτή. Είναι μια αλήθεια η οποία δεν είναι προιόν φιλολογικής συζήτησης, ούτε αφυδατωμένης ανάγνωσης απο περιοδικό αλλά αλήθεια που έχει συμμετάσχει στην απόκτηση της και ο ασθενής, διαδραστική. Μια γνώση μπορεί να κόψει την ταχύτητα της βουλιμίας; Απάντηση όχι. Μία αλήθεια δεν μπορεί να το κάνει, αλλά θα χρησιμοποιήσουμε την μέθοδο της βουλιμίας για να φτάσουμε να την σταματήσουμε. Η βουλιμία λοπόν κάποτε ήταν μικρή, αλλά μέσα από την συνθήκη φαγητό-ευχαρίστηση-συναίσθημα, εθίστηκε και έπειτα από πολλές επαναλήψεις έγινε τρόπος ζωής. Αυτό πρέπει να αντιστραφεί και πρέπει να γίνει με την ίδια μέθοδο. Αντικατάσταση φαγητού με αλήθεια, σχηματίζοντας το τρίπτυχο, αλήθεια-ευχαρίστηση-συναίσθημα. Δρόμος δύσκολος, δύσβατος και με εχθρούς, γιατί η παχυσαρκία δεν έχει οξεία συναισθήματα σαν τον πόνο, είναι βουβή, αδιάγνωστη στις μέρες μας και εννοώ ότι οι πιο πολλοί ασθενείς δεν ξέρουν από τι πάσχουν και πως θα το λύσουν, έτσι καθιστά αυτή τη καινούρια γνώση που υποστηρίζουμε σήμερα δύσκολο να ενσωματωθεί αλλά αρκετά τολμηρή για να θεραπεύσει. Η αλήθεια θα έρθει να μπει στη θέση της τροφής με ποιο τρόπο; Η αρχή έχει γίνει και είναι πολύ σημαντική, η παραδοχή ότι 'τρώω για να αισθανθώ'  βάζει τις βάσεις για σταδιακή αντικατάσταση της ψευδοακόρεστης ευχαρίστησης, με πραγματική ευχαρίστηση και αυτό είναι κάτι που καμιά θεραπεία δεν το ξέρει αλλά μπορεί να το βρει.
Η βάση της θεραπείας
Ξεκινάμε την διαδρομή με τον ασθενή μας με την παραδοχή ότι το συναίσθημα αφορά ποσότητα και όχι απλά φαγητό, γιατί αν μιλούσαμε απλά για φαγητό δεν θα χρειαζόταν να κάνουμε καμία αναφορά για παχυσαρκία και προβλήματα. Το πρόβλημα ξεκινάει εκεί που σταματάει το φαγητό και αναλαμβάνει το συναίσθημα. Εκεί έρχεται η υπερβολή και εκεί ψάχνουμε να βρούμε τι οδηγεί τα πράγματα. Αυτός που έχει παχύσαρκη σκέψη ξεκινάει να καταστρώνει το σχέδιο του απ' το σπίτι και εδώ δίνουμε και την απάντηση ότι η παχυσαρκία έχει στηθεί στο μυαλό πολύ νωρίς, πριν παχύνει για να παχύνει ο ασθενής μας, γιατί ξεκινάει να στήνει την έξοδο του όχι για να πάει να φάει το φαγητό του και να φύγει, αλλά για την υπερβολή του φαγητού, αυτή στήνει. Αν του έλεγαν ότι θα πάει να φάει ένα λιτό βραδινό δεν θα ήθελε να βγει έξω. Πάει για να γεμίσει ένα συναίσθημα, ποιο όμως; Μήπως ο σύντροφος, μήπως το σεξ, μήπως ο πατέρας, μήπως η μοναξιά, μήπως η μοναδικότητα; Πάει για το πολύ. Δεν τον ενδιαφέρει τι φαγητό θα έχει, γιατί θα περίμενε κανείς να φάει πολύ, αυτός που πάει σε μια ταβέρνα και το φαγητό που έχει μπροστά του είναι πολύ νόστιμο του αρέσει και το παρακάνει, αλλά εδώ μιλάμε για επαναλαμβανόμενες συμπεριφορές που έχουν ένα σταθερό αντικείμενο, την υπερβολή και όχι το φαγητό. Το φαγητό είναι απλά το μέσο. Ο πρωταγωνιστής μας έχει φύγει απ' το σπίτι για να πάει να σκάσει στο φαγητό, γιατί αυτό είναι ευτυχία, οτιδήποτε κάτω απ' αυτό θα θεωρηθεί λίγο και δυστυχία. Αυτό οι ασθενείς το προστατεύουν λυσαλλέα σε μια θεραπεία, προστατεύουν με νύχια και με δόντια την ψευδο-ευτυχία τους. Κάπου εδώ ξεκινάει και το παιχνίδι, το οποίο αυτή τη φορά θα υποσχεθεί κάτι διαφορετικό, ότι σίγουρα θα αποτύχεται πριν πετύχεται.
Συμφωνία της σιωπής
Υπάρχει μια σιωπηλή συμφωνία μεταξύ παχύσαρκων και ανθρώπων με φυσιολογικό βάρος. Οι πρώτοι μάχονται με τον πόνο και προσπαθούν να σταθούν στα πόδια τους και δεν θέλουν να τους ενοχλούν στο τρόπο ζωής τους. Οι δεύτεροι, βαθιά μέσα τους δεν θέλουν να αδυνατίσουν οι παχύσαρκοι, γιατί αισθάνονται ότι έχουν περισσότερους αντιπάλους, όσο είναι παχουλοί είναι αδύναμοι και μη υπολογίσιμοι. Έτσι ενώ πολλές φορές η μία ομάδα θα έπρεπε να βοηθάει την άλλη αυτό δεν γίνεται γιατί η πίτα των γυναικών, των ανδρών, των υλικών αγαθών θα πρέπει να μεγαλώσει και αυτό δεν το θέλει η δεύτερη ομάδα. Η παχυσαρκία έχει τις ρίζες της στον πυρήνα της ανθρώπινης ύπαρξης.
Απορία
Γιατί αγάπη δεν υπήρχε από πάντα, αλλά όταν ήρθε ξέραμε σίγουρα ότι ήταν αυτή;





Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Κάντε το δικό σας σχόλιο! Θα χαρούμε πολύ!